B.N.S (2nd class honors)
M.Sc (Pharmacology)
Tarn_ji@yahoo.com
Faculty of Public Health, NRRU
1
OBJECTIVES
2
น้ำตำลต่ำ น้ำตำลสูง
ตับอ่อน
กลูคากอน
หลั่งจาก
อัลฟ่าเซลล์
ตับปล่อยน้ำตำลเข้ำหลอดเลือด
อินซูลินหลั่ง
จากเบต้าเซลล์
น้ำตำลจำกหลอดเลือดเข้ำเซลล์ไขมัน
ระดับน้ำตำลปกติ 3
โรคเบาหวาน (Diabetes Mellitus, DM)
ความหมาย
คือ ภาวะที่ร่างกายมีระดับน้าตาลในเลือดสูงกว่า
ปกติ เนื่องมาจากร่างกายไม่สามารถนาน้าตาลในเลือดไปใช้ได้
ตามปกติ
=
=
4
5
โรคเบาหวาน (Diabetes Mellitus, DM)
อาการ  ปัสสาวะบ่อย
 กระหายน้า และดื่มน้าในปริมาณมากๆต่อครั้ง
 อ่อนเพลีย เหนื่อยง่ายไม่มีเรี่ยวแรง
 เบื่ออาหาร
 น้าหนักตัวลดโดยไม่ทราบสาเหตุ
 ติดเชื้อบ่อยกว่าปรกติ
 สายตาพร่ามองไม่ชัดเจน
 อาการชาไม่ค่อยมีความรู้สึก
 อาจจะมีอาการของโรคหัวใจ และโรคไต 6
อาการจากภาวะน้าตาลในเลือดสูง
7
ระดับน้าตาลในเลือดในคนปกติ
ถ้าอดอาหาร 8-12 ชั่วโมง ควรอยู่ระหว่าง 70 – 100 mg%
แต่ถ้าตรวจหลังอาหาร 2 ชั่วโมง ควรน้อยกว่า 140 mg%
ระดับน้าตาลในเลือดเท่าไรจึงจะเป็ นโรคเบาหวาน ?
ตามเกณฑ์ขององค์การอนามัยโลกจะวินิจฉัยว่าเป็ นเบาหวานเมื่อ
ระดับน้าตาลในเลือดเมื่ออดอาหาร 8-12 ชั่วโมง ตั้งแต่ 126 mg% ขึ้น
ไป
ระดับน้าตาลในเลือดหลังอาหาร 2 ชั่วโมง หรือเมื่อไม่ได้งดอาหาร
ตั้งแต่ 200 mg% ขึ้นไป 8
โรคเบาหวาน (Diabetes Mellitus,
DM)
ชนิด
โรคเบาหวานชนิดที่ 1 : -cell destruction
โรคเบาหวานชนิดที่ 2 : insulin resistance
เบาหวานจากสาเหตุอื่น ๆ :
Endocrine diseases (hyperthyroid, Cushing’s), Pancreatic
disease, etc.
เบาหวานในคนตั้งครรภ์
9
10
ยาที่ใช้ในปัจจุบันมี 2 กลุ่มคือ
 ยาเม็ดลดระดับน้าตาลในเลือด
(oral hypoglycemic agents)
 ยาฉีด insulin
11
 กลุ่มยาที่เพิ่มการหลั่งของอินซูลิน (Agents Augmentating
the supply of Insulin)
 กลุ่มยาที่เสริมการออกฤทธิ์ของอินซูลิน (Agents Enhancing
the Effectiveness of Insulin)
 กลุ่มยาที่ยับยั้งการดูดซึมอาหารคาร์โบไฮเดรตในลาไส้
(alpha- glucosidase inhibitor)
12
 Sulfonylurea
1. ยาที่เพิ่มการหลั่งของอินซูลิน
13
กระตุ้นการหลั่งอินซูลินจากตับอ่อน
โดยผ่าน sulfonylurea receptor ที่
plasma membrane ของ beta
cell ทาให้ cytosolic calcium
เพิ่มขึ้น ส่งผลให้มีการหลั่งอินซูลิน
ออกจากเซลล์
Chlorpropamide, Glibencamide, Glipizide
14
15
16
 ออกฤทธิ์เช่นเดียวกันกับ sulfonylurea แต่ receptor ต่างกัน
 ประสิทธิภาพใกล้เคียงกับ sulfonylurea แต่ออกฤทธิ์เร็วกว่า
 การเกิด hypoglycemia น้อยกว่า
 ควรเลือกใช้ในผู้ป่ วยที่แพ้ยาซัลฟาหรือผู้ที่ทานอาหารไม่ค่อยเป็ น
เวลาหรือในผู้ป่ วยสูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการเกิด hypoglycemia
ได้มาก
Repaglinide, Nateglinide
17
2. ยาที่เสริมการออกฤทธิ์ของอินซูลิน
 Biguanides:
 Thiazolidinedione:
18
ออกฤทธิ์ยับยั้งการสร้าง
กลูโคสจากตับเป็ นหลัก
ทาให้อินซูลินออกฤทธิ์ที่
กล้ามเนื้อดีขึ้น
บางส่วนทาให้น้าตาลเข้า
เซลล์กล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น
19
ไม่ทาให้เกิด hypoglycemia
น้าหนักตัวจะไม่เพิ่มขึ้นหรืออาจลดลงในบางราย
S/E เบื่ออาหาร ลิ้นไม่รับรส คลื่นไส้ ท้องเสีย ไม่สบายท้อง แต่อาการจะดีขึ้นได้
เมื่อใช้ยาติดต่อกันไปสักระยะ ผลข้างเคียงที่สาคัญคือ lactic acidosis ควร
หลีกเลี่ยงการใช้ในผู้ป่ วยที่มี renal insufficiency
20
 ทาให้อินซูลินออกฤทธิ์ที่กล้ามเนื้อ เป็ นผลทาให้น้าตาลเข้าสู่
เซลล์กล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น ทาให้อินสุลินออกฤทธิ์ที่ตับเพิ่มขึ้น
 ยับยั้งการสร้างกลูโคสจากตับ
21
ผลเสียของยากลุ่ม Thiazolidinedione
 น้าหนักเพิ่มขึ้นประมาณ 4-5 kg (น้าคั่ง)
 ระดับ hemoglobin ลดลง
 ทาให้เกิดตับอักเสบได้
(ผู้ป่ วยทุกรายที่ได้รับยากลุ่มนี้ควรได้รับการตรวจเอนไซม์ตับ
ก่อนการใช้ยาและภายหลังได้รับยาเป็ นระยะและถ้าระดับ
เอนไซม์ตับมีค่าสูงขึ้นกว่าค่าปกติเกิน 2 เท่าควรหยุดยา)
22
Acarbose
Voglibose
3. ยาที่ยับยั้งการดูดซึมคาร์โบไฮเดรตในลาไส้
 ยาออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ alpha-glucosidase ที่ผนังลาไส้ทาให้การ
ดูดซึมกลูโคสลดลงและช้าลง
 ยาในกลุ่มนี้ถูกดูดซึมเข้าร่างกายน้อยมากทาให้ไม่มี systemic side
effects
23
24
ผลข้างเคียง
 ท้องอืด
 แน่นท้อง
 ผายลมบ่อย
 ถ่ายเหลว
 ปวดท้อง
25
การออกฤทธิ์ยารักษาเบาหวานชนิดรับประทาน
ลดการสร้างน้าตาลจากตับ
Biguanide
Thiazolidinedione
เพิ่มการหลั่งอินซูลินจากตับอ่อน
Sulfonylurea
Glinide
ทาให้น้าตาลเข้าสู่กล้ามเนื้อ
และเนื้อเยื่อไขมัน
Biguanide
Thiazolidinedione
ลดการดูดซึมน้าตาลจากลาใส้
Alpha-glucosidase inhibitor
26
27
HYPOGLYCEMIA จากยารักษาเบาหวานชนิดรับประทาน
o มีโอกาสเกิดได้สูงสาหรับการใช้ยาซัลโฟนิลยูเรีย
o อาการของน้าตาลในเลือดต่า ได้แก่
o ถ้ามีอาการเตือนควรรับประทานน้าหวานหรือขนมแล้ว ตามด้วย
อาหาร ควรปรับถ้าเกิดจากทานอาหารไม่ตรงเวลาและปริมาณไม่
สม่าเสมอ
o ถ้าหมดสติห้ามให้น้าตาลทางปาก เนื่องจากอาจสาลักให้นาส่ง
สถานพยาบาลใกล้บ้านโดยเร็วเพื่อรักษา
28
 ออกฤทธิ์โดยการยับยั้ง
การปล่อยกลูโคสจากตับ
 เพิ่มการใช้กลูโคสโดย
เนื้อเยื่อส่วนปลายที่ไวต่อ
อินซูลิน เช่น กล้ามเนื้อ
หรือไขมัน
 ทาให้เกิดการสะสม
พลังงานในรูปไขมัน
29
ประเภท Insulin ตามระยะเวลาการออกฤทธิ์
 Short acting insulin:
 Intermediate acting insulin:
 Rapid acting insulin analog
 Long acting insulin analog
30
31
 ภาวะน้าตาลในเลือดต่า
 Lipodystrophy
 ภาวะแพ้ยา
 ในระยะแรก ๆ ที่ฉีดยา ผู้ป่ วยอาจมีอาการบวม
เนื่องจากมีการเก็บกักโซเดียมเพิ่มขึ้น อาจมีอาการตา
มัวมากขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลง ความเข้มข้นของ
กลูโคสใน aqueous humor ภายในตา และน้าหนักตัว
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
32
33
34
35
Thank you for your attention
36

4 ยารักษาโรคเบาหวาน

Editor's Notes

  • #8 มีน้ำตาลในกระแสเลือดสูง แต่ใช้ไม่ได้ และปล่อยทิ้งสารให้พลังงาน ไปทางฉี่เยอะ ทำให้กล้ามเนื้อล้าตัวเหนื่อยเพลียง่าย ขาดพลังงาน สมองทำงานช้า ง่วงนอน กินจุหิวบ่อยน้ำหนักลด สุดท้ายผอมลง(ฉี่บ่อยกลางคืน=DM,ดันไตต่อมพี่ตุ๋ยท่อฉี่อักเสบ) เมื่อน้ำตาลค้างในหลอดเลือดมากและนาน ระดับความเข้มข้นของเลือด (Osmolarity) สูง เพราะน้ำตาลที่ปนอยู่แย่งน้ำไป ทำให้ระดับเกลือรวมตัวกัน เลือดจึงเค็มขึ้น ต้องใช้น้ำเจือจางมากขึ้น ทำให้เกิดสภาวะขาดน้ำ เพื่อให้ร่างกายมีสมดุล จึงเกิดการกระตุ้นศูนย์กระหายน้ำที่สมอง ทำให้คอแห้ง กระหายน้ำบ่อย อยากดื่มน้ำมากขึ้น แต่ผู้ป่วยก็ฉี่บ่อย เสียเกลือแร่ สุดท้ายขาดน้ำผิวเหี่ยวแห้ง