แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ช อ ว่า
ื่
จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๔
๑. โส ตานิปิ ตถาคตสฺเสว อทาสิ. อถสฺส ราชา ทฺวตฺตึส ยุคา
นิ ทาเปสิ. พฺราหฺมโณ “อตฺตโน อคฺคเหตฺวา ลทฺธํ ลทฺธํ
วิสฺสชฺเชสิเยวา”ติ วาทโมจนตฺถํ ตโต เอกํ ยุคํ อตฺตโน เอกํ พฺ
ราหฺมณิยาติ ทฺเว ยุคานิ คเหตฺวา ตึส ยุคานิ ตถาคตสฺเสว อ
ทาสิ.
 ๑. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท. แม้
เหล่านั้น แก่พระตถาคตเจ้านั่นเทียว ฯ ครั้งนั้น อ. พระราชา
(ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว ซึ่งคู่ ๓๒ ท. แก่
พราหมณ์นั้น ฯ อ. พราหมณ์ ถือเอาแล้ว ซึ่งคู่ ท. ๒ คือ ซึ่ง
คู่ ๆ ๑ เพือตน (ซึ่งคู่) คู่ ๑ เพือนางพราหมณี จากคู่ ๓๒ นั้น
่
่
เพืออันเปลื้องซึ่งวาทะ ว่า อ. พราหมณ์ ไม่ถอเอาแล้ว เพื่อ
่
ื
ตน สละวิเศษแล้ว (ซึ่งคู่) อัน ๆ ตน ได้แล้ว ๆ นั่นเทียว ดังนี้


 ๒.

ราชา ปน ตสฺมึ สตฺตกฺขตฺตุมปิ ททนฺเต ปุน ทาตุ
ฺ
กาโมเยว อโหสิ. ปุพฺเพ มหา-เอกสาฏโก จตุสฏฺฐิยา
สาฏกยุเคสุ ทฺเว
อคฺคเหสิ อยํ ปน ทฺวตฺตึสาย
ลทฺธกาเล ทฺเว อคฺคเหสิ.
 ๒. ส่วนว่า อ. พระราชา, ครั้นเมือพราหมณ์นน
่
ั้
ถวายอยู่ แม้ ๗ ครั้ง, เป็นผู้ทรงประสงค์เพืออัน
่
พระราชทาน อีก เทียว ได้เป็นแล้ว ฯ อ. พราหมณ์
ชื่อว่ามหาเอกสาฎก ได้ถือเอาแล้ว ในคู่แห่งผ้า
สาฎก ท. ๖๔ หนา (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฏก ท.) ๒ ใน
กาลก่อน ฯ ส่วนว่า อ. พราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎกนี้
ได้ถือเอาแล้ว (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ ในกาล
 ๓.

ราชา ปุริเส อาณาเปสิ “ทุกฺกรํ ภเณ พฺ
ราหฺมเณน กตํ อนฺเตปุเร มม ทฺเว กมฺพลานิ อาหรา
เปยฺยาถา”ติ. เต ตถา กรึสุ.
 ๔. ราชา สตสหสฺสคฺฆนเก ทฺเว กมฺพเล ทาเปสิ.
 ๓. อ. พระราชา ทรงยังราชบุรุษ ท. ให้รู้ทวแล้ว ว่า
ั่
แนะพนาย อ. กรรมอันบุคคลกระทําได้โดยยาก อัน
พราหมณ์ กระทําแล้ว, อ. เจ้า ท. (ยังกันและกัน)
พึงให้นํามา ซึ่งผ้ากัมพล ท. ๒ ของเรา ในภายใน
แห่งวัง ดังนี้ ฯ อ. ราชบุรุษ ท. เหล่านั้น กระทําแล้ว
อย่างนัน ฯ
้
 ๔. อ. พระราชา (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้

แปลโดยพยัญชนะเรื่องพราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎก๔

  • 1.
    แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ชอ ว่า ื่ จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๔ ๑. โส ตานิปิ ตถาคตสฺเสว อทาสิ. อถสฺส ราชา ทฺวตฺตึส ยุคา นิ ทาเปสิ. พฺราหฺมโณ “อตฺตโน อคฺคเหตฺวา ลทฺธํ ลทฺธํ วิสฺสชฺเชสิเยวา”ติ วาทโมจนตฺถํ ตโต เอกํ ยุคํ อตฺตโน เอกํ พฺ ราหฺมณิยาติ ทฺเว ยุคานิ คเหตฺวา ตึส ยุคานิ ตถาคตสฺเสว อ ทาสิ.  ๑. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท. แม้ เหล่านั้น แก่พระตถาคตเจ้านั่นเทียว ฯ ครั้งนั้น อ. พระราชา (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว ซึ่งคู่ ๓๒ ท. แก่ พราหมณ์นั้น ฯ อ. พราหมณ์ ถือเอาแล้ว ซึ่งคู่ ท. ๒ คือ ซึ่ง คู่ ๆ ๑ เพือตน (ซึ่งคู่) คู่ ๑ เพือนางพราหมณี จากคู่ ๓๒ นั้น ่ ่ เพืออันเปลื้องซึ่งวาทะ ว่า อ. พราหมณ์ ไม่ถอเอาแล้ว เพื่อ ่ ื ตน สละวิเศษแล้ว (ซึ่งคู่) อัน ๆ ตน ได้แล้ว ๆ นั่นเทียว ดังนี้ 
  • 2.
     ๒. ราชา ปนตสฺมึ สตฺตกฺขตฺตุมปิ ททนฺเต ปุน ทาตุ ฺ กาโมเยว อโหสิ. ปุพฺเพ มหา-เอกสาฏโก จตุสฏฺฐิยา สาฏกยุเคสุ ทฺเว อคฺคเหสิ อยํ ปน ทฺวตฺตึสาย ลทฺธกาเล ทฺเว อคฺคเหสิ.  ๒. ส่วนว่า อ. พระราชา, ครั้นเมือพราหมณ์นน ่ ั้ ถวายอยู่ แม้ ๗ ครั้ง, เป็นผู้ทรงประสงค์เพืออัน ่ พระราชทาน อีก เทียว ได้เป็นแล้ว ฯ อ. พราหมณ์ ชื่อว่ามหาเอกสาฎก ได้ถือเอาแล้ว ในคู่แห่งผ้า สาฎก ท. ๖๔ หนา (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฏก ท.) ๒ ใน กาลก่อน ฯ ส่วนว่า อ. พราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎกนี้ ได้ถือเอาแล้ว (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ ในกาล
  • 3.
     ๓. ราชา ปุริเสอาณาเปสิ “ทุกฺกรํ ภเณ พฺ ราหฺมเณน กตํ อนฺเตปุเร มม ทฺเว กมฺพลานิ อาหรา เปยฺยาถา”ติ. เต ตถา กรึสุ.  ๔. ราชา สตสหสฺสคฺฆนเก ทฺเว กมฺพเล ทาเปสิ.  ๓. อ. พระราชา ทรงยังราชบุรุษ ท. ให้รู้ทวแล้ว ว่า ั่ แนะพนาย อ. กรรมอันบุคคลกระทําได้โดยยาก อัน พราหมณ์ กระทําแล้ว, อ. เจ้า ท. (ยังกันและกัน) พึงให้นํามา ซึ่งผ้ากัมพล ท. ๒ ของเรา ในภายใน แห่งวัง ดังนี้ ฯ อ. ราชบุรุษ ท. เหล่านั้น กระทําแล้ว อย่างนัน ฯ ้  ๔. อ. พระราชา (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้