5º Domingo do Tempo Ordinario – Ciclo B5º Domingo do Tempo Ordinario – Ciclo B
““Os meuOs meus días corren máis que a lanzadeira es días corren máis que a lanzadeira e
consúmense sen esperanza. Recordo que a miña vida éconsúmense sen esperanza. Recordo que a miña vida é
un sopro e que os meus ollos non verán máis a dita”.un sopro e que os meus ollos non verán máis a dita”.
(Xob, 1,6-7)(Xob, 1,6-7)
Moitos enfermos e anciáns teranse identificado moitasMoitos enfermos e anciáns teranse identificado moitas
veces con estas lamentacións.veces con estas lamentacións.
Xob dixera que a noite se lle facía longa e queXob dixera que a noite se lle facía longa e que
se fartaba de dar voltas ata a alba.se fartaba de dar voltas ata a alba.
Quen se cre donoQuen se cre dono
da súa propia vidada súa propia vida
darase por vencidodarase por vencido
ante a experienciaante a experiencia
da enfermidade.da enfermidade.
O misterio da dorO misterio da dor
pon en entredito todas aspon en entredito todas as
nosas seguridades.nosas seguridades.
O evanxeo de Marcos comeza evocando asO evanxeo de Marcos comeza evocando as
actividades que van encher o tempo de Xesús duranteactividades que van encher o tempo de Xesús durante
a súa vida pública:a súa vida pública: (Mc 1,29-39).(Mc 1,29-39).
 A predicación polas aldeas de Galilea,A predicación polas aldeas de Galilea,
 A oración silandeira antes do amencer ,A oración silandeira antes do amencer ,
 A curación dos enfermos.A curación dos enfermos.
A predicaciónA predicación
na sinagogana sinagoga
revélaorevélao
como un Mestrecomo un Mestre
que falaque fala
con autoridade.con autoridade.
A oración lévao tamén á sinagoga no díaA oración lévao tamén á sinagoga no día
do sábado, e encamíñao despois a lugaresdo sábado, e encamíñao despois a lugares
descampados e desertos.descampados e desertos.
E a súa compaxiónE a súa compaxión
cos enfermoscos enfermos
maniféstase de novomaniféstase de novo
na sinagoga, pero tamén nasna sinagoga, pero tamén nas
casas e nos camiños.casas e nos camiños.
O evanxeo de hoxe conta que Xesús curouO evanxeo de hoxe conta que Xesús curou
a sogra de Pedro.a sogra de Pedro.
Xesús tómaa da man. E ela érgueseXesús tómaa da man. E ela érguese
e ponse a servir os seus hóspedes.e ponse a servir os seus hóspedes.
““PARA ISO VIN”.PARA ISO VIN”.
Xesús recoñece que a súa misión é anunciar a boa noticiaXesús recoñece que a súa misión é anunciar a boa noticia
de Deus. A Igrexa exerceu no mundode Deus. A Igrexa exerceu no mundo
un labor de asistencia aos pobres e aos enfermos.un labor de asistencia aos pobres e aos enfermos.
Mais ten que ser fiel, sobre todo, á súa misión deMais ten que ser fiel, sobre todo, á súa misión de
evanxelizar.evanxelizar.
Señor Xesús, recoñecémoste como o MestreSeñor Xesús, recoñecémoste como o Mestre
e a testemuña da misericordia de Deus. Os teus xestose a testemuña da misericordia de Deus. Os teus xestos
son unha ensinanza para toda a Igrexa e para todosson unha ensinanza para toda a Igrexa e para todos
os que pretendemos seguirte polo camiño.os que pretendemos seguirte polo camiño.
Bendito sexas por sempre, Señor! Amén.Bendito sexas por sempre, Señor! Amén.
José Román Flecha Andrés
Texto: a SEMILLA, Ciclo B –Editorial Monte Carmelo 2017
Presentación: Antonia Castro Panero

5º domingo tob 2018

  • 1.
    5º Domingo doTempo Ordinario – Ciclo B5º Domingo do Tempo Ordinario – Ciclo B ““Os meuOs meus días corren máis que a lanzadeira es días corren máis que a lanzadeira e consúmense sen esperanza. Recordo que a miña vida éconsúmense sen esperanza. Recordo que a miña vida é un sopro e que os meus ollos non verán máis a dita”.un sopro e que os meus ollos non verán máis a dita”. (Xob, 1,6-7)(Xob, 1,6-7)
  • 2.
    Moitos enfermos eanciáns teranse identificado moitasMoitos enfermos e anciáns teranse identificado moitas veces con estas lamentacións.veces con estas lamentacións. Xob dixera que a noite se lle facía longa e queXob dixera que a noite se lle facía longa e que se fartaba de dar voltas ata a alba.se fartaba de dar voltas ata a alba.
  • 3.
    Quen se credonoQuen se cre dono da súa propia vidada súa propia vida darase por vencidodarase por vencido ante a experienciaante a experiencia da enfermidade.da enfermidade. O misterio da dorO misterio da dor pon en entredito todas aspon en entredito todas as nosas seguridades.nosas seguridades.
  • 4.
    O evanxeo deMarcos comeza evocando asO evanxeo de Marcos comeza evocando as actividades que van encher o tempo de Xesús duranteactividades que van encher o tempo de Xesús durante a súa vida pública:a súa vida pública: (Mc 1,29-39).(Mc 1,29-39).  A predicación polas aldeas de Galilea,A predicación polas aldeas de Galilea,  A oración silandeira antes do amencer ,A oración silandeira antes do amencer ,  A curación dos enfermos.A curación dos enfermos.
  • 5.
    A predicaciónA predicación nasinagogana sinagoga revélaorevélao como un Mestrecomo un Mestre que falaque fala con autoridade.con autoridade.
  • 6.
    A oración lévaotamén á sinagoga no díaA oración lévao tamén á sinagoga no día do sábado, e encamíñao despois a lugaresdo sábado, e encamíñao despois a lugares descampados e desertos.descampados e desertos.
  • 7.
    E a súacompaxiónE a súa compaxión cos enfermoscos enfermos maniféstase de novomaniféstase de novo na sinagoga, pero tamén nasna sinagoga, pero tamén nas casas e nos camiños.casas e nos camiños.
  • 8.
    O evanxeo dehoxe conta que Xesús curouO evanxeo de hoxe conta que Xesús curou a sogra de Pedro.a sogra de Pedro. Xesús tómaa da man. E ela érgueseXesús tómaa da man. E ela érguese e ponse a servir os seus hóspedes.e ponse a servir os seus hóspedes.
  • 9.
    ““PARA ISO VIN”.PARAISO VIN”. Xesús recoñece que a súa misión é anunciar a boa noticiaXesús recoñece que a súa misión é anunciar a boa noticia de Deus. A Igrexa exerceu no mundode Deus. A Igrexa exerceu no mundo un labor de asistencia aos pobres e aos enfermos.un labor de asistencia aos pobres e aos enfermos. Mais ten que ser fiel, sobre todo, á súa misión deMais ten que ser fiel, sobre todo, á súa misión de evanxelizar.evanxelizar.
  • 10.
    Señor Xesús, recoñecémostecomo o MestreSeñor Xesús, recoñecémoste como o Mestre e a testemuña da misericordia de Deus. Os teus xestose a testemuña da misericordia de Deus. Os teus xestos son unha ensinanza para toda a Igrexa e para todosson unha ensinanza para toda a Igrexa e para todos os que pretendemos seguirte polo camiño.os que pretendemos seguirte polo camiño. Bendito sexas por sempre, Señor! Amén.Bendito sexas por sempre, Señor! Amén.
  • 11.
    José Román FlechaAndrés Texto: a SEMILLA, Ciclo B –Editorial Monte Carmelo 2017 Presentación: Antonia Castro Panero