1. โรคหอบหืด

2. โรคหอบหืด
โรคหอบหืดเป็นโรคของหลอดลมที่มีการอักเสบเรื้อรัง เป็นผล
ให้มี cell ต่างๆ เช่น eosinophils,,macrophage,neutrophil มา
สะสมที่เยื่อบุผนังหลอดลม ทาให้เยื่อบุผนังหลอดลมมีปฏิกิริยา
ตอบสนองต่อสารภูมิแพ้ และสิ่งแวดล้อมมากกว่าคนปกติ [bronchial
hyper-reactivity] ผลจากการอักเสบจึงทาให้เยื่อบุผนังหลอดลมมี
การหนาตัว กล้ามเนื้อหลอดลมมีการหดเกร็งตัว ทาให้ผู้ป่วยมีอาการ
ไอ แน่นหน้าอก หายใจมีเสียงหวีด และหอบเหนื่อย อาการหอบ
เหนื่อยจะเกิดขึ้นทันทีที่ได้รับสารภูมิแพ้

3. สาเหตุ
- หลอดลมของผูเป็นโรคหอบหืดมีความไวผิดปกติตอสิ่งกระตุ้น (STIMULI) สิ่งกระตุ้น
้ ่
ส่งเสริมให้เกิดอาการหอบหืดได้แก่
- สารก่อภูมิแพ้ เช่น ฝุ่น , ไรฝุ่น , ขนสัตว์ , ละอองเกสร
- สารระคายเคือง เช่น ควันบุหรี่ , มลพิษในอากาศ , กลิ่น , ควัน
- การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ เช่น ความเครียด , ความโกรธ , ความกลัว , ความดีใจ
- การออกกาลังกาย
- การเปลี่ยนแปลงของอากาศ
- การติดเชื้อไวรัสของระบบทางเดินหายใจ
- ยา เช่น ยาแอสไพริน , ยาลดความดันบางกลุ่ม
- อาหาร เช่น อาหารทะเล , ถั่ว , ไข่ , นม , ปลา , สารผสมในอาหาร เป็นต้น

4. อาการของโรคหอบหืด
เมื่อได้รับสิ่งกระตุ้นหลอดลมจะเกิดอาการอักเสบ เยื่อบุหลอดลม
จะบวมทาให้หลอดลมตีบแคบลง ขณะเดียวกันการอักเสบทาให้
หลอดลมมีความไวต่อการกระตุ้นและตอบสนองโดยการหดเกร็งตัวของ
กล้ามเนื้อหลอดลม ทาให้หลอดลมตีบแคบลงไปอีก นอกจากนี้หลอดลม
ที่อักเสบจะมีการหลั่งเมือกออกมามาก ทาให้ท่อทางเดินหายใจตีบ
แคบ นอกจากนี้กล้ามเนื้อท่อทางเดินหายใจยังเกิดการหดตัว ทั้งหมด
นี้ทาให้เกิดอาการ หายใจลาบาก ไอ หายใจมีเสียงวี๊ด หายใจถี่ และ
รู้สึกแน่นหน้าอก ในรายที่มีอาการรุนแรง อาจพบริมฝีปากและเล็บมี
สีเขียวคล้า

5. การเปลี่ยนแปลงของหลอดลมขณะเป็นหอบหืด
หลอดลมของคนปกติจะมีกล้ามเนื้อ
[Airway muscle] และเยื่อบุ
หลอดลม[Airway lining]ในสภาพ
ปกติ
เมื่อร่างกายได้รับสารภูมิแพ้มา
กระตุ้น กล้ามเนื้อหลอดลมจะบีบตัว
เยื่อบุหลอดลมจะมีการอักเสบเกิด
การหน้าตัว ร่วมการหลังของเสมะ
่
เป็นปริมาณมากทาให้เกิดการอุด
ทางเดินหายใจ ผู้ป่วยจะหายใจ
ลาบาก

6. การรักษา
การรักษาหอบหืดในปัจจุบันได้เปลี่ยนจากเดิมดังนี้
เมื่อสมัยก่อนการรักษาหอบหืดเป็นเพียงให้ยาขยายหลอดลม
bronchodilator เท่านั้นแต่ปัจจุบนได้มีความเข้าใจกลไกการเกิดโรคหอบหืดดีขึ้น
ั
ว่าโรคหอบหืดเป็นโรคที่เกิดจากการอักเสบของหลอดลม ทาให้เยื่อบุหลอดลมหนา
ตัวและมีเสมหะอุดหลอดลมปัจจุบันการรักษาโรคหอบหืด จะอาศัยยาที่ลดการ
อักเสบเป็นหลักโดยอาศัยยาขยายหลอดลมเป็นตัวเสริม ยาลดการอักเสบจะป้องกัน
ไม่ให้หลอดลมบีบตัว ลดการอักเสบของหลอดลมจึงป้องกันหอบหืดได้
ผู้ป่วยควรปรึกษากับแพทย์ถึงแผนการรักษา โดยการวางแผนการรักษาแพทย์
ต้องอาศัยความร่วมมือจากผู้ปวยเป็นอันมาก แพทย์อยากทรายว่าระหว่างที่อยู่
่
บ้านอาการหอบหืดเป็นอย่างไรบ้างโดยผู้ป่วยควรมีสมุดประจาตัว และคอยบันทึก
ความรุนแรงของโรค เพื่อไปพบแพทย์ให้นาสมุดไปพบแพทย์ด้วย

7. การป้องกัน
1. เด็กควรกินปลาที่มีไขมันมากเป็นประจา เช่น ปลาค็อด จะช่วยลดความเสี่ยงต่อ
การเป็นหอบหืด
2. รับประทานอาหารที่มี แมกนีเซียมสูง ได้แก่ เมล็ดทานตะวัน
3. ค้นหาว่าแพ้อะไร และพยายามหลีกเลี่ยง
4. งดอาหารที่กระตุ้นอาการหอบหืด ขึ้นอยู่กับแต่ละคน เช่น อาหารที่ใส่สารกัน
บูดเช่น เบนโซเอท ซัลไฟท์
5. งดอาหารที่ใส่สีสังเคราะห์ เช่น tartrazine , brilliant blue
6. งดนมวัว ธัญพืช ไข่ ปลา ถั่วลิสง
7. รับประทานยาและออกกาลังกาย
ตามที่แพทย์แนะนาอย่างสม่าเสมอ

8. The end

9. จัดทาโดย
นางสาวปิยะนารถ จอมผล เลขที่ 31 ม.4/3
นางสาวสุธาสินี มุมทอง เลขที่ 32 ม.4/3
นางสาวฐิติมา หัตถปะนิตย์ เลขที่ 37 ม.4/3
นางสาวนราลิน ผลจันทร์ เลขที่ 40 ม.4/3
โรงเรียนบ้านสวน(จั่นอนุสรณ์)