กาพยหอโคลง

คือคําประพันธชนิดหนึ่งที่ประกอบไปดวย
กาพยยานี ๑๑ หนึ่งบท สลับกับโคลงสี่
สุภาพ หนึ่งบท ซึ่งทั้งกาพยและโคลง มี
เนื้อความเหมือนกัน
แผนผังกาพยยานี ๑๑

               สัมผัสระหวางบท
แผนผังโคลงสี่สุภาพ
        1   2


1               1   2    คําสรอย

    1               1


1           2   1   2
โคลงแมบท
เสียงลือเสียงเลาอาง   อันใด พี่เอย
เสียงยอมยอยศใคร        ทั่วหลา
สองเขือพี่หลับใหล       ลืมตื่น ฤาพี่
สองพี่คิดเองอา         อยาไดถามเผือ
ขอบังคับของโคลงสี่สุภาพ
บังคับคําเอก บังคับคําโท
 ๗ คํา         ๔ คํา
เลา ,ยอม , ทั่ว , พี่   อาง, หลา, อา ,ได
  ,พี่ ,อยา
คําเอก
คําเอกคือ คําที่มีรูปวรรณยุกตเอกกํากับ
  ไมใชคําที่มีเสียงวรรณยุกตเอกเทานั้น
  ซึ่งในบรรดาคําเอกที่บังคับในโคลงสี่
  สุภาพ สามารถใชคําตายแทนได
คําตาย
คําตาย คือ
๑. คําที่ประสมดวยสระเสียงสั้นในแม ก กา
    (แม ก กา คือ คําที่ไมมีตัวสะกด )
๒. คําที่มีตัวสะกดในแม กก กด กบ กบด
    (กบฏ)
คําเปน
คําเปน คือ
๑. คําที่ประสมดวยสระเสียงยาวในแม ก กา (แม ก
    กา คือ คําที่ไมมีตัวสะกด )
๒. คําที่มีตัวสะกดในแม กง กน กม เกย เกอว
๓. คําที่ประสมดวยสระ อํา ไอ ใอ เอา
คําเปน   คําตาย

กา           จุ
 รี       เละเทะ
ครู        เลอะ
นิล         นิด
ปน         ปก
คําเอกโทษ                    คําโทโทษ
คําเอกโทษ คือ คําเอกที่แปลงรูป    คําโทโทษ คือ คําโทที่แปลงรูปจาก
    จากคําเดิมที่เปนรูปโท เชน      คําเดิมที่เปนรูปเอก เชน

ใบนา แปลงมาจาก ใบหนา ญา
                                  น้ําเหนา แปลงมาจาก น้าเนา
                                                        ํ
  แปลงมาจาก หญา
                                      หมั้นคง แปลงมาจาก มั่นคง
ทําไมตองแปลงเปน เอกโทษ หรือโทโทษ
 กานบัวบอกลึกตื้น       ชลธาร
มรรยาทสอสันดาน          ชาติเชื้อ
โฉดฉลาดเพราะคําขาน       ควรทราบ
หยอมญาเหี่ยวแหงเรือ
                     ้   บอกรายแสลงดิน
ทําไมตองแปลงเปน เอกโทษ หรือโทโทษ
 ใครจักผูกโลกแม    รัดรึง
เหล็กเทาลําตาลตรึง        ไปหมั้น
มนตยาผูกนานหึง            หายเสื่อม
ผูกเพื่อไมตรีนั้น          แนนเทาวันตาย
ทําไมตองแปลงเปน เอกโทษ หรือโทโทษ
 น้ําเหม็นมลางสิ่งเหนา ไฉนหยุด
มลางอุทกบริสุทธิ์           เสื่อมราย
คนเวรตอเวรประทุษ            ทวีโทษ
เอาอเวรระงับหงาย            อาจสิ้นสูญเวร
กานบัวบอกลึกตื้น       ชลธาร
มรรยาทสอสันดาน          ชาติเชื้อ
โฉดฉลาดเพราะคําขาน       ควรทราบ
หยอมญาเหี่ยวแหงเรือ
                     ้   บอกรายแสลงดิน
คําเอก,คําโท ทีบังคับไดแก
                       ่
              คําเอก                         คําโท
คําที่มีรูปวรรณยุกตเอก      คําที่มีรูปวรรณยุกตโท
-                                    ตื้น , เชื้อ, เรื้อ,ราย
คําตาย                       คําโทโทษ
ลึก,บอก, ยาท, ชาติ, เพราะ,                       -
    ทราบ
คําเอกโทษ
    ญา
ใหนักเรียนหาคําเอก คําโท ตามฉันทลักษณบังคับ

เพื่อนกินสิ้นทรัพยแลว แหนงหนี
หางายหลายหมื่นมี        มากได
เพื่อนตายถายแทนชี-      วาอาตม
หายากฝากผีไข          ยากแทจักหา
1. คําประพันธ
      1.   เนื้อความ
      2.   โยงสัมผัส
      3.   เนนคําเอกคําโท
 2. คําศัพทพรอมความหมาย
 3. ถอดคําประพันธเปนรอยแกว
 4. ความรูประกอบ
5. ผลงานการคิดของนักเรียนเกี่ยวกับเนื้อหานั้นๆ ซึ่งอาจ
เปนประโยชน หรือการประยุกตใชในชีวิตจริง

กาพย์ยานี11และโคลงสี่สุภาพ [โหมดความเข้ากันได้]