ท้าวพรหมทัตเสด็จมาที่หมู่บ้านของเอื้อย
ได้พบเอื้อยกับต้นโพธิ์ทองก็ทรงพอพระทัย พาเอื้อย
เป็นมเหสีในวังพร้อมกับต้นโพธิ์ทอง
นางขนิษฐีคิดแผนเด็ดกาจัดเอื้อยหลอกให้
เอื้อยกลับบ้านมาเยี่ยมพ่อที่ป่วยใกล้จะตาย เอื้อยเชื่อ
ในคาโกหก ด้วยความรีบร้อนจึงเหยียบกับดักที่ทั้ง
สองแม่ลูกทาไว้ตกกระทะน้าร้อนตายในที่สุด
อ้ายที่หน้าตาคล้ายเอื้อยได้ปลอมตัวเข้าไป
อยู่ในวังไปแทนเอื้อย แต่มาลัยก็ไม่เคยร้อยถวาย
ท้าวพรหมทัตเลยสักครั้ง คนในวังต่างพากันสงสัย
และแปลกใจ
เอื้อยได้เกิดเป็นนกแขกเต้าบินไปหาท้าวพรหมทัต
อ้ายจับได้ก็เอาไปให้แม่ครัวแกง แต่นกนั้นได้บินหนีไป
พึ่งใบบุญพระฤาษี ท่านก็ทาให้เป็นคนดังเดิมและชุบลูกให้
ลูกของเอื้อยได้ซักถามเกี่ยวกับพ่อของตน เอื้อยจึงเล่าเรื่อง
ทั้งหมดให้ลูกฟัง
ลูกของเอื้อยจึงแอบไปหาท้าวพรหมทัตในวัง และ
ไปทูลความจริงให้ทรงทราบ ท้าวพรหมทัตจึงเสด็จไปรับ
เอื้อยกลับเข้าวัง อ้ายรู้ว่าเอื้อยกลับมาแล้วจึงกลัวความผิด
ชิงฆ่าตัวตายไปก่อน แต่แท้จริงแล้วเอื้อยก็ทูลขอชีวิตอ้าย
กับท้าวพรหมทัตไว้แล้ว ต่อมาเมืองพราณสีจึงอยู่เย็นเป็น
สุขเรื่อยมา
1.คิดดี ทาดี ต้องได้ดี
2.การให้อภัยซึ่งกันและกันทาให้จิตใจเราเป็นสุข
3.ควรพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่
4.อย่าอิจฉาริษยาคนที่ได้ดีกว่า
5.แม้เราจะถูกกลั่นแกล้งอย่างไร ก็ควรจะอดทนไม่
น.ส. นงนุช รวบยอด
รหัส ๕๖๘๑๑๒๔๐๓๓ D๑ เลขที่๙
คณะครุศาสตร์ สาขาวิชาภาษาไทย
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
พระเจ้าพรหมทัต
กษัตริย์ปกครองเมืองพาราณาสี
เป็นชายหนุ่มรูปงาม มีเมตตา
เอื้อย
ลูกสาวของนายทองกับนางขนิษฐา
สุภาพเรียบร้อย อ่อนน้อมถ่อมตน
ขนิษฐี
ภรรยาอีกคนของนายทอง ขี้อิจฉา
ชอบกลั่นแกล้งผู้อื่น
ขนิษฐา
แม่ของเอื้อย มีเมตตา รักเอื้อยมาก
อ้าย
ลูกสาวของนางขนิษฐีกับนายทอง
มีนิสัยเหมือนแม่ อิจฉาริษยา
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีเศรษฐีชื่อทารก มีเมีย 2 คน
ชื่อขนิษฐาและขนิษฐี นางขนิษฐาเป็นเมียคนแรกมีลูกสาว
ชื่อเอื้อย ส่วนนางขนิษฐีเป็นเมียคนรองมีลูกสาวชื่ออ้าย
ซึ่งทั้งสองมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันมาก
วันหนึ่งนางขนิษฐากับนายทารก ได้ออกเรือเพื่อ
ไปหาปลาด้วยกัน วันนั้นอากาศอบอ้าวกว่าจะได้ปลานั้น
แสนยากลาบาก จนกระทั่งนายทารกจับได้ปลาบู่ตัวหนึ่ง
นางขนิษฐาสงสารจึงแอบปล่อยลงน้าไป นายทารกโกรธ
คว้าไม้พายฟาดเมียตัวเองตกลงน้าตาย
พอแม่ของเอื้อยตาย นางขนิษฐีและลูกของนางก็
กลั่นแกล้งเอื้อยสารพัด จนกระทั่งนางขนิษฐากลับชาติมา
เกิดเป็นปลาบู่ทอง เอื้อยดีใจเและมาหาแม่ที่ท่าน้าทุกวัน
จนอ้ายรู้ และจึงได้แอบจับปลาบู่ทองให้นางขนิษฐี
นามาฆ่าแกงกิน เหลือไว้แต่เพียงเกล็ดสีทองที่เป็ดตัว
หนึ่งคาบมาให้
เอื้อยเอาเกล็ดนั้นไปฝัง กลายเป็นต้นมะเขือ
เอื้อยดีใจและมาหาแม่ทุกวันจนอ้ายจับได้อีก อ้ายจึง
มาทาร้ายต้นมะเขือจนตาย เอื้อยเอาเมล็ดมะเขือไป
ฝังอีกและ เกิดเป็นต้นโพธิ์ทองที่สวยงามที่ไม่มีใคร
ทาร้ายแม่ของเอื้อยได้อีก

แผ่นพับปลาบู่

  • 1.
    ท้าวพรหมทัตเสด็จมาที่หมู่บ้านของเอื้อย ได้พบเอื้อยกับต้นโพธิ์ทองก็ทรงพอพระทัย พาเอื้อย เป็นมเหสีในวังพร้อมกับต้นโพธิ์ทอง นางขนิษฐีคิดแผนเด็ดกาจัดเอื้อยหลอกให้ เอื้อยกลับบ้านมาเยี่ยมพ่อที่ป่วยใกล้จะตาย เอื้อยเชื่อ ในคาโกหกด้วยความรีบร้อนจึงเหยียบกับดักที่ทั้ง สองแม่ลูกทาไว้ตกกระทะน้าร้อนตายในที่สุด อ้ายที่หน้าตาคล้ายเอื้อยได้ปลอมตัวเข้าไป อยู่ในวังไปแทนเอื้อย แต่มาลัยก็ไม่เคยร้อยถวาย ท้าวพรหมทัตเลยสักครั้ง คนในวังต่างพากันสงสัย และแปลกใจ เอื้อยได้เกิดเป็นนกแขกเต้าบินไปหาท้าวพรหมทัต อ้ายจับได้ก็เอาไปให้แม่ครัวแกง แต่นกนั้นได้บินหนีไป พึ่งใบบุญพระฤาษี ท่านก็ทาให้เป็นคนดังเดิมและชุบลูกให้ ลูกของเอื้อยได้ซักถามเกี่ยวกับพ่อของตน เอื้อยจึงเล่าเรื่อง ทั้งหมดให้ลูกฟัง ลูกของเอื้อยจึงแอบไปหาท้าวพรหมทัตในวัง และ ไปทูลความจริงให้ทรงทราบ ท้าวพรหมทัตจึงเสด็จไปรับ เอื้อยกลับเข้าวัง อ้ายรู้ว่าเอื้อยกลับมาแล้วจึงกลัวความผิด ชิงฆ่าตัวตายไปก่อน แต่แท้จริงแล้วเอื้อยก็ทูลขอชีวิตอ้าย กับท้าวพรหมทัตไว้แล้ว ต่อมาเมืองพราณสีจึงอยู่เย็นเป็น สุขเรื่อยมา 1.คิดดี ทาดี ต้องได้ดี 2.การให้อภัยซึ่งกันและกันทาให้จิตใจเราเป็นสุข 3.ควรพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ 4.อย่าอิจฉาริษยาคนที่ได้ดีกว่า 5.แม้เราจะถูกกลั่นแกล้งอย่างไร ก็ควรจะอดทนไม่ น.ส. นงนุช รวบยอด รหัส ๕๖๘๑๑๒๔๐๓๓ D๑ เลขที่๙ คณะครุศาสตร์ สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • 2.
    พระเจ้าพรหมทัต กษัตริย์ปกครองเมืองพาราณาสี เป็นชายหนุ่มรูปงาม มีเมตตา เอื้อย ลูกสาวของนายทองกับนางขนิษฐา สุภาพเรียบร้อย อ่อนน้อมถ่อมตน ขนิษฐี ภรรยาอีกคนของนายทองขี้อิจฉา ชอบกลั่นแกล้งผู้อื่น ขนิษฐา แม่ของเอื้อย มีเมตตา รักเอื้อยมาก อ้าย ลูกสาวของนางขนิษฐีกับนายทอง มีนิสัยเหมือนแม่ อิจฉาริษยา ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีเศรษฐีชื่อทารก มีเมีย 2 คน ชื่อขนิษฐาและขนิษฐี นางขนิษฐาเป็นเมียคนแรกมีลูกสาว ชื่อเอื้อย ส่วนนางขนิษฐีเป็นเมียคนรองมีลูกสาวชื่ออ้าย ซึ่งทั้งสองมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันมาก วันหนึ่งนางขนิษฐากับนายทารก ได้ออกเรือเพื่อ ไปหาปลาด้วยกัน วันนั้นอากาศอบอ้าวกว่าจะได้ปลานั้น แสนยากลาบาก จนกระทั่งนายทารกจับได้ปลาบู่ตัวหนึ่ง นางขนิษฐาสงสารจึงแอบปล่อยลงน้าไป นายทารกโกรธ คว้าไม้พายฟาดเมียตัวเองตกลงน้าตาย พอแม่ของเอื้อยตาย นางขนิษฐีและลูกของนางก็ กลั่นแกล้งเอื้อยสารพัด จนกระทั่งนางขนิษฐากลับชาติมา เกิดเป็นปลาบู่ทอง เอื้อยดีใจเและมาหาแม่ที่ท่าน้าทุกวัน จนอ้ายรู้ และจึงได้แอบจับปลาบู่ทองให้นางขนิษฐี นามาฆ่าแกงกิน เหลือไว้แต่เพียงเกล็ดสีทองที่เป็ดตัว หนึ่งคาบมาให้ เอื้อยเอาเกล็ดนั้นไปฝัง กลายเป็นต้นมะเขือ เอื้อยดีใจและมาหาแม่ทุกวันจนอ้ายจับได้อีก อ้ายจึง มาทาร้ายต้นมะเขือจนตาย เอื้อยเอาเมล็ดมะเขือไป ฝังอีกและ เกิดเป็นต้นโพธิ์ทองที่สวยงามที่ไม่มีใคร ทาร้ายแม่ของเอื้อยได้อีก