ระบบต่างๆในร่างกายป.6

1. ระบบต่างๆ ในร่างกาย

2. ในร่างกายถ้าเปรียบระบบอวัยวะกับการทำงานของระบบโรงงานสามารถเปรียบได้ดังนี้ เช่น ผิวหนัง , ขน , เล็บ เปรียบเหมือน กำแพง ด่านตรวจ สมอง เปรียบเหมือน คอมพิวเตอร์ ตา เปรียบเหมือน กล้องวงจรปิด รปภ . ลิ้น เปรียบเหมือน ผู้ตรวจสอบคุณภาพ หัวใจ เปรียบเหมือน เครื่องปั้มน้ำ ปอด เปรียบเหมือน แอร์ ( ก๊าช ) ไต ตับ เปรียบเหมือน เครื่องกำจัดของเสีย ถังขยะ กระเพาะอาหาร , ลำไส้ เปรียบเหมือน ห้องครัว

3. ร่างกายมนุษย์ถูกจัดระเบียบเป็น 4 ระดับ คือ 1. ระดับเซลล์ เซลล์ คือ องค์ประกอบพื้นฐานที่เล็กที่สุดของสิ่งมีชีวิต เซลล์ 1 เซลล์ สามารถทำหน้าที่ได้เท่ากับสิ่งมีชีวิตหนึ่งชีวิต เพราะสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ลักษณะของเซลล์ของสิ่งมีชีวิตจะมีความแตกต่างทั้งขนาดและรูปร่างของเซลล์ขึ้นอยู่กับหน้าที่ของเซลล์นั้นๆ เช่น อสุจิ 1 ตัว คือ 1 เซลล์ มีรูปร่างเหมาะที่จะว่ายไปผสมกับไข่ในมดลูก เซลล์เม็ดเลือดแดง เซลล์ประสาท

4. 2. ระดับเนื้อเยื่อ เนื้อเยื่อ หมายถึง กลุ่มของเซลล์ที่มีรูปร่างเหมือนกันมาอยู่รวมกันและทำหน้าที่อย่างเดียวกัน เช่น เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ มีหน้าที่ช่วยให้ร่างกายเคลื่อนไหวได้ ทำงานได้ เนื้อเยื่อประสาททำหน้าที่ประสานงานในการรับความรู้สึก การสั่งงาน เนื้อเยื่อประสาท

5. 3. ระดับอวัยวะ ระดับอวัยวะ คือ โครงสร้างที่ประกอบด้วยเนื้อเยื่อหลายชนิดอยู่ร่วมกันและทำหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น หัวใจ เป็นอวัยวะที่ประกอบด้วยเนื้อเยื่อหุ้มหัวใจ เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ เยื่อบุหัวใจ เส้นเลือด เป็นต้น

6. 4. ระดับร่างกาย ร่างกายประกอบด้วยอวัยวะต่างๆมาทำงานประสานกันเป็นระบบ เช่น ระบบทางเดินอาหาร ประกอบด้วยอวัยวะหลายอย่างได้แก่ หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ตับ ตับอ่อน ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ มาทำงานประสานกัน ถ้าอวัยวะใดอวัยวะหนึ่งทำงานผิดปกติไปหรือทำงานไม่ได้ก็จะมีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตนั้น

7. นอกจากการทำงานที่ประสานกันภายในระบบนั้นๆ แล้ว ระบบต่างๆ ของร่างกายไม่ว่าจะเป็นระบบย่อยอาหาร ระบบหายใจ ระบบโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ ระบบประสาท ระบบขับถ่าย ระบบหมุนเวียนเลือด ระบบภูมิคุ้มกัน หรือระบบสืบพันธุ์ แต่ละระบบจะต้องทำงานประสานกันเพื่อให้สิ่งมีชีวิตนั้นๆดำรงอยู่ได้

8. ระบบต่างๆในร่างกาย 1. ระบบย่อยอาหาร 2. ระบบหายใจ 3. ระบบขับถ่าย 4. ระบบหมุนเวียนของโลหิต 5. ระบบสืบพันธุ์ ระบบกล้ามเนื้อ ระบบโครงกระดูก ระบบภูมิคุ้มกัน ระบบน้ำเหลือง ระบบประสาท และอวัยวะสัมผัส

9. ระบบย่อยอาหาร

10. ระบบย่อยอาหารประกอบด้วยอวัยวะหลาย ๆ อวัยวะ ได้แก่ ปาก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ตับ ตับอ่อน ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ ซึ่งอวัยวะบางอวัยวะไม่มีการย่อยแต่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร การย่อยอาหาร เป็นกระบวนการที่ทำให้อาหารที่มีโมเลกุลใหญ่มีขนาดเล็กลงจนสามารถซึมเข้าสู่เซลล์ได้

11. การย่อยอาหารในสัตว์ ไม่มีกระดูกสันหลัง 1. การย่อยอาหารในสัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีทางเดินอาหารไม่สมบูรณ์

12. ฟองน้ำ ไม่มีทางเดินอาหาร แต่มีเซลล์พิเศษอยู่ผนังด้านในของฟองน้ำ เรียกว่า เซลล์ปลอกคอ (Collar Cell) ทำหน้าที่จับอาหาร แล้วสร้างแวคิวโอลอาหาร (Food Vacuole) เพื่อย่อยอาหาร เซลล์ปลอกคอ (Collar Cell) http :// www . vcharkarn . com / uploads / 27/27875 . jpg

13. ไฮดรา แมงกะพรุน ซีแอนนีโมนี - มีทางเดนอาหารไม่สมบูรณ์ มีปาก แต่ไม่มีทวารหนัก อาหารจะผ่านบริเวณปากเข้าไปในช่องลำตัวที่เรียกว่า ช่องแกสโตรวาสคิวลาร์ (Gastro vascular Cavity) ซึ่งจะย่อยอาหารที่บริเวณช่องนี้ และกากอาหารจะถูกขับออกทางเดิมคือ ปาก

14. หนอนตัวแบน เช่น พลานาเรีย พยาธิใบไม้ - มีทางเดินอาหารไม่สมบูรณ์ มีช่องเปิดทางเดียวคือปาก ซึ่งอาหารจะเข้าทางปาก และย่อยในทางเดินอาหาร แล้วขับกากอาหารออกทางเดิมคือ ทางปาก

15. 2. การย่อยอาหารในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีทางเดินอาหารสมบูรณ์ 1. หนอนตัวกลม เช่น พยาธิไส้เดือน พยาธิเส้นด้าย เป็นพวกแรกที่มีทางเดินอาหารสมบูรณ์ คือ มีช่องปากและช่องทวารหนักแยกออกจากกัน 2. หนอนตัวกลมมีปล้อง เช่น ไส้เดือนดิน ปลิงน้ำจืด และแมลง มีทางเดินอาหารสมบูรณ์ และมีโครงสร้างทางเดินอาหารที่มีลักษณะเฉพาะแต่ละส่วนมากขึ้น

18. การย่อยอาหารในสัตว์ มีกระดูกสันหลัง สัตว์มีกระดูกสันหลังทุกชนิด เช่น ปลา กบ กิ้งก่า แมว จะมีระบบทางเดินอาหารสมบูรณ์ ซึ่งทางเดินอาหารของสัตว์มีกระดูกสันหลังประกอบด้วย ปาก  หลอดอาหาร  กระเพาะอาหาร  ลำไส้เล็ก  ลำไส้ใหญ่  ทวารหนัก

19. การย่อยมี 2 ลักษณะคือ 1. การย่อยเชิงกล เป็นการย่อยอาหารโดยไม่ใช้เอ็นไซม์มาช่วย เป็นการบดเคี้ยวให้อาหารมีขนาดเล็กลง ได้แก่ การบดเคี้ยวอาหารในปาก 2. การย่อยทางเคมี เป็นการย่อยที่ต้องใช้เอ็นไซม์ *( หรือน้ำย่อย ) มาช่วย ทำให้โมเลกุลของอาหารมีขนาดเล็กลง เช่น การเปลี่ยนโมเลกุลของแป้งเป็นน้ำตาล

20. ระบบทางเดินอาหารของกบ ระบบทางเดินอาหารของกบ ประกอบด้วย 1. ปาก ภายในโพรงปากจะประกอบด้วย ต่อมน้ำเมือก สำหรับคลุกเคล้าอาหารให้อ่อนนุ่ม 2 . หลอดหายใจ ช่วยในการที่เคลื่อนย้ายอาหารเข้าสู้หลอดอาหาร 3. หลอดอาหาร มีต่อมสร้างน้ำย่อยกระจายอยู่ ทำหน้าที่ส่งอาหาร เข้าสู่กระเพาะอาหาร 4. กระเพาะอาหาร พนังของกระเพาะอาหารมีต่อมสร้างน้ำย่อยหลายชนิดน้ำย่อยเหล่านี้ทำหน้าที่ย่อยอาหาร 5. ลำไส้เล็ก มีหน้าที่ดูดซึมอาหารเข้าสู่ระบบกระแสเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ของร่างกาย 6. ลำไส้ใหญ่ รับกากอาหารขับออกนอกร่างกายทางช่องถ่ายรวม

21. ทางเดินอาหารของกบ

23. ระบบย่อยอาหารของมนุษย์

24. ปาก ( mouth) ปาก เป็นอวัยวะสำคัญเริ่มแรกสำหรับการย่อยอาหารทำหน้าที่เป็นทางเข้าอาหาร ภายในปากมีส่วนประกอบที่สำคัญคือ ลิ้น ฟัน และต่อมน้ำลาย การย่อยอาหารในปากจึงมีทั้งการย่อยเชิงกล โดยการบดเคี้ยวของฟัน และการย่อยทางเคมีโดยเอนไซม์อะไมเลส เมื่ออาหารผ่านสู่กระเพาะอาหาร เอนไซม์อะไมเลสจะไม่ทำงาน เพราะในกระเพาะอาหารมีกรดไฮโดรคลอริก ( อะไมเลสทำงานได้ดีในสภาพเป็นกลาง หรือกรดเล็กน้อย และอุณหภูมิร่างกาย )

25. ฟัน ฟัน ( Teeth ) ทำหน้าที่บดเคี้ยวอาหารให้มีขนาดเล็กลง ถือว่าเป็นการย่อยเชิงกล ฟันของคนมี 2 ชุด คือฟันน้ำนม ( Temporary Teeth ) มี 20 ซี่ ซึ่งจะเริ่มงอกเมื่ออายุประมาณ 6 เดือน และจะเริ่มหักหรือหลุดออกเมื่ออายุ 6 ปี ต่อจากนั้นจะมีฟันชุดที่ 2 คือ ฟันแท้ ( Permanent Teeth ) งอกขึ้นมาแทน ฟันแท้มีทั้งสิ้น 32 ซี่

27. ฟันแท้แบ่งออกเป็น 4 ชนิดตามลักษณะรูปร่างและหน้าที่คือ 1. ฟันตัด ( Incisor ) เป็นฟันที่อยู่หน้าสุดของปากมีทั้งหมด 8 ซี่ ข้างล่าง 4 ซี่ ข้างบน 4 ซี่ 2. ฟันฉีก ( Canine ) หรือที่เรียกว่าเขี้ยวช่วยในการฉีกอาหารอยู่ถัดจากฟันตัดเข้าไปมีทั้งหมด 4 ซี่ 3. ฟันกรามหน้า ( Premolar ) เป็นส่วนที่อยู่ถัดเขี้ยวเข้ามาทางด้านในทั้งข้างล่างและข้างบน ช่วยในการบดอาหารให้ละเอียดทั้งหมด 8 ซี่ 4. ฟันกรามหลัง ( Molar ) เป็นส่วนที่อยู่ในสุดมีทั้งหมด 12 ซี่ แต่บางคนอาจมีแค่ 8 ซี่เท่านั้น

28. สารเคลือบฟัน เนื้อฟัน โพรงฟัน เส้นเลือดและเส้นประสาท รากฟัน

29. ลิ้น

30. ลิ้น ( Tongue ) เป็นกล้ามเนื้อซึ่งสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วในหลายทิศทาง ทำหน้าที่ช่วยในการกลืน ลิ้นทำหน้าที่ในการรับรสอาหาร เพราะที่ลิ้นมีปุ่มรับรส เรียกว่า Taste Bud อยู่ 4 ตำแหน่ง คือ รสหวาน อยู่บริเวณปลายลิ้น รสเค็ม อยู่บริเวณปลายลิ้นและข้างลิ้น รสเปรี้ยว อยู่บริเวณข้างลิ้น รสขม อยู่บริเวณโคนลิ้น

31. บริเวณของต่อมรับรสชนิดต่าง ๆ

32. ต่อมน้ำลาย ต่อมน้ำลาย ( Salivary Gland ) เป็นต่อมมีท่อ ทำหน้าที่ผลิตน้ำลาย ( Saliva ) ต่อมน้ำลายของคน มีอยู่ 3 คู่คือ 1. ต่อมน้ำลายใต้ลิ้น ( Sublingual Gland ) 1 คู่ 2. ต่อมน้ำลายใต้ขากรรไกรล่าง ( Submandibulary Gland ) 1 คู่ 3. ต่อมน้ำลายข้างกกหู ( Parotid Gland ) 1 คู่ ต่อมน้ำลายทั้ง 3 คู่นี้ ทำหน้าที่สร้างน้ำลายที่มีน้ำย่อย อะไมเลส ซึ่งเป็นน้ำย่อยสารอาหารจำพวกแป้งอยู่ด้วย

34. ความสำคัญของน้ำลาย 1. เป็นตัวหล่อลื่น และทำให้อาหารรวมกันเป็นก้อน เรียกว่า โบลัส ( Bolus ) 2. ช่วยทำความสะอาดปากและฟัน 3. มีเอนไซม์ช่วยย่อยแป้ง 4. ช่วยทำให้ปุ่มรับรสตอบสนองต่อรสหวาน รสเค็ม รสเปรี้ยว และรสขมได้ดี

35. ส่วนประกอบของน้ำลาย น้ำลายประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้ 1. น้ำร้อยละ 99.5 2. เอนไซม์อะไมเลส ช่วยย่อยสลายคาร์โบไฮเดรต 3. เมือก เป็นสารคาร์โบไฮเดรตผสมโปรตีนทำให้อาหารรวมกันเป็นก้อน ลื่นและกลืนสะดวก

36. การย่อยในปาก เริ่มต้นจากการเคี้ยวอาหารโดยการทำงานร่วมกันของ ฟัน ลิ้น และแก้ม ซึ่งถือเป็นการย่อยเชิงกล ทำให้อาหารกลายเป็นชิ้นเล็กๆ มีพื้นที่ผิวสัมผัสกับเอนไซม์ได้มากขึ้น ในขณะเดียวกันต่อมน้ำลายก็จะหลั่งน้ำลายออกมาช่วยคลุกเคล้าให้อาหารเป็นก้อนลื่นสะดวกต่อการกลืน เอนไซม์ในน้ำลาย คือ ไทยาลิน หรืออะไมเลสจะย่อยแป้งให้กลายเป็นเดกซ์ทริน ( Dextrin ) ซึ่งเป็นคาร์โบไฮเดรตที่มีโมเลกุลเล็กกว่าแป้ง แต่ใหญ่กว่าน้ำตาล

38. คอหอยและการกลืน หลังจากที่อาหารถูกเคี้ยวและผสมกับน้ำลายจนอ่อนนิ่มแล้วอาหารก็พร้อมที่จะถูกกลืนให้ลงสู่ช่องคอ ซึ่งจะมีผลให้เกิดรีเฟล็กซ์ ( Reflex ) ตามลำดับดังนี้ 1 . เพดานอ่อน ( Solf Palate ) ถูกดันยกขึ้นไปปิดช่องจมูกเพื่อไม่ให้เกิดการสำลักและไม่ให้อาหารเข้าไปในช่องจมูก 2 . เส้นเลียง ( Vocal Cord ) ถูกดึงให้มาชิดกัน และฝาปิดกล่องเสียง ( Epiglottis ) จะเคลื่อนมาทางข้างหลังปิดหลอดลมเอาไว้ป้องกันไม่ให้อาหารตกเข้าสู่หลอดลม 3 . กล่องเสียง ( Larynx ) ถูกยกขึ้นทำให้รูเปิดช่องคอมีขนาดใหญ่ขึ้น 4 . กล้ามเนื้อบริเวณคอหอยหดตัวให้ก้อนอาหาร ( Bolus ) เคลื่อนลงไปในหลอดอาหารได้โดยไม่พลัดตกลงไปในหลอดลมหรือเคลื่อนขึ้นไปในช่องจมูก

40. หลอดอาหาร หลอดอาหารไม่มีต่อมที่ทำหน้าที่สร้างน้ำย่อยแต่การย่อยอาหารยังมีอยู่ เนื่องจากน้ำย่อยอะไมเลสจากน้ำลาย เมื่ออาหารผ่านลงสู่หลอดอาหาร จะทำให้เกิดการหดตัวของผนังกล้ามเนื้อ หลอดอาหารให้หดตัวติดต่อกันเป็นลูกคลื่น ซึ่งเรียกว่า เพอริสตัสซีส ( Peristalsis ) ไล่ให้อาหารเคลื่อนลงสู่กระเพาะอาหาร

42. กระเพาะอาหาร กระเพาะอาหารเป็นอวัยวะที่เชื่อมต่อจากหลอดอาหาร อยู่บริเวณด้านบนซ้ายของช่องท้อง ถัดจากกระบังลมลงมา มีความยาวประมาณ 10 นิ้ว กว้าง 5 นิ้ว จึงถือว่าเป็นส่วนของทางเดินอาหารที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วนคือ 1 . ส่วนบนสุด หรือส่วนใกล้หัวใจ ( Cardiac Region หรือ Cardium ) อยู่ต่อจากหลอดอาหาร มีกล้ามเนื้อหูรูด ( Cardiac Sphincter ) 2 . ฟันดัส ( Fundus ) เป็นส่วนที่ 2 มีลักษณะ เป็นกระพุ้ง 3 . ไพโลรัส ( Pylorus ) เป็นส่วนปลายที่ติดต่อกับลำไส้เล็ก เป็นส่วนที่แคบกว่าส่วนอื่นๆ ตอนปลายของกระเพาะอาหารส่วนนี้มีกล้ามเนื้อหูรูด เรียกว่า ไพโลริด สฟิงก์เตอร์ ( Pyloric Sphincter ) ป้องกันมิให้อาหารเคลื่อนเลยกระเพาะอาหารขณะย่อย กระเพาะอาหารมีกล้ามเนื้อหนาแข็งแรงมาก และยืดหยุ่นขยายขนาดบรรจุได้ถึง 1000-2000 ลูกบาศก์เซนติเมตร

44. โครงสร้างของกระเพาะอาหาร ภายในกระเพาะอาหารจะมีผนัง มีลักษณะเป็นคลื่น เรียกว่า รูกี ( Rugae ) มีต่อมสร้างน้ำย่อยประมาณ 35 ล้านต่อม เรียกว่า Gastric Gland สร้างน้ำย่อยของกระเพาะอาหารเรียกว่า Gastric Juice ซึ่งเอนไซม์นี้มีองค์ประกอบหลายอย่าง ได้แก่ กรดเกลือโปตัสเซียม คลอไรด์ น้ำเมือก ( Mucus ) และเอนไซม์เปปซิน ( Pepsin ) เรนนิน ( Renin ) และลิเปส ( Lipase ) เมื่อสารองค์ประกอบเหล่านี้รวมตัวกับสารอาหารจนเหลวและเข้ากันดีคล้ายซุปข้นๆ เรียกว่า ไคม์ ( Chyme )

46. stomach : structure http :// www . britannica . com / EBchecked / topic - art / 22980/68637 / Structures - of - the - small - intestine - The - inner - wall - of - the

48. กระเพาะอาหารจะหลั่งน้ำย่อยออกมาภายใต้การควบคุมของเส้นประสาทสมองคู่ที่ 10 ( Vagus Nerve ) และฮอร์โมน Gastrin จากกระเพาะอาหารเองมากระตุ้น เอนไซม์จากผนังของกระเพาะอาหารบางชนิด เมื่อสร้างออกมาใหม่ๆ ยังทำหน้าที่ไม่ได้ ( Inactive Form ) จะต้องถูกกระตุ้นโดยกรดเกลือ ( HCl ) ในกระเพาะอาหาร ทำให้ย่อยเปลี่ยนสภาพให้พร้อมที่จะย่อยอาหารได้ ดังสมการ ( ขณะที่หลั่งออกมาใหม่ ๆ ยังทำหน้าที่ไม่ได้ ) ต้องเปลี่ยนสภาพเป็น Pepsinogen Pepsin ( ย่อยอาหารได้ ) HCL ต้องเปลี่ยนสภาพเป็น Prorennin Rennin ( ย่อยอาหารได้ ) HCL จากนั้นเอนไซม์ Pepsin และ Rennin จะย่อยโปรตีนได้ น้ำย่อยของกระเพาะอาหาร

49. ดังสมการ Pepsin Protein + น้ำ Peptone + Polypeptides Pepsin Polypeptides + น้ำ Peptide Pepsin Peptide + น้ำ Amino Acid ในที่สุด Rennin Casein ( โปรตีนในน้ำนม ) + น้ำ Paracascin Ca ++

50. การย่อยในกระเพาะอาหาร อาหารจะถูกคลุกเคล้าอยู่ในกระเพาะด้วยการหดตัว และคลายตัวของกล้ามเนื้อที่แข็งแรงของกระเพาะ โปรตีนจะถูกย่อยในกระเพาะ โดยน้ำย่อยเพปซิน โปรตีนที่ถูกเพปซินย่อยกลายเป็นพอลิเพปไทค์ที่สั้นลง ส่วนเรนนินช่วยเปลี่ยนเคซีน ( Casein ) ซึ่งเป็นโปรตีนในน้ำนมแล้วรวมกับแคลเซียมทำให้มีลักษณะเป็นลิ่มๆจากนั้นจะถูกเพปซินย่อยต่อไป ในกระเพาะอาหาร น้ำย่อยลิเพสไม่สามารถทำงานได้ เนื่องจากมีสภาพเป็นกรด โดยปกติอาหารจะอยู่ในกระเพาะอาหารนาน 30 นาทีถึง 3 ชั่วโมง ซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดของอาหารนั้นๆ กระเพาะอาหารก็มีการดูดซึมอาหารบางชนิดได้ แต่ปริมาณน้อยมาก เช่น น้ำ แร่ธาตุ น้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว กระเพาะอาหารดูดซึมแอลกอฮอล์ได้ดี

52. ลำไส้เล็ก ลำไส้เล็ก ( Small Intestine ) เป็นส่วนที่ยาวที่สุดของทางเดินอาหาร ต่อมาจากกระเพาะอาหาร มีความยาวประมาณ 7-8 เมตร ผนังด้านในของลำไส้เล็กมีลักษณะเป็นลอนตามขวาง มีส่วนยื่นเล็กๆมากมายเป็นตุ่ม เรียกว่า วิลลัส ( Villus พหูพจน์เรียกว่า Villi ) เพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวในการดูดซึมสารอาหารที่ย่อยแล้วได้อย่างมีประสิทธิภาพ

53. http :// www . nlm . nih . gov / MEDLINEPLUS / ency / imagepages / 8940 . htm

54. โครงสร้างของลำไส้เล็ก ลำไส้เล็กแบ่งเป็น 3 ตอน คือ ดูโอดีนัม ( Duodenum ) ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร มีรูปร่างเหมือนตัวยูคลุมอยู่รอบๆบริเวณส่วนหัวของตับอ่อน ( Pancreas ) ภายในดูโอดีนัมมีต่อมสร้างน้ำย่อยและเป็นตำแหน่งที่ของเหลวจากตับอ่อนและน้ำดีจากตับมาเปิดเข้า จึงเป็นตำแหน่งที่มีการย่อยเกิดขึ้นมากที่สุด เจจูนัม ( Jejunum ) ยาวประมาณ 2 ใน 6 ของลำไส้เล็กหรือประมาณ 3-4 เมตร ไอเลียม ( Ileum ) เป็นลำไส้เล็กส่วนสุดท้ายปลายสุดของไอเลียมต่อกับลำไส้ใหญ่ บริเวณลำไส้ตอนต้น ( Duodenum ) จะมีน้ำย่อยจากสามแหล่งมาผสมกับไคม์ ได้แก่ น้ำย่อยจากผนังลำไส้เล็ก ( Intestinal Juice ) น้ำย่อยจากตับอ่อน ( Pancreatic Juice ) น้ำดี ( Bile ) จากตับ ( Liver ) ( ซึ่งนำมาเก็บไว้ที่ถุงน้ำดี

56. น้ำย่อยของลำไส้เล็ก น้ำย่อยของลำไส้เล็ก ( Intestinal Juices ) เป็นเอนไซม์ที่สร้างมาจากผนังของลำไส้เล็กเอง ประกอบด้วยเอนไซม์หลายชนิด ดังนี้ ไดเปปดิเดส ( Dipeptidase ) ย่อย Dipeptide ได้ Amino Acid มอลเทส ( Maltase ) ย่อย Maltose ได้ Glucose + Glucese ซูเครส ( Sucraes ) ย่อย Sucrose ได้ Glucose + Fructise แลกเตส ( Lactaes ) ย่อย Lactose ได้ Glucose + Galactose ไลเปส ( Lipaes ) ย่อย Fat ได้ Fatty Acid + Glycerol นอกจากนี้ยังมีเอนไซม์อีกหลายชนิดที่ช่วยย่อยสลายเปปไตด์ ( Peptide ) จนได้ Amino Acid เช่น Carboxypeptidase และ Aminopeptidase การควบคุมการหลั่งน้ำย่อยของลำไส้เล็ก ลำไส้เล็ก จะหลั่งน้ำย่อยออกมาอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบประสาทอัตโนมัติ ( ANS = Automatic Nervous System ) ชนิด Parasympathetic Nerve หรือเป็นประสาทสมองคู่ที่ 10 ( Vagus Nerve )

57. การย่อยอาหารในลำไส้เล็ก การย่อยอาหารในลำไส้เล็กมี 2 วิธี 1. การย่อยเชิงกล ( Mechanical Digestion ) มีแบบสำคัญคือ 1 . การหดตัวเป็นจังหวะ ( Rhythmic Segmentation ) เป็นการหดตัวที่ช่วยให้อาหารผสมคลุกเคล้ากับน้ำย่อย หรือช่วยไล่อาหารให้เคลื่อนที่ไปยังทางเดินอาหารส่วนถัดไป อาจมีจังหวะเร็ว 15-20 ครั้ง / นาที หรือช้า 2-3 ครั้ง / นาที 2 . เพอริสตัลซิส ( Peristalsis ) เป็นการหดตัวของกล้ามเนื้อทางเดินอาหารเป็นช่วง ๆ ติดต่อกัน การเคลื่อนไหวแบบนี้จะช่วยผลักอาหาร หรือบีบไล่อาหารให้เคลื่อนที่ต่อ การย่อยทางเคมี ( Chemical Digestion ) บริเวณดูโอดีนัม จะมีน้ำย่อยจากแหล่งต่าง ๆ มาช่วยย่อย 2. การย่อยทางเคมี จากน้ำย่อยต่างๆ

58. การดูดซึมอาหารในลำไส้เล็ก การดูดซึมอาหาร หมายถึง ขบวนการที่นำอาหารที่ผ่านการย่อยจนได้เป็นสารโมเลกุลเดี่ยว เช่น กลูโคส กรดอะมิโน กรดไขมัน กลีเซอรอล ผ่านผนังทางเดินอาหารเข้าสู่กระแสเลือดเพื่อนำไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกาย ลำไส้เล็ก เป็นบริเวณที่ดูดซึมอาหารเกือบทั้งหมดเพราะเป็นบริเวณที่มีการย่อยอาหารเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ และโครงสร้างภายในลำไส้เล็กก็เหมาะแก่การดูดซึม คือ ผนังลำไส้เล็กจะย่อยพับไปมา และมีส่วนยื่นของกลุ่มของเซลล์ที่เรียงตัวเป็นแถวเดียวมีลักษณะคล้ายนิ้วมือ เรียกว่า วิลลัส ( Villus ) เป็นจำนวนมาก ในแต่ละเซลล์ของวิลลัสยังมีส่วนยื่นของเยื่อหุ้มเซลล์ออกไปอีกมากมาย เรียกว่า ไมโครวิลลัส ( Microvillus ) ในคน มีวิลลัสประมาณ 20-40 อันต่อพื้นที่ 1 ตารางมิลลิเมตรหรือประมาณ 5 ล้านอัน ตลอดผนังลำไส้ทั้งหมด

60. http :// www . nlm . nih . gov / medlineplus / ency / imagepages / 19221 . htm

61. small intestine : regions and structures http :// www . britannica . com / EBchecked / topic - art / 22980/68637 / Structures - of - the - small - intestine - The - inner - wall - of - the

62. http :// www . blessedherbs . com / bh / colon_removing

63. น้ำย่อยของตับอ่อน น้ำย่อยของตับอ่อน ( Pancreatic Juice ) เป็นเอนไซม์ที่สร้างมาจากตับอ่อน ( Pancreas ) มีสภาพเป็นเบส ประกอบด้วย - โซเดียมไบคาร์บอเนต (NaHCO 3 ) มีคุณสมบัติเป็นเบส จึงถือว่าเหมาะสมที่จะทำให้ลำไส้เล็กมีสภาวะเป็นเบส ซึ่งเอนไซม์ต่างๆ จะทำงานได้ ( ยกเว้น Pepsin จากกระเพาะอาหารจะหมดประสิทธิภาพ ) เพราะในขณะที่อาหารผ่านกระเพาะอาหารมีสภาวะเป็นกรด - อะไมเลส ( Amylase ) ทำหน้าที่ย่อยแป้ง ( Starch ) และ เด็กทริน ( Dextrin ) มอลโทส ( Maltose ) - ไลเปส ( Lipase ) ทำหน้าที่ย่อยไขมัน ( Fat ) กรดไขมัน ( Fatty Acid ) และกลีเซอรอล ( Grycerol )

64. - ทริพซิโนเจน ( Trypsinogen ) ( เมื่อเกิดใหม่ๆ ยังเป็นเอนไซม์ที่ย่อยอาหารไม่ได้ แต่เมื่อผ่านถึงลำไส้เล็กตอนต้น จะเปลี่ยนสภาพเป็น Trypsin โดยอาศัยเอนไซม์ Enterokinase จากผนังลำไส้เล็กช่วย เอนไซม์ Trypsin จะย่อย Protein และ Polypeptide Peptide ( Trypsin ย่อยโปรตีนต่อจาก Pepsin ซึ่งหมดหน้าที่เมื่ออาหารมีสภาพเป็นเบส เพราะ Pepsin ทำหน้าที่ได้ดีในสภาวะที่เป็นกรดสูง ) - ไคโมทริพซิน ( Chymotrypsin ) ย่อย Polypeptide ( ต่อจาก Trypsin ) - คาร์บอกซีเปปติเดส ( Carboxypeptidase ) ย่อย Peptide ได้ Amino Acid

65. http :// www . thaigoodview . com / library / teachershow / bangkok / phunnee_p / sec07p01_di . html

66. น้ำดี น้ำดี ( Bile ) สร้างจากตับ ( Liver ) แล้วถูกนำไปเก็บไว้ที่ถุงน้ำดี ( Gall Bladder ) ไม่ถือว่าเป็นเอนไซม์ เพราะจะเปลี่ยนสภาพไปจากเดิม เมื่อปฏิกิริยาสิ้นสุดลงแล้ว ( น้ำดีไม่มีน้ำย่อย ) มีส่วนประกอบ 3 ส่วนคือ - เกลือน้ำดี ( Bile Salt ) มีหน้าที่ตีให้ไขมัน ( Fat ) แตกตัวเป็นหยดเล็กๆ ไขมันที่ถูกตีให้แตกตัวเป็นหยดเล็กๆ เรียกว่า อีมัลชั่น ( Emulsion ) จากนั้นจึงถูก Lipase ย่อยต่อให้เป็นกรดไขมันและกลีเซอรอล

67. - รงควัตถุน้ำดี ( Bile Pigment ) เกิดจากการสลายตัวของฮีโมโกลลิน ( Hemoglobin ) โดยตับ เป็นแหล่งทำลายและกำจัด Hemoglobin ออกจากเซลล์ เม็ดเลือดแดงที่หมดอายุ โดยเก็บรวมเข้าไว้เป็นรงควัตถุในน้ำดี ( Bile Pigment ) คือ บิริรูบิน ( Bilirubin ) จึงทำให้น้ำดีมีสีเหลืองหรือเขียวอ่อน และจะถูกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแกมน้ำตาล โดยแบคทีเรียในลำไส้ใหญ่เกิดใสในอุจจาระ - โคเรสเตอรอล ( Cholesterol ) ถ้ามีมากๆ จะทำให้เกิดนิ่วในถุงน้ำดี เกิดการอุดตันที่ท่อน้ำดี เกิดโรคดีซ่าน ( Janudice ) มีผลทำให้การย่อยอาหารประเภทไขมันบกพร่อง

69. การย่อยอาหารที่ลำไส้ใหญ่ ( large intestine ) สำไส้ใหญ่ มีความยาวประมาณ 1.50 เมตร กว้างประมาณ 6 เซนติเมตร แบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ ซีกัม ( Caecum ) เป็นลำไส้ใหญ่ส่วนต้น ยาวประมาณ 6.3-7.5 เซนติเมตร มีไส้ติ่ง ( Appendix ) ยื่นออกมาขนาดราวนิ้วก้อย ( ยาวประมาณ 3 นิ้ว ) เหนือท้องน้อย ทางด้านขวา ไส้ติ่งถือว่าเป็นต่อมน้ำเหลืองชนิดหนึ่ง ในสัตว์กินพืชจะมีขนาดยาว ทำหน้าที่ช่วยในการย่อยอาหารในคนไม่มีประโยชน์ ถ้าอักเสบต้องรีบผ่าตัดออกโดยเร็ว

71. large intestine : mucosa and musculature in humans http :// www . britannica . com / EBchecked / topic - art / 22980/68637 / Structures - of - the - small - intestine - The - inner - wall - of - the

72. โคลอน (Colon) เป็นส่วนที่ยาวที่สุด แบ่งออกเป็น 3 ส่วนย่อย คือ โคลอนส่วนขึ้น ( AscendingColon ) เป็นส่วนของโคลอนที่ยื่นตรงขึ้นไปเป็นแนวตั้งฉากทางด้านขวาของช่องท้อง ยาวประมาณ 20 เซนติเมตร โคลอนส่วนขวาง ( Transverse Colon ) เป็นส่วนที่วางพาดตามแนวขวางของช่องท้องยาวประมาณ 50 เซนติเมตร โคลอนส่วนล่าง ( Descending Colon ) เป็นส่วนที่วิ่งตรงลงมาเป็นแนวตั้งฉากทางด้านซ้ายของช่องท้อง ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร โคลอน (Colon)

74. ไส้ตรง ( Rectum ) ไส้ตรง ( Rectum ) เป็นส่วนปลายของลำไส้ใหญ่ มีลักษณะเป็นท่อตรง ยาวประมาณ 15 เซนติเมตร ตรงปลายของไส้ตรงจะเป็น ทวารหนัก ( Anus ) โดยมีกล้ามเนื้อหูรูด 2 อัน ควบคุมการปิดเปิดของทวารหนัก กล้ามเนื้อหูรูดด้านใน ถูกควบคุมโดยระบบประสาทอัตโนมัติ ไม่อยู่ใต้บังคับของจิตใจ ส่วนกล้ามเนื้อหูรูดด้านนอกอยู่ใต้บังคับของจิตใจ และสำคัญมากในการควบคุมการปิดเปิดของทวารหนัก

75. ทวารหนัก ( Anus ) ทวารหนัก ( Anus ) ยาวประมาณ 2.5-3.5 Cm . เป็นส่วนสุดท้ายของลำไส้ใหญ่ ภายในประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 แห่ง คือ หูรูดภายใน ( Internal Sphincter ) และหูรูดภายนอก ( External Sphincter )

76. หน้าที่ของลำไส้ใหญ่ ดูดน้ำ วิตามินและเกลือแร่พวก Na + และ K + ออกจากกากอาหารเป็นหน้าที่สำคัญผนังด้านในมีต่อมสร้างน้ำเมือก แต่ไม่มีต่อมสร้างน้ำย่อยอาหารขับถ่ายกากอาหารออกสู่ภายนอก

77. ระบบขับถ่าย

78. ระบบขับถ่ายของสัตว์ชนิดต่าง ๆ มีดังต่อไปนี้ 1. ฟองน้ำ - เยื่อหุ้มเซลล์เป็นบริเวณที่มีการแพร่ของเสียออกจากเซลล์ 2. ไฮดรา แมงกะพรุน - ใช้ปาก โดยของเสียจะแพร่ไปสะสมในช่องลำตัวแล้วขับออกทางปากและของเสียบางชนิดจะแพร่ทางผนังลำตัว 3. พวกหนอนตัวแบน เช่น พลานาเรีย พยาธิใบไม้ - ใช้เฟลมเซลล์ (Flame Cell) ซึ่งกระจายอยู่ทั้งสองข้างตลอดความยาวของลำตัว เป็นตัวกรองของเสียออกทางท่อซึ่งมีรูเปิดออกข้างลำตัว

79. พลานาเรีย

80. 4. พวกหนอนตัวกลมมีปล้อง เช่น ไส้เดือนดิน - ใช้เนฟริเดียม (Nephridium) รับของเสียมาตามท่อ และเปิดออกมาทางท่อซึ่งมีรูเปิดออกข้างลำตัว 5. แมลง - ใช้ท่อมัลพิเกียน (Mulphigian Tubule) ซึ่งเป็นท่อเล็ก ๆ จำนวนมากอยู่ระหว่างกระเพาะกับลำไส้ ทำหน้าที่ดูดซึมของเสียจากเลือด และส่งต่อไปทางเดินอาหาร และขับออกนอกลำตัวทางทวารหนักร่วมกับกากอาหาร 6. สัตว์มีกระดูกสันหลัง - ใช้ไต 2 ข้างพร้อมด้วยท่อไตและกระเพาะปัสสาวะเป็นอวัยวะขับถ่าย