Τίτλος διαφάνειας
Με τον όρο αρχαία ελληνική γλώσσα
εννοείται η ελληνική γλώσσα των
αρχαϊκών χρόνων και της κλασικής
αρχαιότητας. Στο όρο περιλαμβάνεται
συνήθως και η μετακλασική εποχή της
ελληνιστικής περιόδου...
3.
Μεταλλάξεις γλώσσας!
Ωστόσο, οι μεταλλάξεις της γλώσσας κατά
την ελληνιστική περίοδο δικαιολογούν
μεθοδολογικά την διακριτή θεώρηση της
αρχαίας Ελληνικής με τον όρο Ελληνιστική
κοινή…. !!!
4.
Οι κύριες φάσειςτης αρχαίας
ελληνικής γλώσσας είναι πέντε:
Αρχαϊκή γλώσσα των μυκηναϊκών χρόνων, έτσι
όπως καταγράφεται στη συλλαβογράμματη
γραφή που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν
ΓΡΑΜΜΙΚΗ Β
Αρχαία ελληνική γλώσσα με την αλφαβητική
γραφή και τις διαλέκτους της
Ελληνιστική κοινή των ελληνιστικών και
ρωμαϊκών χρόνων
Μεσαιωνική γλώσσα του βυζαντινού ελληνισμού,
κομβικό σημείο μετουσίωσης της ελληνικής κατά
τον 15ο αιώνα.
5.
Ελληνική γραφή!!!
Από την εποχή που εξαφανίζεται η
μυκηναϊκή συλλαβική γραφή (1200 π.Χ.),
η αρχαιότερη αποδεδειγμένη ελληνική
γραφή, ως τα τέλη του 8ου π.Χ. αιώνα,
οπότε εμφανίζονται οι πρώτες επιγραφές
σε αλφάβητο, μεσολαβούν πέντε αιώνες
χωρίς σχετικά αρχαιολογικά τεκμήρια
6.
Το Ελληνικό αλφάβητο…
To ελληνικό αλφάβητο καινοτομεί ως
σύστημα γραφής, καθώς εισάγει την
πλήρη φωνολογική αντιστοιχία των
σημείων του: κάθε γράμμα
αντιπροσωπεύει έναν και μόνο φθόγγο,
φωνήεν ή σύμφωνο. Έτσι, με 24 γράμματα
και με τους δυνατούς συνδυασμούς τους
κωδικοποιούνται οι βασικοί φθόγγοι της
γλώσσας, που παράγουν συλλαβές και
σχηματίζουν λέξεις.
7.
Οι επιγραφές είναι πάντοτε με κεφαλαία,
χωρίς κενά διαστήματα ανάμεσα στις
λέξεις, χωρίς σημεία στίξης και χωρίς
τόνους. Τα αλφάβητα χωρίζονται σε τρεις
κύριες ομάδες: τη Νότια (Κρήτη, Θήρα,
Μήλο), την Ανατολική (ακτές Μ. Ασίας,
νησιά Ανατολικού Αιγαίου, Μέγαρα,
Σικυών, Κόρινθος και αποικίες τους) και τη
Δυτική ομάδα (Θεσσαλία, Λοκρίδα,
Εύβοια, Αρκαδία, Λακωνία και οι αποικίες
τους).
8.
Ιστορική πορεία…!!!
Με τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου ο ελληνικός
κόσμος και ο πολιτισμός του επεκτάθηκαν ως τις Ινδίες.
Η Αττική διάλεκτος, που είχε μετατραπεί σε μια κοινή
γλώσσα για τις διοικητικές, διπλωματικές, εμπορικές
ανάγκες όλων των Ελλήνων επεκτάθηκε, προκειμένου να
καλύψει τις ίδιες ανάγκες ενός πολυφυλετικού κράτους με
ποικιλία ομιλούμενων γλωσσών. Γενόμενη η ελληνική
γλώσσα κοινό κτήμα ενός τεράστιου και πολυποίκιλου
πληθυσμού, ήταν φυσικό να αλλοιωθεί η φωνητική της,
να απλοποιηθεί η γραμματοσυντακτική μορφή της, να
εμπλουτιστεί με νέες λέξεις και νέες σημασίες, δάνειες ή
μεταπλασμένες από δικές της αρχαϊκότερες….!!!
9.
Γλωσσική μορφή!
Αυτή τη νέα γλωσσική μορφή της
ελληνικής, την οποία βλέπουμε εμείς
σήμερα να σχηματίζεται και να
χρησιμοποιείται μέσα σε ένα διάστημα έξι
αιώνων, κατά τους ελληνιστικούς και
ρωμαϊκούς χρόνους (3ος π.Χ. αι.- 4ος αι.
π.Χ.), την ονομάζουμε ελληνιστική (ή
αλεξανδρινή) Κοινή ή απλώς Κοινή!
10.
Η Κοινή:
Η Κοινή χρησιμοποιήθηκε τόσο στον
προφορικό όσο και στο γραπτό λόγο.
Αρχικά υιοθετήθηκε και από τον
Χριστιανισμό για τη διάδοση της
διδασκαλίας του στις λαϊκές μάζες ως τον
4ο αιώνα.
11.
Νέα Ελληνική!
Νέα Ελληνική ή Νεοελληνική
γλώσσα (ιστορικά γνωστή και ως
Ρωμαίικα ), αναφέρεται στις διάφορες
γλωσσικές ποικιλίες των Ελληνικών που
ομιλούνται στην σύγχρονη εποχή… Η
έναρξη της γλωσσικής περιόδου της Νέας
Ελληνικής τοποθετείται, συμβολικά
κυρίως, μετά την άλωση της
Κωνσταντινούπολης!
12.
ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ
Η καθαρεύουσα είναι λόγια μορφή της Ελληνικής
γλώσσας η οποία προτάθηκε τον 18ο αιώνα και
χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα κατά τον 19ο και τον 20ό
αιώνα στην Ελλάδα από συγγραφείς, εφημερίδες και το
Κράτος.
Τη μορφή αυτή πρότεινε ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-
1833), Έλληνας φιλόλογος, επηρεασμένος από τις ιδέες
του διαφωτισμού. Σκοπός του ήταν να «καθαριστεί» η
ελληνική γλώσσα από τις ξένες επιδράσεις (τουρκικές και
σλαβικές που είχε δεχτεί κατά τη μακρά παραμονή αυτών
των δυο εθνοτικών ομάδων στον ελληνικό χώρο.
13.
Τέλος…:
H Νεοελληνική άρχισε να παίρνει τη σημερινή της μορφή
στα τέλη του 17ου αιώνα. Σήμερα, η Κοινή Νέα Ελληνική
ομιλείται από περίπου 12-15 εκατομμύρια ανθρώπους,
κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, και ως γλώσσα
μειονότητας σε πολλές άλλες χώρες…. Τα Νέα Ελληνικά
είναι η επίσημη γλώσσα της Ελλάδας και ομιλείται από το
99.5% του πληθυσμού της. Είναι επίσης, μαζί με τα
Τουρκικά, η επίσημη γλώσσα της Κύπρου, καθώς και μία
από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα Ελληνικά αναγνωρίζονται επισήμως ως γλώσσα
μειονότητας σε τμήματα της Ιταλίας, της Τουρκίας, της
Αρμενίας, της Ουκρανίας και της Αλβανίας