aingaing

1. หลักภาษา
ระดับภาษา
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔
๔. ภาษาระดับไม่เป็นทางการ
ภาษาระดับนี้มักใช้ในการสนทนาโต้ตอบ
ระหว่างบุคคลหรือกลุ่มบุคคลไม่เกิน ๔- ๕ คน ใน
สถานที่และเวลาที่ไม่ใช่ส่วนตัว การเขียนจดหมาย
ระหว่างเพื่อน การรายงานข่าวและการเสนอ
บทความในหนังสือพิมพ์ก็ใช้ภาษาระดับนี้
๕. ภาษาระดับกันเอง
ภาษาระดับนี้ใช้ในวงการจากัด เช่น ภาษาที่
ใช้ในครอบครัว ใช้ระหว่างสามี ภรรยา บิดา มารดา
บุตร หรือใช้ระหว่างเพื่อนสนิท สถานที่ใช้มักเป็นที่
ส่วนตัว ภาษาระดับนี้มักใช้พูดกัน ไม่นิยมบันทึก
เป็นลายลักษณ์อักษร
ภาษาระดับพิธีการ
การแสดงมุทิตาจิตและอวยพรให้แก่ข้าพเจ้าเป็น
สมานฉันท์เพิ่ม ความปิติยินดีให้กับข้าพเจ้า
ภาษาระดับทางการ
ในอนาคตแผ่นดินไหวจะเกิดขึ้นและรุนแรงมากขึ้น
เพราะแผ่นดินไหว แต่ละครั้งมีผลกระทบต่อเปลือกโลก
ภาษาระดับกึ่งทางการ
กินของไทย ใช้ของไทย ร่วมใจกันประหยัด เป็นคาขวัญ
ยอดนิยมในปีท่องเที่ยวไทย
ระดับไม่เป็นทางการ
กวินเธอเป็นคนซื่อสัตย์ใครๆก็ปลื้มเธอในเรื่องนี้
ภาษาระดับกันเอง
เย็นนี้รีบกลับมากินแกงสายบัวพริกสดกับกุ้งนะลูก
ตัวอย่าง
จัดทาโดย นางสาววณิชชา ใจยาธิ เลขที่ ๑๖ D๒

2. การแบ่งภาษาออกเป็นระดับต่างๆ อาจ
แบ่งละเอียดมากหรือน้อยต่างกัน แต่ในที่นี้จะ
แบ่งให้ละเอียดเป็น ๕ ระดับ คือ
 ระดับพิธีการ
 ระดับทางการ
 ระดับกึ่งทางการ
 ระดับไม่เป็นทางการ
 ระดับกันเอง
ร ะ ดั บ ภ า ษ า
การแบ่งระดับภาษาเป็นระดับต่างๆ
๑. ภาษาระดับพิธีการ
ภาษาระดับนี้สื่อสารกันในที่ประชุมที่จัด
ขึ้นเป็นพิธีการ อาทิ การเปิดประชุมรัฐสภา การ
กล่าวอวยพร การกล่าวปราศรัย การกล่าวสดุดี
การกล่าวรายงานในพิธีมอบปริญญาบัตรหรือ
ประกาศนียบัตร ฯลฯ
๒. ภาษาระดับทางการ
ภาษาระดับนี้ใช้บรรยายหรืออภิปรายอย่างเป็น
ทางการในที่ประชุมหรือใช้เขียนข้อความที่จะปรากฏ
ต่อสาธารณชนอย่างเป็นการเป็นงาน โดยปกติที่
ประชุมที่ต่อจากช่วงทาพิธีการแล้วก็มักจะใช้
ภาษาระดับนี้ หนังสือที่ใช้ติดต่อกับทางราชการหรือใน
วงการธุรกิจก็ใช้ภาษาระดับนี้เช่นกัน
๓. ระดับกึ่งทางการ
ภาษาระดับนี้โดยทั่วไปคล้ายกับระดับที่ ๒
มักใช้ในการประชุมกลุ่มหรืออภิปรายกลุ่ม การ
บรรยายในห้องเรียน ข่าวและบทความในหนังสือพิมพ์
โดยทั่วไปจะมีถ้อยคาสานวนภาษาที่ทาให้รู้สึกคุ้นเคย
กันมากกว่าระดับที่ ๒