ԱՔԵՄԵՆՅԱՆ
ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
Դարեհ Առաջին թագավորի ժամանակ և դրանից հետո Պարսից
Աքեմենյան կայսրությունը աշխարհի ամենամեծ ու ամենահզոր
պետությունն էր: Պարսիկները հաղթեցին իրենց բոլոր մեծ ու փոքր
թշնամիներին, և թվում էին անհաղթ: Սակայն աշխարհում չի եղել
անհաղթ կայսրություն: Ամենահզոր աշխարհակալ պետություններն էլ
վերջիվերջո պարտվեկ են և ասպարեզ են եկել ուրիշ հզոր
պետություններ: Պարսիկների անսասան թվացող լայնածավալ
պետության պարտությունը պիտի գար արևմուտքից` փոքր
Հունաստանից: Իսկ Հայաստանը Պարսից Աքեմենյան պետության
կազմում պատվավոր տեղ ուներ: Հայքի սատրապ-թագավորական զորքը
կարևոր դեր ուներ պարսկական զորաբանակների կազմում: Աքեմենյան
կայսրության մայրաքաղաքներն էին Շոշը, Պերսեպոլիսը և Բաբելոնը:
Մ.թ.ա. 500թ. Աքեմենյան Պարսկաստանը պատերազմ սկսեց հույների
դեմ: Բալկանյան թերակղզու մի մասը` Թեսալիան, պարսիկները
նախքան այդ գրավել էին, բայց ուզում էին գրավել ամբողջ թերակղզին,
որի հարավային մասում բուն Հունաստանն էր:
Աքեմենյան զորքերը մոտեցան Հունաստանի Աթենք քաղաքին: 42
կիլոմետր էր մնացել, որ նրանք մտնեին հույների այդ գլխավոր ու
գեղեցիկ քաղաքը: Բայց Աթենքի մոտ, Մարաթոնի դաշտում հույները
հաղթեցին պարսկական զորքին: Հույն զինվորներից մեկը, վազքով
անցնելով 42 կիլոմետրը, հասավ Աթենք, հայտնեց հաղթության
ուրախալի լուրը և անշնչացած ընկավ: (Այս դեպքը պատճառ դարձավ,
որ մարզական ձևերի մեջ մտցվի մարաթոնյան վազքը): Մ.թ.ա. 480թ.
Աքեմենյան Պարսկաստանի զորքերը նորից արշավեցին հունաստան:
Այս անգամ զորաբանակը զեկավարում էր պարսից Քսերքսես արքան:
Նրա զորքերի մեջ կար հայկական մի բանակ: Հույները դիմադրություն
կազմակերպեցին Թերմոպիլե կոչվող լեռնանցքում: Այնտեղ 300 հույն
մարտիկներ, շրջապատված պարսից զորքով, պարետազմեցին ու
զոհվեցին մինչև վերջին զինվորը: Ճիշտ է, հույները պարտվեցին, բայց
ցույց տվեցին իրենց հայրենիքի համար ամուր կանգնելու ազգային ոգին:
Քսերքսեսը գրավեց Աթենքը, բայց երկար չմնաց այնտեղ:
Աղբյուրը` Ռաֆայել Իշխանյան <<Պատկերազարդ
պատմություն հայոց>> գիրք առաջին:

Աքեմենյան պետություն

  • 1.
  • 2.
    Դարեհ Առաջին թագավորիժամանակ և դրանից հետո Պարսից Աքեմենյան կայսրությունը աշխարհի ամենամեծ ու ամենահզոր պետությունն էր: Պարսիկները հաղթեցին իրենց բոլոր մեծ ու փոքր թշնամիներին, և թվում էին անհաղթ: Սակայն աշխարհում չի եղել անհաղթ կայսրություն: Ամենահզոր աշխարհակալ պետություններն էլ վերջիվերջո պարտվեկ են և ասպարեզ են եկել ուրիշ հզոր պետություններ: Պարսիկների անսասան թվացող լայնածավալ պետության պարտությունը պիտի գար արևմուտքից` փոքր Հունաստանից: Իսկ Հայաստանը Պարսից Աքեմենյան պետության կազմում պատվավոր տեղ ուներ: Հայքի սատրապ-թագավորական զորքը կարևոր դեր ուներ պարսկական զորաբանակների կազմում: Աքեմենյան կայսրության մայրաքաղաքներն էին Շոշը, Պերսեպոլիսը և Բաբելոնը: Մ.թ.ա. 500թ. Աքեմենյան Պարսկաստանը պատերազմ սկսեց հույների դեմ: Բալկանյան թերակղզու մի մասը` Թեսալիան, պարսիկները նախքան այդ գրավել էին, բայց ուզում էին գրավել ամբողջ թերակղզին, որի հարավային մասում բուն Հունաստանն էր:
  • 3.
    Աքեմենյան զորքերը մոտեցանՀունաստանի Աթենք քաղաքին: 42 կիլոմետր էր մնացել, որ նրանք մտնեին հույների այդ գլխավոր ու գեղեցիկ քաղաքը: Բայց Աթենքի մոտ, Մարաթոնի դաշտում հույները հաղթեցին պարսկական զորքին: Հույն զինվորներից մեկը, վազքով անցնելով 42 կիլոմետրը, հասավ Աթենք, հայտնեց հաղթության ուրախալի լուրը և անշնչացած ընկավ: (Այս դեպքը պատճառ դարձավ, որ մարզական ձևերի մեջ մտցվի մարաթոնյան վազքը): Մ.թ.ա. 480թ. Աքեմենյան Պարսկաստանի զորքերը նորից արշավեցին հունաստան: Այս անգամ զորաբանակը զեկավարում էր պարսից Քսերքսես արքան: Նրա զորքերի մեջ կար հայկական մի բանակ: Հույները դիմադրություն կազմակերպեցին Թերմոպիլե կոչվող լեռնանցքում: Այնտեղ 300 հույն մարտիկներ, շրջապատված պարսից զորքով, պարետազմեցին ու զոհվեցին մինչև վերջին զինվորը: Ճիշտ է, հույները պարտվեցին, բայց ցույց տվեցին իրենց հայրենիքի համար ամուր կանգնելու ազգային ոգին: Քսերքսեսը գրավեց Աթենքը, բայց երկար չմնաց այնտեղ:
  • 4.
    Աղբյուրը` Ռաֆայել Իշխանյան<<Պատկերազարդ պատմություն հայոց>> գիրք առաջին: