1. OBSTRÜKTİF UYKU APNESİ
Obstrüktif Sleep Apne Sendromu
(OSAS)

2. uyku
• Kişinin çevresel uyaranlara karşı reaktivşitesinin geçiçi olarak
kaybolmasıdır.
• nREM ve REM periyotları (90 dak) ile devam eden bir siklusu var.
• nREM uykunun % 75-80 ini oluşturur.
• nREM gittikçe derinleşen 4 faza ayrılır.
• 1. Faz % 10-20 lik bir bölüm olup, uykuya geçiştir.
• 2. Faz gerçek uykudur. Uykunun %30-40 ını oluşturur. Faz 1 de
görülen uyanmalar yoktur.
• Faz 3 ve 4 erişkin uykusunun % 10 unu sağlar.
• Uykudaki dinlenme bu derin uyku peryotlarının süresine bağlıdır.
• REM uykusu erişkinde %20-25 lik bir bölüm olup uykuya dalıştan 90
dakika sonra görülür.
• Gece boyunca REM uyku süresi gittikçe uzar: REM in büyük bölümü
uykunun 2. Yarısında oluşur.

3. uyku
• REM evresinde iskelet kaslarında paralizi
gelişir.
• Üst hava yolunda kollabe olma riski artar.
• Uyanmaya neden olan vücut koruyucu
uyarılara duyarlılık azalır. Uzun süreli
apneler ve düşük oksijen satürasyonu bu
evrede görülür.
• OSAS daha çok bu dönemde görülür

4. Uyku bozuklukları
• Yaklaşık 84 hastalık tablosu tanımlanmış.
• Basit horlama
• Üst hava yolları direnç sendromu
• OSAS
• Picwician sendromu

5. tanım
• Apne: solunumun 10 sn süreyle kesilmesi.
• Hipopne: hava akımının % 50 den fazla azalması.
• OUA: solunum eforu olmasına rağmen hava
akımının olmaması.
• Santral uyku apnesi: solunum eforunun kaybı ile
birlikte hava akımı olmaması.
• Mikst UA: santral başlayıp obstrüktif devam eden
apnedir.
• 1 saatte oluşan apne sayısına “apne indeksi” denir.
• OSAS demek için apne indeksi 5 veya daha fazla
olmalı.

6. tipleri
• Obstrüktif SA
• Santral SA
• Miks SA

7. epidemiyoloji
• Toplumda % 4 olduğu tahmin ediliyor.
• Kadınlarda %2, erkeklerde % 5-10.
• Hastaların 2/3 ü şişmandır.
• Yaşla birlikte sıklık artar.
• E; %53, K; %38 i ara sıra
• E; %31, K; %19 u alışkanlık olarak horlar.
• Horlama alışkanlığı olanların % 35-60 ında
muhtemel OSAS vardır.

8. Fizyopatoloji
• Faringeal kasların tonüsü
• İnspirasyonda oluşan negatif basınç
• Hava yolları anatomisi
– Tonsiller hipertrofi
– Yumuşak damak genişliği
– Büyük uvula
– Dil kökü hipertrofisi
– Faringeal mukoza darlığı

9. Fizyopatoloji
• CO2 basıncı artar
• O2 basıncı düşer (60 sn süren apnelerde %
35-50)
• Pulmoner kan basıncı artar.
• Bradikardi oluşur. 30/dak
• Uyanınca taşikardi oluşur.
• Kardiak arrest, MI riski. indeks 20 ve üzeri

10. Predispozan faktörler
• Kilo
• Erkeklerde 8 kat fazla
• 40 yaş üzeri
• Boyun yapısı
• Adeno-tonsiller hipertrofi
• Büyük uvula
• Kranio-fasial anomaliler
• Alkol ve sedatif ilaçlar
• Nazal tampon

11. Klinik
• Gündüz belirtileri
– Gündüz uyuklamaları
– Konsantrasyon bozukluğu
– Sabah baş ağrıları (%20)
– Unutkanlık, hafıza kusurları
– Uykudan yorgun kalkma

12. klinik
• Gece belirtileri
– Horlama
– Ağız - boğaz kuruluğu
– Nokturnal poliüri
– Gece terlemesi
– Kabus görme, anormal hareketler
– Uykuya dalma ve sürdürmede zorluk

13. Klinik
• Apne indeksine göre
– 5-15 hafif
– 15-30 orta
– 30 üzeri ağır OSAS

14. tanı
• Üst hava yolunun değerlendirilmesi
– Sefalometri
– BT-MR
• Uyku çalışmaları
• Polisomnografi
– EEG
– EOG
– EMG
– EKG
– Abdominal ve torakal solunum hareketleri

15. Çocuk-yetişkin
• Horlama sürekli • Horlama apneli
• Ağız solunumu • Belirgin değil
belirgin • Şişmanlık önemli
• Şişmanlık belirsiz • Gündüz uyuklama
• Okul başarısı • Trakeotomi ve CPAP
• Adenotonsillektomi

16. tedavi
• Medikal tedavi
– Öneriler
– Hastalıkların tedavisi
– İlaç tedavisi (protiptilin) tonüsü artırıyor.
– Nazal dekonjestanlar.
– nCPAP*
– Protezler
Cerrahi tedavi
trakeotomi*
UPPP
Çocuklarda adenotonsillektomi*