การใช้แมลงน้ำเป็นดัชนีชี้วัดคุณภาพน้ำ ในอ่างเก็บน้ำห้วยตามาย  อำเภอกันทรลักษ์  จังหวัดศรีสะเกษ นางสาวนุชบา  ภูคะฮาต นางสาวสุภาพร  พบพระ โรงเรียนกระแชงวิทยา  จังหวัดศรีสะเกษ
สถานการณ์คุณภาพน้ำของประเทศไทย
วิธีการตรวจวัดทางกายภาพ   วิธีการตรวจวัดทางเคมี วิธีทางชีวภาพ การตรวจวัดคุณภาพน้ำ
เป็นสัตว์หน้าดิน  ( Benthic fauna  / Benthos)  สัตว์หน้าดิน   ;   สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อาศัยคืบคลานและหากินตามพื้นผิวหน้าดินบริเวณพื้นท้องน้ำในแหล่งน้ำ ทะเลสาบ หรือทะเล รวมถึงสัตว์กลุ่มที่เกาะหรืออาศัยอยู่ตามกองหิน โขดหิน หรือขอนไม้ในน้ำ
เป็นอาหารหรือเหยื่อ   (prey)  ให้กับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น  ช่วยกำจัดซากของสิ่งมีชีวิตหรือสารอินทรีย์ในแหล่งน้ำ เรียกว่า  scavenger  ซึ่งช่วยรักษาสมดุลของระบบนิเวศ  ใช้เป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำทางด้านชีวภาพ เช่น ถ้าน้ำในแหล่งน้ำมีความสะอาด จะพบสิ่งมีชีวิตกลุ่มตัวอ่อนแมลงน้ำ อาทิ ตัวอ่อนชีปะขาว แต่ถ้าน้ำในแหล่งน้ำมีความสกปรก เราจะพบสิ่งมีชีวิตในกลุ่มหนอนแมลงวันดอกไม้ หรือหนอนริ้นน้ำจืด ความสำคัญของสัตว์หน้าดิน
เริ่มมีการศึกษาตั้งแต่ปี ค . ศ .  1954  มีการศึกษากันอย่างจริงจังในปี ค . ศ .  1973  เหตุผลที่นิยมใช้สัตว์หน้าดินเป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำ เนื่องจากสัตว์หน้าดินเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยเฉพาะ / ประจำที่ หรือยึดเกาะอยู่กับที่   (sessile animals)  และมีการเคลื่อนย้ายในบริเวณที่จำกัด การศึกษาสัตว์หน้าดิน
การเพิ่มขึ้นของธาตุอาหารอนินทรีย์  การเพิ่มขึ้นของสารอินทรีย์  การเปลี่ยนแปลงของวัสดุในธรรมชาติ   (substrate alteration)  มลพิษจากสารเคมีที่เป็นพิษ เช่น แอมโมเนีย ไนไตรต์ และสารอินทรีย์ที่เข้มข้นที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำ การเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลกระทบ ต่อรูปแบบโครงสร้างชุมชนของสัตว์หน้าดิน
แมลงสามารถแสดงผลลัพธ์ของการสะสมของสภาพแวดล้อมเป็นระยะเวลายาวนานได้ แมลงน้ำบางชนิดมีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมและมีการฟื้นตัวช้า ทำให้ยังสามารถเห็นร่องรอยของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ วิธีการเก็บตัวอย่างมีการพัฒนาจนได้เป็นวิธีการมาตรฐาน และความรู้ด้านอนุกรมวิธานมีการศึกษาเป็นอย่างดีแล้วในแมลงหลายกลุ่ม เช่น ระบบ  BMWT  เหตุผลที่แมลงน้ำถูกนำมาใช้ประเมินผลกระทบ ติดตามคุณภาพน้ำและตรวจวัดมลพิษทางน้ำ
แมลงน้ำมีสมาชิกอยู่ในทุกกลุ่มของ   Functional groups  และเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการเชื่อมโยงระหว่างผลผลิตปฐมภูมิกับลำดับขั้นการกินอาหารที่สูงขึ้นในสายใยอาหาร   เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม   เหตุผลที่แมลงน้ำถูกนำมาใช้ประเมินผลกระทบ ติดตามคุณภาพน้ำและตรวจวัดมลพิษทางน้ำ(ต่อ) ภาพที่  1  แสดงห่วงโซ่อาหาร
1. พวกที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด   เป็นพวกที่มีเหงือก แมลงพวกนี้ในระยะตัวอ่อนหายใจด้วยเหงือก จึงต้องใช้ออกซิเจนในน้ำโดยตรง   ตัวอย่างแมลงน้ำที่ได้รับผลกระทบจากมลพิษทางน้ำ
2. พวกที่ได้รับผลกระทบรองลงมา   เป็นพวกที่สามารถใช้ออกซิเจนจากอากาศหรือเก็บกักอากาศไว้กับตัว แมลงพวกนี้หายใจโดยใช้ออกซิเจนในอากาศได้โดยตรง  มวนแมงป่อน้ำ จิงโจ้น้ำ ลูกน้ำยุง ด้วงดิ่ง
3. พวกที่ได้รับผลกระทบน้อยที่สุด   เป็นพวกที่มีความสามารถในการจับออกซิเจนในน้ำ ดังนั้นจึงสามารถทนอยู่ได้ในน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนละลายต่ำมาก หนอนแดง หนอนแมลงวันดอกไม้ หนอนแมลงวันดอกไม้
ภาพที่  2  แสดงแหล่งที่อยู่อาศัยของแมลงน้ำ
รูปที่   1-4   อันดับ  Diptera  รูปที่   5  อันดับ  Odonata  รูปที่   6-7   อันดับ  Coleoptera  รูปที่   8-10  อันดับ  Hemiptera  รูปที   11  อันดับ  Trichoptera  รูปที่   12-13  อันดับ   Ephemeroptera ดัดแปลงจาก   Sangpradub  และ   Boonsoong (2006) ภาพที่  3   ตัวอย่างแมลงในอันดับต่างๆ
สัตว์หน้าดินจะตอบสนองต่อปัจจัยทางชีวภาพและกายภาพแตกต่างกันในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ดังนั้นโครงสร้างสังคมของสัตว์หน้าดินจึงสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้คุณภาพของแหล่งน้ำ  การใช้ดัชนีทางชีวภาพเป็นตัวบ่งชี้ถึงคุณภาพของแหล่งน้ำถูกพัฒนาขึ้นด้วยการให้คะแนนสิ่งมีชีวิตที่มีคุณสมบัติพิเศษในการบ่งชี้คุณภาพน้ำ   ด้วยระบบ  BMWT  ความหลากหลายทางชีวภาพและดัชนีทางชีวภาพ
สัตว์หน้าดินต้องการสภาพทางเคมีและกายภาพที่เฉพาะเจาะจง ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงของจำนวนความถี่ในการพบ ลักษณะทางสัณฐานวิทยา กายภาพวิทยาหรือพฤติกรรมจะสามารถบ่งชี้ได้ว่าสภาพทางเคมีหรือสภาพทางกายภาพเป็นข้อจำกัดของสัตว์ในกลุ่มนี้ ความหลากหลายทางชีวภาพและดัชนีทางชีวภาพ (ต่อ)
มีการพัฒนาระบบคะแนนซึ่งมีพื้นฐานจากการวินิจฉัยถึงระดับวงศ์และไม่เฉพาะเจาะจงเพียงแม่น้ำหรือพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ระบบ   BMWP score;   Biological Monitoring Working Party Score  ซึ่งได้รับการรับรองมาตรฐานจาก   ISO; International Organization for Standardization
สัตว์หน้าดินถูกเก็บมาจากที่อยู่อาศัยแบบต่างๆ   ( กรวด ทราย ดิน และวัชพืช )  ซึ่งเป็นตัวแทนของสภาพของแม่น้ำในช่วงเวลานั้นๆ  นำมาจัดจำแนกชนิดถึงระดับวงศ์ แต่ละกลุ่มหรือแต่ละวงศ์จะถูกให้คะแนนระหว่าง   1  ถึง   10  ตามระดับความสามารถในการทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม  ดังตารางที่ 1 โดย ชนิดที่ทนได้น้อยที่สุดจะได้คะแนน   10  และชนิดที่ทนได้ดีก็จะได้คะแนน   1  การให้คะแนนแมลงในแต่ละวงศ์ที่พบจะถูกนำไปคำนวณเป็น   BMWP score  ต่อไป
วิธีการหาค่า  ASPT สามารถหาค่า   ASPT  ได้โดยหาร   BMWP score  ด้วยจำนวนรวมของวงศ์และจำนวนของวงศ์จะสามารถบ่งบอกถึงความหลากหลายของสังคมสิ่งมีชีวิตได้ ในกรณีที่   BMWP score  มีค่ามากกว่า   100  และค่า   ASPT  มากกว่า   4  โดยทั่วไปจะสรุปได้ว่าเป็นแหล่งน้ำที่มีคุณภาพน้ำดี
ถ้าตัวอย่างมี   Oligocheata, Chironomidae, Sialidae  และ   Baetidae  ขั้นตอนในการคำนวณหาค่ามีดังนี้ 1.  ให้คะแนนแต่ละวงศ์โดยเทียบค่าจากตารางที่  1  ดังนั้น  ค่า  BMWP score   ที่คำนวณได้ คือ  1 + 2 + 4 + 4  =  11 2.  คำนวณหาจำนวนรวมของวงศ์ที่พบทั้งหมดในตัวอย่าง  ดังนั้น  จำนวนรวมของวงศ์   คือ   4   3. หารค่า   BMWP score  ด้วยจำนวนรวมของวงศ์ก็จะได้ค่า   ASPT  ดังนั้น  ค่า  ASPT  ที่คำนวณได้ คือ   11/4 =  2.75 4. จากการคำนวณ ได้ค่า  BMWP score  คือ   11  และ   ASPT  คือ   2.75  ดังนั้นสรุปได้ว่าน้ำมีคุณภาพต่ำมาก   ตัวอย่างการคำนวณ
การเก็บตัวอย่างสัตว์หน้าดิน การเลือกจุดเก็บตัวอย่าง การกำหนดจำนวนตัวอย่างหรือจำนวนซ้ำที่เหมาะสม การเก็บตัวอย่างและการจำแนกชนิดในห้องปฏิบัติการ
1.  การเลือกจุดเก็บตัวอย่าง เก็บตัวอย่างในพื้นที่ที่ไม่ได้รับมลภาวะจากแหล่งกำเนิดเป็นแหล่งอ้างอิง หรือ  reference site เก็บตัวอย่างในพื้นที่ที่ได้รับมลภาวะจากแหล่งกำเนิดที่เป็น   impact site  ควรเก็บในบริเวณใกล้เคียงกับจุดที่ปล่อยของเสีย เก็บตัวอย่างจากพื้นที่ที่ได้รับมลภาวะจากแหล่งกำเนิดให้เป็น   recover site  ภาพที่  4  แสดงจุดการเก็บตัวอย่างแมลงน้ำ
2.  การกำหนดจำนวนตัวอย่างหรือจำนวนซ้ำที่เหมาะสม การเก็บตัวอย่างสัตว์หน้าดินโดยทั่วไปมักจะเก็บซ้ำ  ทั้งหมด   3 - 5  ซ้ำ ในแต่ละสถานีเก็บตัวอย่าง  ภาพที่  5  การเก็บตัวอย่างแมลงน้ำ
3 .  การเก็บตัวอย่างและการจำแนกชนิดในห้องปฏิบัติการ 3.1.  การเก็บตัวอย่างเชิงปริมาณ   (quantitative, sampling)  เป็นการเก็บตัวอย่างมาตรฐานเพื่อศึกษาความหนาแน่นของประชากร มวลชีวภาพ เครื่องมือที่ใช้เก็บตัวอย่างเชิงปริมาณคือ เครื่องเก็บตะกอนดิน   (Ekman grab)  ภาพที่  6  เครื่องเก็บตะกอน  Ekmam grap
3 .  การเก็บตัวอย่างและการจำแนกชนิดในห้องปฏิบัติการ ( ต่อ ) 3.2.  การเก็บตัวอย่างเชิงคุณภาพ   (qualitative, collecting)  เป็นวิธีการเก็บตัวอย่างเพื่อศึกษาความหลากชนิด ชีวประวัติของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังหน้าดิน วิธีการนี้ใช้สวิง   (pond net)  เป็นเครื่องมือเก็บตัวอย่าง ต้องทำการจับเวลาด้วย เพื่อปรับมาตรฐานการเก็บตัวอย่างในแต่ละสถานี ภาพที่  7  สวิง  pond net
ภาพที่  8  การเก็บตัวอย่างเชิงปริมาณด้วย  Ekmangrap  และการเก็บตัวอย่างเชิงตุณภาพด้วยสวิง  pond net
3 .  การเก็บตัวอย่างและการจำแนกชนิดในห้องปฏิบัติการ ( ต่อ ) 3.3 .  บันทึกพารามิเตอร์ต่าง  ๆ  ( ความลึก อุณหภูมิ ออกซิเจนที่ละลายน้ำ )  ควรเก็บตะกอนดินเพื่อนำมาวิเคราะห์หาขนาดอนุภาคของตะกอนดิน และพารามิเตอร์อื่น ๆ 3.4.  การเก็บรักษา  น้ำยาดองตัวอย่างที่ใช้ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของการศึกษา โดยทั่วจะเก็บรักษาด้วยฟอร์มาลีน  5–8%  หากต้องการหามวลชีวภาพควรดองตัวอย่างด้วยสารละลายเอธิลแอลกอฮอล์   70%  หรือ สารละลายไอโซโพรพิลแอลกอฮอล์   40%  ภาพที่  9  การเก็บตัวอย่างแมลงน้ำ
3.5.   การจำแนกชนิด  แยกตัวอย่างออกจากเศษขยะต่างๆ แล้วจำแนกชนิดภายใต้กล้องจุลทรรศน์กำลังขยายต่ำ เอกสารที่ใช้ประกอบในการจำแนก เช่น   Arnold and Birtles (1989), Fauchald (1977), Day(1967)  และ   Griffiths (1976) 3 .  การเก็บตัวอย่างและการจำแนกชนิดในห้องปฏิบัติการ ( ต่อ ) ภาพที่  10  การจำแนกตัวอย่างในห้องปฏิบัติการ
ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำสามารถบ่งบอกถึงสถานะภาพของแหล่งน้ำได้ เนื่องจากสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดจะดำรงชีวิตอยู่ในแหล่งน้ำที่มีสภาพแตกต่างกัน การใช้สิ่งมีชีวิตเป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำนั้นมีความสะดวกกว่าการตรวจสอบคุณภาพน้ำทางกายภาพและทางเคมี เพราะการตรวจสอบทางกายภาพและทางเคมีนั้นมีพารามิเตอร์อยู่หลายตัว   ข้อดีของการใช้สิ่งมีชีวิตเป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำ
การตรวจสอบคุณภาพน้ำทางชีวภาพยังสามารถแสดงให้เห็นถึงระดับความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงหรือสภาวะมลพิษในแหล่งน้ำได้ ตัวชี้วัดทางชีวภาพสามารถประเมินคุณภาพแหล่งน้ำได้ดีกว่าการตรวจวัดคุณภาพน้ำทางกายภาพและเคมี เช่น การสังเกตด้วยตาเปล่าไม่สามารถบอกได้ว่าแหล่งน้ำได้รับการปนเปื้อนจากธาตุอาหารพืช แต่สังเกตได้จากสาหร่ายที่เจริญอย่างรวดเร็ว  ( plankton bloom) ข้อดีของการใช้สิ่งมีชีวิตเป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำ (ต่อ)
การนำสิ่งมีชีวิตมาชี้วัดคุณภาพน้ำนั้นไม่สามารถบอกได้ว่าสารพิษที่ปนเปื้อนลงสู่แหล่งน้ำนั้นมีปริมาณเท่าใด หรือเป็นสารพิษชนิดใด  ข้อเสียของการใช้สิ่งมีชีวิตเป็นตัวชี้วัดคุณภาพน้ำ
  แมลงน้ำสามารถที่จะนำมาใช้ในการตรวจวัดคุณภาพของแหล่งน้ำได้ เนื่องจากแมลงน้ำสามารถตอบสนองต่อปัจจัยทางชีวภาพและกายภาพที่แตกต่างกันในสภาพแวดล้อมได้ ซึ่งระบบที่ได้รับความนิยมก็คือ ระบบ  BMWP score สรุป
โดย นางสาวพรจรส  โตญาติมาก อาจารย์ที่ปรึกษาสัมมนา รศ.ดร.สุรไกร  เพิ่มคำ ภาควิชาการจัดการศัตรูพืช คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่  จังหวัดสงขลา  90112   โทร . 074-286101-2

การใช้แมลงน้ำเป็นดัชนีชี้วัด