การใช้ภาษาเขียน
โดยทั่วไปเราสามารถแบ่งภาษาออกเป็นระดับต่างๆ ทั้งในภาษาพูด
และภาษาเขียนได้๓ ระดับคือ
๑.ภาษามาตรฐาน หรือ ภาษาแบบแผน
๒.ภาษากึ่งมาตรฐาน หรือ ภาษากึ่งแบบแผน
๓.ภาษาปาก หรือ ภาษาที่ไม่เป็นแบบแผน
๑.ภาษามาตรฐาน
ภาษามาตรฐานหรือภาษาแบบแผน ได้แก่ภาษาที่ใช้ในทางราชการ
เช่น จดหมายราชการ ประกาศของทางราชการ หรือใช้ในงานเขียนที่
ต้องการความถูกต้อง เช่น บทความวิชาการ ตารา แบบเรียน หรือใช้ใน
การพูดที่เป็นพิธีการ เช่น คาปราศรัย สุนทรพจน์ ปาฐกถา โอวาท เป็นต้น
ลักษณะภาษามาตรฐาน
๑) ใช้คาถูกต้อง เหมาะสม ตัวสะกดการันต์ และการเว้นวรรคตอน
ถูกต้อง ประโยคถูกไวยากรณ์ ชัดเจนแจ่มแจ้ง
๒) ไม่ใช้คาฟุ้งเฟ้อเกินจริง เช่น รัฐบาลถูกฝ่ายค้านถล่มเละ
๓) ไม่ใช้คาสแลง เช่น จยย.ซิ่งชนเก๋ง ยันสุวรรณภูมิพอซ่อมได้
๔) ไม่ใช้คาหยาบ คาด่า คาสบถสาบาน
๕) ไม่ใช้ภาษาต่างประเทศโดยไม่จาเป็น เช่น มีรถแอร์ผ่านหลายสาย
๖) ไม่ใช้คาสั้นๆ ห้วนๆ หรือคาย่อ เช่น สน หวัดดี หมี่ชิ้น จว.
๗) ไม่ใช้คาตอบรับ เช่น คะ ขา นะคะ ครับ จ้ะ จ๊ะ
๘) ถ้าเป็นการพูดหรือการอ่าน ต้องออกเสียงให้ถูกต้อง ชัดเจน
๒.ภาษากึ่งมาตรฐาน
ภาษากึ่งมาตรฐานหรือภาษากึ่งแบบแผน เป็นภาษาที่มีลักษณะปนกัน
ระหว่างภาษามาตรฐานกับภาษาปาก แต่ค่อนมาทางภาษามาตรฐานมากกว่า
ภาษาปาก คือ อาจจะใช้คาต่างประเทศหรือคาย่อปนบ้าง อาจจะมีคาหรือ
สานวนภาษาปากอื่นๆ แต่ไม่ใช้คาสแลงหรือคาหยาบเด็ดขาด รูปประโยค
ยังถูกต้อง
ภาษากึ่งมาตรฐานจะใช้กับคนที่ไม่สนิทสนมคุ้นเคย เช่นบุคคลที่เพิ่ง
รู้จักกัน บุคคลที่มีตาแหน่ง ฐานะ เพศ และวัย ต่างกัน เป็นต้น หรือใช้กับ
ข้อเขียนที่ต้องการความเป็นกันเองกับผู้อ่าน
๓.ภาษาปาก
ภาษาปากหรือภาษาที่ไม่เป็นแบบแผน ได้แก่ภาษาที่ใช้ในชีวิต
ประจาวันกับคนที่สนิทสนมคุ้นเคยกัน เช่น บุคคลในครอบครัว
เดียวกันหรือเพื่อนสนิท ภาษาปากส่วนใหญ่นิยมใช้กับภาษาพูด ถ้า
นามาเขียนไม่ค่อยเหมาะสม ยกเว้นอยู่ในเครื่องหมายคาพูด
ลักษณะภาษาปาก
๑)ใช้ประโยคสั้นๆ ง่ายๆ ไม่สมบูรณ์ เช่น ไปไหนมา ขอดูหน่อย
๒)ใช้คาศัพท์ที่ไม่เป็นทางการ เช่น ในหลวง โคราช โรงพัก
๓)ใช้คาสรรพนามแสดงความคุ้นเคย เช่น ฉัน เธอ แก เอ็ง ข้า มัน
๔)ใช้คาวิเศษณ์ที่เน้นอารมณ์ เช่น เยอะแยะ จัง ยัวะ เชย
๕)ใช้คาสแลงหรือคาหยาบได้เช่น เซ็ง ซ่าส์ ชิวๆ ไอ้อี กู มึง
๖)ใช้คาสั้นและคาย่อได้เช่น ส.บ.ม. รพ. สน จุฬาฯ
๗)ใช้ภาษาเฉพาะกลุ่มได้เช่น ภาษาหนังสือพิมพ์ เทกระจาด
ไฟเขียว ปีศาจแดง นักเตะ จับแพะ ภาษาโฆษณา คู่รักคู่รส ซ่าส์จน
หยดสุดท้าย
๘)ใช้คาภาษาต่างประเทศแทรกได้เช่น ใครมีไอเดียดีๆบ้าง
อย่าลืมไปลงคะแนนโวต...
การใช้ภาษาเขียน
บางครั้งการแบ่งระดับภาษาอาจแบ่งอย่างกว้างๆ เป็น ๒ ระดับ
คือ ภาษาพูดและภาษาเขียน
ภาษาพูด คือ ภาษาปาก
ภาษาเขียน อาจใช้ได้ทั้ง ภาษามาตรฐานและภาษากึ่งมาตรฐาน
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของงานเขียนและวัตถุประสงค์
ของงานเขียนหรืองานพูดนั้นๆ เช่น
ประกาศทางราชการ ใช้ภาษามาตรฐาน
คาปราศรัย สุนทรพจน์ ใช้ได้ทั้งภาษามาตรฐานและ
กึ่งมาตรฐาน
ชานาญ รอดเหตุภัย ได้ยกตัวอย่างภาษาระดับต่างๆ ไว้ในหนังสือ
สัมมนาการใช้ภาษาไทยปัจจุบัน ดังนี้
ภาษาปาก ภาษากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน
งีบ นอน นอน นอน
กิน สวาปาม กิน ทาน รับประทาน
เยอะแยะ เบิกบาน มากมาย เป็นอันมาก
แจ๋วจังเลย สวยเหลือเกิน สวยมาก
เก๋ไก๋ น่าดูชม น่าดู มีลักษณะดี น่าดู
แซบอีหลี อร่อยยจังเลย อร่อยมาก อร่อยมาก
อยากทา กระสันทา อยากทา ปรารถนาที่จะทา
ภาษาปาก : จุดไฟหน่อยซิ มืดจะตายชักอยู่แล้ว
ภาษากึ่งแบบแผน : จุดไฟหน่อยมืดเหลือเกินแล้ว
ภาษาแบบแผน : ช่วยจุดไฟให้ด้วย เพราะมืดมากแล้ว
ภาษาปาก : ผีสางข้าไม่กลัว อีกอย่างผีมันไม่หลอกคนในป่าช้า
ภาษากึ่งแบบแผน : ข้าไม่เคยกลัวผี และอีกอย่างผีมันจะไม่หลอกคน
ในป่าช้า
ภาษาแบบแผน : ข้าพเจ้าไม่เคยกลัวผี และอีกประการหนึ่งข้าพเจ้า
เชื่อว่า ผีย่อมไม่หลอกคนในป่าช้า
ฉลวย สุรสิทธิ์ ได้ยกตัวอย่างภาษาระดับต่างๆ ไว้ในหนังสือ
ศิลปะการเขียน ดังนี้
ภาษาปาก ภาษากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน
กิน รับประทาน รับประทาน
ตากล้อง ช่างภาพ ช่างถ่ายรูป,ช่างภาพ
ในหลวง พระเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระ-
พระเจ้าแผ่นดิน เจ้าอยู่หัว
ราม รามคาแหง มหาวิทยาลัยรามคาแหง
อ่อนข้อ ผ่อนปรน ยินยอม
ข้อสังเกต การแบ่งภาษาออกเป็นระดับต่างๆ นี้ แม้ว่าภาษาแต่ละระดับ
จะมีลักษณะแตกต่างกันพอสมควร แต่เราไม่สามารถแบ่งออก
จากกันได้เด็ดขาด ทั้งนี้เพราะไม่มีกฎเกณฑ์ที่แน่นอนว่า คาใด
หรือรูปประโยคแบบใดใช้กับภาษาระดับใด คาบางคา
ประโยคบางประโยคใช้ได้กับภาษาทุกระดับ เช่นคาว่า กิน
นอน หรือประโยค “หนังสือเล่มนี้ดี” จัดเป็นภาษาปากและ
ภาษากึ่งมาตรฐานได้ ส่วนภาษามาตรฐานต้องใช้ว่า
“หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ดี”
ตัวอย่าง
๑.บทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นตั้งเท่าไหร่ ก็ไม่รู้จักหยิบยกเอามา
อบรมตนเอง เป็นภาษาปาก
ภาษากึ่งมาตรฐาน บทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นมีมากมาย ทาไม
เราไม่นามาอบรมตนเอง
ภาษามาตรฐาน บทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นจานวนมาก แต่
เหตุใดเราจึงไม่นามาอบรม(พัฒนา)ตนเอง
๒.นร.รวมตัวเปิดฮอตไลน์จับตาแอดมิชชั่น
๓.รถร่วมอีกแล้ว เสียบตึกแถว! ระทึกเบรกแตกเจ็บระนาว ๒๕ คน
๒. นร.รวมตัวเปิดฮอตไลน์จับตาแอดมิชชั่น - ภาษาปาก
ภาษากึ่งมาตรฐาน – นักเรียนรวมตัวกันเปิดสายด่วนเพื่อติดตามข้อมูล
การสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ภาษามาตรฐาน - นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายร่วมกัน
เปิดโทรศัพท์สายด่วนเพื่อติดตามสถานการณ์
การสอบคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับ
อุดมศึกษา
๓. รถร่วมอีกแล้ว เสียบตึกแถว! ระทึกเบรกแตก เจ็บระนาว ๒๕ คน
- ภาษาปาก
ภาษากึ่งมาตรฐาน - รถร่วมบริการ ข.ส.ม.ก.ประสบอุบัติเหตุพุ่งชน
ตึกแถว เพราะเบรกแตก มีคนบาดเจ็บ ๒๕ คน
ภาษามาตรฐาน - รถร่วมบริการบริษัทขนส่งมวลชนกรุงเทพมหา-
นครประสบอุบัติเหตุชนตึกแถว สาเหตุเพราะ
ห้ามล้อขัดข้อง ทาให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ ๒๕ คน

Language

  • 1.
    การใช้ภาษาเขียน โดยทั่วไปเราสามารถแบ่งภาษาออกเป็นระดับต่างๆ ทั้งในภาษาพูด และภาษาเขียนได้๓ ระดับคือ ๑.ภาษามาตรฐานหรือ ภาษาแบบแผน ๒.ภาษากึ่งมาตรฐาน หรือ ภาษากึ่งแบบแผน ๓.ภาษาปาก หรือ ภาษาที่ไม่เป็นแบบแผน ๑.ภาษามาตรฐาน ภาษามาตรฐานหรือภาษาแบบแผน ได้แก่ภาษาที่ใช้ในทางราชการ เช่น จดหมายราชการ ประกาศของทางราชการ หรือใช้ในงานเขียนที่ ต้องการความถูกต้อง เช่น บทความวิชาการ ตารา แบบเรียน หรือใช้ใน การพูดที่เป็นพิธีการ เช่น คาปราศรัย สุนทรพจน์ ปาฐกถา โอวาท เป็นต้น
  • 2.
    ลักษณะภาษามาตรฐาน ๑) ใช้คาถูกต้อง เหมาะสมตัวสะกดการันต์ และการเว้นวรรคตอน ถูกต้อง ประโยคถูกไวยากรณ์ ชัดเจนแจ่มแจ้ง ๒) ไม่ใช้คาฟุ้งเฟ้อเกินจริง เช่น รัฐบาลถูกฝ่ายค้านถล่มเละ ๓) ไม่ใช้คาสแลง เช่น จยย.ซิ่งชนเก๋ง ยันสุวรรณภูมิพอซ่อมได้ ๔) ไม่ใช้คาหยาบ คาด่า คาสบถสาบาน ๕) ไม่ใช้ภาษาต่างประเทศโดยไม่จาเป็น เช่น มีรถแอร์ผ่านหลายสาย ๖) ไม่ใช้คาสั้นๆ ห้วนๆ หรือคาย่อ เช่น สน หวัดดี หมี่ชิ้น จว. ๗) ไม่ใช้คาตอบรับ เช่น คะ ขา นะคะ ครับ จ้ะ จ๊ะ ๘) ถ้าเป็นการพูดหรือการอ่าน ต้องออกเสียงให้ถูกต้อง ชัดเจน
  • 3.
    ๒.ภาษากึ่งมาตรฐาน ภาษากึ่งมาตรฐานหรือภาษากึ่งแบบแผน เป็นภาษาที่มีลักษณะปนกัน ระหว่างภาษามาตรฐานกับภาษาปาก แต่ค่อนมาทางภาษามาตรฐานมากกว่า ภาษาปากคือ อาจจะใช้คาต่างประเทศหรือคาย่อปนบ้าง อาจจะมีคาหรือ สานวนภาษาปากอื่นๆ แต่ไม่ใช้คาสแลงหรือคาหยาบเด็ดขาด รูปประโยค ยังถูกต้อง ภาษากึ่งมาตรฐานจะใช้กับคนที่ไม่สนิทสนมคุ้นเคย เช่นบุคคลที่เพิ่ง รู้จักกัน บุคคลที่มีตาแหน่ง ฐานะ เพศ และวัย ต่างกัน เป็นต้น หรือใช้กับ ข้อเขียนที่ต้องการความเป็นกันเองกับผู้อ่าน
  • 4.
    ๓.ภาษาปาก ภาษาปากหรือภาษาที่ไม่เป็นแบบแผน ได้แก่ภาษาที่ใช้ในชีวิต ประจาวันกับคนที่สนิทสนมคุ้นเคยกัน เช่นบุคคลในครอบครัว เดียวกันหรือเพื่อนสนิท ภาษาปากส่วนใหญ่นิยมใช้กับภาษาพูด ถ้า นามาเขียนไม่ค่อยเหมาะสม ยกเว้นอยู่ในเครื่องหมายคาพูด ลักษณะภาษาปาก ๑)ใช้ประโยคสั้นๆ ง่ายๆ ไม่สมบูรณ์ เช่น ไปไหนมา ขอดูหน่อย ๒)ใช้คาศัพท์ที่ไม่เป็นทางการ เช่น ในหลวง โคราช โรงพัก ๓)ใช้คาสรรพนามแสดงความคุ้นเคย เช่น ฉัน เธอ แก เอ็ง ข้า มัน ๔)ใช้คาวิเศษณ์ที่เน้นอารมณ์ เช่น เยอะแยะ จัง ยัวะ เชย
  • 5.
    ๕)ใช้คาสแลงหรือคาหยาบได้เช่น เซ็ง ซ่าส์ชิวๆ ไอ้อี กู มึง ๖)ใช้คาสั้นและคาย่อได้เช่น ส.บ.ม. รพ. สน จุฬาฯ ๗)ใช้ภาษาเฉพาะกลุ่มได้เช่น ภาษาหนังสือพิมพ์ เทกระจาด ไฟเขียว ปีศาจแดง นักเตะ จับแพะ ภาษาโฆษณา คู่รักคู่รส ซ่าส์จน หยดสุดท้าย ๘)ใช้คาภาษาต่างประเทศแทรกได้เช่น ใครมีไอเดียดีๆบ้าง อย่าลืมไปลงคะแนนโวต...
  • 6.
    การใช้ภาษาเขียน บางครั้งการแบ่งระดับภาษาอาจแบ่งอย่างกว้างๆ เป็น ๒ระดับ คือ ภาษาพูดและภาษาเขียน ภาษาพูด คือ ภาษาปาก ภาษาเขียน อาจใช้ได้ทั้ง ภาษามาตรฐานและภาษากึ่งมาตรฐาน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของงานเขียนและวัตถุประสงค์ ของงานเขียนหรืองานพูดนั้นๆ เช่น ประกาศทางราชการ ใช้ภาษามาตรฐาน คาปราศรัย สุนทรพจน์ ใช้ได้ทั้งภาษามาตรฐานและ กึ่งมาตรฐาน
  • 7.
    ชานาญ รอดเหตุภัย ได้ยกตัวอย่างภาษาระดับต่างๆไว้ในหนังสือ สัมมนาการใช้ภาษาไทยปัจจุบัน ดังนี้ ภาษาปาก ภาษากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน งีบ นอน นอน นอน กิน สวาปาม กิน ทาน รับประทาน เยอะแยะ เบิกบาน มากมาย เป็นอันมาก แจ๋วจังเลย สวยเหลือเกิน สวยมาก เก๋ไก๋ น่าดูชม น่าดู มีลักษณะดี น่าดู แซบอีหลี อร่อยยจังเลย อร่อยมาก อร่อยมาก อยากทา กระสันทา อยากทา ปรารถนาที่จะทา
  • 8.
    ภาษาปาก : จุดไฟหน่อยซิมืดจะตายชักอยู่แล้ว ภาษากึ่งแบบแผน : จุดไฟหน่อยมืดเหลือเกินแล้ว ภาษาแบบแผน : ช่วยจุดไฟให้ด้วย เพราะมืดมากแล้ว ภาษาปาก : ผีสางข้าไม่กลัว อีกอย่างผีมันไม่หลอกคนในป่าช้า ภาษากึ่งแบบแผน : ข้าไม่เคยกลัวผี และอีกอย่างผีมันจะไม่หลอกคน ในป่าช้า ภาษาแบบแผน : ข้าพเจ้าไม่เคยกลัวผี และอีกประการหนึ่งข้าพเจ้า เชื่อว่า ผีย่อมไม่หลอกคนในป่าช้า
  • 9.
    ฉลวย สุรสิทธิ์ ได้ยกตัวอย่างภาษาระดับต่างๆไว้ในหนังสือ ศิลปะการเขียน ดังนี้ ภาษาปาก ภาษากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน กิน รับประทาน รับประทาน ตากล้อง ช่างภาพ ช่างถ่ายรูป,ช่างภาพ ในหลวง พระเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระ- พระเจ้าแผ่นดิน เจ้าอยู่หัว ราม รามคาแหง มหาวิทยาลัยรามคาแหง อ่อนข้อ ผ่อนปรน ยินยอม
  • 10.
    ข้อสังเกต การแบ่งภาษาออกเป็นระดับต่างๆ นี้แม้ว่าภาษาแต่ละระดับ จะมีลักษณะแตกต่างกันพอสมควร แต่เราไม่สามารถแบ่งออก จากกันได้เด็ดขาด ทั้งนี้เพราะไม่มีกฎเกณฑ์ที่แน่นอนว่า คาใด หรือรูปประโยคแบบใดใช้กับภาษาระดับใด คาบางคา ประโยคบางประโยคใช้ได้กับภาษาทุกระดับ เช่นคาว่า กิน นอน หรือประโยค “หนังสือเล่มนี้ดี” จัดเป็นภาษาปากและ ภาษากึ่งมาตรฐานได้ ส่วนภาษามาตรฐานต้องใช้ว่า “หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ดี”
  • 11.
    ตัวอย่าง ๑.บทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นตั้งเท่าไหร่ ก็ไม่รู้จักหยิบยกเอามา อบรมตนเอง เป็นภาษาปาก ภาษากึ่งมาตรฐานบทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นมีมากมาย ทาไม เราไม่นามาอบรมตนเอง ภาษามาตรฐาน บทเรียนจากความหายนะของผู้อื่นจานวนมาก แต่ เหตุใดเราจึงไม่นามาอบรม(พัฒนา)ตนเอง ๒.นร.รวมตัวเปิดฮอตไลน์จับตาแอดมิชชั่น ๓.รถร่วมอีกแล้ว เสียบตึกแถว! ระทึกเบรกแตกเจ็บระนาว ๒๕ คน
  • 12.
    ๒. นร.รวมตัวเปิดฮอตไลน์จับตาแอดมิชชั่น -ภาษาปาก ภาษากึ่งมาตรฐาน – นักเรียนรวมตัวกันเปิดสายด่วนเพื่อติดตามข้อมูล การสอบเข้ามหาวิทยาลัย ภาษามาตรฐาน - นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายร่วมกัน เปิดโทรศัพท์สายด่วนเพื่อติดตามสถานการณ์ การสอบคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับ อุดมศึกษา
  • 13.
    ๓. รถร่วมอีกแล้ว เสียบตึกแถว!ระทึกเบรกแตก เจ็บระนาว ๒๕ คน - ภาษาปาก ภาษากึ่งมาตรฐาน - รถร่วมบริการ ข.ส.ม.ก.ประสบอุบัติเหตุพุ่งชน ตึกแถว เพราะเบรกแตก มีคนบาดเจ็บ ๒๕ คน ภาษามาตรฐาน - รถร่วมบริการบริษัทขนส่งมวลชนกรุงเทพมหา- นครประสบอุบัติเหตุชนตึกแถว สาเหตุเพราะ ห้ามล้อขัดข้อง ทาให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ ๒๕ คน