1


           อิทธิพลของภาษาต่างประเทศในภาษาไทย

           สาเหตุที่ทำาให้ภาษาต่างประเทศเข้ามาปะปนในภาษาไทย
ไดแก่ สภาพทางภูมิศาสตร์ คือการมีอาณาเขตใกล้เคียงกัน ทำาให้มี
การติดต่อสื่อสารกัน โดยการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ การ
ติดต่อค้าขายระหว่างกัน และการรับเอาวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ และ
ความคิดความเชื่อทางศาสนา จึงมีการยืมคำาในภาษาต่าง ๆ มาใช้
มากมาย เช่น ภาษาเขมร จีน พม่า ชวา มลายู อังกฤษ เป็นต้น
คำายืมจากภาษาเขมร
          ไทยกับเขมรมีความสัมพันธ์กันมานับพันปี ต่างถ่ายทอด
วัฒนธรรมและอารยธรรมซึงกันและกัน ในสมัยโบราณ ไทยรับเอา “
                            ่
อักษรขอมบรรจงและขอมหวัด” มาใช้ ไทยถือว่าศักดิ์สิทธิ์ จึงมัก
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาลงบนแผ่นหิน ใบลาน ใช้ตัวอักษรขอม
เขียนคาถาอาคมต่าง ๆ ปรากฏตามพระพิมพ์ เหรียญพระเครื่อง
ตะกรุด ผ้ายันต์ต่าง ๆ
คำายืมจากภาษาจีน
          ไทยกับจีนมีความสัมพันธ์กันทางการทูตและการค้าขายมา
ตั้งแต่สมัยสุโขทัยสืบมาจนถึงปัจจุบัน ชาวไทยมาทำามาหากินใน
ประเทศไทย แต่งงานกับคนไทยจนกลายเป็นพลเมืองไทย เชื้อสายจีน
เป็นจำานวนมาก มีการผสมทางด้านวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ ตลอดมา
คำายืมในภาษาจีนส่วนใหญ่เป็นสำาเนียงแต้จิ๋ว มักเป็นคำาเรียกสิ่งของ
เครื่องใช้ อาหาร พืช ผัก ผลไม้ รวมทังคำาที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมจีน ไทย
                                      ้
นิยมนำาคำาจากภาษาจีนมาใช้ในภาษาพูด ไม่นยมใช้ในภาษาเขียน
                                             ิ
คำายืมจากภาษาอังกฤษ
           คนในโลกยอมรับภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางและนิยมใช้กัน
มากที่สุด ไทยเริ่มติดต่อกับชาติตะวันตกที่พูดภาษาอังกฤษมาตั้งแต่
สมัยกรุงศรีอยุธยาโดยทางการค้า เมื่อ พ.ศ. ๒๑๕๕ ในสมัยสมเด็จพระ
เอกาทศรถ ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นมีทูตจากประเทศทางตะวันตก
มาเจรจาเรื่องการค้ากับรัฐบาลไทย พ่อค้าชาวอังกฤษชื่อ Hunter
เข้ามาค้าขายเป็นคนแรกในกรุงเทพฯ
           ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มมีคณะทูต
สอนศาสนาเข้ามา และได้นำาวิทยาการใหม่ ๆ เช่น การพิมพ์ การแพทย์
เข้ามาเผยแพร่ คำาภาษาอังกฤษจึงเริ่มปรากฏในเอกสารภาษาไทย
ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๓ มากมาย เช่น ชื่อชนชาติ ชื่อบุคคล ชื่อยศ,
บรรดาศักดิ์ ชื่อประเทศ ชื่อเมือง ชื่อศาสนา เป็นต้น
2


       ในสมัยรัชกาลที่ ๔ มีคำายืมภาษาอังกฤษปรากฏมากขึ้นใน
เอกสารประเภทจดหมายเหตุ พระราชหัตถเลขา พงศาวดาร และคำา
สามัญ คำาเรียกเครื่องมือเครื่องใช้ เรียกทะเลมหาสมุทรก็มากขึ้นด้วย
        สมัยรัชกาลที่ ๕ ภาษาอังกฤษขยายวงกว้างออกไปสู่
ประชาชน เพราะมีโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษและวิชาการต่าง ๆ มีศัพท์
ทางวิทยาศาสตร์ พฤกษศาตร์ สัตวศาสตร์เกิดขึ้นมากมาย

          หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ คำายืมภาษาอังกฤษหลังไหลเข้ามา
                                                          ่
ในภาไทยอย่างกว้างขวาง เพราะมีนักเรียนไทยไปเรียนศึกษาใน
ประเทศแถบยุโรป และอเมริกา การเดินทางระหว่างประเทศ การ
สื่อสาร การติดต่อค้าขาย และการขยายตัวของอุตสาหกรรมการค้าใน
โลก ตลอดทั้งการรับเอาวัฒนธรรมตะวันตกด้านต่าง ๆ เช่น ด้านบันเทิง
กีฬา แฟชั่น การแต่งกาย เป็นไปอย่างรวดเร็ว ในโลกยุคโลกาภิวัตน์
ภาษาอังกฤษเข้ามามีอิทธิพลต่อภาษาไทยเป็นอย่างมาก เรานำามาใช้
ในชีวิตประจำาวันมากขึ้น เรามีคำายืมภาษาอังกฤษทุกรูปแบบ ทังคำาทับ
                                                              ้
ศัพท์ คำาแปลศัพท์ และศัพท์บัญญัติ การยืมคำาภาษอังกฤษมาใช้ใน
ภาษาไทยช่วยเปิดและขยายโลกทัศน์ด้านวิชาการ เศรษฐกิจ
เทคโนโลยี และวัตถุนยมแก่คนไทย ทำาให้เกิดค่านิยมใหม่วา “ภาษา
                      ิ                                     ่
อังกฤษเป็นภาษาของผู้มีการศึกษา มีความทันสมัย และอยู่ในสงคมชั้น
สูง”
คำายืมจากภาษาชวา – มลายู
             ภาษาชวา – มลายู ที่ยมมาใช้ส่วนใหญ่เป็นคำา ๒ พยางค์
                                   ื
หรือมากกว่า ส่วนมากเป็นคำาหมายถึงพืช สัตว์ สิ่งของ สถานที่ และ
ศิลปวัฒนธรรม หรือคำากริยาที่มีความหมายเฉพาะ เช่น กระดังงา
ทุเรียน มังคุด น้อยหน่า งูกะปะ หอกกะพง ปลากุเลา โลมา ลิงอุรงอุตัง
                                                                ั
กอและ กริช กำายาน ปาเต๊ะ สลัก ว่าว จับปิ้ง ฆ้อง บุหงารำาไป ประทัด
โสร่ง โกดัง มัสยิด เบตง ภูเก็ต ตะเบ๊ะ
คำายืมจากภาษาโปรตุเกส
          ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาโปรตุเกส ได้แก่คำาว่า กระดาษ
(สันนิษฐานว่าเพี้ยนมากจาก “กราตัส”) กะละแม กะละมัง (ขนม)ปัง
ปั้นเหน่ง หลา เหรียญ บาทหลวง เลหลัง สบู่
คำายืมจากภาษาเปอร์เชีย
          ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาเปอร์เชีย เช่น คำาว่า กุหลาบ (มา
จากคำาว่า Gul Gol แปลว่า กุหลาบ, ดอกไม้ทั่วไปสีแดง เติม suffix -
ab เป็น กุลลาพ แปลว่า นำ้ากุหลาบหรือนำ้าดอกไม้เทศ ไทยนำามาใช้
แทนดอกไม้ขนาดย่อม มีกลิ่นหอม นอกจากนียังมีคำาอื่น ๆ เช่น เกด
                                            ้
3


คาราวาน ชุกชี ตาด เยียรบับ ตรา ตราชู ฝรั่ง ราชาวดี ศาลา สนม
สักหลาด สุหร่าย องุ่น
คำายืมจากภาษาอาหรับ
           ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาอาหรับได้แก่ กะลาสี โกหร่าน
(พระคัมภีร์กุรอาน) ระยำา (การลงโทษโดยใช้ก้อนหินขว้างให้ตาย
เพราะทำาผิดประเพณี ไทยนำามาใช้ในความหมายว่า ชั่วช้าเลวทราม)
คำายืมจากภาษาทมิฬ – มลายู
       ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาทมิฬได้แก่คำาว่า กะไหล่ กุลี
กานพลู กำามะหยี่ จงกลนี ตรียัมปวาย ปะวะหลำ่า อาจาด กะละออม
กะหรี่ (แกงแขกชนิดหนึ่ง) ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษามลายู ได้แก่
คำาว่า กว้าน พลาย เพลาะ ฝาละมี กำามะลอ สะบ้า สมิง กระแจะ
ตวัก




อิทธิพลของภาษาต่างประเทศในภาษาไทย
1. ทำาให้คำาในภาษาไทยมีหลายพยางค์เนื่องจากการยืมคำาภาษาต่าง
ประเทศมาใช้ เช่น
         ภาษาเขมร เช่น เผด็จ เสวย กังวล บำาเพ็ญ ถนน
         ภาษาจีน เช่น ตะหลิว ก๋วยเตี๋ยว เล่าเตง เอี้ยมจุ๊น
         ภาษาอังกฤษ เช่น คลินิก สนุกเกอร์ เนกไท แคชเชียร์
         ภาษาบาลี-สันสกฤต เช่น ปรัชญา กรีฑา อัคนี วิทยา
พร ประเสริฐ
2. ทำาให้คนไทยมีเสียงควบกลำ้ามากขึ้น เช่น จันทรา นิทรา
ทรานซิสเตอร์ เอนทรานซ์ และเพิ่มเสียงควบกลำ้าซึ่งไม่มีในภาษาไทย
เช่น ดรัมเมเยอร์ ดร๊าฟ เบรก บรอนซ์ บล็อก ฟรี แฟลช ฟลอโชว์
ฟลูออรีน
3. ทำาให้คำาไทยมีตัวสะกดมากขึ้น ปกติคำาไทยแท้ ตัวสะกดจะตรง
ตามมาตรา ซึ่งมีเพียง 8 แม่ แต่คำายืมจากภาษาต่างประเทศจะสะกด
ไม่ตรงตามมาตรา ดังตัวอย่าง
                     แม่กก เช่น สุข เมฆ เช็ค สมัคร
                     แม่กด เช่น กฎ รัฐ กอล์ฟ ฤทธิ์ พุทธ
                     แม่กน เช่น     เพ็ญ เพียร สูญ บอล คุณ
กุศล
                     แม่กบ เช่น     รูป โลภ กราฟ กอล์ฟ
4


4. ทำาให้คำาในภาษาไทยมีคำาศัพท์มากขึ้น สามารถเลือกใช้ได้ตาม
ความเหมาะสม เช่น
                    นำ้า      -   อุทก วารี คงคา สาคร ธาร
ชล ชโลธร
                    ผู้หญิง -    นงเยาว์ นงคราญ อิตถี สตรี
กัลยา สุดา สมร วนิดา
                    พระอาทิตย์ - สุริยา รพี รวิ ภากร
                    ดอกไม้ -     มาลี บุปผา บุหงา โกสุมคำา
แจกความหมายละเอียดขึ้น เช่น อาคาร คฤหาสน์ ปราสาท วิมาน
กระท่อม กระต๊อบ มีคำาแสดงฐานะหรือระดับของบุคคลมากขึ้น เช่น
                    ผัว - สวามี สามี ภราดา        เมีย -
ภรรยา ภริยา ชายา มเหสีนำาภาษาต่างประเทศบางคำาไปใช้เป็นคำา
ราชศัพท์ เช่น เสด็จ เสวย โปรดเกล้า ฯ กระหม่อม

อิทธิพลของภาษาต่างประเทศในภาษาไทย

  • 1.
    1 อิทธิพลของภาษาต่างประเทศในภาษาไทย สาเหตุที่ทำาให้ภาษาต่างประเทศเข้ามาปะปนในภาษาไทย ไดแก่ สภาพทางภูมิศาสตร์ คือการมีอาณาเขตใกล้เคียงกัน ทำาให้มี การติดต่อสื่อสารกัน โดยการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ การ ติดต่อค้าขายระหว่างกัน และการรับเอาวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ และ ความคิดความเชื่อทางศาสนา จึงมีการยืมคำาในภาษาต่าง ๆ มาใช้ มากมาย เช่น ภาษาเขมร จีน พม่า ชวา มลายู อังกฤษ เป็นต้น คำายืมจากภาษาเขมร ไทยกับเขมรมีความสัมพันธ์กันมานับพันปี ต่างถ่ายทอด วัฒนธรรมและอารยธรรมซึงกันและกัน ในสมัยโบราณ ไทยรับเอา “ ่ อักษรขอมบรรจงและขอมหวัด” มาใช้ ไทยถือว่าศักดิ์สิทธิ์ จึงมัก บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาลงบนแผ่นหิน ใบลาน ใช้ตัวอักษรขอม เขียนคาถาอาคมต่าง ๆ ปรากฏตามพระพิมพ์ เหรียญพระเครื่อง ตะกรุด ผ้ายันต์ต่าง ๆ คำายืมจากภาษาจีน ไทยกับจีนมีความสัมพันธ์กันทางการทูตและการค้าขายมา ตั้งแต่สมัยสุโขทัยสืบมาจนถึงปัจจุบัน ชาวไทยมาทำามาหากินใน ประเทศไทย แต่งงานกับคนไทยจนกลายเป็นพลเมืองไทย เชื้อสายจีน เป็นจำานวนมาก มีการผสมทางด้านวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ ตลอดมา คำายืมในภาษาจีนส่วนใหญ่เป็นสำาเนียงแต้จิ๋ว มักเป็นคำาเรียกสิ่งของ เครื่องใช้ อาหาร พืช ผัก ผลไม้ รวมทังคำาที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมจีน ไทย ้ นิยมนำาคำาจากภาษาจีนมาใช้ในภาษาพูด ไม่นยมใช้ในภาษาเขียน ิ คำายืมจากภาษาอังกฤษ คนในโลกยอมรับภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางและนิยมใช้กัน มากที่สุด ไทยเริ่มติดต่อกับชาติตะวันตกที่พูดภาษาอังกฤษมาตั้งแต่ สมัยกรุงศรีอยุธยาโดยทางการค้า เมื่อ พ.ศ. ๒๑๕๕ ในสมัยสมเด็จพระ เอกาทศรถ ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นมีทูตจากประเทศทางตะวันตก มาเจรจาเรื่องการค้ากับรัฐบาลไทย พ่อค้าชาวอังกฤษชื่อ Hunter เข้ามาค้าขายเป็นคนแรกในกรุงเทพฯ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มมีคณะทูต สอนศาสนาเข้ามา และได้นำาวิทยาการใหม่ ๆ เช่น การพิมพ์ การแพทย์ เข้ามาเผยแพร่ คำาภาษาอังกฤษจึงเริ่มปรากฏในเอกสารภาษาไทย ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๓ มากมาย เช่น ชื่อชนชาติ ชื่อบุคคล ชื่อยศ, บรรดาศักดิ์ ชื่อประเทศ ชื่อเมือง ชื่อศาสนา เป็นต้น
  • 2.
    2 ในสมัยรัชกาลที่ ๔ มีคำายืมภาษาอังกฤษปรากฏมากขึ้นใน เอกสารประเภทจดหมายเหตุ พระราชหัตถเลขา พงศาวดาร และคำา สามัญ คำาเรียกเครื่องมือเครื่องใช้ เรียกทะเลมหาสมุทรก็มากขึ้นด้วย สมัยรัชกาลที่ ๕ ภาษาอังกฤษขยายวงกว้างออกไปสู่ ประชาชน เพราะมีโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษและวิชาการต่าง ๆ มีศัพท์ ทางวิทยาศาสตร์ พฤกษศาตร์ สัตวศาสตร์เกิดขึ้นมากมาย หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ คำายืมภาษาอังกฤษหลังไหลเข้ามา ่ ในภาไทยอย่างกว้างขวาง เพราะมีนักเรียนไทยไปเรียนศึกษาใน ประเทศแถบยุโรป และอเมริกา การเดินทางระหว่างประเทศ การ สื่อสาร การติดต่อค้าขาย และการขยายตัวของอุตสาหกรรมการค้าใน โลก ตลอดทั้งการรับเอาวัฒนธรรมตะวันตกด้านต่าง ๆ เช่น ด้านบันเทิง กีฬา แฟชั่น การแต่งกาย เป็นไปอย่างรวดเร็ว ในโลกยุคโลกาภิวัตน์ ภาษาอังกฤษเข้ามามีอิทธิพลต่อภาษาไทยเป็นอย่างมาก เรานำามาใช้ ในชีวิตประจำาวันมากขึ้น เรามีคำายืมภาษาอังกฤษทุกรูปแบบ ทังคำาทับ ้ ศัพท์ คำาแปลศัพท์ และศัพท์บัญญัติ การยืมคำาภาษอังกฤษมาใช้ใน ภาษาไทยช่วยเปิดและขยายโลกทัศน์ด้านวิชาการ เศรษฐกิจ เทคโนโลยี และวัตถุนยมแก่คนไทย ทำาให้เกิดค่านิยมใหม่วา “ภาษา ิ ่ อังกฤษเป็นภาษาของผู้มีการศึกษา มีความทันสมัย และอยู่ในสงคมชั้น สูง” คำายืมจากภาษาชวา – มลายู ภาษาชวา – มลายู ที่ยมมาใช้ส่วนใหญ่เป็นคำา ๒ พยางค์ ื หรือมากกว่า ส่วนมากเป็นคำาหมายถึงพืช สัตว์ สิ่งของ สถานที่ และ ศิลปวัฒนธรรม หรือคำากริยาที่มีความหมายเฉพาะ เช่น กระดังงา ทุเรียน มังคุด น้อยหน่า งูกะปะ หอกกะพง ปลากุเลา โลมา ลิงอุรงอุตัง ั กอและ กริช กำายาน ปาเต๊ะ สลัก ว่าว จับปิ้ง ฆ้อง บุหงารำาไป ประทัด โสร่ง โกดัง มัสยิด เบตง ภูเก็ต ตะเบ๊ะ คำายืมจากภาษาโปรตุเกส ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาโปรตุเกส ได้แก่คำาว่า กระดาษ (สันนิษฐานว่าเพี้ยนมากจาก “กราตัส”) กะละแม กะละมัง (ขนม)ปัง ปั้นเหน่ง หลา เหรียญ บาทหลวง เลหลัง สบู่ คำายืมจากภาษาเปอร์เชีย ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาเปอร์เชีย เช่น คำาว่า กุหลาบ (มา จากคำาว่า Gul Gol แปลว่า กุหลาบ, ดอกไม้ทั่วไปสีแดง เติม suffix - ab เป็น กุลลาพ แปลว่า นำ้ากุหลาบหรือนำ้าดอกไม้เทศ ไทยนำามาใช้ แทนดอกไม้ขนาดย่อม มีกลิ่นหอม นอกจากนียังมีคำาอื่น ๆ เช่น เกด ้
  • 3.
    3 คาราวาน ชุกชี ตาดเยียรบับ ตรา ตราชู ฝรั่ง ราชาวดี ศาลา สนม สักหลาด สุหร่าย องุ่น คำายืมจากภาษาอาหรับ ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาอาหรับได้แก่ กะลาสี โกหร่าน (พระคัมภีร์กุรอาน) ระยำา (การลงโทษโดยใช้ก้อนหินขว้างให้ตาย เพราะทำาผิดประเพณี ไทยนำามาใช้ในความหมายว่า ชั่วช้าเลวทราม) คำายืมจากภาษาทมิฬ – มลายู ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษาทมิฬได้แก่คำาว่า กะไหล่ กุลี กานพลู กำามะหยี่ จงกลนี ตรียัมปวาย ปะวะหลำ่า อาจาด กะละออม กะหรี่ (แกงแขกชนิดหนึ่ง) ตัวอย่างคำาที่ยืมมาจากภาษามลายู ได้แก่ คำาว่า กว้าน พลาย เพลาะ ฝาละมี กำามะลอ สะบ้า สมิง กระแจะ ตวัก อิทธิพลของภาษาต่างประเทศในภาษาไทย 1. ทำาให้คำาในภาษาไทยมีหลายพยางค์เนื่องจากการยืมคำาภาษาต่าง ประเทศมาใช้ เช่น ภาษาเขมร เช่น เผด็จ เสวย กังวล บำาเพ็ญ ถนน ภาษาจีน เช่น ตะหลิว ก๋วยเตี๋ยว เล่าเตง เอี้ยมจุ๊น ภาษาอังกฤษ เช่น คลินิก สนุกเกอร์ เนกไท แคชเชียร์ ภาษาบาลี-สันสกฤต เช่น ปรัชญา กรีฑา อัคนี วิทยา พร ประเสริฐ 2. ทำาให้คนไทยมีเสียงควบกลำ้ามากขึ้น เช่น จันทรา นิทรา ทรานซิสเตอร์ เอนทรานซ์ และเพิ่มเสียงควบกลำ้าซึ่งไม่มีในภาษาไทย เช่น ดรัมเมเยอร์ ดร๊าฟ เบรก บรอนซ์ บล็อก ฟรี แฟลช ฟลอโชว์ ฟลูออรีน 3. ทำาให้คำาไทยมีตัวสะกดมากขึ้น ปกติคำาไทยแท้ ตัวสะกดจะตรง ตามมาตรา ซึ่งมีเพียง 8 แม่ แต่คำายืมจากภาษาต่างประเทศจะสะกด ไม่ตรงตามมาตรา ดังตัวอย่าง แม่กก เช่น สุข เมฆ เช็ค สมัคร แม่กด เช่น กฎ รัฐ กอล์ฟ ฤทธิ์ พุทธ แม่กน เช่น เพ็ญ เพียร สูญ บอล คุณ กุศล แม่กบ เช่น รูป โลภ กราฟ กอล์ฟ
  • 4.
    4 4. ทำาให้คำาในภาษาไทยมีคำาศัพท์มากขึ้น สามารถเลือกใช้ได้ตาม ความเหมาะสมเช่น นำ้า - อุทก วารี คงคา สาคร ธาร ชล ชโลธร ผู้หญิง - นงเยาว์ นงคราญ อิตถี สตรี กัลยา สุดา สมร วนิดา พระอาทิตย์ - สุริยา รพี รวิ ภากร ดอกไม้ - มาลี บุปผา บุหงา โกสุมคำา แจกความหมายละเอียดขึ้น เช่น อาคาร คฤหาสน์ ปราสาท วิมาน กระท่อม กระต๊อบ มีคำาแสดงฐานะหรือระดับของบุคคลมากขึ้น เช่น ผัว - สวามี สามี ภราดา เมีย - ภรรยา ภริยา ชายา มเหสีนำาภาษาต่างประเทศบางคำาไปใช้เป็นคำา ราชศัพท์ เช่น เสด็จ เสวย โปรดเกล้า ฯ กระหม่อม