Ο τρόπος διδασκαλίας στο σημερινό σχολείο, με τον καθηγητή να παραδίδει στον πίνακα το μάθημα και τους μαθητές να λύνουν ασκήσεις στο σπίτι, δεν έχει μεγάλες διαφορές με τα συστήματα του παρελθόντος. Τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα ζητούν παιδαγωγικές στρατηγικές και δραστηριότητες που εμπλέκουν ενεργά τους μαθητές στη μαθησιακή διαδικασία και την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στη διδασκαλία, καθώς μελέτες δείχνουν ότι βοηθούν τους μαθητές στην κατανόηση, οι μαθητικές επιδόσεις αυξάνονται, ενώ ο απαιτούμενος διδακτικός χρόνος μειώνεται. Ιδιαίτερα η εφαρμογή της Αντεστραμμένης Διδασκαλίας (flipped classroom, όπου οι ασκήσεις και οι δραστηριότητες εμπέδωσης των μαθητών μεταφέρονται στο σχολείο, ενώ η παράδοση του μαθήματος γίνεται στο σπίτι, με αξιοποίηση συνήθως βίντεο και άλλου ψηφιακού υλικού, φαίνεται πολύ υποσχόμενη, ενώ ταυτόχρονα έχει την αποδοχή τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών.
Η αξιοποίηση βίντεο, προσομοιώσεων και άλλου ψηφιακού υλικού στη διδασκαλία, αποτελεί ένα μικρό μόνο τμήμα από τις δυνατότητες που παρέχουν τα σύγχρονα υπολογιστικά συστήματα στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα της τεχνητής νοημοσύνης (artificial intelligence) και της μηχανικής μάθησης (machine learning), που «αόρατα» ήδη χρησιμοποιούνται στις μηχανές αναζήτησης και μετάφρασης , σε συστήματα ανάλυσης μαθησιακών πρακτικών και αποτελεσμάτων (learning analytics) μέχρι σε ημι-αυτοματοποιημένα συστήματα διδασκαλίας, σαν ατό του Khan Academy. Ο συνδυασμός των παραπάνω, μαζί με την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων των μαθητών στο πλαίσιο των επιζητούμενων ικανοτήτων του «μαθητή του 21ου αιώνα», εκτιμάται ότι θα επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στην εκπαίδευση τα επόμενα χρόνια.