• Coordenadas xeográficas: 
6º44´ e 9º18´ lonxitude Oeste - 41º4´´e 43º48´ latitude Norte
Pregamento Herciniano (300 
millóns de anos) conformaron o territorio (o mais 
antigo da P.I.). 
A erosión e regresión mariña de era Secundaria 
conformaron unha paisaxe de penichaira. 
Na Era Terciaria o Plegamento Alpino, rexuveneceu 
o relevo galego, afectou sobre todo ás Serras 
Orientais onde atopamos as maiores altitudes 
galegas 
Na era Cuaternaria e cos efectos das glaciacións 
acobou por modelarse o relevo, por configurar o 
litoral e a organización da rede fluvial
Oroxénese Herciniana. 
En torno a 350 – 250 
millóns de anos, da lugar 
ao Macizo Galaico. 
Formado por materiais 
graníticos e silíceos como: 
o granito, a lousa, gneises 
e xistos. 
Orientación Oeste – Leste. 
A erosión converteuno 
nun zócalo ou meseta
Período de calma oroxénica, de 
trangresión mariña e de forte 
actividade de erosión e 
sedimentación (mais potente nas 
fosas) 
de materias plásticos: calizas, 
margas e areniscas
Oroxénese Alpina 
O pregamento dos materiais 
brandos,depositados na etapa anterior, 
entre os macizos antigos que actuaron 
como topes. 
Pirineos e as Cordilleiras Béticas e 
depresións alpinas do Ebro e Guadalquivir 
Basculación Leste- Oeste, cara o Atlántico. 
O zócalo experimentou fracturas de fallas 
dando lugar á estrutura xermánica de 
horst e graben. 
Actividade volcánica peninsular no 
Levante
Era Terciaria: Debido as presións da oroxenia alpina todo o macizo galaico se fractura seguindo dúas liñas de 
fractura principais, unhas N-S e outras NE-SO, como vemos na imaxe seguinte. Esto se combina coa elevación 
e afundimento de grandes bloques de Galicia. http://xacintariodotcom.wordpress.com/
Glaciarismo e periglaciarismo 
A erosión do xeo glaciar remata por modelar o relevo galaico. Dita erosión dos bloques 
elevados xunto coa aparición de morfoloxía glaciar nas zonas máis elevadas, conforma 
as actuais Serras. Ao tempo que, ao seu carón conformáronse penichairas, pequenas 
mesetas e depresión, especialmente a Depresión Meridiana ou Oceánica
Para entendermos mellor este mapa, simplificaremos 
decindo que se poden distinguir tres zonas prinicipais: 
A metade occidental de Galicia na que predominan os 
materiais igneos, sobre todo granitos. 
A zona central na que nesta zona granítica se incrustan 
materiais metamórficos de tipoxisto (esquisto). 
A franxa oriental, na que o material dominante son 
as lousas (pizarra). 
Ademáis destas tres zonas principais tamén aparecen 
outros moitos materiais entre os que destacan: 
As rochas ultrabásicas do chamado complexo Ortegal, no 
que se atopan os materiais máis antigos de toda Europa: 
serpentinitas,dunitas, ecloxitas,... 
As mínimas franxas calizas presentes no Courel ou en 
Mondoñedo, pequenas cuncas 
sedimentarias mesozoicas e cuaternarias de: 
As Pontes, Sarria, Monforte, Valdeorras, Quiroga, Maceda, 
Xinzo, Verín.... 
http://noespazoenotempo.webnode.es/tema-1- 
diversidade-xeoloxica-e-morfoloxica
Granito: trátase da rocha mais abundante en Galicia. É a 
rocha mais abundante da franxa occidental galega 
Xistos: orchas metamórficas da Era Primaria, localízanse na 
zona central dende Ferrol ata Celanova e Bande 
Rochas básicas: rochas ricas en minerais de ferro e magnesio, 
localízanse en tres áreas: NO (cabo Ortegal e Serra da Capelada), 
comarca de Bergantiños e Santiago-Melide 
Gneis, ollo de sapo: trátrase dunha formación de era Primaria 
que aflora na Galicia Central 
Rochas sedimentarias básicas: destaca as areniscas, calizas , cuarcitas 
e, sobre todo, as pizarras. Son moi abundantes na franxa oriental 
galega 
Depósitos materiais non consolidados: areas, margas, gravas, arxilas... 
Materiais de acumulación dende o Mioceno ata hoxe. Localízanse nas 
cuncas sedimentarias como As Pontes ou a Terra Chá así como nos 
vlaes fluviais
En canto ás estructuras máis salientables do relevo 
son as seguintes de leste a oeste: 
Serras orientais, as montañas que separan a Galicia 
de Asturias, León e Zamora: Serras do Courel e 
Ancares e a Serra Segundeira. Na zona meridional de 
Ourense o bloque elevado Queixa-Segundeira etsá 
atravesado por unha gran fractura N-S pola que 
discurre o rio Bibei. 
Penichaira galega, a Terra Chá. Extenso bloque 
afundido no que se encaixou a gran cunca fluvial 
galega, a do Miño. 
Gran bloque elevado, a Dorsal Galega, composta por 
unha serie de serras con continuidade que atravesan 
Galicia de Norde a Sur: Serra Faladoira e do Xistral, 
Serra da Cova da Serpe, Serra da Loba,... 
Chaira litoral surcada por abundantes fracturas NE-SO, 
nas que se encaixan as Rías Baixas separadas 
entre sí por bloques elevados que formaron 
penínsulas. 
Os rios galegos seguen todas estas liñas de fractura N-S 
na costa Norte, e coa dirección NE-SO no resto de 
Galicia e o Norte de Portugal.
Depresión Meridiana 
(Terra de Soneira) 
Serras Orientais 
(Os Ancares) 
Serras Setentrionais 
(Serra do Xistral) 
Pena Trevinca 
2124mts.
Cedeira Ferrol Ares Betanzos A Coruña 
Laxe e Corme Camariñas Corcubión 
Muros e Noia Arousa Pontevedra 
Vigo 
Barqueiro Viveiro Foz 
Ribadeo Ortigueira
As Rías Baixas son as rías galegas situadas 
entre a fronteira portuguesa e o Cabo 
Fisterra. 
De sur a norte son: 
Ría de Baiona 
Ría de Vigo 
Ría de Aldán 
Ría de Pontevedra 
Ría de Arousa 
Ría de Muros e Noia 
Ría de Corcubión 
http://gl.wikipedia.org/wiki/R%C3%ADas_Baixas
O nome de Rías Medias moitas veces non 
aparece na literatura, englobándose todas 
nas Rías Altas. Clasifícanse como tales as 
situadas entre Cabo Fisterra e Estaca de Bares, 
tramo que se podería subdividir en Costa da 
Morte e Arco Ártabro. Serían entón, de sur a a 
norte e de oeste a leste: 
Ría de Camariñas. 
Ría de Corme e Laxe. 
Ría da Coruña ou Ría do Burgo. 
Ría de Betanzos. 
Ría de Ares. 
Ría de Ferrol. 
Ría de Cedeira. 
Ría de Ortigueira.
As Rías Altas é a denominación coa que se 
coñece a parte setentrional do litoral de Galiza. 
Caracterízanse en xeral polo seu pequeno 
tamaño e mais pola súa elevadacolmatación. 
Incluíndo as denominadas Rías Medias (Costa 
da Morte e Arco Ártabro) neste grupo, as Rías 
Altas abranguerían a parte norte e noroeste 
da provincia da Coruña e toda a costa 
da provincia de Lugo, limitando con Asturias ao 
leste e co cabo de Fisterra ao suroeste. 
Con todo, en hidrografía considérase que 
o cabo Ortegal marca o punto de separación 
entre as Rías Altas propiamente ditas[1] e 
as Rías Medias. En rigor, as Rías Altas son 
cinco: 
Ría de Ortigueira 
Ría do Barqueiro 
Ría de Viveiro 
Ría de Foz 
Ría de Ribadeo
Os procesos de modelado 
O relevo non é unha forma estática. 
No modelado das vertentes interveñen procesos de natureza química e física. Estes 
procesos actúan de xeito continuo ou descontinuo. 
A litoloxía presente en Galicia dous grandes grupos: granitos, meta-sedimentarias: 
xistos, gneises, e calcarios. 
Modelado fluvial: A auga, como axente erosivo actúa de xeito mecánico e químico. 
Tectónica+ Litoloxía+Niveis precipitacións. 
Modelado glaciar e periglacial: O xeo, axente erosivo. En Galicia estivo activo durante as 
fases frías rexistradas durante o Cuaternario. 
Modelado costeiro: Na súa formación interveñen factores mariños: ondaxe, marés, 
correntes que interactúan con elementos continentais e atmosféricos. Formas 
derivadas: areais, frechas litorais. 
Modelado kárstico: Limitado á presenza de rochas calcarios. Alteración química. Formas 
exokársticas. Formas endo-kársticas. 
Modelado eólico: O vento, como axente de erosión. 
Actuación da auga sobre o proceso de modelado 
Modelado Formas de erosión Estado da auga 
Fluvial Física Líquido 
Glaciar Física Sólido 
Kárstico Química Líquido 
Litoral Físico-Química Líquido
http://xacintariodotcom.wordpress.com/
Desdóbrase a folla de papel e faise unha gráfica. O eix horizontal da gráfica coincide coa dobra da folla onde 
están marcados os puntos. Aquí a escala do eixe é a mesma que a do mapa. No eixe vertical da esquerda da 
gráfica represéntase a altura do terreo. A escala deste eixe acostuma ser maior para que o relevo resalte 
mais
Márcase a altura de cada un dos puntos do relevo horizontal. Únense cunha liña, e obtense o 
perfil topográfico entre A e B
O comentario do perfil debe incluír: 
Nome das unidades de relevo que aparecen no perfil 
Orixe e evolución 
Características do rochedo
As “formas” de Galicia: 
Fai un ficheiro de imaxes cos principais puntos do relevo do teu perfil topográfico

Xeomorfoloxía de Galicia

  • 2.
    • Coordenadas xeográficas: 6º44´ e 9º18´ lonxitude Oeste - 41º4´´e 43º48´ latitude Norte
  • 3.
    Pregamento Herciniano (300 millóns de anos) conformaron o territorio (o mais antigo da P.I.). A erosión e regresión mariña de era Secundaria conformaron unha paisaxe de penichaira. Na Era Terciaria o Plegamento Alpino, rexuveneceu o relevo galego, afectou sobre todo ás Serras Orientais onde atopamos as maiores altitudes galegas Na era Cuaternaria e cos efectos das glaciacións acobou por modelarse o relevo, por configurar o litoral e a organización da rede fluvial
  • 7.
    Oroxénese Herciniana. Entorno a 350 – 250 millóns de anos, da lugar ao Macizo Galaico. Formado por materiais graníticos e silíceos como: o granito, a lousa, gneises e xistos. Orientación Oeste – Leste. A erosión converteuno nun zócalo ou meseta
  • 8.
    Período de calmaoroxénica, de trangresión mariña e de forte actividade de erosión e sedimentación (mais potente nas fosas) de materias plásticos: calizas, margas e areniscas
  • 9.
    Oroxénese Alpina Opregamento dos materiais brandos,depositados na etapa anterior, entre os macizos antigos que actuaron como topes. Pirineos e as Cordilleiras Béticas e depresións alpinas do Ebro e Guadalquivir Basculación Leste- Oeste, cara o Atlántico. O zócalo experimentou fracturas de fallas dando lugar á estrutura xermánica de horst e graben. Actividade volcánica peninsular no Levante
  • 10.
    Era Terciaria: Debidoas presións da oroxenia alpina todo o macizo galaico se fractura seguindo dúas liñas de fractura principais, unhas N-S e outras NE-SO, como vemos na imaxe seguinte. Esto se combina coa elevación e afundimento de grandes bloques de Galicia. http://xacintariodotcom.wordpress.com/
  • 11.
    Glaciarismo e periglaciarismo A erosión do xeo glaciar remata por modelar o relevo galaico. Dita erosión dos bloques elevados xunto coa aparición de morfoloxía glaciar nas zonas máis elevadas, conforma as actuais Serras. Ao tempo que, ao seu carón conformáronse penichairas, pequenas mesetas e depresión, especialmente a Depresión Meridiana ou Oceánica
  • 13.
    Para entendermos melloreste mapa, simplificaremos decindo que se poden distinguir tres zonas prinicipais: A metade occidental de Galicia na que predominan os materiais igneos, sobre todo granitos. A zona central na que nesta zona granítica se incrustan materiais metamórficos de tipoxisto (esquisto). A franxa oriental, na que o material dominante son as lousas (pizarra). Ademáis destas tres zonas principais tamén aparecen outros moitos materiais entre os que destacan: As rochas ultrabásicas do chamado complexo Ortegal, no que se atopan os materiais máis antigos de toda Europa: serpentinitas,dunitas, ecloxitas,... As mínimas franxas calizas presentes no Courel ou en Mondoñedo, pequenas cuncas sedimentarias mesozoicas e cuaternarias de: As Pontes, Sarria, Monforte, Valdeorras, Quiroga, Maceda, Xinzo, Verín.... http://noespazoenotempo.webnode.es/tema-1- diversidade-xeoloxica-e-morfoloxica
  • 14.
    Granito: trátase darocha mais abundante en Galicia. É a rocha mais abundante da franxa occidental galega Xistos: orchas metamórficas da Era Primaria, localízanse na zona central dende Ferrol ata Celanova e Bande Rochas básicas: rochas ricas en minerais de ferro e magnesio, localízanse en tres áreas: NO (cabo Ortegal e Serra da Capelada), comarca de Bergantiños e Santiago-Melide Gneis, ollo de sapo: trátrase dunha formación de era Primaria que aflora na Galicia Central Rochas sedimentarias básicas: destaca as areniscas, calizas , cuarcitas e, sobre todo, as pizarras. Son moi abundantes na franxa oriental galega Depósitos materiais non consolidados: areas, margas, gravas, arxilas... Materiais de acumulación dende o Mioceno ata hoxe. Localízanse nas cuncas sedimentarias como As Pontes ou a Terra Chá así como nos vlaes fluviais
  • 16.
    En canto ásestructuras máis salientables do relevo son as seguintes de leste a oeste: Serras orientais, as montañas que separan a Galicia de Asturias, León e Zamora: Serras do Courel e Ancares e a Serra Segundeira. Na zona meridional de Ourense o bloque elevado Queixa-Segundeira etsá atravesado por unha gran fractura N-S pola que discurre o rio Bibei. Penichaira galega, a Terra Chá. Extenso bloque afundido no que se encaixou a gran cunca fluvial galega, a do Miño. Gran bloque elevado, a Dorsal Galega, composta por unha serie de serras con continuidade que atravesan Galicia de Norde a Sur: Serra Faladoira e do Xistral, Serra da Cova da Serpe, Serra da Loba,... Chaira litoral surcada por abundantes fracturas NE-SO, nas que se encaixan as Rías Baixas separadas entre sí por bloques elevados que formaron penínsulas. Os rios galegos seguen todas estas liñas de fractura N-S na costa Norte, e coa dirección NE-SO no resto de Galicia e o Norte de Portugal.
  • 17.
    Depresión Meridiana (Terrade Soneira) Serras Orientais (Os Ancares) Serras Setentrionais (Serra do Xistral) Pena Trevinca 2124mts.
  • 20.
    Cedeira Ferrol AresBetanzos A Coruña Laxe e Corme Camariñas Corcubión Muros e Noia Arousa Pontevedra Vigo Barqueiro Viveiro Foz Ribadeo Ortigueira
  • 21.
    As Rías Baixasson as rías galegas situadas entre a fronteira portuguesa e o Cabo Fisterra. De sur a norte son: Ría de Baiona Ría de Vigo Ría de Aldán Ría de Pontevedra Ría de Arousa Ría de Muros e Noia Ría de Corcubión http://gl.wikipedia.org/wiki/R%C3%ADas_Baixas
  • 22.
    O nome deRías Medias moitas veces non aparece na literatura, englobándose todas nas Rías Altas. Clasifícanse como tales as situadas entre Cabo Fisterra e Estaca de Bares, tramo que se podería subdividir en Costa da Morte e Arco Ártabro. Serían entón, de sur a a norte e de oeste a leste: Ría de Camariñas. Ría de Corme e Laxe. Ría da Coruña ou Ría do Burgo. Ría de Betanzos. Ría de Ares. Ría de Ferrol. Ría de Cedeira. Ría de Ortigueira.
  • 23.
    As Rías Altasé a denominación coa que se coñece a parte setentrional do litoral de Galiza. Caracterízanse en xeral polo seu pequeno tamaño e mais pola súa elevadacolmatación. Incluíndo as denominadas Rías Medias (Costa da Morte e Arco Ártabro) neste grupo, as Rías Altas abranguerían a parte norte e noroeste da provincia da Coruña e toda a costa da provincia de Lugo, limitando con Asturias ao leste e co cabo de Fisterra ao suroeste. Con todo, en hidrografía considérase que o cabo Ortegal marca o punto de separación entre as Rías Altas propiamente ditas[1] e as Rías Medias. En rigor, as Rías Altas son cinco: Ría de Ortigueira Ría do Barqueiro Ría de Viveiro Ría de Foz Ría de Ribadeo
  • 24.
    Os procesos demodelado O relevo non é unha forma estática. No modelado das vertentes interveñen procesos de natureza química e física. Estes procesos actúan de xeito continuo ou descontinuo. A litoloxía presente en Galicia dous grandes grupos: granitos, meta-sedimentarias: xistos, gneises, e calcarios. Modelado fluvial: A auga, como axente erosivo actúa de xeito mecánico e químico. Tectónica+ Litoloxía+Niveis precipitacións. Modelado glaciar e periglacial: O xeo, axente erosivo. En Galicia estivo activo durante as fases frías rexistradas durante o Cuaternario. Modelado costeiro: Na súa formación interveñen factores mariños: ondaxe, marés, correntes que interactúan con elementos continentais e atmosféricos. Formas derivadas: areais, frechas litorais. Modelado kárstico: Limitado á presenza de rochas calcarios. Alteración química. Formas exokársticas. Formas endo-kársticas. Modelado eólico: O vento, como axente de erosión. Actuación da auga sobre o proceso de modelado Modelado Formas de erosión Estado da auga Fluvial Física Líquido Glaciar Física Sólido Kárstico Química Líquido Litoral Físico-Química Líquido
  • 26.
  • 30.
    Desdóbrase a follade papel e faise unha gráfica. O eix horizontal da gráfica coincide coa dobra da folla onde están marcados os puntos. Aquí a escala do eixe é a mesma que a do mapa. No eixe vertical da esquerda da gráfica represéntase a altura do terreo. A escala deste eixe acostuma ser maior para que o relevo resalte mais
  • 31.
    Márcase a alturade cada un dos puntos do relevo horizontal. Únense cunha liña, e obtense o perfil topográfico entre A e B
  • 32.
    O comentario doperfil debe incluír: Nome das unidades de relevo que aparecen no perfil Orixe e evolución Características do rochedo
  • 34.
    As “formas” deGalicia: Fai un ficheiro de imaxes cos principais puntos do relevo do teu perfil topográfico