1. Γ.Φ.

2. Πώσ λφνεται μια εξίςωςθ,
που ο άγνωςτοσ είναι διαιρετζοσ;
 Όταν ο άγνωςτοσ εύναι διαιρετέοσ,
για να λύςω την εξύςωςη πολλαπλαςιάζω
το πηλίκο με το διαιρέτη.
π.χ.
χ : 5 = 20  χ = 20 * 5  χ = 100

3. Πώσ λφνεται μια εξίςωςθ,
που ο άγνωςτοσ είναι διαιρζτθσ;
 Όταν ο άγνωςτοσ εύναι διαιρέτησ,
για να λύςω την εξύςωςη διαιρώ
το διαιρετέο με το πηλίκο.
π.χ.
24 : χ = 6  χ = 24 : 6  χ = 4

4. Αν πολλαπλαςιάςω με τον ίδιο αρικμό
και τα δυο μζλθ μιασ εξίςωςθσ,
θ εξίςωςθ αλλάηει;
 Αν πολλαπλαςιάςω με τον ίδιο αριθμό
και τα δύο μϋλη μιασ εξύςωςησ,
η ιςορροπία τησ εξύςωςησ δεν αλλάζει και η
λύςη τησ εύναι ίδια.

5. Πώσ μπορώ να επαλθκεφςω
τθ λφςθ μιασ εξίςωςθσ ςτθν οποία
ο άγνωςτοσ ζχει κζςθ διαιρετζου ι διαιρζτθ;
 Εξετϊζω αν η λύςη που βρόκα επαληθεύει
την εξίςωςη,
δηλαδό αντικαθιςτώ ςτην εξύςωςη
την τιμή του αγνώςτου με τη λύςη που
βρόκα και κϊνω τισ πράξεισ.
 Η λύςη εύναι ςωςτή αν προκύψει μια
ιςότητα που ιςχύει.

6. Παράδειγμα
με άγνωςτο διαιρετζο
 χ : 3 = 15  χ = 15 * 3  χ = 45
Επαλήθευςη
45 : 3 = 15  15 = 15

7. Παράδειγμα
με άγνωςτο διαιρζτθ
 27 : χ = 9  χ = 27 : 9  χ = 3
Επαλήθευςη
27 : 3 = 9  9 = 9
Γιϊννησ Φερεντύνοσ