1. คําอุทาน
คือ คําที่เปลงออกมาเพื่อแสดงอารมณหรือ
ความรูสึกของผูพด มักจะเปนคําที่ไมมี
ู
ความหมาย แตเนนความรูสึก และอารมณ
ของผูพูด

2. เสียงที่เปลงออกมาเปนคําอุทานนี้ แบงเปน 3 ลักษณะ
1. เปนคํา เชน โอย วาย แหม โถ
2. เปนวลี เชน พุทโธเอย คุณพระชวย ตายละวา
3. เปนประโยค เชน ไฟไหมเจาขา อกอีแปนจะแตก

3. คําอุทานแบงออกเปน 2 ชนิด คือ
1. อุทานบอกอาการ ใชเปลงเสียงเพื่อบอก
อาการและความรูสึกตาง ๆ ของผูพูด
อุทานบอกอาการ อาจจะอุทานแสดงความ
เขาใจ ตกใจ โกรธ เจ็บ ตื่นเตน สงสัย เชน ออ วุย
ตายตาย ไฮ เชน อุย! เจ็บจริง
ออ! เพิ่งเขาใจ

4. คําอุทานบอกอาการนี้ รวมทั้งที่แทรกอยูในคํา
ประพันธตาง ๆ โดยมากก็เปนคําสรอย เชน เฮย แฮ เอย
นอ
รองเรียก หรือบอกเพื่อใหรูสึกตัว เชน แนะ เฮ โวย
เปนตน

5. ตัวอยางของอุทานบอกอาการ
โกรธเคือง เชน ชิชะ ดูดู
ตกใจ เชน ตายจริง วาย
สงสาร เชน อนิจจา โถ
โลงใจ เชน เฮอ เฮอ
ขุนเคือง เชน อุวะ แลวกัน
ทักทวง เชน ฮา ไฮ
เยาะเยย เชน หนอย ชะ
ประหมา เชน เออ อา
ชักชวน เชน นะ นา

6. 2. อุทานเสริมบท คือ คําพูดเสริมขึ้นมาโดยไมมี
ความหมาย อาจอยูหนาคํา หลังคําหรือแทรกกลางคํา
เพื่อเนนความหมาย ของคําที่จะพูดใหชัดเจนขึ้น เปน
คําที่เพิ่มเขามาโดยไมไดตั้งใจใหความเพิ่มมาแตอยาง
ใด
เชน โตะเตอะ จานเจิน ไมรูไมชี้ พระสงฆองคเจา
โรงร่ําโรงเรียน รองหมรองไห หนังสือหนังหา สมสุก
ลูกไม กางกุงกางเกง ฯลฯ