Ö       ÔØ      
    ÈÖÓ              Û          
       Ü   Ø       ×       
   Å       ÓÙ¹ÁÓÙÒÓÙ   ¾¼½½


                                                                                                                         Ì   Ü               ³


                                                                                              Ü       Ø    Þ    Ñ    ÒÓ      Å            Ñ          ³   Ð     Ö




ÂÑ               ½




³   ×ØÛ      ØÓ    ÔÓÐÙôÒÙÑÓ


                                                                                P (x) = αν xν + αν−1 xν−1 + · · · + α1 x + α0
         ρ   Ò    
    ÔÖ          Ñ       Ø        
       Ö       Ñ   
º




     ½º      Ì   ÓÒÓÑ           Þ      Ø           Ö    Ñ       Ø           Ø Ñ          ØÓÙ          ÔÓÐÙÛÒ         ÑÓÙ         P (x)                   x=ρ

     ¾º      È   Ø     Ó       ρ   ÓÒÓÑ            Þ    Ø       ÖÞ             ØÓÙ      ÔÓÐÙÛÒ                ÑÓÙ   P (x)

     ¿º      Æ         ÔÓ          Ü   Ø           Ø   ØÓ ÙÔ               ÐÓ ÔÓ         Ø   
            Ö   ×    
 ØÓÙ ÔÓÐÙÛÒ                        ÑÓÙ    P (x)         ØÓÙ   x−ρ   Ò   ×Ó   Ñ   Ø   Ò Ø Ñ


             ØÓÙ     ÔÓÐÙÛÒ                 ÑÓÙ                 x=ρ             º




                                                                                                                                                                   ÅÓÒ    
         ½º         ¾º            ¿º    ½¿




ÂÑ               ¾




    Ò   Ø       ØÓ    ÔÓÐÙôÒÙÑÓ


                                                                                                      P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8

     ½º      Æ        Ô    Ð                ×      Ø        Ø   Ó           Ö       Ñ    
   −1           Ò    ÖÞ          ØÓÙ         P (x)

     ¾º      Æ         Ö   Ø       ØÓ         Ô   Ð   Ó       Ø   
               Ö   ×    
    P (x) : (x + 1)                   º




     ¿º      Æ        Ö    Ø       Ø 
            ÐÐ   
   ÖÞ         
   ØÓÙ          P (x)        º




         º   Æ     Ð       ×   Ø        Ø      Ò       Ò×Û×            P (x)  0                 º




                                                                                                                                                 ÅÓÒ           
         ½º         ¾º          ¿º             º




                                                                                                                                 ½
ÂÑ           ¿




Ò   Ø                     Ø           ×ÙÒ      ÖØ       ×

                                                                                                                                   x
                                                                                                                         λ−1
                                                                                                ϕ (x) =
                                                                                                                          3
 ½º      Æ        Ö   Ø               ÔÓ       
    Ø Ñ     
 ØÓÙ     λ          ×ÙÒ           ÖØ   ×           ϕ    Ò       Ò   ×Û
              ÜÓÙ×                       ÔÓ       
       Ò    ×Û
          ÒÓÙ×      º




 ¾º      Æ        ÔÓ       Ü      Ø       Ø     Ó       Ö    ÑÓ     ϕ (1) , ϕ (2) , ϕ (3)                           Ò               ÓÕ       Ó    ÖÓ          ÛÑ       ØÖ        
   ÔÖÓ             ÓÙº




 ¿º          Ò   Ø        Ø


                                                                                                 ϕ (κ) + ϕ (κ + 1) = 36                                                                                                 ´½µ




         ´    µ   Å                ÓÑ      ÒÓ        Ø   κ=2          Ò           Ö       Ø    ØÓ   λ   º




         ´    µ   Å                ÓÑ      ÒÓ        Ø   λ = 13           Ò           Ö    Ø    ØÓ      κ   º




                                                                                                                         ÅÓÒ           
             ½º                         ¾º                             ¿º          ½




ÂÑ
Ò   Ø            ×ÙÒ      ÖØ      ×


                                                                                                                                       1
                                                                                               f (x) = (ln x)2 + ln
                                                                                                                                       x
 ½º      Æ        Ö   Ø       ØÓ      Ô    Ó      ÓÖ ×ÑÓ        Ø       
   f   º




 ¾º      Æ        Ö   Ø       Ø       ×   Ñ        ØÓÑ      
   Ø   
       Ö                 
    Ô   Ö       ר      ×   
 Ø   
   f    Ñ    ØÓÙ
            ÜÓÒ   
º




 ¿º      Æ        Ö   Ø       ØÓ          ÖÓ ×Ñ             ØÛÒ Ö ÞôÒ                Ø    
    Ü×Û×            
   f (συνx) = 0                ÔÓÙ         Ò    ÓÙÒ       ×ØÓ              ר      Ñ    [0, 2011π]   º




     º   Æ        ÔÓ       Ü      Ø       Ø        Ò    ×Õ           f (α) = f (β)                              α=β          Ø    Ø    αβ = e           º




                                                                                                                                   ÅÓÒ               
           ½º               ¾º                     ¿º             º


                                                                                                                              Æ        Ô    ÒØ       ×   Ø   ×         Ð    Ø            Ñ   Ø    º   Ã    Ð        Ô ØÙÕ




                                                                                                                                                                            ƺ    ËÑ         ÖÒ       ½¿ Å      ÓÙ    ¾¼½½




                                                                                                                     ¾
Γραπτές Προαγωγικές Εξετάσεις Μαΐου-Ιουνίου 2011, 13 Μαΐου 2011
                                                       Τάξη: Β΄
                                             Εξεταζόμενο Μάθημα: ΄Αλγεβρα

Θεμα 1                                                                               x3     +2x2   −7x      −8       x    +1
΄Εστω το πολυώνυμο                                                                   −x3    −x2                      x2   +x   −8
                                                                                            x2     −7x      −8
        P (x) = αν xν + αν−1 xν−1 + · · · + α1 x + α0                                       −x2    −x
                                                                                                   −8x      −8
και ρ ένας πραγματικός αριθμός.                                                                    8x       +8
                                                                                                            0
  1. Τι ονομάζεται αριθμητική τιμή του πολυωνύμου P (x) για
     x = ρ;                                                                 Β Τροπος Από το σχήμα του Horner που χρησιμοποιή-
                                                                            σαμε προηγουμένως βλέπουμε ότι οι συντελεστές του
  2. Πότε ο ρ ονομάζεται ρίζα του πολυωνύμου P (x);                         πηλίκου είναι οι αριθμοί 1, 1, −8 και επομένως το πηλίκο
                                                                            της διαίρεσης είναι x2 + x − 8.
  3. Να αποδείξετε ότι το υπόλοιπο της διαίρεσης του
     πολυωνύμου P (x) δια του x − ρ είναι ίσο με την τιμή                3. Θα είναι
     του πολυωνύμου για x = ρ.
                                                                               P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8 = (x + 1) x2 + x − 8
                     Μονάδες:          1. 6        2. 6    3. 13            και επομένως:
                                                                                                   P (x) = 0 ⇔
Απαντησεις                                                                                  (x + 1) x2 + x − 8 = 0 ⇔
  1. Σχολικό βιβλίο σελίδα 62                                                             x + 1 = 0 ή x2 + x − 8 = 0 ⇔
                                                                                                        √                √
  2. Σχολικό βιβλίο σελίδα 62                                                                     −1 + 33          −1 − 33
                                                                                     x = −1 ή x =            ήx=
                                                                                                      2                2
  3. Σχολικό βιβλίο σελίδα 67                                            4. Η δοθείσα ανίσωση γράφεται (x + 1) x2 + x − 8  0.
                                                                            Επεισή το x + 1 είναι θετικό αν και μόνο αν x  −1 και
Θεμα 2                                                                      το τριώνυμο x2 + x − 8 είναι θετικό εκτός των ριζών του
Δίνεται το πολυώνυμο                                                        έχουμε τον πίνακα:
                 P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8
                                                                                                       √                           √
                                                                                                   −1− 33                      −1+ 33
                                                                                 x           −∞       2              −1           2     −∞
  1. Να επαληθεύσετε ότι ο αριθμός −1 είναι ρίζα του P (x)
                                                                               x+1           −               −       ¼    +             +
  2. Να βρείτε το πηλίκο της διαίρεσης P (x) : (x + 1).

  3. Να βρείτε τις άλλες ρίζες του P (x).
                                                                             x2 + x − 8      +         ¼     −            −      ¼      +
  4. Να λύσετε την ανίσωση P (x)  0.

          Μονάδες:         1. 6        2. 6         3. 6   4. 7                P (x)         −         ¼     +       ¼    −      ¼      +


Απαντησεις
                                                                            Από τον πίνακα συνάγουμε ότι η ανίσωση μας έχει λύ-
                                                                                                 √
  1. Α Τροπος Με απλή αντικατάσταση: P (−1) = (−1)3 +                       σεις τα x  − 2 − 1 33 καθώς και τα x με −1 
                                                                                             1
                                                                                             √ 2
           2
     2 (−1) −7 (−1)−8 = 0 άρα ο −1 είναι ρίζα του πολυωνύ-                  x  − 1 + 2 33 δηλαδή έχει σύνολο λύσεων το
                                                                                           1
                                                                                      2   √                 √
     μου.                                                                           1                1
                                                                             −∞, − 2 − 2 33 ∪ −1, − 2 + 1 33 .
                                                                                        1
                                                                                                          2
     Β Τροπος Με το σχήμα του Horner:
                                                                       Θεμα 3
                                                                       Δίνεται η εκθετική συνάρτηση
                       1    2     -7    -8    -1                                                                 x
                       *    -1    -1    8                                                                  λ−1
                                                                                             ϕ (x) =
                       1    1     -8    0                                                                   3
                                                                         1. Να βρείτε για ποιές τιμές του λ η συνάρτηση ϕ είναι γνησί-
     Επομένως η αριθμητική τιμή του πολυωνύμου για x = −1                   ως αύξουσα και για ποιές γνησίως φθίνουσα.
     είναι μηδέν άρα ο −1 είναι ρίζα του πολυωνύμου.
                                                                         2. Να αποδείξετε ότι οι αριθμοί ϕ (1) , ϕ (2) , ϕ (3) είναι δι-
  2. Α Τροπος Εκτελούμε την διαίρεση:                                       αδοχικοί όροι γεωμετρικής προόδου.

                                                                   1
3. Δίνεται ότι                                                                            Θεμα 4
                                                                                            Δίνεται η συνάρτηση
                        ϕ (κ) + ϕ (κ + 1) = 36                                    (1)                                              2       1
                                                                                                               f (x) = (ln x) + ln
     (αʹ) Με δεδομένο ότι κ = 2 να βρείτε το λ.                                                                                            x
                                                                                              1. Να βρείτε το πεδίο ορισμού της f .
     (βʹ) Με δεδομένο ότι λ = 13 να βρείτε το κ.
    Μονάδες:          1.          5               2.         4          3.        16          2. Να βρείτε τα σημεία τομής της γραφικής παράστασης της
                                                                                                 f με τους άξονες.
Απαντησεις
                                                                                              3. Να βρείτε το άθροισμα των ριζών της εξίσωσης
  1. Γνωρίζουμε ότι η εκθετική συνάρτηση ax είναι γνησί-                                         f (συνx) = 0 που ανήκουν στο διάστημα [0, 2011π].
     ως αύξουσα αν a  1 και είναι γνησίως φθίνουσα αν
     0  a  1. Εδώ a = λ−1 και είναι
                         3
                                                                                              4. Να αποδείξετε ότι αν ισχύει f (α) = f (β) και α = β τότε
                                                                                                 αβ = e.
                      λ−1
                             1⇔λ4                                                                      Μονάδες:         1. 6          2. 6       3. 6   4. 7
                        3
                      λ−1                                                                   Απαντησεις
                  0         1⇔1λ4
                        3                                                                     1. Για να ορίζεται οι συνάρτηση πρέπει οι αριθμοί των οποί-
     Επομένως αν λ ∈ (1, 4) η ϕ είναι ενώ γνησίως φθίνουσα                                       ων εμφανίζονται οι λογάριθμοι να θετικοί. Πρέπει λοιπόν
     ενώ αν λ ∈ (4, +∞) είναι γνησίως αύξουσα.                                                                       1
                                                                                                 να είναι x  0 και x  0. Τελικά πρέπει x  0 και το
                                                         2                         3             πεδίο οριμού της συνάρτησης f είναι το (0, +∞).
  2. Είναι ϕ (1) = λ−1 , ϕ (2) = λ−1 ,ϕ (3) = λ−1 .
                     3               3               3
     Οι αριθμοί αυτοί θα είναι διαδοχικοί όροι γεωμετρικής                                    2. Για να τέμνει η γραφική παράσταση της f τον άξονα y ′ y
     προοόδου αν και μόνο αν ισχύει                                                              πρέπει η συνάρτηση να ορίζεται στο μηδέν. Αυτό όπως
                                      2
                           (ϕ (2)) = ϕ (1) ϕ (3)                                                 δεν συμβαίνει αφού το 0 δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο
                                                                                                 ορισμού της. Επομενως η γραφική παράσταση της f δεν
     δηλαδή αν ισχύει:                                                                           τέμνει τον y ′ y. Για να βρούμε τα σημεία τομής με τον
                             2    2                                     3                        άξονα x′ x πρέπει να δούμε πότε είναι f (x) = 0. ΄Εχουμε
                    λ−1                           λ−1        λ−1                                                      2      1                  2
                                      =                                                          f (x) = 0 ⇔ (ln x) + ln x = 0 ⇔ (ln x) − ln x =
                     3                             3          3
                                                                                                 0 ⇔ ln x (ln x − 1) = 0 ⇔ ln x = 0 ή ln x = 1 ⇔ x =
     που προφανώς ισχύει.                                                                        1 ή x = e. Επομένως τα σημεία τομής της γραφικής
                                                                                                 παράστασης τη f με τον x′ x είναι τα A (1, 0) , B (e, 0).
  3. (αʹ) Αν κ = 2 η σχέση (1) μας δίνει
                                                                                              3. Είναι f (συνx) = 0 αν και μόνο αν ο συνx είναι κάποια
                                 ϕ (2) + ϕ (3) = 36
                                                                                                 από τις ρίζες της f δηλαδή αν συνx = 1 ή συνx = e.
          δηλαδή                                                                                 Το δεύτερο ενδεχόμενο αποκλείεται αφού e = 2, 71 και
                                                                                                 πρέπει συνx ≤ 1 άρα οι ρίζες της εξίσωσης f (συνx) = 0
                                          2                  3
                           λ−1                     λ−1                                           συμπίπτουν με τις ρίζες της εξίσωσης συνx = 1. Είναι
                                              +                  = 36             (2)
                            3                       3                                            συνx = 1 ⇔ συνx = συν0 ⇔ x = 0 + 2kπ ή x =
          Ονομάζουμε y = λ−1 . Θα πρέπει y  0, y = 1. Η                                         0 − 2kπ (k ∈ Z) ⇔ x = 2kπ . Δηλαδή ρίζες της εξίσω-
                             3
          (2) ισοδυναμεί με την                                                                  σης f (συνx) = 0 είναι τα άρτια πολλαπλάσια του π.
                                                                                                 Οι ριζες της εξίσωσης που βρίσκονται στο διάστημα
                                 y 3 + y 2 − 36 = 0                                              [0, 2011π] είναι οι αριθμοί
          Εξετάζουμε μήπως το πολυώνυμο                                                                        0,       2π,       4π , . . . , 2010π
                                      y 3 + y 2 − 36                                             των οποίων το άθροισμα είναι
          έχει θετική ακέραια ρίζα δοκιμάζοντας τους θετικούς                                      S = 2π + 4π + ... + 2010π = 2π (1 + 2 + ... + 1005)
          διαιρέτες του σταθερού του όρου −36 που είναι
          οι 1, 2, 3, 4, 6, 9, 12, 18, 36 ξεκινώντας από τους                                    Αλλά το άθροισμα 1 + 2 + ... + 1005 είναι το άθροισμα
          μικρότερους. Βρίσκουμε ότι ο 3 είναι ρίζα. Δι-                                         των 1005 πρώτων όρων μίας αριθμητικής προόδου με πρώ-
          αιρούμε το y 3 + y 2 − 36 με το y − 3 και βρίσκουμε                                    το όρο 1, διαφορά 1 και τελευταίο όρο τον 1005 επομένως
                                                                                                 είναι (1+1005)·1005 = 505 515. ΄Αρα S = 2π · 505 515 =
                   y 3 + y 2 − 36 = (y − 3) y 2 + 4y + 12                                        1011 030π.
                                                                                                             2

          Το πολυώνυμο y 2 + 4y + 12 έχει αρνητική διακρί-
                                                                                              4. Είδαμε ότι f (x) = (ln x)2 − ln x και επομένως:
          νουσα και επομένως δεν έχει ρίζα. ΄Αρα η μοναδική
          ρίζα της εξίσωσης y 3 + y 2 − 36 = 0 είναι η y = 3 η                                                          f (α) = f (β) ⇔
          οποία είναι δεκτή και μας δίνει ότι                                                                       2                     2
                                                                                                             (ln a) − ln α = (ln β) − ln β ⇔
                         λ−1                                                                                   2              2
                                = 3 ⇔ λ = 10                                                              (ln a) − (ln β) − (ln α − ln β) = 0 ⇔
                            3
                                                                                                    (ln a − ln β) ((ln a + ln β)) − (ln α − ln β) = 0 ⇔
     (βʹ) Αν λ = 13 είναι ϕ (x) = 4x και η σχέση (1) μας δίνει
                                                                                                            (ln a − ln β) (ln a + ln β − 1) = 0
                                  4κ + 4κ+1 = 36                                  (3)            Από την τελευταία σχέση προκύπτει ότι:
          ΄Εχουμε                                                                                  • ή ln a−ln β = 0 που νας δινει την ln a = ln β δηλαδή
                                                                             36
          (3)⇔ 4κ + 4 · 4κ = 36 ⇔ 5 · 4κ = 36 ⇔ 4κ =                          5   ⇔                  την α = β που αποκλείεται
                                                                       36
                                                                  ln
          ln 4κ = ln 36 ⇔ κ ln 4 = ln 36 ⇔ κ = ln 4
                      5               5
                                                  5                                                • είτε ln a+ln β −1 = 0 που μας δίνει την ln a+ln β =
          Φυσικά αντί της ln θα μπορούσαμε να χρησιμοποιή-                                           1 δηλαδή ln (αβ) = ln e από την οποία προκύπτει το
          σουμε οποιοδήποτε άλλη λογάριθμική συνάρτηση                                               αποδεικτέο αβ = e.


                                                                                        2
ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ                                  ΤΑΞΗ Β                         Σχ. Έτος 2010-2011
                         ΓΡΑΠΤΕΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΣΤΗΝ ΑΛΓΕΒΡΑ
ΘΕΜΑ Α
Α1)  Έστω α  0 με α  1 . Να αποδείξετε ότι για οποιουσδήποτε θ 1 ,θ 2  0 ισχύει ότι
log α  θ 1  θ 2   log α  θ 1   log α  θ 2                                                        μον_9
Α2)      Πότε ένας αριθμός ρ λέγεται ρίζα ενός πολυωνύμου P  x  ;                                       μον_4
Α3)      Να χαρακτηρίσετε καθεμιά από τις παρακάτω προτάσεις με τη λέξη Σωστή ή Λάθος,
         γράφοντας την απάντηση στο τετράδιο σας:                                           μον_12
         α)    Η διαίρεση ενός πολυωνύμου P  x  με το x  ρ μπορεί να δώσει υπόλοιπο, ένα
                   πολυώνυμο 1ου βαθμού.
         β)        Η εκθετική συνάρτηση f  x   α x με 0  α  1 και x  R , είναι γνήσια φθίνουσα στο R
                   αν και μόνο αν 0  α  1
         γ)        Για κάθε θ  0 και 0  α  1 ισχύει ότι α log α  θ   log α α θ .
                                                                                  
                                                                           
         δ)        Οι λύσεις της εξίσωσης εφx   εφθ με x ,           είναι οι x  κπ  θ με κ  Z
                                                                           2
ΘΕΜΑ Β
Δίνεται το πολυώνυμο P x   2x 3  λ  2 x 2  5λx  6 με λ  R , για το οποίο γνωρίζουμε ότι έχει
ρίζα το 2
Β1)    Να αποδείξετε ότι λ   1                                                                 μον_10
Β2)    Να λύσετε την εξίσωση P  x   0                                                         μον_15
ΘΕΜΑ Γ
                                               x
                                  1
Δίνεται η συνάρτηση f  x    1   .
                                  e
Γ1)    Να αποδείξετε ότι η f είναι γνήσια φθίνουσα στο R                                                  μον_5
                                       π 1
Γ2)    Να λύσετε την εξίσωση ημ  x     f  1   f  0                                              μον_8
                                       4 e
                                                                π 3π 
Γ3)  Να λύσετε την εξίσωση εφ  x   f  0   0 στο διάστημα  ,                                       μον_12
                                                               2 2 
ΘΕΜΑ Δ

Δίνεται η συνάρτηση f  x         
                                      log x 2
                              log x2
Δ1)      Να βρείτε το πεδίο ορισμού της                                                                   μον_7
                                         1
Δ2)      Να λύσετε την εξίσωση f  x                                                                    μον_8
                                         2
                                             1
Δ3)      Να λύσετε την ανίσωση                    1                                                      μον_10
                                           f x 



Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ                                                                       ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ
                                                                                   …………………
                                                                                   …………………
                                                                                   Μ. Παπαγρηγοράκης
                                                                                   ………………….
ΓΕΝΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ
ΓΡΑΠΤΕΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΑΙΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2010
           ΑΛΓΕΒΡΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ



ΘΕΜΑ 1
α. Να αποδείξετε ότι ημ 2α = 2ημα συνα .
β. Έστω Δ(x) = δ(x) π(x) + υ(x) η ταυτότητα διαίρεσης των πολυωνυμων Δ(x):δ(x)
   όπου δ(x) ≠ 0. Τι γνωρίζετε για τον βαθμό του πολυωνύμου υ(x);
γ. Να χαρακτηρίσετε σαν Σωστή (Σ) ή Λάθος (Λ) καθεμιά από τις παρακάτω προτάσεις:
             ⎛ x ⎞ 1 − συν x
     1. ημ 2 ⎜ ⎟ =
             ⎝2⎠        2
     2. Ο βαθμός του γινομένου δυο μη μηδενικών πολυώνυμων ισούται με το γινόμενο
        των βαθμών τους.
     3. Η συνάρτηση e − x είναι γνησίως αύξουσα στο R
     4. log10 x = x όταν x  0
           ⎛2⎞
     5. ln ⎜ ⎟  0                                            (Μονάδες 10-5-10 )
           ⎝3⎠

ΘΕΜΑ 2

                                      ⎛ π⎞        ⎛    π⎞
Δίνεται η συνάρτηση f ( x ) = 2συν ⎜ x + ⎟ + 2συν ⎜ x − ⎟
                                      ⎝ 4⎠        ⎝    4⎠
α. Να αποδείξετε ότι f ( x ) = 2συν x
β. Να λυθεί η εξίσωση εϕ 2 2 x − 1 = f ( 0 )
                                                                                     (Μονάδες 10-15)

ΘΕΜΑ 3

Δίνεται το πολυώνυμο Ρ ( x ) = α x3 + ( β − 1) x 2 − 3 x − 2 β + 6 με α , β ∈ R .
α. Αν το πολυώνυμο Ρ ( x ) έχει παράγοντα το ( x - 1) και το υπόλοιπο της διαίρεσης του
   Ρ ( x ) με το ( x + 1) είναι 2, να βρείτε τους αριθμούς α και β.
β. Για α = 2 και β = 4 να λυθούν :
                                                                      Ρ( x )
                                                             ⎛ π⎞
                           (i) Ρ ( x ) = 0              (ii) ⎜ημ ⎟             1
                                                             ⎝  6⎠
                                                                                    (Μονάδες 10-6-9)

ΘΕΜΑ 4

Δίνονται οι συναρτήσεις f ( x ) = 2010 2 ⋅ 4 x − 5 ⋅ 2 x + 2 και g ( x ) = ln 2 x − ln x 2 .
α. Να βρείτε το πεδίο ορισμού των συναρτήσεων f ( x ) και g ( x ) .
β. Να λυθεί η εξίσωση g ( x ) = f (1) .

                                                                                    (Μονάδες 10-5-10)



                                        ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

προαγωγικές εξετάσεις άλγεβρας β λυκείου

  • 1.
    Ö ÔØ ÈÖÓ Û Ü Ø × Å ÓÙ¹ÁÓÙÒÓÙ ¾¼½½ Ì Ü ³ Ü Ø Þ Ñ ÒÓ Å Ñ ³ Ð Ö ÂÑ ½ ³ ×ØÛ ØÓ ÔÓÐÙôÒÙÑÓ P (x) = αν xν + αν−1 xν−1 + · · · + α1 x + α0 ρ Ò ÔÖ Ñ Ø Ö Ñ º ½º Ì ÓÒÓÑ Þ Ø Ö Ñ Ø Ø Ñ ØÓÙ ÔÓÐÙÛÒ ÑÓÙ P (x) x=ρ ¾º È Ø Ó ρ ÓÒÓÑ Þ Ø ÖÞ ØÓÙ ÔÓÐÙÛÒ ÑÓÙ P (x) ¿º Æ ÔÓ Ü Ø Ø ØÓ ÙÔ ÐÓ ÔÓ Ø Ö × ØÓÙ ÔÓÐÙÛÒ ÑÓÙ P (x) ØÓÙ x−ρ Ò ×Ó Ñ Ø Ò Ø Ñ ØÓÙ ÔÓÐÙÛÒ ÑÓÙ x=ρ º ÅÓÒ ½º ¾º ¿º ½¿ ÂÑ ¾ Ò Ø ØÓ ÔÓÐÙôÒÙÑÓ P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8 ½º Æ Ô Ð × Ø Ø Ó Ö Ñ −1 Ò ÖÞ ØÓÙ P (x) ¾º Æ Ö Ø ØÓ Ô Ð Ó Ø Ö × P (x) : (x + 1) º ¿º Æ Ö Ø Ø ÐÐ ÖÞ ØÓÙ P (x) º º Æ Ð × Ø Ø Ò Ò×Û× P (x) 0 º ÅÓÒ ½º ¾º ¿º º ½
  • 2.
    ÂÑ ¿ Ò Ø Ø ×ÙÒ ÖØ × x λ−1 ϕ (x) = 3 ½º Æ Ö Ø ÔÓ Ø Ñ ØÓÙ λ ×ÙÒ ÖØ × ϕ Ò Ò ×Û ÜÓÙ× ÔÓ Ò ×Û ÒÓÙ× º ¾º Æ ÔÓ Ü Ø Ø Ó Ö ÑÓ ϕ (1) , ϕ (2) , ϕ (3) Ò ÓÕ Ó ÖÓ ÛÑ ØÖ ÔÖÓ ÓÙº ¿º Ò Ø Ø ϕ (κ) + ϕ (κ + 1) = 36 ´½µ ´ µ Å ÓÑ ÒÓ Ø κ=2 Ò Ö Ø ØÓ λ º ´ µ Å ÓÑ ÒÓ Ø λ = 13 Ò Ö Ø ØÓ κ º ÅÓÒ ½º ¾º ¿º ½ ÂÑ Ò Ø ×ÙÒ ÖØ × 1 f (x) = (ln x)2 + ln x ½º Æ Ö Ø ØÓ Ô Ó ÓÖ ×ÑÓ Ø f º ¾º Æ Ö Ø Ø × Ñ ØÓÑ Ø Ö Ô Ö ×Ø × Ø f Ñ ØÓÙ ÜÓÒ º ¿º Æ Ö Ø ØÓ ÖÓ ×Ñ ØÛÒ Ö ÞôÒ Ø Ü×Û× f (συνx) = 0 ÔÓÙ Ò ÓÙÒ ×ØÓ ×Ø Ñ [0, 2011π] º º Æ ÔÓ Ü Ø Ø Ò ×Õ f (α) = f (β) α=β Ø Ø αβ = e º ÅÓÒ ½º ¾º ¿º º Æ Ô ÒØ × Ø × Ð Ø Ñ Ø º Ã Ð Ô ØÙÕ Æº ËÑ ÖÒ ½¿ Å ÓÙ ¾¼½½ ¾
  • 3.
    Γραπτές Προαγωγικές ΕξετάσειςΜαΐου-Ιουνίου 2011, 13 Μαΐου 2011 Τάξη: Β΄ Εξεταζόμενο Μάθημα: ΄Αλγεβρα Θεμα 1 x3 +2x2 −7x −8 x +1 ΄Εστω το πολυώνυμο −x3 −x2 x2 +x −8 x2 −7x −8 P (x) = αν xν + αν−1 xν−1 + · · · + α1 x + α0 −x2 −x −8x −8 και ρ ένας πραγματικός αριθμός. 8x +8 0 1. Τι ονομάζεται αριθμητική τιμή του πολυωνύμου P (x) για x = ρ; Β Τροπος Από το σχήμα του Horner που χρησιμοποιή- σαμε προηγουμένως βλέπουμε ότι οι συντελεστές του 2. Πότε ο ρ ονομάζεται ρίζα του πολυωνύμου P (x); πηλίκου είναι οι αριθμοί 1, 1, −8 και επομένως το πηλίκο της διαίρεσης είναι x2 + x − 8. 3. Να αποδείξετε ότι το υπόλοιπο της διαίρεσης του πολυωνύμου P (x) δια του x − ρ είναι ίσο με την τιμή 3. Θα είναι του πολυωνύμου για x = ρ. P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8 = (x + 1) x2 + x − 8 Μονάδες: 1. 6 2. 6 3. 13 και επομένως: P (x) = 0 ⇔ Απαντησεις (x + 1) x2 + x − 8 = 0 ⇔ 1. Σχολικό βιβλίο σελίδα 62 x + 1 = 0 ή x2 + x − 8 = 0 ⇔ √ √ 2. Σχολικό βιβλίο σελίδα 62 −1 + 33 −1 − 33 x = −1 ή x = ήx= 2 2 3. Σχολικό βιβλίο σελίδα 67 4. Η δοθείσα ανίσωση γράφεται (x + 1) x2 + x − 8 0. Επεισή το x + 1 είναι θετικό αν και μόνο αν x −1 και Θεμα 2 το τριώνυμο x2 + x − 8 είναι θετικό εκτός των ριζών του Δίνεται το πολυώνυμο έχουμε τον πίνακα: P (x) = x3 + 2x2 − 7x − 8 √ √ −1− 33 −1+ 33 x −∞ 2 −1 2 −∞ 1. Να επαληθεύσετε ότι ο αριθμός −1 είναι ρίζα του P (x) x+1 − − ¼ + + 2. Να βρείτε το πηλίκο της διαίρεσης P (x) : (x + 1). 3. Να βρείτε τις άλλες ρίζες του P (x). x2 + x − 8 + ¼ − − ¼ + 4. Να λύσετε την ανίσωση P (x) 0. Μονάδες: 1. 6 2. 6 3. 6 4. 7 P (x) − ¼ + ¼ − ¼ + Απαντησεις Από τον πίνακα συνάγουμε ότι η ανίσωση μας έχει λύ- √ 1. Α Τροπος Με απλή αντικατάσταση: P (−1) = (−1)3 + σεις τα x − 2 − 1 33 καθώς και τα x με −1 1 √ 2 2 2 (−1) −7 (−1)−8 = 0 άρα ο −1 είναι ρίζα του πολυωνύ- x − 1 + 2 33 δηλαδή έχει σύνολο λύσεων το 1 2 √ √ μου. 1 1 −∞, − 2 − 2 33 ∪ −1, − 2 + 1 33 . 1 2 Β Τροπος Με το σχήμα του Horner: Θεμα 3 Δίνεται η εκθετική συνάρτηση 1 2 -7 -8 -1 x * -1 -1 8 λ−1 ϕ (x) = 1 1 -8 0 3 1. Να βρείτε για ποιές τιμές του λ η συνάρτηση ϕ είναι γνησί- Επομένως η αριθμητική τιμή του πολυωνύμου για x = −1 ως αύξουσα και για ποιές γνησίως φθίνουσα. είναι μηδέν άρα ο −1 είναι ρίζα του πολυωνύμου. 2. Να αποδείξετε ότι οι αριθμοί ϕ (1) , ϕ (2) , ϕ (3) είναι δι- 2. Α Τροπος Εκτελούμε την διαίρεση: αδοχικοί όροι γεωμετρικής προόδου. 1
  • 4.
    3. Δίνεται ότι Θεμα 4 Δίνεται η συνάρτηση ϕ (κ) + ϕ (κ + 1) = 36 (1) 2 1 f (x) = (ln x) + ln (αʹ) Με δεδομένο ότι κ = 2 να βρείτε το λ. x 1. Να βρείτε το πεδίο ορισμού της f . (βʹ) Με δεδομένο ότι λ = 13 να βρείτε το κ. Μονάδες: 1. 5 2. 4 3. 16 2. Να βρείτε τα σημεία τομής της γραφικής παράστασης της f με τους άξονες. Απαντησεις 3. Να βρείτε το άθροισμα των ριζών της εξίσωσης 1. Γνωρίζουμε ότι η εκθετική συνάρτηση ax είναι γνησί- f (συνx) = 0 που ανήκουν στο διάστημα [0, 2011π]. ως αύξουσα αν a 1 και είναι γνησίως φθίνουσα αν 0 a 1. Εδώ a = λ−1 και είναι 3 4. Να αποδείξετε ότι αν ισχύει f (α) = f (β) και α = β τότε αβ = e. λ−1 1⇔λ4 Μονάδες: 1. 6 2. 6 3. 6 4. 7 3 λ−1 Απαντησεις 0 1⇔1λ4 3 1. Για να ορίζεται οι συνάρτηση πρέπει οι αριθμοί των οποί- Επομένως αν λ ∈ (1, 4) η ϕ είναι ενώ γνησίως φθίνουσα ων εμφανίζονται οι λογάριθμοι να θετικοί. Πρέπει λοιπόν ενώ αν λ ∈ (4, +∞) είναι γνησίως αύξουσα. 1 να είναι x 0 και x 0. Τελικά πρέπει x 0 και το 2 3 πεδίο οριμού της συνάρτησης f είναι το (0, +∞). 2. Είναι ϕ (1) = λ−1 , ϕ (2) = λ−1 ,ϕ (3) = λ−1 . 3 3 3 Οι αριθμοί αυτοί θα είναι διαδοχικοί όροι γεωμετρικής 2. Για να τέμνει η γραφική παράσταση της f τον άξονα y ′ y προοόδου αν και μόνο αν ισχύει πρέπει η συνάρτηση να ορίζεται στο μηδέν. Αυτό όπως 2 (ϕ (2)) = ϕ (1) ϕ (3) δεν συμβαίνει αφού το 0 δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο ορισμού της. Επομενως η γραφική παράσταση της f δεν δηλαδή αν ισχύει: τέμνει τον y ′ y. Για να βρούμε τα σημεία τομής με τον 2 2 3 άξονα x′ x πρέπει να δούμε πότε είναι f (x) = 0. ΄Εχουμε λ−1 λ−1 λ−1 2 1 2 = f (x) = 0 ⇔ (ln x) + ln x = 0 ⇔ (ln x) − ln x = 3 3 3 0 ⇔ ln x (ln x − 1) = 0 ⇔ ln x = 0 ή ln x = 1 ⇔ x = που προφανώς ισχύει. 1 ή x = e. Επομένως τα σημεία τομής της γραφικής παράστασης τη f με τον x′ x είναι τα A (1, 0) , B (e, 0). 3. (αʹ) Αν κ = 2 η σχέση (1) μας δίνει 3. Είναι f (συνx) = 0 αν και μόνο αν ο συνx είναι κάποια ϕ (2) + ϕ (3) = 36 από τις ρίζες της f δηλαδή αν συνx = 1 ή συνx = e. δηλαδή Το δεύτερο ενδεχόμενο αποκλείεται αφού e = 2, 71 και πρέπει συνx ≤ 1 άρα οι ρίζες της εξίσωσης f (συνx) = 0 2 3 λ−1 λ−1 συμπίπτουν με τις ρίζες της εξίσωσης συνx = 1. Είναι + = 36 (2) 3 3 συνx = 1 ⇔ συνx = συν0 ⇔ x = 0 + 2kπ ή x = Ονομάζουμε y = λ−1 . Θα πρέπει y 0, y = 1. Η 0 − 2kπ (k ∈ Z) ⇔ x = 2kπ . Δηλαδή ρίζες της εξίσω- 3 (2) ισοδυναμεί με την σης f (συνx) = 0 είναι τα άρτια πολλαπλάσια του π. Οι ριζες της εξίσωσης που βρίσκονται στο διάστημα y 3 + y 2 − 36 = 0 [0, 2011π] είναι οι αριθμοί Εξετάζουμε μήπως το πολυώνυμο 0, 2π, 4π , . . . , 2010π y 3 + y 2 − 36 των οποίων το άθροισμα είναι έχει θετική ακέραια ρίζα δοκιμάζοντας τους θετικούς S = 2π + 4π + ... + 2010π = 2π (1 + 2 + ... + 1005) διαιρέτες του σταθερού του όρου −36 που είναι οι 1, 2, 3, 4, 6, 9, 12, 18, 36 ξεκινώντας από τους Αλλά το άθροισμα 1 + 2 + ... + 1005 είναι το άθροισμα μικρότερους. Βρίσκουμε ότι ο 3 είναι ρίζα. Δι- των 1005 πρώτων όρων μίας αριθμητικής προόδου με πρώ- αιρούμε το y 3 + y 2 − 36 με το y − 3 και βρίσκουμε το όρο 1, διαφορά 1 και τελευταίο όρο τον 1005 επομένως είναι (1+1005)·1005 = 505 515. ΄Αρα S = 2π · 505 515 = y 3 + y 2 − 36 = (y − 3) y 2 + 4y + 12 1011 030π. 2 Το πολυώνυμο y 2 + 4y + 12 έχει αρνητική διακρί- 4. Είδαμε ότι f (x) = (ln x)2 − ln x και επομένως: νουσα και επομένως δεν έχει ρίζα. ΄Αρα η μοναδική ρίζα της εξίσωσης y 3 + y 2 − 36 = 0 είναι η y = 3 η f (α) = f (β) ⇔ οποία είναι δεκτή και μας δίνει ότι 2 2 (ln a) − ln α = (ln β) − ln β ⇔ λ−1 2 2 = 3 ⇔ λ = 10 (ln a) − (ln β) − (ln α − ln β) = 0 ⇔ 3 (ln a − ln β) ((ln a + ln β)) − (ln α − ln β) = 0 ⇔ (βʹ) Αν λ = 13 είναι ϕ (x) = 4x και η σχέση (1) μας δίνει (ln a − ln β) (ln a + ln β − 1) = 0 4κ + 4κ+1 = 36 (3) Από την τελευταία σχέση προκύπτει ότι: ΄Εχουμε • ή ln a−ln β = 0 που νας δινει την ln a = ln β δηλαδή 36 (3)⇔ 4κ + 4 · 4κ = 36 ⇔ 5 · 4κ = 36 ⇔ 4κ = 5 ⇔ την α = β που αποκλείεται 36 ln ln 4κ = ln 36 ⇔ κ ln 4 = ln 36 ⇔ κ = ln 4 5 5 5 • είτε ln a+ln β −1 = 0 που μας δίνει την ln a+ln β = Φυσικά αντί της ln θα μπορούσαμε να χρησιμοποιή- 1 δηλαδή ln (αβ) = ln e από την οποία προκύπτει το σουμε οποιοδήποτε άλλη λογάριθμική συνάρτηση αποδεικτέο αβ = e. 2
  • 5.
    ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΑΞΗ Β Σχ. Έτος 2010-2011 ΓΡΑΠΤΕΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΣΤΗΝ ΑΛΓΕΒΡΑ ΘΕΜΑ Α Α1) Έστω α  0 με α  1 . Να αποδείξετε ότι για οποιουσδήποτε θ 1 ,θ 2  0 ισχύει ότι log α  θ 1  θ 2   log α  θ 1   log α  θ 2  μον_9 Α2) Πότε ένας αριθμός ρ λέγεται ρίζα ενός πολυωνύμου P  x  ; μον_4 Α3) Να χαρακτηρίσετε καθεμιά από τις παρακάτω προτάσεις με τη λέξη Σωστή ή Λάθος, γράφοντας την απάντηση στο τετράδιο σας: μον_12 α) Η διαίρεση ενός πολυωνύμου P  x  με το x  ρ μπορεί να δώσει υπόλοιπο, ένα πολυώνυμο 1ου βαθμού. β) Η εκθετική συνάρτηση f  x   α x με 0  α  1 και x  R , είναι γνήσια φθίνουσα στο R αν και μόνο αν 0  α  1 γ) Για κάθε θ  0 και 0  α  1 ισχύει ότι α log α  θ   log α α θ .    δ) Οι λύσεις της εξίσωσης εφx   εφθ με x ,     είναι οι x  κπ  θ με κ  Z 2 ΘΕΜΑ Β Δίνεται το πολυώνυμο P x   2x 3  λ  2 x 2  5λx  6 με λ  R , για το οποίο γνωρίζουμε ότι έχει ρίζα το 2 Β1) Να αποδείξετε ότι λ   1 μον_10 Β2) Να λύσετε την εξίσωση P  x   0 μον_15 ΘΕΜΑ Γ x  1 Δίνεται η συνάρτηση f  x    1   .  e Γ1) Να αποδείξετε ότι η f είναι γνήσια φθίνουσα στο R μον_5  π 1 Γ2) Να λύσετε την εξίσωση ημ  x     f  1   f  0  μον_8  4 e  π 3π  Γ3) Να λύσετε την εξίσωση εφ  x   f  0   0 στο διάστημα  ,  μον_12 2 2  ΘΕΜΑ Δ Δίνεται η συνάρτηση f  x    log x 2 log x2 Δ1) Να βρείτε το πεδίο ορισμού της μον_7 1 Δ2) Να λύσετε την εξίσωση f  x   μον_8 2 1 Δ3) Να λύσετε την ανίσωση 1 μον_10 f x  Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ………………… ………………… Μ. Παπαγρηγοράκης ………………….
  • 6.
    ΓΕΝΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΓΡΑΠΤΕΣΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΑΙΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 ΑΛΓΕΒΡΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΜΑ 1 α. Να αποδείξετε ότι ημ 2α = 2ημα συνα . β. Έστω Δ(x) = δ(x) π(x) + υ(x) η ταυτότητα διαίρεσης των πολυωνυμων Δ(x):δ(x) όπου δ(x) ≠ 0. Τι γνωρίζετε για τον βαθμό του πολυωνύμου υ(x); γ. Να χαρακτηρίσετε σαν Σωστή (Σ) ή Λάθος (Λ) καθεμιά από τις παρακάτω προτάσεις: ⎛ x ⎞ 1 − συν x 1. ημ 2 ⎜ ⎟ = ⎝2⎠ 2 2. Ο βαθμός του γινομένου δυο μη μηδενικών πολυώνυμων ισούται με το γινόμενο των βαθμών τους. 3. Η συνάρτηση e − x είναι γνησίως αύξουσα στο R 4. log10 x = x όταν x 0 ⎛2⎞ 5. ln ⎜ ⎟ 0 (Μονάδες 10-5-10 ) ⎝3⎠ ΘΕΜΑ 2 ⎛ π⎞ ⎛ π⎞ Δίνεται η συνάρτηση f ( x ) = 2συν ⎜ x + ⎟ + 2συν ⎜ x − ⎟ ⎝ 4⎠ ⎝ 4⎠ α. Να αποδείξετε ότι f ( x ) = 2συν x β. Να λυθεί η εξίσωση εϕ 2 2 x − 1 = f ( 0 ) (Μονάδες 10-15) ΘΕΜΑ 3 Δίνεται το πολυώνυμο Ρ ( x ) = α x3 + ( β − 1) x 2 − 3 x − 2 β + 6 με α , β ∈ R . α. Αν το πολυώνυμο Ρ ( x ) έχει παράγοντα το ( x - 1) και το υπόλοιπο της διαίρεσης του Ρ ( x ) με το ( x + 1) είναι 2, να βρείτε τους αριθμούς α και β. β. Για α = 2 και β = 4 να λυθούν : Ρ( x ) ⎛ π⎞ (i) Ρ ( x ) = 0 (ii) ⎜ημ ⎟ 1 ⎝ 6⎠ (Μονάδες 10-6-9) ΘΕΜΑ 4 Δίνονται οι συναρτήσεις f ( x ) = 2010 2 ⋅ 4 x − 5 ⋅ 2 x + 2 και g ( x ) = ln 2 x − ln x 2 . α. Να βρείτε το πεδίο ορισμού των συναρτήσεων f ( x ) και g ( x ) . β. Να λυθεί η εξίσωση g ( x ) = f (1) . (Μονάδες 10-5-10) ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ