Γ2
 Πλατόνι σύμβολο του
κοσμοπολίτικου νησιού της
Ρόδου. Στην είσοδο του
παλιού λιμανιού στο
Μανδράκι, πάνω σε δύο
στήλες στέκονται εκεί
αγέρωχα, ατενίζοντας τη
θάλασσα , ένα αρσενικό και
ένα θηλυκό ιστορικά
σύμβολα της πολιτιστικής
κληρονομιάς του νησιού.
Το ελάφι της ΡΟΔΟΥ
Πλατόνι είναι η ονομασία του και είναι το πασίγνωστο σε όλο τον
κόσμο ελαφάκι, σύμβολο του κοσμοπολίτικου νησιού της Ρόδου. Στην
είσοδο του παλιού λιμανιού στο Μανδράκι, πάνω σε δύο στήλες
στέκονται εκεί αγέρωχα, ατενίζοντας τη θάλασσα , ένα αρσενικό και
ένα θηλυκό ιστορικά σύμβολα της πολιτιστικής κληρονομιάς του
νησιού.
Κομμάτι του φυσικού πλούτου της Ρόδου, το μικρόσωμο ελάφι (Dama
dama) είναι το μεγαλύτερο θηλαστικό που ζει ελεύθερο στο νησί.
Λέγεται ότι το έφεραν στο νησί οι Ιωαννίτες ιππότες ή ότι το εισήγαγαν
οι Ιταλοί σαν θηρεύσιμο είδος. Πρέπει όμως η παρουσία του στο νησί
να είναι ακόμα παλαιότερη και αυτό το μαρτυρούν οστεολογικά
ευρήματα σε νεολιθικό οικισμό όπως και αναπαραστάσεις σε αγγεία
του 7ου π.χ αιώνα.
Το πλατόνι είναι πολύ όμορφο με μεγάλα μάτια, μηρυκαστικό,
θηλαστικό, με τέλειες αναλογίες στο σώμα του, μαλακό τρίχωμα και
με τις χαρακτηριστικές άσπρες βούλες στη ράχη του. Τα αρσενικά τα
στολίζουν πολύ όμορφα και συμμετρικά παλαμοειδή κέρατα. Ζουν
ελεύθερα σε αμιγή δάση του νησιού όπως και σε τόπους με χαμηλή
βλάστηση από σχίνα, κουμαριές, πουρνάρια πάντα όμως κοντά σε
νερό. Εκτός από τα ελεύθερα υπάρχουν και ελάφια που ζουν σε
περιφραγμένους χώρους στο νησί, όπως και μερικά έχουν μεταφερθεί
και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας σε ζωολογικούς κήπους και πάρκα.
 Παραδοσιακό φαγητό η συνταγή αυτή αφορά
φύλλα διάφορων λαχανικών τυλιγμένα με
ρύζι , κρέας και λαχανικά. Η λέξη
προέρχεται από την τουρκική λέξη «yaprak»
που σημαίνει φύλλο. Υπάρχουν διάφορες
εκδοχές ανάλογα με την περιοχή. Γιαπράκια με
λαχανόφυλλα και μάλιστα με χοιρινό κιμά αντί
μοσχαρίσιο. Το χαρακτηριστικό τύλιγμα τους
ήταν τριγωνικό από τους Αλικαρνασσιώτες
ενώ με τα χρόνια γίνονται και στρογγυλοί
μακρόστενοι.
Γέμιση
800 γραμ. μοσχαρίσιος κιμάς
1 φλιτζάνι ρύζι
2 κρεμμύδια μεγάλα τριμμένα στον τρίφτη(ή ιδιαίτερα γενναιόδωρη χρήση
φρέσκου κρεμμυδιού)
Λίγο μαϊντανό ή άνηθο ή μάραθο ή και όλα κατά προτίμηση
Αλάτι
Πιπέρι
κόκκινο πιπέρι
μπούκοβο
1 κουταλιά της σούπας πελτές ντομάτας (προαιρετικό) ή φρέσκια ντομάτα
1 φλιτζάνι του καφέ κρασί μαύρο ή κόκκινο χυμό από 1 λεμόνι ή 1 κουτάλι
γλυκού ξινό (μπαχαρικό)
Ενα ποτήρι του κρασιού ελαιόλαδο (κατά προτίμηση)
Αρμιά ή λάχανο ζεματισμένο
 Το μελεκούνι είναι ένα υγιεινό
γλύκισμα και ξεχωρίζει για την
υπέροχη γεύση και την υψηλή
διατροφική του αξία.
 Χρησιμοποιείται μυρωδάτο
θυμαρίσιο μέλι που παράγεται
από τα νησιά της Δωδεκανήσου,
φυσικό σουσάμι, προστίθενται
ολόκληρα αμύγδαλα, ξυσμένο
πορτοκάλι – περγαμόντο και
διάφορα μπαχαρικά ανάλογα με
την περιοχή. Το μελεκούνι
κόβεται σε σχήμα ρόμβου, είναι
μαλακό και ελευθερώνει όλα τα
αρώματα του τη στιγμή που το
γεύεσαι.
 Είναι διαφορετικό από τα κοινά παστέλια και αυτό οφείλεται στα συστατικά
του και στο τρόπο παρασκευής του.
 Τρώγοντας ένα μελεκούνι κανείς, νιώθει ωραία, ευχάριστα, κάνει ένα δώρο
στον εαυτό του προσφέροντας του, τα πλούσια θρεπτικά συστατικά του μελιού
και του σησαμιού και χωρίς να τον επιβαρύνει με περιττές θερμίδες.
 Παράδοση :
 Στο νησί της Ρόδου, σύμφωνα με την παράδοση, στους γάμους και τα
βαφτίσια κερνάνε τους καλεσμένους μελεκούνι. Οι γυναίκες του χωριού από
το οποίο κατάγεται το ζευγάρι, μαζεύονται όλες μαζί και σε γιορτινή
ατμόσφαιρα με τραγούδι και χαρές φτιάχνουν τα μελεκούνια τα οποία τα
προσφέρουν στα καλέσματα και στην εκκλησία.
Ιστορικά προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα .
Το μέλι και το σισάμι είχαν πολύ σημαντική θέση στη
διαιτολόγιο των αρχαίων Ελλήνων. Γνώριζαν από τότε την
υψηλή τους διατροφική αξία και ήρθε μετά από χιλιάδες
χρόνια η επιστήμη να το αποδείξει.
Η ονομασία Μελεκούνι έχει ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα.
Αποτελείται από 2 συνθετικά μελε και κούνι από το μέλι κα
το κουνί (κούνα-ες) όπως λέμε τους σπόρους στη Ρόδο.
Προέρχεται από το κόκκων (του κόκκωνος) που στην
Αρχαία Ελληνική γλώσσα σημαίνει σπόρος .
 Το μελεκούνι σε σύγκριση με
τρόφιμα τύπου ¨snack¨(με ίσες
θερμίδες) όπως σοκολάτες, ντόνατς,
μπισκότα, κρουασάν κ.α. έχει
μακράν την υψηλότερη διατροφική
αξία και προσφέρει εξαιρετικά
θρεπτικά στοιχεία τα οποία είναι
απαραίτητα στον άνθρωπο.
 Μελέτες έχουν δείξει ότι το
μελεκούνι έχει ευεργετικές ιδιότητες
για την υγεία και συμβάλλει στη
μακροζωία.
Αυτό οφείλεται στα δύο κυριότερα
συστατικά του το αναποφλοίωτο
σουσάμι και το μέλι.
Ένας αποκλειστικός
κάτοικος των
υδροβιότοπων της
Ρόδου, είναι το Γκιζάνι,
ένα μικρό ψαράκι του
γλυκού νερού που
κατοικεί σε πηγές και
ρέματα της Ρόδου.
Είναι γνωστό με την κοινή του ονομασία «Γκιζάνι», ή με τον επιστημονικό όρο «Ladigesocypris
ghigii –Pisces Cyprinidae», ο οποίος δόθηκε χάρη στον Ιταλό καθηγητή Alessandro Ghigi, ο
οποίος το 1900 ανακάλυψε το γκιζάνι στα νερά της Ρόδου.
Είναι ένα μικρόσωμο ψαράκι, μήκους το μέγιστο 10-12 εκατοστών, που έχει τη φήμη ενός
ανθεκτικού οργανισμού που μπορεί να ανταπεξέλθει στις απότομες κλιματικές αλλαγές και τις
πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα ή τις πολύ υψηλές του καλοκαιριού. Ζει για σχετικά
σύντομο χρονικό διάστημα, περίπου 3 χρόνια και τρέφεται με μια ευρεία ποικιλία τροφών.
Το γκιζάνι, αποτελεί είδος προς εξαφάνιση και προστατεύεται τόσο από την ελληνική όσο και
την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κύριος λόγος εξαφάνισης του, είναι η καλοκαιρινή ξηρασία και το
λιγοστό νερό που μένει στα ρέματα της Ρόδου κατά τους θερινούς μήνες. Έτσι αν και έχει
ανθεκτικό οργανισμό, ο πληθυσμός του ψαριού το καλοκαίρι, μειώνεται με ραγδαίους
ρυθμούς, παρότι αναπαράγεται την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Το γκιζάνι έχει εμφανιστεί σε διάφορες περιοχές της Ρόδου, κυρίως σε ρέματα και πηγές, όπως
στον Λουτάνη ποταμό, στον Γαδουρά ποταμό, σε ρέματα του Ασκληπειού και της Ελεούσας,
στο ρέμα του Αργυρού, στο φράγμα της Απολακκιάς, στη λίμνη των Νάνων καθώς και στα
ρέματα Χα, Μάκαρη Λάρδου, Κρεμαστής και Παραδεισιού . Σήμερα ο πληθυσμός του γκιζανιού
έχει εξαφανιστεί από τη λίμνη των Νάνων και την τεχνητή λίμνη της Απολακκιάς.
 Η Ιαλυσός  είναι πόλη της Ρόδου. 
Ανήκει στον δήμο Ρόδου, ενώ 
παλαιότερα με το 
Σχέδιο Καποδίστριας αποτελούσε 
ξεχωριστό δήμο. Βρίσκεται στο 
βορειοδυτικό άκρο του νησιού, 9 χλμ. 
νοτιοδυτικά από την πόλη της Ρόδου
 σε υψόμετρο 10 μ. στο μυχό του 
όρμου Τριάντα και αποτελεί το 
δεύτερο αστικό κέντρο μετά την πόλη 
της Ρόδου. Η Ιαλυσός παρουσιάζει 
μια εξαιρετική αλματώδη ανάπτυξη, 
κατά την απογραφή του 1971 
αριθμούσε 3.485 κατοίκους,                   
                                                        το 
1981 ήταν 7.212, το 2001 ήταν 10.107 
και το 2011 είχε 11.331 κατοίκους.
 Ο Κολοσσός της Ρόδου θεωρείται 
ως ένα από τα Επτά θαύματα του 
αρχαίου κόσμου. Ήταν ένα τεράστιο 
σε διαστάσεις άγαλμα το οποίο 
απεικόνιζε τον θεό Ήλιο. 
Ανεγέρθηκε από τον Χάρη τον 
Λίνδιο μαθητή 
του Λύσιππου τον π.Χ .Το Άγαλμα 
της Ελευθερίας που βρίσκεται 
στη Νέα Υόρκη είχε το ίδιο 
περίπου μέγεθος με τον Κολοσσό 
της Ρόδου, αν και στηριζόταν σε 
υψηλότερη βάση. Η όψη του 
αγάλματος λέγεται ότι διακρινόταν 
από την είσοδο του λιμένα 
της Ρόδου. 
 Ένα σπουδαίο ενδημικό φυτό, το οποίο ζει σε ορισμένες περιοχές της 
νήσου Ρόδου και πουθενά αλλού, είναι η «Παιωνία η ροδία (Paeonia 
rhodia)ή Λευκή παιωνία.
Ως προς την ονομασία «Παιωνία»,  προέρχεται από το όνομα 
«Παιήων», το οποίον απαντά σε πινακίδα του ανακτόρου της Κνωσού 
(Γραμμική γραμμή Β, μέσα 2ας χιλιετηρίδας π.Χ.).
Στην Ιλιάδα του Ομήρου αναφέρεται ως θεραπευτής θεός ο «Παιήων» 
ή «Παιών» ή «Παινίων», ο οποίος εθεράπευσε τα τραύματα του  δου. » ʼ
Τω δ’ επί Παιήων οδυνήφατα φάρμακα πάσσων ηκέσατ’ ού μέν γάρ τι 
καταθνητός γε τέτυκτο». 
 Η πεταλούδα της Ρόδου είναι ένα 
σπάνιο είδος που μόνο στην κοιλάδα 
των πεταλούδων την βρίσκουμε σε 
τόσο μεγάλο πληθυσμό. Κάθε χρόνο 
τον Ιούνιο μαζεύονται στα πλατάνια 
της περιοχής. Είναι τόσο μεγάλο 
θέαμα, που έρχονται απ’ όλο τον 
κόσμο για να το θαυμάσουν. Σ’ αυτή 
τη κοιλάδα βρίσκουν τα πιο 
κατάλληλα φυτά και δέντρα για να 
τραφούν και να αφήσουν τα αυγά 
τους. Οι εχθροί τους είναι οι 
νυχτερίδες, τα βατράχια, οι σαύρες 
και ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος κάνει 
διάφορους ήχους, ταράζει την 
πεταλούδα με αποτέλεσμα να την 
αναστατώνει και να μην μπορεί να 
γεννήσει τα αυγά της. Γι’ αυτό όταν 
επισκεπτόμαστε την κοιλάδα πρέπει 
να την προστατεύουμε.
 
Η Σορωνή αποτελεί χωριό της Δημοτικής 
Ενότητας Καμείρου του Δήμου Ρόδου. 
Βρίσκεται σε απόσταση 24 χιλιομέτρων από 
τη πόλη της Ρόδου. Πήρε το όνομά της από 
το δάσος των «Δρυών» που υπήρχε στη 
περιοχή. Σόρων σημαίνει δάσος δρυών και 
χώρος με βελανιδιές. Μία άλλη εκδοχή 
υπάρχει με το όνομα να προέρχεται από την 
γεωργική παραγωγή της περιοχής, τα 
«ώνια» (αγαθά, προμήθειες).
ΣΟΡΩΝ
Η
  Σε κεντρικό δρόμο του «παλιού» χωριού 
υπάρχει το Λαογραφικό Σπίτι Σορωνής το 
οποίο είναι στολισμένο με παραδοσιακό τρόπο 
και ταξιδεύει τους επισκέπτες δεκάδες χρόνια 
πίσω. Υπάρχουν ακόμη οι παραδοσιακές 
φορεσιές της Σορωνής. Εκεί στις 23 Ιουνίου 
αναβιώνει το έθιμο του Άη Γιάννη του Κλείδωνα 
(Καλαφουνιάρη).
Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων αξιόλογη τοποθεσία
είναι ο Άγιος Σουλάς (Σίλας), όπου υπάρχει
αισθητικό δάσος, το Μοναστήρι του Αγίου με
Αγίασμα-πηγή, της οποίας το νερό θεωρείται
θεραπευτικό και εγκαταστάσεις αθλητικές (γήπεδο
ποδοσφαίρου, μπάσκετ, τένις), πάρκο
κυκλοφοριακής αγωγής και ένα υποτυπώδεις
ιπποδρόμιο. Υπάρχει ακόμη πάρκο ελαφιών. Κατά
τη γιορτή του ομώνυμου Αγίου (20-30 Ιουλίου)
γίνεται ένα θρησκευτικό, πολιτιστικό και αθλητικό
δεκαήμερο με ποικίλες εκδηλώσεις και ένα από τα
μεγαλύτερα και ιδιαίτερα πανηγύρια του νησιού, το
οποίο συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες.
Το χωριό Φάνες βρίσκεται περίπου
22 χιλιόμετρα Νοτιοδυτικά από την
πρωτεύουσα, στην δυτική ακτή του
νησιού της Ρόδου. Έχει 895
κατοίκους, από τους οποίους οι
γεροντότεροι ασχολούνται με την
γεωργία και την κτηνοτροφία ενώ οι
νεώτεροι με τουριστικά
επαγγέλματα. Υποστηρίζεται ότι
πήρε το όνομά του είτε από τον
φανό, τον φάρο που υπήρχε στην
περιοχή, είτε από το Ναό του
Φαναίου Απόλλωνα της περιοχής,
είτε ακόμη από τις άφανες ένα είδος
χόρτου που φύτρωνε στην
περιοχή.Το χρωματιστό χωριό
Με πρωτοβουλία και έμπνευση του σχεδιαστή Λούκα Νικολίτση,
(μέλος της ιδιοκτήτριας οικογένειας του ξενοδοχείου Δελφίνι), που με
την βοήθεια των νέων του χωριού μέσα σε μερικές ανοιξιάτικες
ημέρες του 2011 χρωμάτισαν και εμπλούτισαν με χρωματιστά
σχέδια 72 σπίτια του χωριού.
Το χωρίο Φάνες χρωματίστηκε και μεταμορφώθηκε σε ένα
απίστευτα όμορφο χωρίο, με χρωματιστά σπίτια και δρομάκια που
όποιος επισκέπτεται έχει την αίσθηση ότι μπαίνει στον κόσμο των
παραμυθιών. Η εμπειρία του ρομαντισμού και των χρωμάτων που
έχουν αποκομίσει οι κάτοικοι του χωριού αλλά και όποιος
επισκέπτεται το χρωματιστό χωριό δεν αφήνει ανεπηρέαστο τον
εσωτερικό τους κόσμο. Οι κάτοικοι έγιναν πιο χαρούμενοι, πιο
φιλόξενοι και η καλημέρα απέκτησε νόημα και αξία.
Μια απίστευτη αλλαγή που έδωσε χρώμα στο χωριό αλλά και τις
ψυχές των ανθρώπων.
 Γιάννης Αμπελάς
 Θάνος Καλατζόπουλος
 Μαριτίνα Μέρου
 Ειρήνη Πηδιάκη
 Δημήτρης Σαλαμαστράκης
 Αλέξανδρος Σιάτρας
 Νίκος Σκουφρής
 Σάββας Σκώνης
 Φραγκούλα Τριομμάτη
 Μαρία Τσαφή-Σαββή
 Σιμόνα Τσιτσέ
 Δημήτρης Φουντουζής
 Νίκος Φωτίου
 Μαργαρίτα Χαλκίτη
 Δημήτρης Χαρίσης
 Αλέξης Χατζηαναστασίου
 Αλέξανδρος Χατζηκώστας

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗ ΡΟΔΟ