Πρώτοσ ο Ήλιοσ,
ο Ηλιάτορασ
Ο ήλιοσ ςτισ ποιητικέσ ςυλλογέσ Οδυςςέα Ελύτη
προμετωπίδα Γιάννη Σςαρούχη
ΗΛΙΟ΢ Ο ΠΡΩΣΟ΢
(1943)
έηζι ζυχνά όηαν μιλώ
για ηον ήλιο
μπερδεύεηαι ζηη γλώζζα μου
ένα
μεγάλο ηριανηάθυλλο
καηακόκκινο.
αλλά δεν μου είναι βολεηό να
ζωπάζω
Σώξα ν νπξαλόο θαίεη απέξαληνο
Ζνα πελϊριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ιλιο!
να κυλιςει ο ιλιοσ
το κεφάλι του…
Ν' ανάψει με τα χείλια του
τισ παπαροφνεσ
Τισ παπαροφνεσ που κα δρζψουν
οι περιφανοι άνκρωποι
Ρίνοντασ ήλιο κορινκιακό
Διαβάηοντασ τα μάρμαρα
Δραςκελίηοντασ αμπζλια κάλαςςεσ
Λδρϊνει ο ιλιοσ τρζμει το νερό
Στα δόντια τουσ ο ιλιοσ ςπαρταράει
Τόςο πολφ τθ μζκυςε
ο χυμόσ του ιλιου
Ρου ζγειρε το κεφάλι τθσ
και δζχτθκε να γίνει
Σιγά ςιγά: θ μικρι
Ρορτοκαλζνια!
Πατριωτάκια του ήλιου
Ω παιδιά που με νιϊκετε —
πατριωτάκια του ιλιου
Ρου ακοφτε από τισ παραλίεσ
τθν ανατολι να βουίηει
Ηεςταίνοντασ ςτθν αγκαλιά
ςασ ζνα φωσ απζραντο
Από τθν άκρθ τ' ουρανοφ ωσ το
βάκοσ τθσ καρδιάσ
Με πείςμα πορφυρό —
πατριωτάκια του ιλιου
Ρου λζτε: ο μόνοσ δρόμοσ
είναι θ ανατολι!
Ζνα και δυο:
τθ μοίρα μασ
δεν κα τθν πει
κανζνασ
Ζνα και δυο:
τθ μοίρα του
ιλιου κα τθν
ποφμ' εμείσ.
Η ποιητική
ςυλλογή
έντυπη μορφθ- μελοποίηςη
Ο ΗΛΙΟ΢ Ο ΗΛΙΑΣΟΡΑ΢ (1971)
Ρρόςωπα ποιθτικισ
ςφνκεςθσ:
• ΑΦΗΓΗΤΗΣ
• Ο ΗΛΙΟΣ
• ΑΝΕΜΟΙ
• ΚΟΡΙΤΣΙ
• ΧΟΡΟΣ
ΑΝΔΡΩΝ
• ΧΟΡΟΣ
ΓΥΝΑΙΚΩΝ
• ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ
Αθήγεζε:
πξσηνπξόζσπε
Αθεγεηήο: πνιιαπιόο,
δξακαηνπνηεκέλνο
Σν πξόζσπν ηνπ αθεγεηή:
απνηειεί personna
ηνπ πνηεηή
κολάζ
Ελφτθ:
Θλιοσ
ελληνικόσ
του
Αιγαίου
Παρουςίαςη Ήλιου
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ο Ιλιοσ ο Θλιάτορασ
ο πετροπαιχνιδιάτορασ
από τθν άκρθ των ακρϊ
κατθφοράει ςτο Ταίναρο
Φωτιά 'ναι το πθγοφνι του
χρυςάφι το πιροφνι του.
 Ηιηάηνξαο,
πεηξνπαηρληδηάηνξαο :
λενινγηζκνί πνηεηή
 δειώλεηαη ε ζπνπδαηόηεηα
ηνπ ήιηνπ θαη παηγληώδεο
δηάζεζε
 δίλεηαη ε πνξεία ηνπ
θαη ην βαζηθό
ραξαθηεξηζηηθό ηνπ:
θσηεηλόηεηα
Ο Ιλιοσ ο Θλιάτορασ
ο πετροπαιχνιδιάτορασ
Ο ΗΛΙΟ΢
Ε ςεισ ςτεριζσ και κάλαςςεσ
τ' αμπζλια κι οι χρυςζσ ελιζσ
«Σ' όλουσ τουσ τόπουσ κι αν γυρνϊ
μόνον ετοφτον αγαπϊ!»
Από τθ μζςθ του εγκρεμοφ
ςτθ μζςθ του αλλοφ πελάγου
κόκκινα κίτρινα ςπαρτά
νερά πράςινα κι άπατα
«Σ' όλουσ τουσ τόπουσ κι αν γυρνϊ
μόνον ετοφτον αγαπϊ!»
Πξνζσπνπνίεζε ήιηνπ
Γήισζε ηεο πξνηίκεζεο
θαη αγάπεο ζην ειιεληθό
θπζηθό ηνπίν, ζηεξηαλό
θαη ζαιαζζηλό
ππνδήισζε βαζηθώλ
ελαζρνιήζεσλ ησλ
θαηνίθσλ
Χρώματα ελληνικά
ΜΙΑ ΓΤΝΑΙΚΑ
Πνειρο πόκανα κρυφά
για τα παιδιά π' ανάκρεφα
Φφγανε τα πουλιά γι' άλλου
μα εγϊ ςτο κφμα του γιαλοφ
κεμζλιωςα το ςπιτικό
να τ' αποςϊςω δεν μπορϊ.
ΟΛΕ΢ ΜΑΖΙ
Τζςςερισ μινεσ χτίηουμε και τουσ οχτϊ γκρεμίηουμε
και κάκε γινωμζνθ ελιά ςτοιχίηει και μια φαμελιά.
ΑΦΗΓΗΣΗ΢
Τ' άκουςε ο ιλιοσ κι ζφριξε
το φωσ το κόκκινο ζριξε
Ριραν να καίγονται οι κορφζσ
κι όλεσ οι πάνω γειτονιζσ.
Ήιηνο:
επήθννο ησλ
παξαπόλσλ
βηνπαιαηζηώλ
παλεπόπηεο ηνπ κόρζνπ
θαη ησλ ζπζηώλ ιανύ
Γίθεο νθζαικόο, θξηηήο
θαη ηηκσξόο
ΧΟΡΟ΢
Κφκλοι και πωσ ανοίγουνε
και με τα ςζνα ςμίγουνε
ψθλά ςτθ γλάςτρα του βουνοφ
χρυςό γεράνι τ' ουρανοφ
Ήλιε μου και τρισήλιε μου
ένα σου λόγο στείλε μου.
Επίκληση
στον πανεπόπτη ήλι
να γίνει
βοηθός και
σσμβοσλάτορας
Πμορφθ και παράξενθ πατρίδα
Ωςάν αυτι που μου 'λαχε δεν είδα
΢ίχνει να πιάςει ψάρια πιάνει φτερωτά
Στινει ςτθ γθ καράβι κιπο ςτα νερά
Κλαίει φιλεί το χϊμα ξενιτεφεται
Μζνει ςτουσ πζντε δρόμουσ αντρειεφεται
Κάνει να πάρει πζτρα τθνε παρατά
Κάνει να τθ ςκαλίςει βγάνει κάματα
Μπαίνει ς' ζνα βαρκάκι πιάνει ωκεανοφσ
Ξεςθκωμοφσ γυρεφει κζλει τφραννουσ
Ρζντε μεγάλουσ βγάνει πάνω τουσ βαρεί
Να λείψουν απ' τθ μζςθ τουσ δοξολογεί.
΢πκππθλώλεη
ηελ καθξόρξνλε
πνξεία
ηηο δπλαηόηεηεο
ηηο αδπλακίεο
ην πλεύκα
ηεο παηξίδαο ηνπ
Ήιηνπ
Διιάδαο
Εξομολόγηςη Θλιου
ΑΦΗΓΗΣΗ΢
Ο Ιλιοσ ο Θλιάτορασ
ο πετροπαιχνιδιάτορασ
λίγο το ςτόμα του άνοιξε
κι ευκφσ εμφριςε άνοιξθ
Τα δζντρα κελαθδιςανε
τα ηωντανά ςουνίςανε
κι οι άνεμοι χρωματιςτοφσ
γεμίςανε χαρταετοφσ.
Δπίδξαζε ηνπ
Ήιηνπ
ζηε θύζε θαη
ζηε δσή
κήλπκα
Αηζηνδνμίαο
Διπίδαο
Χαξάο
Μζςα μου ρίχνει ο χρόνοσ αςταμάτθτα
του κόςμου όλα τα βρόμικα και τ'
άπλυτα
Κι όςον καιρό κρεμιζμαι πάνω απ' τα νερά
κι όςον περνϊ ςτα μακρινά τα Τάρταρα
Τυραγνίεσ ηθλοφκονίεσ φόνουσ παιδεμοφσ
τ' αλζκω για τουσ χρόνουσ τουσ
μελλοφμενουσ
Τ' αλζκω τα γυρίηω και τα πάω ςτθ γθ
που 'δωςε το ςκοτάδι φωσ για να το
πιει
Κουράγιο περιςτζρεσ και ανεμϊνεσ μου
Οι ωραίεσ κι οι ςυντροφιαςτζσ κι οι
μόνεσ μου
Ο Ήιηνο ν ειιεληθόο σο:
Χσλεπηήξη ησλ δεηλώλ,
ησλ αδηθηώλ, ησλ βαζάλσλ
΢πκπαξαζηάηεο
ησλ αδηθεκέλσλ
΢πκβνπιάηνξαο
Δκςπρσηήο
Γελήηνξαο ηνπ θσηόο
Πλεύκα αηζηνδνμίαο
θαη πξννπηηθήο
Σ' ευλογθμζνθ
μζρα βγάηει
το κακό
ςε δθμοςιά
πλατιά το
ςτενοςόκακο
Ππου μαυρίλα κλϊκεται και γνζκεται
Θλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλζκετε
Αρχαίο καράβι (κολάζ Ελφτη)
Βαπόξη ζηνιηζκέλν βγαίλεη
ζηα βνπλά
θη αξρίδεη ηηο καλνύβξεο
«βίξα κάηλα»
Σελ άγθπξα θνπληάξεη ζηηο
θνπθνπλαξηέο
θνξηώλεη θξέζθν αέξα θη
απ' ηηο δπν κεξηέο
Δίλαη από καύξε πέηξα θη
είλαη απ' όλεηξν
θη έρεη ινζηξόκν αζών
λαύηε πνλεξό
Από ηα βάζε
θηάλεη ηνπο
παιηνύο
θαηξνύο
βάζαλα
μεθνξηώλεη θη
αλαζηελαγκνύο
Έια Χξηζηέ θαη Κύξηε ιέσ θη
απνξώ
ηέηνην ηξειό βαπόξη
ηξεινβάπνξν
Χξόλνπο καο ηαμηδεύεη δε
βνπιηάμακε
ρίιηνπο θαπεηαλαίνπο ηνπο
αιιάμακε
Καηαθιπζκνύο πνηέ δε
ινγαξηάζακε
κπήθακε κεο ζηα όια θαη
πεξάζακε «Ηταν ένα μικρό καράβι», Γιάννησ Κόττησ - 1998
΢υμπεραςματικά…
Ο ήιηνο ζηηο πνηεηηθέο ζπιινγέο ηνπ Διύηε κε ηίηιν
« ΗΛΙΟ΢ Ο ΠΡΩΣΟ΢» θαη
«ΗΛΙΟ΢ Ο ΗΛΙΑΣΟΡΑ΢»
 θαηαπγάδεη από ειιεληθό θσο
 πκλεί ην ειιεληθό ηνπίν θαη ηνλ έξσηα
 πξνζθέξεη δεζηαζηά, δσή, αηζηνδνμία, ειπίδα
 ηζηνξεί ηελ πνξεία ηνπ ειιεληζκνύ
 καξηπξά ηνπο αγώλεο θαη ηηο αγσλίεο ηνπ ιανύ
 ηαπηίδεηαη κε ηε δηθαηνζύλε θαη ηελ αλζξσπηά
 θαηεβαίλεη από ην αξραηνειιεληθό ζετθό άξκα ηνπ θαη
ζπλνκηιεί κε ηνπο αλζξώπνπο, γίλεηαη νηθείνο
ζπκβνπιάηνξαο θαη νδεγόο ηνπο
Κη έρνπκε ζην θαηάξηη καο βηγιάηνξα
παληνηηλό ηνλ Ήιην ηνλ Ηιηάηνξα!
Λογότυπο τθσ Google αφιερωμζνο ςτον ποιθτι
(101 χρόνια από τθ γζννθςι του )
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
ςε όλουσ
Συγκζντρωςθ υλικοφ: Κεανϊ Λιβιεράτου
Επιμζλεια παρουςίαςθσ: Ελζνθ Αδαμοποφλου
Για το πρόγραμμα Αςτρονομίασ
Πάμε ξανά στις ξαστεριές,
στον Ήλιο τον Ηλιάτορα
(2013-2014)

ο ήλιος στην ποίηση του ο.ελύτη

  • 1.
    Πρώτοσ ο Ήλιοσ, οΗλιάτορασ Ο ήλιοσ ςτισ ποιητικέσ ςυλλογέσ Οδυςςέα Ελύτη
  • 2.
    προμετωπίδα Γιάννη Σςαρούχη ΗΛΙΟ΢Ο ΠΡΩΣΟ΢ (1943) έηζι ζυχνά όηαν μιλώ για ηον ήλιο μπερδεύεηαι ζηη γλώζζα μου ένα μεγάλο ηριανηάθυλλο καηακόκκινο. αλλά δεν μου είναι βολεηό να ζωπάζω
  • 3.
    Σώξα ν νπξαλόοθαίεη απέξαληνο Ζνα πελϊριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ιλιο!
  • 4.
    να κυλιςει οιλιοσ το κεφάλι του… Ν' ανάψει με τα χείλια του τισ παπαροφνεσ Τισ παπαροφνεσ που κα δρζψουν οι περιφανοι άνκρωποι
  • 5.
    Ρίνοντασ ήλιο κορινκιακό Διαβάηονταστα μάρμαρα Δραςκελίηοντασ αμπζλια κάλαςςεσ
  • 6.
    Λδρϊνει ο ιλιοστρζμει το νερό Στα δόντια τουσ ο ιλιοσ ςπαρταράει
  • 7.
    Τόςο πολφ τθμζκυςε ο χυμόσ του ιλιου Ρου ζγειρε το κεφάλι τθσ και δζχτθκε να γίνει Σιγά ςιγά: θ μικρι Ρορτοκαλζνια!
  • 8.
    Πατριωτάκια του ήλιου Ωπαιδιά που με νιϊκετε — πατριωτάκια του ιλιου Ρου ακοφτε από τισ παραλίεσ τθν ανατολι να βουίηει Ηεςταίνοντασ ςτθν αγκαλιά ςασ ζνα φωσ απζραντο Από τθν άκρθ τ' ουρανοφ ωσ το βάκοσ τθσ καρδιάσ Με πείςμα πορφυρό — πατριωτάκια του ιλιου Ρου λζτε: ο μόνοσ δρόμοσ είναι θ ανατολι!
  • 9.
    Ζνα και δυο: τθμοίρα μασ δεν κα τθν πει κανζνασ Ζνα και δυο: τθ μοίρα του ιλιου κα τθν ποφμ' εμείσ.
  • 10.
  • 11.
    Ο ΗΛΙΟ΢ ΟΗΛΙΑΣΟΡΑ΢ (1971) Ρρόςωπα ποιθτικισ ςφνκεςθσ: • ΑΦΗΓΗΤΗΣ • Ο ΗΛΙΟΣ • ΑΝΕΜΟΙ • ΚΟΡΙΤΣΙ • ΧΟΡΟΣ ΑΝΔΡΩΝ • ΧΟΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ • ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ Αθήγεζε: πξσηνπξόζσπε Αθεγεηήο: πνιιαπιόο, δξακαηνπνηεκέλνο Σν πξόζσπν ηνπ αθεγεηή: απνηειεί personna ηνπ πνηεηή
  • 12.
  • 13.
    Παρουςίαςη Ήλιου ΑΦΗΓΗΤΗΣ Ο Ιλιοσο Θλιάτορασ ο πετροπαιχνιδιάτορασ από τθν άκρθ των ακρϊ κατθφοράει ςτο Ταίναρο Φωτιά 'ναι το πθγοφνι του χρυςάφι το πιροφνι του.  Ηιηάηνξαο, πεηξνπαηρληδηάηνξαο : λενινγηζκνί πνηεηή  δειώλεηαη ε ζπνπδαηόηεηα ηνπ ήιηνπ θαη παηγληώδεο δηάζεζε  δίλεηαη ε πνξεία ηνπ θαη ην βαζηθό ραξαθηεξηζηηθό ηνπ: θσηεηλόηεηα
  • 14.
    Ο Ιλιοσ οΘλιάτορασ ο πετροπαιχνιδιάτορασ
  • 15.
    Ο ΗΛΙΟ΢ Ε ςεισςτεριζσ και κάλαςςεσ τ' αμπζλια κι οι χρυςζσ ελιζσ «Σ' όλουσ τουσ τόπουσ κι αν γυρνϊ μόνον ετοφτον αγαπϊ!» Από τθ μζςθ του εγκρεμοφ ςτθ μζςθ του αλλοφ πελάγου κόκκινα κίτρινα ςπαρτά νερά πράςινα κι άπατα «Σ' όλουσ τουσ τόπουσ κι αν γυρνϊ μόνον ετοφτον αγαπϊ!» Πξνζσπνπνίεζε ήιηνπ Γήισζε ηεο πξνηίκεζεο θαη αγάπεο ζην ειιεληθό θπζηθό ηνπίν, ζηεξηαλό θαη ζαιαζζηλό ππνδήισζε βαζηθώλ ελαζρνιήζεσλ ησλ θαηνίθσλ
  • 16.
  • 17.
    ΜΙΑ ΓΤΝΑΙΚΑ Πνειρο πόκανακρυφά για τα παιδιά π' ανάκρεφα Φφγανε τα πουλιά γι' άλλου μα εγϊ ςτο κφμα του γιαλοφ κεμζλιωςα το ςπιτικό να τ' αποςϊςω δεν μπορϊ.
  • 18.
    ΟΛΕ΢ ΜΑΖΙ Τζςςερισ μινεσχτίηουμε και τουσ οχτϊ γκρεμίηουμε και κάκε γινωμζνθ ελιά ςτοιχίηει και μια φαμελιά.
  • 19.
    ΑΦΗΓΗΣΗ΢ Τ' άκουςε οιλιοσ κι ζφριξε το φωσ το κόκκινο ζριξε Ριραν να καίγονται οι κορφζσ κι όλεσ οι πάνω γειτονιζσ. Ήιηνο: επήθννο ησλ παξαπόλσλ βηνπαιαηζηώλ παλεπόπηεο ηνπ κόρζνπ θαη ησλ ζπζηώλ ιανύ Γίθεο νθζαικόο, θξηηήο θαη ηηκσξόο
  • 21.
    ΧΟΡΟ΢ Κφκλοι και πωσανοίγουνε και με τα ςζνα ςμίγουνε ψθλά ςτθ γλάςτρα του βουνοφ χρυςό γεράνι τ' ουρανοφ Ήλιε μου και τρισήλιε μου ένα σου λόγο στείλε μου. Επίκληση στον πανεπόπτη ήλι να γίνει βοηθός και σσμβοσλάτορας
  • 23.
    Πμορφθ και παράξενθπατρίδα Ωςάν αυτι που μου 'λαχε δεν είδα ΢ίχνει να πιάςει ψάρια πιάνει φτερωτά Στινει ςτθ γθ καράβι κιπο ςτα νερά Κλαίει φιλεί το χϊμα ξενιτεφεται Μζνει ςτουσ πζντε δρόμουσ αντρειεφεται Κάνει να πάρει πζτρα τθνε παρατά Κάνει να τθ ςκαλίςει βγάνει κάματα Μπαίνει ς' ζνα βαρκάκι πιάνει ωκεανοφσ Ξεςθκωμοφσ γυρεφει κζλει τφραννουσ Ρζντε μεγάλουσ βγάνει πάνω τουσ βαρεί Να λείψουν απ' τθ μζςθ τουσ δοξολογεί. ΢πκππθλώλεη ηελ καθξόρξνλε πνξεία ηηο δπλαηόηεηεο ηηο αδπλακίεο ην πλεύκα ηεο παηξίδαο ηνπ Ήιηνπ Διιάδαο Εξομολόγηςη Θλιου
  • 25.
    ΑΦΗΓΗΣΗ΢ Ο Ιλιοσ οΘλιάτορασ ο πετροπαιχνιδιάτορασ λίγο το ςτόμα του άνοιξε κι ευκφσ εμφριςε άνοιξθ Τα δζντρα κελαθδιςανε τα ηωντανά ςουνίςανε κι οι άνεμοι χρωματιςτοφσ γεμίςανε χαρταετοφσ. Δπίδξαζε ηνπ Ήιηνπ ζηε θύζε θαη ζηε δσή κήλπκα Αηζηνδνμίαο Διπίδαο Χαξάο
  • 26.
    Μζςα μου ρίχνειο χρόνοσ αςταμάτθτα του κόςμου όλα τα βρόμικα και τ' άπλυτα Κι όςον καιρό κρεμιζμαι πάνω απ' τα νερά κι όςον περνϊ ςτα μακρινά τα Τάρταρα Τυραγνίεσ ηθλοφκονίεσ φόνουσ παιδεμοφσ τ' αλζκω για τουσ χρόνουσ τουσ μελλοφμενουσ Τ' αλζκω τα γυρίηω και τα πάω ςτθ γθ που 'δωςε το ςκοτάδι φωσ για να το πιει Κουράγιο περιςτζρεσ και ανεμϊνεσ μου Οι ωραίεσ κι οι ςυντροφιαςτζσ κι οι μόνεσ μου Ο Ήιηνο ν ειιεληθόο σο: Χσλεπηήξη ησλ δεηλώλ, ησλ αδηθηώλ, ησλ βαζάλσλ ΢πκπαξαζηάηεο ησλ αδηθεκέλσλ ΢πκβνπιάηνξαο Δκςπρσηήο Γελήηνξαο ηνπ θσηόο Πλεύκα αηζηνδνμίαο θαη πξννπηηθήο
  • 27.
    Σ' ευλογθμζνθ μζρα βγάηει τοκακό ςε δθμοςιά πλατιά το ςτενοςόκακο
  • 28.
    Ππου μαυρίλα κλϊκεταικαι γνζκεται Θλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλζκετε
  • 29.
  • 30.
    Βαπόξη ζηνιηζκέλν βγαίλεη ζηαβνπλά θη αξρίδεη ηηο καλνύβξεο «βίξα κάηλα» Σελ άγθπξα θνπληάξεη ζηηο θνπθνπλαξηέο θνξηώλεη θξέζθν αέξα θη απ' ηηο δπν κεξηέο Δίλαη από καύξε πέηξα θη είλαη απ' όλεηξν θη έρεη ινζηξόκν αζών λαύηε πνλεξό
  • 31.
    Από ηα βάζε θηάλεηηνπο παιηνύο θαηξνύο βάζαλα μεθνξηώλεη θη αλαζηελαγκνύο
  • 32.
    Έια Χξηζηέ θαηΚύξηε ιέσ θη απνξώ ηέηνην ηξειό βαπόξη ηξεινβάπνξν Χξόλνπο καο ηαμηδεύεη δε βνπιηάμακε ρίιηνπο θαπεηαλαίνπο ηνπο αιιάμακε Καηαθιπζκνύο πνηέ δε ινγαξηάζακε κπήθακε κεο ζηα όια θαη πεξάζακε «Ηταν ένα μικρό καράβι», Γιάννησ Κόττησ - 1998
  • 33.
    ΢υμπεραςματικά… Ο ήιηνο ζηηοπνηεηηθέο ζπιινγέο ηνπ Διύηε κε ηίηιν « ΗΛΙΟ΢ Ο ΠΡΩΣΟ΢» θαη «ΗΛΙΟ΢ Ο ΗΛΙΑΣΟΡΑ΢»  θαηαπγάδεη από ειιεληθό θσο  πκλεί ην ειιεληθό ηνπίν θαη ηνλ έξσηα  πξνζθέξεη δεζηαζηά, δσή, αηζηνδνμία, ειπίδα  ηζηνξεί ηελ πνξεία ηνπ ειιεληζκνύ  καξηπξά ηνπο αγώλεο θαη ηηο αγσλίεο ηνπ ιανύ  ηαπηίδεηαη κε ηε δηθαηνζύλε θαη ηελ αλζξσπηά  θαηεβαίλεη από ην αξραηνειιεληθό ζετθό άξκα ηνπ θαη ζπλνκηιεί κε ηνπο αλζξώπνπο, γίλεηαη νηθείνο ζπκβνπιάηνξαο θαη νδεγόο ηνπο
  • 34.
    Κη έρνπκε ζηνθαηάξηη καο βηγιάηνξα παληνηηλό ηνλ Ήιην ηνλ Ηιηάηνξα!
  • 35.
    Λογότυπο τθσ Googleαφιερωμζνο ςτον ποιθτι (101 χρόνια από τθ γζννθςι του )
  • 36.
  • 37.
    Συγκζντρωςθ υλικοφ: ΚεανϊΛιβιεράτου Επιμζλεια παρουςίαςθσ: Ελζνθ Αδαμοποφλου Για το πρόγραμμα Αςτρονομίασ Πάμε ξανά στις ξαστεριές, στον Ήλιο τον Ηλιάτορα (2013-2014)