1. แปลโดยพยัญ ชนะเรื่อ งพราหมณ์ช อ ว่า
ื่
จูเ ฬกสาฎก ตอนที่ ๖
๑. ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุ “อโห อจฺฉริยํ จูเฬก
สาฏกสฺส กมฺมํ ตํมุหุตฺตเมว สพฺพจตุกฺกํ ลภิ อิทานิ กเตน กลฺ
ยาณกมฺเมน อชฺชเมว วิปาโก ทินฺโน”ติ.
 ๑. อ. ภิกษุ ท. ยังวาจาเป็นเครื่องกล่าว ว่า โอ ! อ. กรรม
ของพราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎก เป็นกรรมอันน่าอัศจรรย์
(ย่อมเป็น), อ. พราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎกนั้น ได้แล้ว ซึ่ง
ประมาณ ๔ แห่งวัตถุทั้งปวง สิ้นกาลครู่หนึ่งนั่นเทียว อ.
วิบาก อันกรรมอันงาม อัน ๆ พราหมณ์ชื่อว่าจูเฬกสาฎกนั้น
กระทําแล้ว ในที่เพียงดังนา ในกาลนี้นนเทียว ให้แล้ว ใน
ั่
วันนี้นั่นเทียว ดังนี้ ให้ตั้งขึ้นพร้อมแล้ว ในโรงเป็นที่กล่าว
กับด้วยการแสดงซึ่งธรรม ฯ


2. ๒. สตฺถา อาคนฺตฺวา “กาย นุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิ
สินนา”ติ ปุจฺฉิตฺวา “อิมาย นามา”ติ วุตฺเต “ภิกฺขเว สจายํ เอก
ฺ
สาฏโก ปฐมยาเม มยฺหํ ทาตุ อสกฺขิสฺส สพฺพโสฬสกํ อลภิสฺ
ส.
 ๒. อ. พระศาสดา เสด็จมาแล้ว ตรัสถามแล้ว ว่า ดูก่อนภิกษุ
ท. อ. เธอ ท. เป็นผู้นั่งพร้อมกันแล้ว ด้วยวาจาเป็นเครื่อง
กล่าว อะไร หนอ ย่อมมี ในกาลนี้ ดังนี้, (ครั้นเมื่อคํา) ว่า (อ.
ข้าพระองค์ ท. เป็นผู้นั่งพร้อมกันแล้วด้วยวาจาเป็นเครื่อง
กล่าว) ชื่อนี้ (ย่อมมี ในกาลนี้) ดังนี้ (อันภิกษุ ท. เหล่านั้น)
กราบทูลแล้ว ตรัสแล้ว ว่า ดูก่อนภิกษุ ท. ถ้าว่า อ. เอกสาฎก
นี้ จักได้อาจแล้ว เพื่ออันถวาย แก่เรา ในปฐมยามไซร้, อ.
เอกสาฎกนั้น จักได้แล้ว ซึ่งประมาณ ๑๖ แห่งวัตถุทั้งปวง;


3.  ๓.
สเจ มชฺฌิมยาเม อสกฺขิสฺส สพฺพฏฺฐกํ อลภิสฺส
พลวปจฺฉมยาเม ทินนตฺตา ปเนส สพฺพจตุกฺกํ ลภิ.
ิ
ฺ
 ๓. ถ้าว่า อ. เอกสาฎก นี้ จักได้อาจแล้ว เพืออัน
่
ถวาย (แก่เรา) ในมัชฌิมยามไซร้ อ. เอกสาฎกนัน
้
จักได้ได้แล้ว ซึ่งประมาณ ๘ (แห่งผ้าสาฎก ท.)
เป็นผ้า (อันเอกสาฎกนัน) ถวายแล้ว ในกาลอัน
้
ขจัดเฉพาะซึ่งมืดมีกําลัง ;

4.  ๔.
กลฺยาณกมฺมํ กโรนฺเตน หิ อุปฺปนฺนํ จิตฺตํ อหา
เปตฺวา ตงฺขณญฺเญว กาตพฺพํ. ทนฺธํ กตํ กุสลญฺหิ
สมฺปตฺตึ ททมานํ ทนฺธเมว ททาติ.
 ๔. จริงอยู่ อ. กรรมอันงาม (อันบุคคล) ผู้เมือกระทํา
่
ยังจิตดวงเกิดขึ้นแล้ว ไม่ให้เสือมแล้ว พึงกระทําใน
่
ขณะนั้นนั่นเทียว, ด้วยว่า อ. กุศล อัน ๆ บุคคล
กระทําแล้ว ช้า เมือให้ ซึ่งสมบัติ ย่อมให้ช้านัน
่
่
เทียว ;