Downloaded 24 times
ระบบคำยืมเสนอ
- 1. การยืม คำา การยืม คือ ภาษาหนึ่งนำาเอาคำาหรือ ลักษณะทางภาษาของอีกภาษาหนึ่งไปใช้ใน ภาษาของตน ซึ่งภาษาที่ถกยืมมามักจะถูก ู เปลียนแปลง รูปคำา เสียง และความหมายใน ่ ภาษาใหม่เพื่อความสะดวกในการออกเสียง และ เป็นไปตามลักษณะสำาคัญของภาษาของผู้ยืม จำาแนกการยืมคำาหรือลักษณะของ ภาษาอื่นไว้ 3 ประเภท คือ 1. เนื่องจากวัฒนธรรม ซึงหมายถึง ่ ชน 2 กลุ่ม ต่างภาษาและ ต่างวัฒนธรรมกัน แต่ มีโอกาสติดต่อกัน ส่วนกลุมที่ด้อยกว่ามักจะรับ ่ เอาวัฒนธรรมจากกลุ่มที่เจริญกว่า เมือรับเอา ่ วัฒนธรรมก็ยอมรับเอาภาษามาด้วย เพราะภาษา ก็เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม 2. เนื่องจากความใกล้ชิด ชน 2 กลุม ต่างภาษาแต่อยู่ร่วมกันในสังคม มีความ ่ สัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดย่อมใช้ภาษาของกันและ กัน เช่น ไทยกับเขมรในภาษาไทยมีคำาภาษา เขมรอยู่มากมาย เช่น เดิน เสวย เถกิง เป็นต้น ขณะเดียวกันภาษาเขมรก็มีคำา ภาษาไทยเป็น จำานวนมาก เช่น สามสิบ สี่สิบ ห้าสิบ เป็นต้น
- 2. หรือไทยกับจีน เช่น คำาภาษาจีนในคำาไทย ก๋วยเตี๋ยวโอเลียง แป๊ะเจียะ หรือ คำาภาษาไทย ้ ๊ ในคำาภาษาจีน นำ้าปลา ตลาด เป็นต้น 3. การยืมจากกลุ่มภาษาหรือจาก ภาษาถิน ลักษณะของการยืมประเภทนี้เกิดจาก ่ ลักษณะทางด้านภูมิศาสตร์ติดต่อกัน แต่ใช้ภาษา ต่างกลุ่มกัน คือการใช้ภาษาถิ่น จะเห็นได้จาก การยืมของกลุ่มสังคมในประเทศเดียวกัน เช่น คนภาคเหนือกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ คนภาคกลางกับคนภาคใต้ เป็นต้น อิทธิพลของการยืม การยืมทำาให้ภาษาเกิดการเปลี่ยนแปลง มากมาย มีอิทธิพลต่อวงศัพท์ซึ่งการยืมทำาให้ จำานวนศัพท์ในภาษามีการเพิ่มพูน เกิดวาระการ ใช้ศพท์ต่างๆ กันเป็นคำาไวพจน์ คือ คำาที่มีความ ั หมายเดียวกัน แต่เราเลือกใช้ตามโอกาสและ ตามความเหมาะสมทั้งยังมีประโยชน์ในการแต่ง บทร้อยกรองเพราะมีหลากคำา ประวัต ิศ าสตร์ก ารยืม ของ ประเทศไทย ภาษาไทยมีการยืมคำาภาษาต่างประเทศ เข้ามานานแล้ว ในหลักศิลาจารึก พ่อขุน รามคำาแหงเมื่อปี พ.ศ. 1826 ปรากฏคำายืมมา
- 3. จากภาษาบาลีสันสกฤต และเขมร ไทยมีการ ติดต่อกับต่างชาติย่อมทำาให้มีภาษาต่างชาติเข้า มาอยู่ในภาษาไทยมากเช่น เขมร จีน ชวา มลายู ญวน ญี่ปน เปอร์เซีย โปรตุเกส ฝรั่งเศส ุ่ พม่า มอญ อังกฤษ สาเหตุก ารยืม ของภาษาไทย 1. ความสัมพันธ์ทางถิ่นฐาน การมี อาณาเขตติดต่อหรือใกล้เคียงกันกับมิตรประเทศ 2. ความสัมพันธ์ทางการค้า การติดต่อ ซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ากับต่างประเทศ 3. ความสัมพันธ์ทางศาสนาและ วัฒนธรรม การเผยแพร่ ศิลปะ วรรณคดี ของ ต่างประเทศ สู่ประเทศไทย 4. การศึกษาและการกีฬา การที่ นักเรียนไทยไปศึกษาที่ต่างประเทศทำาให้รับวิชา ความรู้ และวิทยาการมากมาย 5. ความสัมพันธ์ทางการทูต การเจริญ สัมพันธไมตรีซึ่งกันและกัน ระหว่างไทยกับต่าง ประเทศ คำาภาษาต่างประเทศที่ไทยยืมมาใช้นนั้ พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2493 ได้บันทึกไว้ 11 ภาษา คือ เขมร จีน ชวา ญวน
- 4. ตะเลง เบงคอลี บาลีฝรั่งเศส สันสกฤต อังกฤษ และฮินดู ต่อมาพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้บันทึกที่มาของคำายืมไว้ 14 ภาษา โดยเพิ่มจากเดิมอีก 3 ภาษา คือ ญี่ปน ุ่ มาลายู และลาติน ภาษาที่เป็นแหล่งสำาคัญของ คำายืมในภาษาไทย ได้แก่ ภาษาบาลี ภาษา สันสกฤต ซึ่งเป็นภาษาวิภัตติปัจจัย คำาในภาษา เหล่านี้มกจะมีหลายพยางค์ ั คำา ยืม จากภาษาเขมร เขมรเป็นชาติที่มีความสัมพันธ์มานาน ทั้งทางการค้า การสงคราม การเมืองและ วัฒนธรรม เขมรมีอิทธิพลเหนือดินแดน สุวรรณภูมิก่อนกรุงสุโขทัยหลายร้อยปี จากการมี อาณาเขตติดต่อกัน ทำาให้เขมรภาษาเขมรเข้ามา ปะปนกับภาษาไทยตั้งแต่สมัยโบราณ ภาษาถิน ่ เขมรก็คล้ายคลึงกับภาษาพูด ของชาวอีสานใต้ ของไทย ตลอดจนชาวภาคตะวันออกตาม ชายแดนไทย - กัมพูชาด้วย ลัก ษณะภาษาเขมร 1. ภาษาเขมรเป็นภาษาคำาโดด คำาส่วน ใหญ่มเพียง 1 - 2 พยางค์ ใช้อักษรขอมหวัด มี ี พยัญชนะ 33 ตัว เหมือนภาษาบาลี
- 5. 2. ภาษาเขมรไม่มีวรรณยุกต์แต่อิทธิพล คำายืมบางคำาให้เขมรมีรูปวรรณยุกต์ (+)ใช้ 3. ภาษาเขมรมีสระจม 18 รูป สระลอย 18 รูป แบ่งเป็นสระเดี่ยวยาว 10 เสียง สระผสม 2 เสียง ยาว 10 เสียง สระเดี่ยวสั้น 9 เสียง สระ ประสม 2 เสียง สัน 3 เสียง ้ 4. ภาษาเขมรมีพยัญชนะควบกลำ้า มากมาย มีพยัญชนะควบกลำ้า 2 เสียง ถึง 85 หน่วย และพยัญชนะควบกลำ้า 3 เสียง 3 หน่วย การสร้า งคำา ในภาษาเขมร 1. การสร้างคำาโดยการเติมหน่วยคำาเข้า ข้างหน้าคำาเดิม ทำาให้คำาเดิมพยางค์เดียวเป็นคำา ใหม่ 2 พยางค์เรียกว่าการลงอุปสรรค บำ (บัง , บัน , บำา) อ่านว่า "บัง" เช่น บังคม , บังเกิด , บังอาจ อ่านว่า "บัน" เช่น บันดาล , บันโดย , บันเดิน อ่านว่า "บำา" เช่น บำาบัด , บำาเพ็ญ , บำาบวง 2. การสร้างคำาโดยการเติมหน่วยคำาเข้า กลางคำาหลัก ทำาให้คำาเดิมพยางค์เดียว เป็นคำา ใหม่ 2 พยางค์เรียกการลงอาคม ก. การลง อำา น เช่น จง- จำานง , ทาย - ทำานาย , อวย-อำานวย ข. การเติม อำา เช่น กราบ-กำาราบ.ตรวจ-
- 6. ตำารวจ , เปรอ-บำาเรอ ค. การเปลี่ยน ข เป็น ก , ฉ เป็น จ และเพิ่ม ห เช่น ฉัน-จังหัน , แข็ง-กำาแหง ง. การเติม ง , บ , ร , ล เช่น เรียง-ระเบียง , เรียบ-ระเบียบ , ราย-ระบาย * เนืองจากภาษาเขมรพยัญชนะคนละกลุ่ม เมือ ่ ่ ประสมตัวเดียวกันจะออกเสียงต่างกัน ซึงต่าง ่ จากภาษาไทย ลักษณะของภาษาเขมรที่ไทยนำา มาใช้จึงมีการเปลี่ยนแปลงรูปบ้าง เสียงบ้างตาม แบบไทย ลัก ษณะคำา เขมรในภาษาไทย 1. คำาที่มาจากภาษาเขมรส่วนมากมา จากสะกดด้วย จ ญ ร ล ส เช่น เผด็จ , บำาเพ็ญ , กำาธร , ถกล ,ตรัส 2. ต้องแปลความหมายจึงจะเข้าใจ ใช้ มากในบทร้อยกรอง 3. เมื่อมาใช้ในภาษาไทย ข แผลงกระ เช่น ขจาย-กระจาย , โขดง -กระโดง 4. นิยมใช้อักษรนำาแบบออกเสียงตัวนำา โดยพยางค์ต้นออกเสียง อะ กึ่งเสียง พยางค์หลัง ออกเสียงตามสระที่ผสมอยู่ เช่น สนุก , สนาน , เสด็จ ,ถนน , เฉลียว
- 7. 5. คำาเขมรส่วนมากใช้เป็นราชาศัพท์ เช่น เสวย, บรรทม , เสด็จ , โปรด ประมวลคำา ยืม จากภาษาเขมรที่ใ ช้บ ่อ ย จดไว้เป็นหลักฐาน ; ข้อ บังคับ กฎ สิ่งที่ทำาเป็นซี่ๆ สำาหรับขังนก กรง(กฺรง) ลำาดับ , หมวด , หมู่ , กอง กรม(กฺรม) เครื่องมือสำาหรับตัดโดยใช้ กรรไตร(กันไตร หนีบ ) หลั่งนำ้าอุทิศส่วนกุศล กรวด(กฺรวด) ชื่อเต่าทะเลหลังเป็นเกร็ด กระ แผ่นโตๆ สีนำ้าตาลเหลืองปาก งุ้ม ขาเป็นพาย กระฉูด อาการที่ของเหลวพุ่งออกไป กระชับ แนบแน่น กระเชอ ภาชนะสานคล้ายกระจาด กระเดียด ขนาดเล็ก กระโดง เอาเข้าสะเอว ใบเรือ กระโถน ภาชนะบ้วนนำ้าหรือทิ้งของที่ กระทรวง(กระ- ไม่ต้องการลงไป ซวง) ส่วนราชการเหนือทบวง , กรม กระท่อม
- 8. เรือนเล็กทำาด้วยไม้หลังคามุง จาก ทำาพออยู่ได้ ไม้สั้นสำาหรับใช้ตี กระบอง ควาย กระบือ อวัยวะภายในรูปเป็นถุง มีหน้า กระเพาะ ทีย่อยอาหาร ่ กระแส นำ้าหรือลมที่ไหล-พัดเรื่อยเป็น แนวไม่ขาดสาย กังวล มีใจพะวงอยู่ กัน โกนให้เสมอกัน กำาจัด ขับไล่ , ปราบปราม กำาเดา เลือดที่ออกทางจมูก กำาธร สนั่น , หวั่นไหว กำาแพง เครื่องกัน , เครื่องล้อมที่ก่อ ้ กำาลัง ด้วยอิฐ ขจร(ขะจอน) แรง ; สิ่งที่ทำาให้เกิดอำานาจ ความเข้มแข็ง ฟุงไปในอากาศ ้ คำา ยืม จากภาษาจีน ลัก ษณะภาษา จีน ภาษาจีนมีลักษณะคล้ายคลึงกับภาษา
- 9. ไทย คือ เป็นภาษาคำาโดดและมีเสียงวรรณยุกต์ ใช้เช่นเดียวกัน เมื่อนำาคำาภาษาจีนมาใช้ใน ภาษาไทยซึ่งมีวรรณยุกต์และสระประสมใช้จึง ทำาให้สามารถ ออกเสียงวรรณยุกต์และสระตาม ภาษาจีนได้อย่างง่ายดาย คำาภาษาจีนยังมีคำาที่ บอกเพศในตัว เช่นเดียวกับภาษาไทย เช่น เฮีย(พีชาย) , ซ้อ(พีสะใภ้) , เจ๊(พี่สาว) ่ ่ นอกจากนี้การสะกดคำาภาษาจีนใน ภาษาไทยยังใช้ตัวสะกดตรงตามมาตราตัวสะกด ทั้ง 8 มาตรา และมีการใช้ทัณฑฆาต หรือตัว การันต์ด้วยประมวลคำายืมจากภาษาจีนที่ใช้บ่อย ก๊ก พวก , หมู่ , เหล่า กงเต๊ก การทำาบุญให้ผู้ตายพิธีจีนโดยสวดและ เผากระดาษรูปต่างๆ มี บ้านรถ , คนใช้ ก๋ง ปู่ กวยจั๊บ ชื่อของกินทำาด้วยแป้งข้าวเจ้าหั่นเป็น ชินใหญ่ ้ ก๋วยเตี๋ยว ชื่อของกินทำาด้วยแป้งข้าวเจ้าเป็น เส้นๆ กอเอี๊ยะ ขี้ผึ้งปิดแผลชนิดหนึ่งแบบจีน กะหลำ่า ชื่อไม้ล้มลุก มีหลายพันธุ์ กังฟู ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบจีนเน้นสมาธิ และความแข็งแกร่งว่องไวของร่างกาย
- 10. กุน ๊ ขลิบเย็บหุ้มริมผ้าหรือของอื่นๆแต่ต้องใช้ แถบผ้าย้วยหรือเฉลียง กุยช่าย ชื่อไม้ล้มลุกคล้ายต้นหอม ใบแบน กลิน ่ ฉุน กินได้ เก๊ ปลอมเลียนแบบให้คิดว่าเป็นของแท้ ; ของปลอม เก๋ งามเข้าที เก๊ก วางท่า ; ขับไล่ เกาลัด ไม้ต้นขนาดเล็ก เปลือกผลหนา ไม่มี หนาม เมล็ดเกลี้ยง เกาเหลา แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด เก้าอี้ ทีนั่งมีขา ยกย้ายได้มีหลายชนิด ลักษณ ่ นามว่า ตัว เกี๊ยว ของกินทำาด้วยแป้งสาลีเป็นแผ่นห่อหมูสับ เป็นต้น เกี๊ยะ เกือกไม้แบบจีน โก๋ ชื่อขนมทำาด้วยแป้งข้าวเหนียวผสมนำ้าตาล ทรายอัดใส่พิมพ์รูปต่างๆ ขาก๊วย กางเกงจีน ขาสั้น ขิม ชื่อเครื่องดนตรีจีนรูปคล้ายพระจันทร์ครึ่ง ซีกใช้ตี เข่ง ภาชนะสานมีรูปต่างๆ ทำาจากไม้ไผ่ ง่วน เพลิน , ทำาเพลิน , เล่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
- 11. งิ้ว ละครจีนแบบโบราณ , อุปรากรจีน จับกัง กรรมกร , ผู้ใช้แรงงาน จับฉ่าย แกงใส่ผักหลายชนิด ; ของต่างๆที่ ปะปนกันไม่เป็นชุ เจ ,แจ อาหารที่ไม่มีของสดของคาวสำาหรับผู้ ถือศีล เจ๊ง ล้มเลิกกิจการเพราะหมดทุน ; สิ้นสุดเลิก กันไป เจ๊า หายกัน(ภาษาการพนัน) เจี๊ยบ จัด(รสชาติ) , มาก , ยิงนัก ่ โจ๊ก ข้าวต้มที่ใช้ปลายข้าวต้มจนเละ ฉำาฉา ต้นก้ามปู , ไม้เนื้ออ่อนพวกไม้สน เฉาก๊วย ชื่อขนมคล้ายวุ้นสีดำากินกับนำ้าหวาน แฉ แบ , ตีแผ่ , เปิดเผย ชีชำ้า เศร้าโศก , เสียใจ ซวย เคราะห์ร้าย , อับโชค ซาลาเปา ชื่อขนมของจีนทำาด้วยแป้งสาลีเป็น ลูกกลมมีไส้ข้างในทั้งหวาน และเค็ม เซียน ผู้สำาเร็จ , ผู้วิเศษ , ผู้ที่เก่ง ชำานาญทาง เฉพาะ ต๋ง ชักเอาเงินไว้จากขาไพ่ในการพนัน
- 12. ตะหลิว เครื่องมือใช้ในกระทะทำาด้วยเหล็กมี ด้ามจับ ตังเก ชื่อเรือต่อใช้จับปลาตามชายฝั่งทะเลมีเสา กระโดง มีเก๋ง 2 ชั้น ตั้งโอ๋ ชื่อไม้ล้มลุกใบเล็กหนา กลินหอม กินได้ ่ ตั๋ว บัตรบางอย่างแสดงสิทธิของผู้ใช้ ตุน การเก็บหรือกันสิ่งใดๆ ไว้กัน ขาดแคลน หรือ หวังค้ากำาไร ตุ๋น การปรุงอาหารโดยเอาใส่ภาชนะวาง ในภาชนะที่มนำ้าเอา ี ฝาครอบตั้งไฟ ตุ๊ย เอาหมัดต่อย เต้าเจียว ถัวเหลืองหมักเกลือ ใช้ปรุงอาหาร ้ ่ เต้าส่วน ขนมหวานทำาด้วยแป้งเปียกกวนกับถั่ว เขียวที่เอาเปลือก ออกราดกะทิ เต้าหู้ ถัวเหลืองโม่เป็นแป้ง ทำาเป็นแผ่นๆ ก้อนๆ ่ เต้าฮวย ขนมหวานทำาด้วยนำ้าถั่วเหลืองแข็งตัว ปรุงด้วยนำ้าขิงต้มนำ้าตาล คำา ยืม จากภาษาสัน สกฤต สระในภาษาสัน สกฤต ภาษาสันสกฤตมีสระทั้งหมด 14 เสียง สระเดี่ยว 10 เสียง สระประสม 4 เสียง
- 13. พยัญชนะวรรคในภาษาบาลีสนสกฤต ั กัณฐชะ ฐานคอ วรรคกะ ก ข ค ฆ ง ตาลุชะ ฐานเพดาน วรรคจะ จ ฉ ช ฌ ญ ฐานปุ่ม มุทธชะ วรรคฏะ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ เหงือก ทันตชะ ฐานฟัน วรรคตะ ต ถ ท ธ น โอษฐชะ ฐานริมฝีปาก วรรคปะ ป ผ พ ภ ม เศษวรรค ยรลวศษสห ฬ การสร้า งคำา ในภาษาสัน สกฤต 1. การสมาส เช่น ศิลป + ศาสตร์ = ศิลปศาสตร์ , มานุษย + วิทยา = มานุษยวิทยา 2. การสนธิ เช่น คณ + อาจารย์ = คณาจารย์ , ภูมิ + อินทร์ = ภูมินทร์ 3. การใช้อุปสรรค คือ การเติมพยางค์ ประกอบหน้าศัพท์เป็นส่วนขยายศัพท์ ทำาให้ ความหมายเปลี่ยนแปลงไป เช่น วิ - วิเทศ , สุ - สุภาษิต , อป - อัปลักษณ์ , อา - อารักษ์ ข้อ สัง เกต 1. ภาษาสันสกฤตจะใช้สระประสม ไอ เอา ฤ ฤา ฦ ฦา คำาประสมสระไอเมื่อเป็นคำาไทย ใช้สระแอ (ไวทย - แพทย์)
- 14. 2. ภาษาสันสกฤตจะใช้พยัญชนะ ศษ ฑ (บาลีใช้ ส , ฬ) เช่น กรีฑา , ศิลป , ษมา 3. ภาษาสันสกฤตมีพยัญชนะประสม และ รร ใช้ เช่น ปรากฏ , กษัตริย์ ; ครรภ์ , จักรวรรดิ ประมวลคำายืมจากภาษาสันสกฤตที่ใช้บ่อย กนิษฐ์ น้อง , น้อย ( คู่กับเชษฐ์) กรกฎ (กอระกด) ปู ; ชื่อกลุ่มดาวปู กรม (กฺรม) ลำาดับ กรรณ (กัน) หู , ใบหู กรรณิกา (กัน-) ดอกไม้ กรรม (กำา) การกระทำา กรรมกร ( กำามะกอน) ผู้ใช้แรงงาน , คนงาน , ลูกจ้าง (กรฺม+ กร) กรรมการ (กำามะกาน) คณะบุคคลที่ร่วมกัน ทำางานที่ได้รับมอบหมาย กรรมฐาน (กำามะถาน) ที่ตั้งแห่งการงาน หมาย เอาอุบายทางใจ กรรมพันธุ์ (กำามะพัน) มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ , ลักษณะนิสย-โรคที่สืบมาจากพ่อแม่ ั กรรมวาจา คำาประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์ กรรมสิทธิ์ (กำามะสิด) ความเป็นเจ้าของทรัพย์สิน
- 15. กระษาปณ์ เงินตราที่ทำาด้วยโลหะ กษาปณ์ก็ใช้ กริยาคำาที่แสดงอาการของนาม หรือสรรพนาม กรีฑา กีฬาประเภทลู่และลาน ; การเล่นสนุก กฤษฎี (กฺริดสะดี) รูป กษมา (กะสะมา) ความอดกลั้น , ความอดโทษ ; กล่าวคำาขอโทษ กษัตริย์ (กะสัด) พระเจ้าแผ่นดิน ใช้เต็มคำาว่า พระมหากษัตริย์ กันยา นางงาม , สาวรุ่น , สาวน้อย กัลป์ ระยะเวลานาน โบราณถือว่าโลกบรรลัยครั้ง หนึ่งคือสิ้นกัลป์หนึ่ง กัลปาวสาน (กันละปาวะ สาน) ที่สุดแห่งระยะเวลาอันยาวนาน (กลฺป + อวสาน) กัลปพฤกษ์ (กันละปะพรึก) ต้นไม้ทเชื่อกันว่าให้ ี่ ผลตามปรารถนา กาญจนา ทอง กานต์ เป็นที่รัก ( มักเป็นส่วนท้ายของสมาส) กาพย์ คำาร้อยกรองจำาพวกหนึ่ง กายกรรม (กายยะกำา) การทำาด้วยกาย ; การตัด ตนเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง (กาย + กรฺม) กาลเทศะ ( กาละเทสะ) เวลาและสถานที่ ; ความ
- 16. ควรไม่ควร กาลกิณี (กาละ- ,กานละ) เสนียดจัญไร , ลักษณะที่เป็นอัปมงคล กาลี ชั่วร้าย , เสนียดจัญไร กาสร (กาสอน) ควาย กำาจร ( กำาจอน) ฟุ้งไปในอากาศ กีรติ, เกียรติ์ ชื่อเสียง , ความยกย่องนับถือ กุลบุตร ( กุลละบุด) ลูกชายผู้มีตระกูล กุลสตรี (กุนละสัดตฺรี) หญิงผู้มีตระกูล กุศล สิ่งที่ดีที่ชอบ , บุญ ; ฉลาด เกลศ (กะเหฺลด) กิเกส เกศ (เกด) ผม , หัว เกษตร (กะเสด) ที่ดิน , ทุ่งนา , ไร่ เกษม (กะเสม) ความสุขสบาย , ความปลอดภัย เกษียณ (กะเสียน) สิ้นไป เกษียรสมุทร ทะเลนำ้านม (กฺษีร + สมุทร) โกเมน พลอยสีแดงเข้ม โกรธ (โกฺรด) ขุ่นเคืองใจอย่างแรง ; ไม่พอใจ มาก โกศ (โกด) ที่ใส่ศพเป็นรูปกลมทรงกระบอกฝา ครอบมียอด ; ที่ใส่กระดูก โกศล (โกสน) ฉลาด คเชนทร์ (คะเชน) พญาช้าง (คช + อินฺทร)
- 17. คณาจารย์ อาจารย์ของหมู่คณะ ,คณะอาจารย์ (คณ + อาจารฺย) คณิตศาสตร์ (คะนิดตะสาด) วิชาว่าด้วยการ คำานวณ (คณิต + ศาสฺตฺรย) ครรภ์ (คัน) ท้อง (เฉพาะท้องหญิงมีลูก) คราส (คฺราด) กิน ; จับ ; ถือ ครุฑ (คฺรุด) พญานก พาหนะของพระนารายณ์ คฤหบดี (คะรึหะบอดี) ผู้มีอันจะกินซึ่งเป็นเจ้าของ บ้าน คฤหัสถ์ (คะรึหัด) ฆราวาส , ผู้ครองเรือนที่ไม่ใช่ นักบวช คามภีร์ (คามพี) ลึกซึ้ง (คัมภีร์) คุปต์ รักษา , คุ้มครอง , ปกครอง เคหสถาน (เคหะ-) บ้านเรือน , ที่อยู่อาศัยรวม พืนที่บริเวณที่เป็นที่อยู่ ้ เคารพ (เคารบ) แสดงอาการนับถือ , ไม่ล่วงเกิน โคตร (โคด) วงศ์ตระกูล , เผ่าพันธุ์ , ต้นสกุล โฆษก (โคสก) ผู้ประกาศ , ผู้โฆษณา โฆษณา (โคดสะนา) การเผยแพร่อออกสู่ สาธารณชน ; ป่าวประกาศ โฆษิต กึกก้อง , ป่าวร้อง จงกรม (จงกฺรม) เดินไปมาในที่ที่กำาหนดอย่าง พระเจริญกรรมฐานเดิน
- 18. จตุร สี่ (ใช้ประกอบหน้าคำาอื่น) จรรยา (จันยา) ความประพฤติ ; กิริยาที่ควร ประพฤติในหมู่ในคณะ (ใช้ทางดี) จักร (จัก) อาวุธในนิยายรูปเป็นวงกลมมีแฉกโดย รอบ จักรพรรดิ (จักกระพัด) พระราชาธิราช , ประมุข ของจักรวรรดิ คำา ยืม จากภาษา อัง กฤษ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาสากลที่แพร่ หลาย สามารถใช้สื่อสารได้ทั่วโลก การที่ไทย ติดต่อค้าขายกับอังกฤษมาช้านานจนสมัย ร. 3 ไทยเริ่มมีการยืมคำาจากภาษาอังกฤษมาใช้ใน ลักษณะการออกเสียงแบบไทยๆ ตลอดจนเจ้า นายและข้าราชการที่ได้ศึกษาภาษาอังกฤษและ มิชชันนารีก็เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ ทำาให้ ภาษาอังกฤษเข้ามามีบทบาทในภาษาไทยมาก ขึ้น ร. 4 ทรงเห็นประโยชน์ของการศึกษา ภาษา อังกฤษมากด้วย ลัก ษณะภาษาอัง กฤษ 1. ภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงรูปคำา หรือเติมท้ายศัพท์ในลักษณะต่างๆ กันเพื่อแสดง ลักษณะไวยากรณ์ เช่น การบอกเพศ พจน์ กาล
- 19. ( go-went-gone) หรือทำาให้คำาเปลี่ยนความ หมายไป 2. คำาในภาษาอังกฤษมีการลงนำ้าหนัก ศัพท์คำาเดียวกันถ้าลงนำ้าหนักต่างพยางค์กนก็ ั ย่อมเปลี่ยนความหมายและหน้าที่ของคำา เช่น record - record 3. ภาษาอังกฤษมีตัวอักษร 26 ตัว สระ เดียว (สระแท้) 5 ตัว สระประสมมากมาย ่ 4. ภาษาอังกฤษมีพยัญชนะควบกลำ้า มากมาย ทั้งควบกลำ้า 2 เสียง 3 เสียง 4 เสียง ปรากฏได้ทั้งต้นและท้ายคำา เช่น spring, grease, strange พยัญชนะต้นควบ desk, past, text พยัญชนะท้ายควบ การสร้า งคำา ในภาษาอัง กฤษ 1. การใช้หน่วยคำาเติมทั้งหน้าศัพท์ ( prefix) และหลังศัพท์ ( suffix) โดยศัพท์นน ั้ เมื่อเติมอุปสรรค , ปัจจัย จะทำาให้เกิดศัพท์ความ หมายใหม่ หรือ ความหมายเกียวข้องกันก็ได้ ่ การปัจจัย ( suffix) เช่น draw ( วาด) - drawer ( จิตรกร) , write ( เขียน) - writer ( นักเขียน) การเติมอุปสรรค ( prefix) เช่น - polite ( สุภาพ) - impolite ( ไม่สุภาพ) ,
- 20. action ( การกระทำา)- reaction ( การตอบ สนอง) 2. การประสมคำาโดยการนำาคำาศัพท์ 2 คำาขึ้นไปมาเรียงติดต่อกันทำาให้เกิดคำาใหม่ ความหมายกว้างขึ้น อาจใช้ นาม + นาม , นาม + กริยา , นาม + คุณศัพท์ ก็ได้ โดยคำาขยายจะ อยู่หน้าคำาศัพท์ คำาประสมอาจเขียนติดหรือแยก กันก็ได้ คำาภาษาอังกฤษที่กลายเป็นคำายืมในภาษา ไทยมักเกิดการเปลี่ยนแปลงตามระบบเสียงที่ แตกต่างกันโดย 1. การตัดเสียงพยัญชนะต้นคำาและท้าย คำา 2. การเพิมเสียง มีทั้งเสียงสระและเสียง ่ พยัญชนะ โดยเฉพาะสระระหว่างพยัญชนะควบ เช่น copy - ก๊อปปี้ , meeting - มี้ตติ้ง เพิม ่ เสียงพยัญชนะ slang - สแลง , screw - สกรู เพิ่มเสียงสระ 3. การเปลี่ยนแปลงเสียงพยัญชนะทั้ง ต้นคำาและพยัญชนะท้ายคำา เช่น g = k-golf = กอล์ฟ , g หรือ j = y-jam = แยม gypsy = ยิปซี sh = ch-shirt = เชิ้ต , v = w-vote = โหวต เปลียนเสียงพยัญชนะต้นคำา jazz = แจ๊ส ่
- 21. , bungalow =บังกะโล เปลียนเสียงพยัญชนะ ่ ท้ายคำา ประมวลคำา ยืม จากภาษาอัง กฤษที่ใ ช้บ ่อ ย กราฟ ( graph) แผนภูมิที่ใช้เส้น จุด หรือภาพเพื่อ แสดงอาการเปลี่ยนแปลงค่าตัวแปรเทียบกับตัวแปร อื่น ก๊อก ( cork) เครื่องปิด-เปิดนำ้าจากท่อ หรือภาชนะ บรรจุนำ้า กอซ ( gauze) ผ้าบางที่ใช้พนหรือปิดแผล ั ก๊อปปี้ ( copy) กระดาษที่ใช้ทำาสำาเนา กอล์ฟ ( golf) กีฬาใช้ไม้ตีลูกกลมผ่านพื้นที่ขวางกั้น หลุมทรายให้ไปลงหลุมที่กำาหนด กะรัต (carat) หน่วยมาตราชั่งเพชรพลอย กัปตัน ( captain) นายเรือ ก๊าซ ( gas) อากาศธาตุ การ์ด ( card) บัตร , บัตรเชิญ การ์ตูน ( cartoon) ภาพล้อ , ภาพตลก บางทีเขียน เป็นเรื่องยาว กีตาร์ ( guitar) เครื่องดนตรีใช้ดีด กุก ( cook) พ่อครัวทำากับข้าวฝรั่ง ๊ เกม ( game) การเล่น , การแข่งขัน เกรด ( grade) ระดับคะแนน , ชันเรียน ้ เกียร์ ( gear) กลไกอุปกรณ์ส่งผ่านกำาลังและการเคล
- 22. ของเครื่องกล ; ส่วนของรถต่อจากคลัทช์ แก๊ง( gang) กลุ่มคนที่ตั้งเป็นก๊กเป็นเหล่า ( มักใช้ความหมายไม่ดี) แก๊ป ( cap) ชื่อหมวกมีกระบังหน้า โกโก้ ( cocoa) ชื่อเครื่องดื่มที่ทำามาจากเมล็ดผลโกโ โกล์ ( goal) ประตูฟุตบอล ไกด์ ( guide) ผู้นำาเที่ยว , คนนำาทาง ครีม ( cream) คลาสสิก (classic) ดีถึงขนาด คลินก ( clinic) สถานพยาบาลของเอกชน ิ เคลียร์ ( clear) ทำาให้ชัดเจน , ทำาให้หมดสิ้น คอฟฟีเมต ( coffee mate) ครีมเทียมใส่กาแฟ เป็น ผงสีขาวรสมัน คอตตอนบัด ( cotton bud) สำาลีพันปลายไม้ คอนกรีต ( concrete) วัสดุก่อสร้างประกอบด้วย ซีเ หิน ทราย นำ้าผสมกัน เมือแห้งจะแข็งมาก ่