1. CAPITALISMO E SOCIEDADE DE CLASES

2. CAPITALISMO: TRAZOS BÁSICOS Liberdade económica. Lei da oferta e a demanda Propiedade privada dos medios de produción (terra, ferramentas, fábricas, comercios, etc) Man de obra asalariada Prezo da man de obra (salario) regulado pola lei da oferta e a demenda División do traballo Aumento da productividade Busqueda do máximo beneficio individual como obxectivo e estímulo principal da actividade económica Riqueza individual como criterio básico de organización social Desigualdade, dependencia e explotación Os traballadore depende dos propietarios do bens de producción A búsqueda do máximo beneficio leva a endurecer as condicións dos traballadores (salarios baixos, xornadas longas, escaso investimento en seguridade, etc) Crises cíclicas

3. capitalismo Propiedade privada dos Medios de producción M liberdade económica Lei de oferta e demenda Traballadores Asalariados Suxeitos a Lei da Oferta e demanda Desigualdae Dependencia explotación Riqueza Individual Criterio de Organización social Busqueda do máxmo beneficio División do Traballo Aumento da producción

5. Sociedade de clases REVOLUCIÓN LIBERAL Igualdade ante a lei Fin privilexios Poder da burguesía REVOLUCIÓN INDUSTRIAL Desigualdade económica Grandes diferencias sociais Riqueza: criterio de organización social Maior movilidade social Protagonismo da burguesía e proletariado Perden protagonismo campesiños e nobreza

6. Sociedade de clases/Sociedade estamental Igualdade xurídica / Leis diferentes para cada estamento Riqueza como principal criterio de diferenciación social / Lei principal criterio de diferenciación social Maior dinamismo social/ Escaso dinamismo social Protagonismo fundamental de burguesía e proletariado/ Protagonismo de nobreza e campesiños

7. SOCIEDADE ESTAMENTAL/SOCIEDADE DE CLASES Sociedade estamental Privilexiados Nobreza Clero Non privilexiados Campesiños Propietarios Arrendatarios Xornaleiroa Burguesía Clases populares urbanas Asalariados (talleres, servicio doméstico, tcomercio, etc) Pobres Sociedade de clases Clases Altas Vella Nobreza Alta Burgueía Clases Medias Pequena Burguesía Campesiños propietarios de terras Clases Baixas Obreiros fábricas Asalariados talleres Asalariados sector terciario Servicio doméstico Campesiños :Pequenos arrendatarios Xornaleiros

8. A burguesía, clase dominante Dominio económico Propietaria de industrias, comercio e terras Fixa os prezos e os salarios O seu peso económico vai medrar a crecemento da actividade industrial e comercial Dominio político Principal beneficiaria das reformas políticas liberais Controla o Estado (sufraxio censatario) Fai as leis no seu beneficio (propiedade privada, liberdade mercado, etc) Dominio ideolóxico Ten acceso á formación e educación Impón os seus gustos culturais e artísticos

9. A burguesía, clase dominante Alta burguesía . Banqueiros, industriais, altos funcionarios e grandes propietarios de terras. Apoia as reformas do liberalismo que aseguren o seu dominio económico (abolición réxime feudal, liberdade de industria, comercio, propiedade) etc) e o seu control do estado (igualdade ante a lei, sufraxio censatario) O sufraxio censatario vai ser un dos medios fundamentais para asegurar ese control. intereses e elementos comúns coa antiga aristocracia: tendencia a se converter en rentistas luxo, abandono dos centros das cidades por barrios residenciais. Pequena burguesía . Formada por artesáns, pequenos comerciantes, profesións liberais e funcionarios. Máis numerosa que o anterior pero con menos peso económico e político. Aspiran a incrementar a súa participación política demandando sufraxio universal, ampliación de dereitos e liberdades

10. A vella aristocracia. A nobreza perdeu os seu privilexios xurídicos pero conservou e incluso incrementou o seu patrimonio. Mantén unha importante influencia política (sufraxio censatario foi o máis habitual durante case todo o século). Os seus intereses coinciden cada vez máis cos da alta burguesía (negocios, matrimonio, poder político)

11. O NACEMENTO DO PROLETARIADO Formado principalmente polo obreiros da industria, dos talleres artesanais e ós empregados do sector terciario e empregados domésticos. O proletariado industrial aumentou moito dende mediados de século Condicións traballo moi duras Xornadas laborais longas (12-14 horas) seis días á semana Salarios baixos que subían por debaixo do incremento dos prezos. Traballo nas fábricas en malas condicións: sen seguros de enfermidade nunhas fábricas insalubres, con escasa seguridade, sen imdenizacións en caso de acidente Traballo infantil. Os nenos deben traballr dende os 8 ou 9 anos

12. O nivel de vida da clase obreira ¾ partes dos ingresos dunha familia obreira gastábanse en alimentación e vivenda. Unha enfermidade ou o despido os deixaban na miseria total O tempo para o ocio e a cultura era practicamente inexistente. As posibilidades de formación eran escasas (tampouco había onde estudiar: non se consideraba necesario que tivesen unha formación máis aló do necesario para traballar) e polo tanto a promoción social moi difícil. Nas cidades vanse formando barrios obreiros de crecemento rápido, mal urbanizados, densamente poboados, sen as condición hixiénicas necesarias.

14. Búsqueda máxmo beneficio Crecemento demográfico: Moita man de obra Poder Burguesía (prohibicón Sindicatos, etc) Sistema fabril EXPLOTACIÓN OBREIROS Propiedade privada en mans da burguesía

15. Explotación débese a Propiedade dos medios de producción na burguesía. O aumento da man de obra: crecemento da poboación, emigración campo-cidade). A búsqueda do máximo beneficio por parte dos propietarios O control do estado pola burguesía Non hai lexislación laboral ou cando a hai é favorable ós propietarios Durante a meirande parte do século non se recoñece o dereito de asociación os obreiros) Sistema fabril

18. CAMPESIÑOS Segue a ser o grupo máis numeroso da poboación, ainda que o seu número redúcese A súa situación non mellorou no XIX e nalgúns casos e incluso empeorou A propiedade en casi toda Europa segue en mans da aristocracia e a alta burguesía. Boa perte dos labregos eguen a ser arrendatarios Durante ese século aumenta moito o número de xornaleiros cunha condicións de vida duras. Emigración cara as cidades

19. As mulleres Discriminación legal Estaban xuridicamente sometidas ó home: pai ou marido Non podía dispor libremente dos seus bens Non podía votar Discriminación laboral Non pode acceder a certos oficios. Non está beb visto que unha muller traballe fora da cas. A muller burguesa non traballa fora da casa Non podían aceder a postos de funcionarios A muller obreira que traballa fora da casa cobra menos que o home Doble xornada laboral: fora e na casa Discriminación social Considerada inferior ó home non disfruta da mesam consideración social O seu ámbito é o fogar. Non pode facer moitas cousas que si están ben vistas ou toleradas para os homes Discriminación cultural O seu acceso á cultura e ós estudios está maís limitado, incluso en clases altas e medias Para ir a universidade tiñan que obter un permiso especial ata inicios do século XX As taxas de analfabetismo son máis elevadas entre mulleres que entre varóns (1880 81% fronte a 62%) A educación está orientada aprender as tarefas do fogar e servir ó home

20. Discriminación da muller Art. 57. O marido debe protexer a muller, e esta obedecer ó marido Art. 59. O marido é o administrados dos bens da sociedade conxugal Art. 60. O marido é o representante da muller. Esta non pode, sen a súa licencia, comparecer en xuízo Art. 62. As compras de xoias (…9 feitas sen licencia do marido so serán válidas no caso de que este lle consinta á súa muller a utilización dos citados obxectos Código Civil de 1889