แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ช ื่อ
ว่า จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๓
 ๑.

ปจฺฉมยาเม สมฺปตฺเต โส จินเตสิ “มม สทฺธาจิตฺ
ิ
ฺ
เตน มจฺเฉรจิตฺเตน จ สทฺธึ ยุชฺฌนฺตสฺเสว ทฺเว ยามา
วีติวตฺตา อิทํ มม เอตฺตกํ มจฺเฉรจิตฺตํ วฑฺฒมานํ จ
ตูหิ อปาเยหิ สีสํ อุกฺขิปิตุ น ทสฺสติ ทสฺสามิ น”นฺติ.
 ๑. ครั้นเมือปัจฉิมยาม ถึงพร้อมแล้ว อ. พราหมณ์
่
นัน คิดแล้ว ว่า เมือเรา รบอยู่ กับ ด้วยจิตดวง
้
่
ประกอบด้วยพร้อมแล้วด้วยศรัทธาด้วย ด้วยจิตดวง
ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนีด้วยนันเทียว
่
่
อ. ยาม ท. ๒ เป็นไปล่วงวิเศษแล้ว , อ. จิตดวง
ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนี่ มีประมาณเท่า
นี้ ของเรา นี้ เจริญอยู่ จักไม่ให้ เพืออันยกขึ้น ซึ่ง
่
 ๒.

โส มจฺเฉรสหสฺสํ อภิภวิตฺวา สทฺธาจิตฺตํ ปุเรจาริกํ
กตฺวา สาฏกํ
อาทาย สตฺถุ ปาทมูเล ฐเปตฺวา
“ชิตํ เม ชิตํ เม”ติ ติกฺขตฺตุ
มหาสทฺทมกาสิ.
 ๒. อ. พราหมณ์นั้น ครองงําแล้ว ซึ่งพันแห่งจิตดวง
ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนี่ กระทําแล้ว
ซึงจิตดวงประกอบพร้อมแล้วด้วยศรัทธา ให้เป็นจิต
่
ประกอบแล้วด้วยอันเทียวไปในก่อน ถือเอาแล้ว
่
ซึงผ้าสาฎก ว่างไว้แล้ว ณ ที่ใกล้แห่งพระบาท ของ
่
พระศาสดา ได้กระทําแล้ว ซึ่งเสียงใหญ่ ๓ ครั้ง ว่า
อันเรา ชนะแล้ว, อันเรา ชนะแล้ว ดังนี้เป็นต้น ฯ
 ๓.

ราชา ปเสนทิ โกสโล ธมฺมํ สุณนฺโต ตํ สทฺทํ สุตฺ
วา “ปุจฺฉถ นํ กึ กิร เตน ชิต”นฺติ อาห.
 ๓. อ. พระราชา พระนามว่าปเสนทิโกศล ทรงสดับ
อยู่ ซึ่งธรรม ทรงสดับแล้ว ซึงเสียง นั้น ตรัสแล้ว ว่า
่
อ. เจ้า ท. จงถาม ซึ่งพราหมณ์นั้น, ได้ยนว่า
ิ
อ.อะไร อันพราหมณ์นั้น ชนะแล้ว ดังนี้ ฯ
 ๔.

โส ราชปุริเสหิ ปุจฺฉโต ตมตฺถํ อาโรเจสิ. ตํ
ิ
สุตฺวา ราชา “ทุกฺกรํ กตํ พฺราหฺมเณน สงฺคหมสฺส
กริสฺสามี”ติ เอกํ สาฏกยุคํ ทาเปสิ.
 ๔. อ. พราหมณ์นั้น ผู้ อันราชบุรุษ ท. ถามแล้ว
บอกแล้ว ซึ่งเนื้อความ นัน ฯ อ. พระราชา ทรงสดับ
้
แล้ว ซึ่งเนือความนั้น (ทรงดําริแล้ว) ว่า อ. กรรมอัน
้
บุคคลกระทําได้โดยยาก อันพราหมณ์ กระทําแล้ว,
อ. เรา จักกระทํา ซึงการสงเคราะห์ แก่พราหมณ์
่
นัน ดังนี้ (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว
้
ซึงคู่แห่งผ้าสาฎก คู่หนึง ฯ
่
่
 ๕.

โส ตมฺปิ ตถาคตสฺเสว อทาสิ. ปุน ราชา ทฺเว จตฺ
ตาริ อฏฺฐ โสฬสาติ ทฺวิคุณํ กตฺวา ทาเปสิ.
 ๕. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก
แม้นั้น แก่พระตถาคตเจ้านันเทียว ฯ อ. พระราชา
่
(ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว กระทํา
ให้คูณด้วย ๒ คือ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ (ซึงคู่
่
แห่งผ้าสาฎก ท.) ๔ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๘ (ซึ่งคู่
แห่งผ้าสาฎก ท.) ๑๖ อีก ฯ
 ๕.

โส ตมฺปิ ตถาคตสฺเสว อทาสิ. ปุน ราชา ทฺเว จตฺ
ตาริ อฏฺฐ โสฬสาติ ทฺวิคุณํ กตฺวา ทาเปสิ.
 ๕. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก
แม้นั้น แก่พระตถาคตเจ้านันเทียว ฯ อ. พระราชา
่
(ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว กระทํา
ให้คูณด้วย ๒ คือ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ (ซึงคู่
่
แห่งผ้าสาฎก ท.) ๔ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๘ (ซึ่งคู่
แห่งผ้าสาฎก ท.) ๑๖ อีก ฯ

แปลโดยพยัญชนะเรื่องพราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎก๓

  • 1.
    แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ชื่อ ว่า จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๓  ๑. ปจฺฉมยาเม สมฺปตฺเต โส จินเตสิ “มม สทฺธาจิตฺ ิ ฺ เตน มจฺเฉรจิตฺเตน จ สทฺธึ ยุชฺฌนฺตสฺเสว ทฺเว ยามา วีติวตฺตา อิทํ มม เอตฺตกํ มจฺเฉรจิตฺตํ วฑฺฒมานํ จ ตูหิ อปาเยหิ สีสํ อุกฺขิปิตุ น ทสฺสติ ทสฺสามิ น”นฺติ.  ๑. ครั้นเมือปัจฉิมยาม ถึงพร้อมแล้ว อ. พราหมณ์ ่ นัน คิดแล้ว ว่า เมือเรา รบอยู่ กับ ด้วยจิตดวง ้ ่ ประกอบด้วยพร้อมแล้วด้วยศรัทธาด้วย ด้วยจิตดวง ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนีด้วยนันเทียว ่ ่ อ. ยาม ท. ๒ เป็นไปล่วงวิเศษแล้ว , อ. จิตดวง ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนี่ มีประมาณเท่า นี้ ของเรา นี้ เจริญอยู่ จักไม่ให้ เพืออันยกขึ้น ซึ่ง ่
  • 2.
     ๒. โส มจฺเฉรสหสฺสํอภิภวิตฺวา สทฺธาจิตฺตํ ปุเรจาริกํ กตฺวา สาฏกํ อาทาย สตฺถุ ปาทมูเล ฐเปตฺวา “ชิตํ เม ชิตํ เม”ติ ติกฺขตฺตุ มหาสทฺทมกาสิ.  ๒. อ. พราหมณ์นั้น ครองงําแล้ว ซึ่งพันแห่งจิตดวง ประกอบพร้อมแล้วด้วยความตระหนี่ กระทําแล้ว ซึงจิตดวงประกอบพร้อมแล้วด้วยศรัทธา ให้เป็นจิต ่ ประกอบแล้วด้วยอันเทียวไปในก่อน ถือเอาแล้ว ่ ซึงผ้าสาฎก ว่างไว้แล้ว ณ ที่ใกล้แห่งพระบาท ของ ่ พระศาสดา ได้กระทําแล้ว ซึ่งเสียงใหญ่ ๓ ครั้ง ว่า อันเรา ชนะแล้ว, อันเรา ชนะแล้ว ดังนี้เป็นต้น ฯ
  • 3.
     ๓. ราชา ปเสนทิโกสโล ธมฺมํ สุณนฺโต ตํ สทฺทํ สุตฺ วา “ปุจฺฉถ นํ กึ กิร เตน ชิต”นฺติ อาห.  ๓. อ. พระราชา พระนามว่าปเสนทิโกศล ทรงสดับ อยู่ ซึ่งธรรม ทรงสดับแล้ว ซึงเสียง นั้น ตรัสแล้ว ว่า ่ อ. เจ้า ท. จงถาม ซึ่งพราหมณ์นั้น, ได้ยนว่า ิ อ.อะไร อันพราหมณ์นั้น ชนะแล้ว ดังนี้ ฯ
  • 4.
     ๔. โส ราชปุริเสหิปุจฺฉโต ตมตฺถํ อาโรเจสิ. ตํ ิ สุตฺวา ราชา “ทุกฺกรํ กตํ พฺราหฺมเณน สงฺคหมสฺส กริสฺสามี”ติ เอกํ สาฏกยุคํ ทาเปสิ.  ๔. อ. พราหมณ์นั้น ผู้ อันราชบุรุษ ท. ถามแล้ว บอกแล้ว ซึ่งเนื้อความ นัน ฯ อ. พระราชา ทรงสดับ ้ แล้ว ซึ่งเนือความนั้น (ทรงดําริแล้ว) ว่า อ. กรรมอัน ้ บุคคลกระทําได้โดยยาก อันพราหมณ์ กระทําแล้ว, อ. เรา จักกระทํา ซึงการสงเคราะห์ แก่พราหมณ์ ่ นัน ดังนี้ (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว ้ ซึงคู่แห่งผ้าสาฎก คู่หนึง ฯ ่ ่
  • 5.
     ๕. โส ตมฺปิตถาคตสฺเสว อทาสิ. ปุน ราชา ทฺเว จตฺ ตาริ อฏฺฐ โสฬสาติ ทฺวิคุณํ กตฺวา ทาเปสิ.  ๕. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก แม้นั้น แก่พระตถาคตเจ้านันเทียว ฯ อ. พระราชา ่ (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว กระทํา ให้คูณด้วย ๒ คือ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ (ซึงคู่ ่ แห่งผ้าสาฎก ท.) ๔ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๘ (ซึ่งคู่ แห่งผ้าสาฎก ท.) ๑๖ อีก ฯ
  • 6.
     ๕. โส ตมฺปิตถาคตสฺเสว อทาสิ. ปุน ราชา ทฺเว จตฺ ตาริ อฏฺฐ โสฬสาติ ทฺวิคุณํ กตฺวา ทาเปสิ.  ๕. อ. พราหมณ์นั้น ได้ถวายแล้ว ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก แม้นั้น แก่พระตถาคตเจ้านันเทียว ฯ อ. พระราชา ่ (ทรงยังราชบุรุษ ท.) ให้พระราชทานแล้ว กระทํา ให้คูณด้วย ๒ คือ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๒ (ซึงคู่ ่ แห่งผ้าสาฎก ท.) ๔ (ซึ่งคู่แห่งผ้าสาฎก ท.) ๘ (ซึ่งคู่ แห่งผ้าสาฎก ท.) ๑๖ อีก ฯ