1. O RELEVO DE ESPAÑA E DE GALICIA

2. O ESPACIO XEOGRÁFICO ESPAÑOL COMPRENDE: Un territorio peninsular. Illas Baleares, illas Canarias, Ceuta e Melilla e illas menores. POSÚE GRAN ORIXINALIDADE: Pola súa situación xeográfica. Pola súa diversidade natural e humana.

3. 1. RELEVO DA PENÍNSULA IBÉRICA Forma compacta e maciza. Altitude media elevada: 660 m. Disposición periférica dos sistemas montañosos. Costa extensa e suave, agás no NO.

5. EVOLUCIÓN DO RELEVO DA PENÍNSULA IBÉRICA PALEOZOICO: Oroxenia hercininana (600-225 millóns de anos) Macizo ibérico: núcleo da Meseta SECUNDARIO: (225-68 millóns de anos) Erosión e sedimentación TERCIARIO: Oroxenia alpina (68-1,7 millóns) Formación das actuais unidades morfolóxicas da Península Ibérica.

7. LITOLOXÍA DA PENÍNSULA IBÉRICA

8. ESTRUCTURA DA PENÍNSULA IBÉRICA Meseta Central _ Submeseta Norte Submeseta Sur Unidades interiores á Meseta _ Sistema Central Montes de Toledo Bordos montañosos da Meseta _ Macizo Galaico – Montes de León Cordilleira Cantábrica Sistema Ibérico Serra Morena Unidades exteriores á Meseta _ Pirineos Montes Vascos Cordilleira Costero-Catalana Sistema Béticos Depresións _ Ebro Guadalquivir

11. Perfil lonxitudinal norte-sur da España peninsular

13. RELEVO DE GALICIA Caracterízase pola sucesión de bloques levantados e afundidos. As unidades morfolóxicas son: A faixa litoral : comprende zonas de acantilados, costas rectilíneas, illas e rías. As rías diferéncianse entre Rías Altas (de Ribadeo a Fisterra), de pequeño tamaño, que son antigos vales fluviais inundados, e Rías Baixas (de Fisterra á Vigo), de gran tamaño e orixe tectónica. As serras , de perfil suave e cumes redondeados. A súa altitude aumenta de oeste a leste. Distínguense: As serras litorais: A Capelada, Barbanza, Domaio, Groba e Galiñeiro. As serras centro-occidentais ou da dorsal galegas: Xistral, A Faladoira, Loba, Cova da Serpe, Faro, Suído, Faro de Avión. Estas serras van aumentando a súa altitude de norte a sur. As serras orientais: Meira, Ancares, Courel, Eixe, Queixa, San Mamede , Montes do Invernadoiro e serra do Xurés.

14. As chairas ou superficies de erosión: son restos de antigas cordilleiras arrasadas pola erosión. Son exemplos: Terra Cha, Bergantiños, Xallas, Carballiño e Chantada. As depresións : deben a súa orixe aos movementos da oroxenia alpina. Destacan: Pontes de García Rodríguez, Sarria, maceda, Monforte, Monterrei, A Limia, Valdeorras e Verín.