โครงสร้างและหน้าที่ของลำต้น
stem ลำต้น   (Stem)  เป็นอวัยวะหรือส่วนของพืช ซึ่งมักจะเจริญขึ้นเหนือดินในทิศทางต้านต่อแรงดึงดูดโลก   (Negative geotropism)  ซึ่งเป็นทิศทางที่เจริญตรงกันข้ามกับ ลำต้นยังเป็นที่เกิดของใบอีกด้วย ในช่วงที่ลำต้นยังอ่อนอยู่มักจะมีสีเขียวเนื่องจากสีของคลอโรฟิลล์ ลักษณะของลำต้นที่แตกต่างจากรากคือ มีข้อ   (Node)  และปล้อง   (Internode)   บริเวณที่เป็นข้อมักพบตา   (Bud)  ที่จะเจริญต่อไปเป็นกิ่งหรือดอก
โครงสร้างภายในของลำต้นพืชใบเลี้ยงคู่ เอพิเดอร์มิส  อยู่ด้านนอกสุดปกติมีอยู่เพียงแถวเดียวอาจเปลี่ยนแปลงเป็นเซลล์คุม   (Guard cell)  คอร์เทกซ์  ชั้น คอร์เทกซ์ ของลำต้นแคบกว่าของราก เซลล์ในชั้นคอร์เทกซ์ ส่วนใหญ่เป็นเซลล์พาเรงคิมา วาสคิวลาร์บันเดิลหรือมัดท่อลำเลียง  ประกอบด้วยเนื้อเยื่อไซเลมอยู่ด้านในและโฟลเอ็มอยู่ด้านนอก  พิธ  เป็นเนื้อเยื่อชั้นในสุดของลำต้น เนื้อเยื่อส่วนนี้คือ พาเรงคิมาทำหน้าที่สะสมอาหารพวกแป้งหรือสารอื่น ๆ เช่น ลิกนิน ผลึกแทนนิน   (Tannin)
 
 
 
โครงสร้างภายในของลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวส่วนใหญ่มี การเจริญเติบโตขั้นต้น   (Primary growth) เท่านั้น มีชั้น  เอพิเดอร์มิส  คอร์เทกซ์  และ  สตีล  ต่างกันที่มัดท่อลำเลียงรวมกันเป็นกลุ่ม ๆ  ประกอบด้วยเซลล์ค่อนข้างกลมขนาดใหญ่   2  เซลล์ ได้แก่  ไซเลม  และมีเซลล์เล็ก ๆ ด้านบนคือ  โฟลเอ็ม
 
 
 
หน้าที่ของลำต้น เป็นแกนสำหรับพยุง   (Support)  กิ่งก้าน ใบ และดอกให้ได้รับแสงแดดมากที่สุด เป็นตัวกลางในการลำเลียง   (Transport)  น้ำ แร่ธาตุและอาหารส่งผ่านไปสู่ส่วนต่าง ๆ ของพืช
ชนิดของลำต้น
 
 
 
 
 
Root climber
Stem spine
Cladophyll
 
Rhizome
Tuber
Bulb
Corm
ซ่อนกลิ่นฝรั่ง

โครงสร้างและหน้าที่ของลำต้น