Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Credo 1

415 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Credo 1

  1. 1. I. Introdución.II. Creo en Deus Pai
  2. 2. I. INTRODUCIÓNDeus falounos polo seu Fillo Xesucristo Moitas veces e de moitos modos falou Deus no pasado aos nosos Pais por medio dos Profetas; nestes últimos tempos falounos por medio do Fillo (Heb 1, 1)
  3. 3. Xesús mandou os seus apóstolos dar a coñecerpor todo o mundo a súa obra e a súa mensaxe. "Ide, pois, e facede discípulos a todas as xentes bautizándoas no nome do Pai e do Fillo e do Espírito Santo, e ensinándoos a gardar todo o que eu vos mandei. E sabede que eu estou convosco todos os días ata a fin do mundo" (Mt 28,19-20).
  4. 4. A Igrexa resumiu en fórmulas chamadas“credos” as ensinanzas de Xesús.Cada credo resume o tesouro recibido dosapóstolos e facilita a confesión de fe.
  5. 5. OS CREDOS Quen di "eu creo", di "eu adhírome ao que nós cremos". A comuñón na fe necesita unha linguaxe común da fe, normativa para todos e que nos una namesma confesión de fe (Catecismo da Igrexa Católica número 185 = CIC 185) Esta síntese da fe non foi feita segundo as opiniónshumanas, senón que de toda a Escritura foi recollido o que hai nela de máis importante, para dar na súa integridade a única ensinanza da fe (CIC 186)
  6. 6. A estas sínteses da fe chámaselles "profesións de fe"porque resumen a fe que profesan os cristiáns.Chámaselles "Credo" por razón de que nelas a primerapalabra é normalmente: "Creo". (CIC 187).
  7. 7. Denomínanse, igualmente, "símbolos da fe".A palabra grega "symbolon" significaba a mitade dun obxecto partido (por exemplo, un selo) que se presentaba como un sinal para darse a coñecer. As partes rotas poñíanse xuntas para verificar a identidade do portador. O "símbolo da fe" é, pois, un signo de identificación e de comuñón entre os crentes. (CIC 188)
  8. 8. O Símbolo divídese en tres partes : “Primeiro fala da primeira Persoa divina e da obraadmirable da creación; a continuación, da segunda Persoa divina e do Misterio da Redención doshomes; finalmente, da terceira Persoa divina, fonte e principio da nosa santificación". Son " os tres capítulos de noso selo (bautismal)". [Santo Ireneo de Lyón] (CIC 189)
  9. 9. Entre todos os símbolos da fe, dous ocupan un lugar moi particular na vida da Igrexa: 1) O Símbolo dos apóstolos ,chamado así porque é considerado con xustiza como o resumofiel da fe dos apóstolos. É o antigo símbolo bautismal da Igrexa de Roma. (CIC 194). 2) O Símbolo chamado de Nicea-Constantinopla debe a súa grande autoridad ao feito de que é froito dos dous primeiros Concilios ecuménicos (325 e 381). Segue sendo aínda hoxe o símbolo común a todas as grandes Igrexas de Oriente e Occidente (CIC 195).
  10. 10. Dado que os credos resumen a Sagrada Escritura, estapresentación en power point pretende axudar a descubrir oseu rico contido, ofrecendo algúns dos textos bíblicos queresumen as palabras do credo.
  11. 11. O CREDO NICENO-CONSTANTINOPOLITANO
  12. 12. CREO Etimoloxicamente en hebreo crer (he’emin) significa facerse forte sobre. Por iso fálase de Deus como rocha que dá fortaleza: Señor, a miña rocha, o meu alcázar, o meu libertador. Meu Deus, penedo onde me acollo, o meu escudo, o meu castelo. (Sal 18, 3). A fe é o fundamento do pobo de Deus: Se non credes, non subsistiredes (Is 7, 9)
  13. 13. ImplicaRecoñecer a propia debilidade para facerse forte enDeus, aceptando as verdades manifestadas por Deus,vivindo de acordo con elas e esperando o seucumprimento: a fe é garantía do que se espera; aproba das realidades que non se ven (Heb 11, 1).
  14. 14. A fe é unha graza de Deus que El, de diversas formas, ofrece a todos. Todo o que o Pai me dá, virá a min, e ao que vén a min, non o boto fóra (Xn 6, 37). Ninguén pode vir a min se non o atrae meu Pai (Xn 6, 44)Fostes salvados pola graza mediante a fe; e isto non vén de vós, senón que é un don de Deus (Ef 2, 8)
  15. 15. II. CREO EN DEUS PAICreo nun só Deus, Pai todopoderoso, creador do ceo e mais da terra, de todo o visible e o invisible.
  16. 16. 1) DEUS DÁSE A COÑECER A TODOS OS HOMES POR MEDIO DA CREACION"A santa Igrexa, nosa nai, mantén e ensinanza que Deus,principio e fin de todas as cousas, pode ser coñecido con certeza mediante a luz natural da razón humana a partir das cousas creadas". Sen esta capacidade, o home non podería acoller a revelación de Deus. O home ten estacapacidade porque foi creado "a imaxe de Deus". Con todo, nas condicións históricas en que se encontra, o home experimenta moitas dificultades para coñecer a Deus coa soa luz da súa razón (CIC 35-37).
  17. 17. Si, son váns por natureza todos os homes nos que habíaignorancia de Deus e non foron capaces de coñecer polascousas boas que se ven a Aquel que é, nin, atendendo ásobras, recoñeceron ao Artífice; senón que ao lume, ao vento,ao aire lixeiro, á bóveda estrelada, á auga impetuosa ou áslumieiras do ceo consideráronos como deuses, señores domundo. Que se, cativados pola súa beleza, os tomaron pordeuses, saiban canto lles avantaxa o Señor destes, pois foi oAutor mesmo da beleza quen os creou. E se foi o seu poder eeficiencia o que os deixou sobrecollidos, deduzan de aí cantomáis poderoso é Aquel que os fixo; pois da grandeza efermosura das criaturas se chega, por analoxía, a contemplaro seu Autor (Sab 13, 1-8).
  18. 18. A cólera de Deus revélase desde o ceo contra toda impiedade e inxustiza dos homes que apreixan a verdade na inxustiza; pois o que de Deus se pode coñecer, está neles manifesto: Deus manifestóullelo.Porque o invisible de Deus, desde acreación do mundo, se deixa ver áintelixencia a través das súasobras: o seu poder eterno e a súadivindade, de forma que soninexcusables; porque, tendocoñecido a Deus, non o glorificaroncomo a Deus nin lle deron grazas,antes ben ofuscáronse nos seusrazoamentos e o seu insensatocorazón encheuse de tebras:xactándose de sabios volvéronseestúpidos, e cambiaron a gloria doDeus incorruptible por unharepresentación en forma de home
  19. 19. 2) CREO NUN SÓ DEUS Escoita, Israel: Iavé, o noso Deus, é o único Deus (Dt 6, 4). Para nós non hai máis que un só Deus, o Pai, do cal proceden todas as cousas e para o cal somos (2ª Cor 8, 6).
  20. 20. 3) CREO EN DEUS PAI Deus ama entrañablemente a todos os homes e coida deles como criaturas súas.Non foi Deus quen fixo a morte nin se recrea na destrución dos viventes;El todo o creou para que subsistira, as criaturas do mundo sonsaudables, no hai nelas veleno de morte nin imperio do Hades sobre aterra (Sab 1, 13-14).Porque Deus creou o home para a incorruptibilidade, fíxoo imaxe da súamesma natureza; pero por envexa do diaño entrou a morte no mundo, eexperiméntana os que lle pertencen (Sab 2, 23s)Un só Deus e Pai de todos, o cal é sobre todos e por todos e en todos (Ef4, 6)
  21. 21. A Biblia chama a Deus Pai do pobo xudeu en canto que é o seu creador:Así pagades a Iavé, poboinsensato e necio? Non é Elteu Pai, o que te creou, oque te fixo e te fundou? (Dt32, 6). Porque ti es o noso Pai, queAbraham non nos recoñece,nin Israel nos recorda. Ti,Iavé, es o noso Pai, o teunome é «o que nos rescata»desde sempre (Is 63, 16).
  22. 22. Xesús diríxese a Deus como seu Paidunha manera especial : Naquel tempo, tomando Xesús a palabra, dixo: «Eu bendígote, Pai, Señor do ceo e mais da terra (Mt 11, 25). E dicía: "Abba, Pai!, todas as cousas son posibles para ti. Aparta de min esta copa; pero non se faga o que eu quero, senón o que queres ti" (Mc 14, 36).
  23. 23. Son moitísimos os textos que con diversasfórmulas afirman que Deus é Pai de Xesúsdunha manera única e especial, comoveremos máis adiante.
  24. 24. Deus é Pai dos cristiáns dunha maneiraespecial, porque comparten a filiación de Xesúspola fe e o bautismo.Neste caso Xesús distingue entre el e os seusdiscípulos: “Vai onda os meus irmáns e dilles: Subo a meu Pai e voso Pai, a meu Deus e voso Deus (Xn 20, 17).
  25. 25. No bautismo o Espírito Santo incorpóranosa Xesús e Xesús fainos partícipes da súafiliación: Ide, pois, e facede discípulos a todas as xentes bautizándoas no nome do Pai e do Fillo e do Espírito Santo (Mt 28, 19)
  26. 26. Cando Xesús fala aos seus discípulos de Deusrefírese a el como “voso Pai”. Pois eu dígovos: Amade aos vosos inimigos e rogade polos que vos persiguen, para que seades Fillos do voso Pai celestial, que fai saír o seu sol sobre malos e bos, e chover sobre xustos e inxustos (Mt 5, 44-45). (Ver ademais Mt 5, 48; 6, 1.8.14.15; 7,11.26.32; 10, 20.29; 18, 14; Lc 6, 36; 12, 32)
  27. 27. Cando se dirixe a un discípulo, di “teu Pai”. Ti, en troques, cando deas esmola, que non saiba a túa man esquerda o que fai a túa dereita; así a túa esmola quedará en segredo; e teu Pai, que ve no segredo, recompensarate (Mt 6, 3-4). (Véxanse ademais Mt 6, 6.18).
  28. 28. Igualmente, no resto de escritos do NuevoTestamento afírmase que Deus é:Noso Pai : Mt 6, 9; 1ª Tes 1, 3; 3, 13; 2ªTes 1, 1.2; 2, 16; Flp 1, 2; 4, 20; 1ª Cor 1,3; 2ª Cor 1, 2; Flm 3; Rm 1, 7; Col 1, 2; Ef1, 2; 1ª Tim 1, 2.Deus Pai : 1ª Tes 1, 1; 1ª Cor 15, 24; Gal1, 3; Flp 2, 11; Col 3, 17; Ef 5, 20; 6, 21; 2ªTim 1, 2; Tit 1, 4; Sant 1, 27; Xds 1, 1; 1ªPe 1, 2; 2ª Pe 1, 17; 2 Xn 1, 3.Pai de todos : Ef 4, 6.O Pai : Feit 1, 7; Mc 13, 32; Col 1, 12; 1ªXn 1, 3; 2, 15.16; 24; 2ª Xn 1, 4.por iso somos Fillos de Deus : 1º Xn 3,1.
  29. 29. 4) CREO EN DEUS PAI TODOPODEROSO Os catro Viventes ... repiten sen descanso día e noite: «Santo, Santo, Santo, Señor, Deus Todopoderoso, "Aquel que era, que é e que vai vir"» . (Ap 4, 8) «Grandes e marabillosas son as túas obras, Señor, Deus Todopoderoso; xustos e verdadeiros os teus camiños, oh Rei das nacions! (Ap 15, 3) Iavé, Deus Sebaot, quen coma ti?, es poderoso, Iavé, a túa lealdade circúndate (Sal 90,9) Véxanse ademais Ap 11, 17; 16, 7; 19, 6; 21, 22; Sab 18, 15; Eclo 43, 26-32; 2º Mac 1, 25; 3, 22; 6, 24; 8, 18.
  30. 30. 5) DEUS CREADOR DO CEO E MAIS DA TERRANun principio creou Deus osceos e mais a terra (Xén 1, 1).Pola fe, sabemos que ouniverso foi formado polapalabra de Deus, de maneiraque o que se ve resultase doque non aparece. (Heb 11, 3)«Es digno, Señor e nos Deus,de recibir a gloria, o honor e opoder, porque ti creaches ouniverso; pola túa vontade, noexistía e foi creado » (Ap 4, 11).
  31. 31. O sopro de Deus fíxome, animoume o alento doTodopoderoso (Xob 33, 4).Eu fixen a terra e crei o home nela. Eu estendín os ceoscoas miñas máns e dou ordes a todo o seu exército.. .Eu, Iavé, fíxeno todo, eu, só, estendín os ceos, euasentei a terra, sen axuda ningunha (Is 45, 12.24). Esqueces a Iavé, o teu facedor, o que estendeu osceos e asentou a terra (Is 51, 13).
  32. 32. 6) CREADOR DE TODO O VISIBLE E INVISIBLESeñor, Señor Deus, creador de todo, temible e forte, xusto emisericordioso, ti, rei único e bo, ti, só xeneroso, só xusto,todopoderoso e eterno, que salvas a Israel de todo mal, queelixistes os nosos Pais e os santificaches... ( Mac 1, 24-25)Deus Pai creou todo por medio do seu Fillo: El é Imaxe de Deus invisible, Primoxénito de toda a creación, porque nel foron creadas todas as cousas, nos ceos e na terra, as visibles e as invisibles, os Tronos, as Dominacións, os Principados, as Potestades: todo foi creado por el e para el, el existe con anterioridade a todo, e todo ten nel a súa consistencia (Col 1, 15-17).
  33. 33. 7) QUE IMPLICA CRER NUN SÓ DEUS CREADOR 1. Recoñecer que somos criaturas limitadas Toda carne é herba e todo o seu esplendor como flor do campo... a herba seca, a flor murcha, pero a palabra do noso Deus permanece por sempre (Is 40, 6-8). O home, nado de muller, curto de días e farto de tormentos. Como a flor, agroma e murcha, e foxe como a sombra sen pararse (Xob 14, 1-2).
  34. 34. O rico... pasará como flor de herba: sae o sol con forza eseca a herba e a súa flor cae e perde a súa fermosaaparencia; así tamén o rico murchará nos seus camiños(Sant 1, 10-11).Que te sirvan todas as túas criaturas, pois falaches ti eforon feitas, enviaches o teu Espírito e fíxoas, e ninguénpode resistir a túa voz (Xdt 16, 14).
  35. 35. 2. Deus creou todos os seres humanos á súa imaxe esemellanza. Por iso todos son iguais E dixo Deus: «Fagamos E dixo Deus: «Fagamos o ser humano á nosa o ser humano á nosa imaxe, como semellanza imaxe, como semellanza nosa, nosa, e e mande mande nos nos peixes do mar e nas peixes do mar e nas aves dos ceos, e nas aves dos ceos, e nas bestias e en todas as bestias e en todas as alimañas terrestres, e alimañas terrestres, e en todas as serpes que en todas as serpes que serpean serpean pola pola terra. terra. Creou, pois, Deus o ser Creou, pois, Deus o ser humano a imaxe súa, a humano a imaxe súa, a imaxe de Deus o creou, imaxe de Deus o creou, creouno varón e femia. creouno varón e femia. (Xén 1, 26-27). (Xén 1, 26-27).
  36. 36. 3. Deus creou a diferenza de xéneros. Home e mullerteñen a mesma dignidade de imaxe e semellanza de Deuse son iguais, aínda que con tarefas diversas ecomplementariasCreou, pois, Deus o ser humano á imaxe súa, áCreou, pois, Deus o ser humano á imaxe súa, áimaxe de Deus o creou, creouno varón e femiaimaxe de Deus o creou, creouno varón e femia(Xén 1, 27).(Xén 1, 27).
  37. 37. 5. A fecundidade humana e a vida provén dunhabendición de Deus e hai que respectala. Creou, pois, Deus o ser humano a imaxe súa, aimaxe de Deus o creou, creouno varón e femia.E bendíxoos Deus, e díxolles: «Sede fecundos emultiplicádevos e enchede a terra e sometédea;mandade nos peixes do mar e nas aves dos ceose en todo animal que serpea sobre a terra». (Xén1, 27-28)
  38. 38. 5. Non endeusar as criaturas Escultores de ídolos! Todos eles son vacuidade; de nada serven as súas obras máis estimadas; as súas testemuñas nada ven e nada saben, e por iso quedarán abochornados... todos os seus devotos quedarán abochornados e os seus artífices, que no son máis que homes; reuniranse todos e comparecerán; e todos tremerán avergoñados. (Is 44, 9-11)Por iso Deus entregounos ás apetencias do seu corazón ata unhaimpureza tal que deshonraron entre si os seus corpos; a eles quecambiaron a verdade de Deus pola mentira, e adoraron e sirvirona criatura en vez do Creador, que é bendito polos séculos. Amén(Rm 1, 24-25).
  39. 39. «Non amoreedes tesouros na terra, onde hai couza e ferruxe que corroen, e ladróns que socavan e rouban. Amorade máis ben tesouros no ceo, onde non hai couza nin ferruxe que corroan, nin ladróns que socaven e rouben. Porque onde estea o teu tesouro, alí estará tamén o teu corazón. (Mt 6, 19-21)Ninguén pode servir a dousseñores; porque aborrecerá a un eamará o outro; ou ben entregarasea un e desprezará o outro. Nonpodedes servir a Deus e ao Diñeiro(Mt 6, 24)Por iso dígovos: Non andedesinquedos pola vosa vida, quecomeredes, nin polo voso corpo,con que vos vestiredes. Non valemáis a vida que o alimento, e ocorpo máis que o vestido?... (Mt 6,25)
  40. 40. E díxolles: «Gardádevos de toda cobiza, porque, aínda naabundancia, a vida de un non está asegurada polos seusbens». Díxolles unha parábola: «Os campos de certo homerico déronlle moito froito; e pensaba entre si, dicindo: "Quefarei, pois non teño onde reunir a miña colleita?“ e dixo: "Voufacer isto: Vou derrubar os meus celeiros, e edificarei outrosmáis grandes e reunirei alí todo o meu trigo e os meus bens,e direi á miña alma: Alma, tes moitos bens en reserva paramoitos anos. Descansa, come, bebe, banquetea”. Pero Deusdíxolle: “Parvo! Esta mesma noite reclamaranche a alma; ascousas que preparaches, para quen serán?" Así é o queatesoura riquezas para si, e non se enriquece en orde aDeus». (Lc 12, 15-21)
  41. 41. 6. Os bens foron creados como medios de vida para todos : Creou, pois, Deus o ser humano a imaxe súa, a imaxe de Deus o creou, creounos varón e femia. E bendíxoos Deus, e díxolles: «Sede fecundos e multiplicádevos e enchede a terra e sometédea; mandade nos peixes do mar e nas aves dos ceos e en todo animal que serpea sobre a terra». Díxolles Deus: «Vede que vos dei toda herba de semente a que existe sobre a face de toda a terra, así como toda árbore que leva froito de semente; para vós será de alimento. E a todo animal terrestre, e a toda ave dos ceos e a toda serpe de sobre a terra, animada de vida, toda a herba verde douvos para a vosa mantenza» (Xén 1, 27-30).
  42. 42. 7. Usalos con acción de grazas... Estes prohíben omatrimonio e o uso dealimentos que Deus creoupara que fosen comidos conacción de grazas poloscrentes e polos quecoñeceron a verdade.Porque todo o que Deuscreou é bo e non se ha derexeitar ningún alimento quese coma con acción degrazas; pois quedasantificado pola Palabra deDeus e pola oración (1ª Tim4, 3-5).
  43. 43. El díxolles: «Con que tamén vósestades sen inteligencia? Noncomprendedes que todo o que defóra entra no home non podecontaminalo, pois non entra no seucorazón, senón no ventre e vaiparar ao escusado? » - Asídeclaraba puros todos os alimentos-. E dicía: «O que sae do home, iso éo que contamina o home. Porque dedentro, do corazón dos homes, saenas intencións malas: fornicacións,roubos, asasinatos, adulterios,avaricias, maldades, fraude,libertinaxe, envexa, inxuria,insolencia, insensatez. Todas estasperversidades saen de dentro econtaminan o home» (Mc 7, 18-23).
  44. 44. 8. Por iso é inmoral roubar e privar a unha persona de medios para vivir:Non roubarás (Éx 20,15).Agora ben, vós, ricos, chorade e berrade polas desgrazas queestán para caer sobre vós. A vosa riqueza está podre e os vososvestidos están cheos de couza; o voso ouro e a vosa prata estántomados de ferruxe e a súa ferruxe será testemuño contra vós edevorará as vosas carnes como lume. Acugulastes riquezasnestes días que son os últimos. Mirade; o salario que non tendespagado aos obreiros que segaron os vosos campos estágritando; e os gritos dos segadores chegaron aos oídos do Señordos exércitos. Vivistes sobre a terra regaladamente eentregástesvos aos praceres; fartastes os vosos corazóns para odía da matanza (Sant 5,1-5).
  45. 45. 9. Coidar a creación para que non estea ao servizo do pecado. Sentido ecolóxico :A ansiosa espera da creación desexa vivamente a revelación dos Fillosde Deus. A creación, en efecto, foi sometida á vaidade, nonespontaneamente, senón por aquel que a someteu, na esperanza de serliberada da servidume da corrupción para participar na gloriosa liberdedos Fillos de Deus. Pois sabemos que a creación enteira xeme ata opresente e sofre dores de parto (Rm 8, 19 -22).«Deus dos Pais, Señor da misericordia, que fixeches o universo coa túapalabra, e coa túa Sabedoría formaches o home para que dominasesobre os seres por ti creados, administrase o mundo con santidade exustiza e xulgase con rectitude de Espírito... (Sab 9, 1-3)
  46. 46. 8) QUE IMPLICA CRER EN DEUS PAI TODOPODEROSO 1. Loalo Quen non temerá, Señor, e non glorificará o teu nome? Porque só ti es santo, e todas as nacións virán e postraranse ante ti, porque quedaron de manifesto os teus xustos designios ». (Ap 15, 4) Mirade ao alto cos ollos e vede: quen fixo isto? O que fai saír por orde o exército celeste, e a cada estrela chama polo seu nome. Grazas ao seu esforzo e ao vigor da súa enerxía, non falta nin unha... Que Deus desde sempre é Iavé, creador dos confíns da terra, que non cansa nin se fatiga, e cuxa intelixencia é inescrutable.(40, 26).
  47. 47. «Deus éo todo». Onde achar forza para glorificalo?Que el é o Grande sobre todas as súas obras!Temible é o Señor, inmensamente grande,marabilloso o seu poderío. Coa vosa loanzaenxalzade o Señor, canto poidades, que sempreestará máis alto; e ao enxalzalo redobrade a vosaforza, non vos cansedes, que nunca acabaredes.(Eclo 43, 27-30).
  48. 48. 2. Orade e invocádeo como Pai Ti, en troques, cando vaias orar, entra no teu cuarto e, despois de pechar a porta, ora a teu Pai, que está alí, no segredo; e teu Pai, que ve no segredo, hate recompensar.E ao orar, non sexades lareteiros, como os xentís, que sefiguran que pola súa palabrería van ser escoitados. Nonsexades coma eles, porque o voso Pai sabe o quenecesitades antes de pedirllo. Vós, pois, orade así: Noso Paique estás nos ceos, santificado sexa o teu Nome; veña o teuReino; fágase a túa Vontade aquí na terra coma no ceo.Dános hoxe o noso pan de cada día; e perdoa as nosasofensas como tamén perdoamos nós quen nos ten ofendido;e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal (Mt6, 6-13).
  49. 49. Non recibistes o Espírito de escravitudepara estar outra vez en temor, senón querecibistes o Espírito de adopción, polo calclamamos: "Abba, Pai!" (Rm 8, 15) . E por canto sodes Fillos, Deus enviou aos vosos corazóns o Espírito do seu Fillo, o cal clama: "Abba, Pai!" (Gál 4, 6).
  50. 50. Se, pois, vós, sendo malos, sabedes darcousas boas aos vosos Fillos, canto máiso voso Pai que está nos ceos dará cousasboas aos que llas pidan! (Mt 7, 11).
  51. 51. 3. Darlle grazasDando sempre grazas por todo ao Deuse Pai, no nome do noso SeñorXesucristo (Ef 5, 20).
  52. 52. 4. ImitaloAmade os vosos inimigos e rogade polos que vospersigan, para que sexades Fillos do voso Paicelestial, que fai saír o seu sol sobre malos e bos, echover sobre xustos e inxustos... Sede perfectoscomo o voso Pai celestial é perfecto (Mt 5, 44-45.48)Sede, pois, misericordiosos, como tamén o voso Pai émisericordioso (Lc 6, 36)
  53. 53. 5. Buscar a súa gloriaBrille así a vosa luz diante dos homes,para que vexan as vosas boas obras eglorifiquen o voso Pai que está nosceos (Mt 5,16).
  54. 54. 6. Confiar na súa ProvidenciaNo andedes inquedos pola vosa vida,que comeredes, nin polo voso corpo,con que vos vestiredes. Non vale máis avida que o alimento, e o corpo máis queo vestido? Mirade as aves do ceo: nonsementan, nin colleitan, nin recollennos celeiros; e o voso Pai celestialaliméntaas. Non valedes vós máis caelas? ... Non andedes, pois, inquedosdicindo: Que imos comer?, que imosbeber?, con que imos vestirnos? Quepor todas esas cousas se afanan osxentís; pois xa sabe o voso Pai celestialque tedes necesidade de todo iso.Buscade primeiro o seu Reino e a súaxustiza, e todas esas cousas hánsevosdar por engadido (Mt 6,25-33).
  55. 55. 7. Non temerNon temas, pequenorabaño, porque o teu Paicompraceuse darche oReino (Lc 12, 32) E non temades aos que matan o corpo, pero non poden matar a alma; temede máis ben a Aquel que pode levar á perdición alma e corpo no inferno. Non se venden dous pardais por catro patacos? Pois ben, ni un deles caerá na terra sen o consentimento do voso Pai. En canto a vós, ata os cabelos da vosa cabeza están todos contados. Non temades, pois; vós valedes máis que todos os pardais xuntos (Mt 10, 28- 31).
  56. 56. 8. Facer a vontade do Pai Non todo o que me di: "Señor, Señor!", entrará no Reino dos ceos, senón o que fai a vontade de meu Pai que está nos ceos (Mt 7, 21).
  57. 57. 9. Traballar por un mundo máis fraternal, compartindo e axudando o necesitadoBenaventurados os pobres de Espírito, porque deles é oReino dos ceos (Mt 5, 3).Vendede os vosos bens e dadeesmola. Facédevos bolsas que non seestraguen, un tesouro inesgotable nosceos, onde non chega o ladrón, nin acouza; porque onde estea o vosotesouro, alí estará tamén o vosocorazón (Lc 12, 33-34). A multitudedos crentes non tiña senón un sócorazón e unha soa alma. Ninguénchamaba seus aos seus bens, senónque todo era en común entre eles (Feit4, 32).
  58. 58. Mirade: o que sementa con mesquindade, colleitará taméncon mesquindade; o que sementa en abundancia, colleitarátamén en abundancia (2ª Cor 9, 6).A relixión pura e sen mancha diante de Deus o Pai é esta:visitar os orfos e as viúvas nas súas tribulacións e gardarsesen mancha do mundo (Sant 1, 27).
  59. 59. Xesús identifícase cos necesitados e puxo nas nosas máns o seu coidado:Daquela dirá o Rei aos da súa dereita: "Vinde, benditos demeu Pai, recibide a herdanza do Reino preparado paravós... porque tiven fame, e déstesme de comer; tiven sede,e déstesme de beber; era forasteiro, e acolléstesme;estaba espido, e vestístesme; enfermo, e visitástesme; nacadea, e viñéstesme ver.“Entón os xustospreguntaranlle: "Señor, candote vimos famento… ou sedento...Cando te vimos forasteiro, e teacollemos; ou espido, e tevestimos? Cando te vimosenfermo ou na cadea, e fomosvisitarte?" E o Rei diralles: "Enverdad vos digo que cantofixestes cuns destes meusirmáns máis pequenos, fixestelo
  60. 60. 10. Traballar pola paz Benaventurados os que traballan pola paz, porque eles serán chamados Fillos de Deus (Mt 5, 9).
  61. 61. 11. Deixarse educar por Deus Pai : Se soportades a disciplina, Deus trátavos como a Fillos; porque, que Fillo é aquel a quen o Pai non disciplina? (Heb 12, 7)

×