1. แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ช ื่อ
ว่า จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๒
 ๑.
อถสฺส สรีรํ ผรมานา ปญฺจวณฺณา ปีติ อุปฺปชฺชิ.
 ๒. โส สตฺถารํ ปูชิตุกาโม หุตฺวา “สเจ อิมํ สาฏกํ ทสฺ
สามิ เนว พฺราหฺมณิยา น มยฺหํ ปารุปนํ ภวิสฺสตี”ติ
จินฺเตสิ.
 ๑. ครั้งนัน อ. ปีติ มีวรรณะ ๕ เกิดขึ้นแล้ว แผ่ไปอยู่
้
ตลอดสรีระ ของพราหมณ์นน ฯ
ั้
 ๒. อ. พราหมณ์นั้น เป็นผู้ใคร่เพืออันบูชา ซึ่งพระ
่
ศาสดา เป็น คิดแล้ว ว่า ถ้าว่า อ. เรา จักถวาย ซึ่ง
ผ้าสาฎกผืนนีไซร้, (อ. ผ้าเป็นเครื่องห่ม) ของนาง
้
พราหมณี (จักมี) หามิได้นั่นเทียว อ. ผ้าเป็นเครื่อง
ห่ม ของเรา จักมี หามิได้ ดังนี้ ฯ

2.  ๓.
อถสฺส มจฺเฉรจิตฺตานํ สหสฺสํ อุปฺปชฺชิ ปุเนกํ
สทฺธาจิตฺตํ อุปฺปชฺชิ.
 ๔. ตํ อภิภวิตฺวา ปุน มจฺเฉรสหสฺสํ อุปฺปชฺชิ.
 ๓. ครั้งนั้น อ. พัน แห่งจิตดวงประกอบพร้อมแล้ว
ด้วยความตระหนี่ ท. เกิดขึ้นแล้ว แก่พราหมณ์นั้น,
อ. จิตดวงประกอบพร้อมแล้วด้วยศรัทธา ดวงหนึง
่
เกิดขึ้นแล้ว อีก,
 ๔. อ. พันแห่งจิตดวงประกอบพร้อมแล้วด้วยความ
ตระหนี่ เกิดขึ้นแล้ว ครอบงําอยู่ ซึ่งจิตดวงประกอบ

3.  ๕.
อิติสฺส พลวมจฺเฉรํ พนฺธิตฺวา คณฺหนฺตํ วิย สทฺธา
จิตฺตํ ปฏิพาหติเยว.
 ๖. ตสฺส “ทสฺสามิ น ทสฺสามี”ติ
จินฺเตนฺตสฺเสว
ปฐมยาโม อปคโต มชฺฌิมยาโม สมฺปตฺโต.
 ๕. อ. ความตระหนี่มกําลัง แห่งพราหมณ์นน
ี
ั้
ราวกะว่าผูกถือเอาอยู่ ย่อมห้ามซึ่งจิตดวงประกอบ
พร้อมแล้วด้วยศรัทธานั่นเทียว ด้วยประการฉะนี้ ฯ
 ๖. เมือพราหมณ์นน คิดอยูว่า อ. เรา จักถวาย อ.
่
ั้
่
เรา จักไม่ถวาย ดังนีนั่นเทียว อ. ปฐมยาม เป็นไปล่
้
วงวิเศษแล้ว อ.มัชฌิมยาม ถึงพร้อมแล้ว ฯ

4.  ๗.
มชฺฌมยาเม สมฺปตฺเต ตสฺมมปิ ทาตุ นาสกฺขิ.
ิ
ิ ฺ
 ๗. ในลำาดับนั้น ครั้นเมือมัชฌิมยาม ถึงพร้อมแล้ว
่
อ. พราหมณนั้น ไม่ได้อาจแล้ว เพืออันถวาย ใน
่
มัชฌิมยามนั้น ฯ