1. ยังมีพอแม สองคนไมจนไมยากแกมีลูกรัก อยูสองคนหนาพอแมกลอมเกลียง เฝาเลี้ยงลูก
 ้
มา จนชันษา ครบบวช พอดี พอแมทงสองตางก็ปรึกษาวาอายุ ลูกยา ของเรานี้ ก็ดวนบรรจบครบ
ั้
บวช พอดี เอาลูกชาย นี้ไปบรรพชา จึงนําเอาลูก ไปฝากวัด เพื่อใหชอมหัดทอง อุกาแตพอถึง

วันที่บรรพชา บิดามารดาจึงบวช ลูกตน ยามเมือลูกชายเปนพระสมหวังพอแม ฝากฝงหวังเอา
่
กุศล พอแมทงสอง ยังตองกังวล ทั้งสองคนนิตองชวยกันทํา สํารับกับขาวทั้งเชาและเพล นําไป
ั้
ประเคน ใหพระลูกฉันสูทําสํารับมากับบริการทุก ทุกวันวันละสองเวลาฝายลูกชาย ไดทรงผนวช

ก็ตงใจบวช ใหหนึ่งพรรษา สมหวังดังนึกเลยสึกออกมา ไดภรรยาที่บานไกลกัน นับตังแตวันได
ั้ ้
ภรรยานะเลยไมไปไมมาหลงเมียหมายมัน ไดกินน้ําตอยกับมาลืมน้ําตาล ชางหวานมันเสียจริง
่
หนาพี่นองทั้งหลายตายายที่นั่งโปรดสดับรับฟงตัวเณรจะวาวันหนึงลูกชายไปตกเบ็ดที่หนองได
่
ปลากรายกรอง เปนนักเปนหนา โชคดีมลาภเดินหาบปลามาผานบานมารดาที่หนาบรรได ฝาย
ี
พอแมกลายแกชราอดกุงหิวปลาอดกินไมไหวเห็นลูกหาบปลามาแมกนึก ดีใจ วาวันนีนะกูคงได
็ ้
กินแกงปลาจึงรองถามไปวาไดไหมเลาไอทิดลูกชายนะมันก็คิดโกหกมารดาบอกวาไมไดหรอก
แมมันแยวันนี้ ปลามันไมมีจะกินเบ็ดนัก ฝายขางแมก็นึกสงสัยวาเอ็งหาบอะไรคูหลังคูหนาลูก
ชายจึงตอบไปตามระบอบมุสาวา ที่หาบมามีหอยกับปู มันพูดจาลามกโกหกมารดาตอหนาตอตา
นะมันนาอดสูเดินหาบปลามามันยังหาวาปูชางไมคดดูโกหกมารดาจะบอกวาปลานะรึกกลัวจะ
ิ ็
เปลืองมันไดหาเรืองกลาวคํามุสาบอกปลาเปนปูไมเอ็ดดูมารดา ผลกรรมนันหนาติดตามมาทัน
่ ้
สัมมาอยางไรนะช้ําไปปวนแปรไดรบผลแน สัมไปอยางนันโกหกมารดาโถๆกรรมตามทัน ให
ั ้
มารดานั้นแลเห็นตําตา จึงเกิดอาเภทเปนเหตุสําคัญสาย ตะคองนั้นที่ลูกหาบปลามาก็ขาดสะบัน
ลงเห็นทันตา ปลาที่หาบมาก็พลานเต็มดิน ฝายลูกชายตกใจผวาเห็นสายคองปลามันขาดหมดสิ้น
กมเก็บปูปลาที่พลานเต็มดินอีสายคองบาบินนะมึงจะขาดทําไมหรือเปนเพราะแม อีแกชรามาพูด
มาจาถลากถากไถกมเก็บปลาแลว ก็รบคลาไครับหนีออกไป เสียจากบานมารดา ฝายพอแมมานึก
ี
ถึงความหลังเมือครังเลียงลูกตองระทมทนทุกขยากนักยากหนาปลาชิวปลาซอยแมก็คอยอุตสาห
่ ้ ้
ชอนกุงหาปลามาใหลูกกิน นะถึงยามตัวแมกลายแกชราควรหรือลูกยาควรหรือลูกยานะมันมา
ลืมแมสนเพียงพรางสักพรู ก็มนยังวุนแมก็ยนคิดแลวก็สิ้นจริงหนออกเราก็นี่แหละจะ พี่นองจา
ิ้ ั ิ
โบราณวาไว ลูกหญิงลูกชายพอแมเลียงมาเกาคนสิบคนเสียยังไมบนไมวาเฝาเสี้ยงลูกมาจนเติบ
้ 

2. จนโตเปนหนุมเปนสาวหนาขาวหนาเคาะมองไหนก็เหมาะหนารักอักโขลูกหญิงลูกชายพอใหญ
พอโตแตงตัวเดินโชวใครเห็นใครชมอยากไดอะไรแมก็ใหทั้งนันทั้งสองทานชวยกันละงม
้
สายสรอย ทองคําแมก็ตามอารมณทารุดดัดผม เรืองแปงแตงตัว ฝายลูกชายพอบวชไดหนอยหา
่
วาบุญนอยนั่งบนนูนี้สวดมนตไหวพระความมานะไมมนั่งบนนูนี้เลยสึกออกมาพอสึกมาไดก็
ี
สมใจนึกไดกนปลาหมึกมันนักมันหนาปลาหมึกมันแนมันลืมแมมารดาไปหลงกลินกินปลาอีแม
ิ ่
ปลาหมึกหนวดยาวนั่นครึงครึมแลฯ