Propíleos

1. PROPÍLEOS
Encadre-clasificación: Os Propíleos, a entrada monumental á Acrópole de Atenas, foron
construídos polo arquitecto Mnesicles, entre o ano 437-432 a. C. O seu estilo é clásico grego e
pertence ao período clásico. É o único acceso da Acrópole.
Tipoloxía do edificio: Di Pausanias (s. II d.C.) que non hai no mundo outro pórtico que igualase
a magnificencia daquel. O acceso á Acrópole, foi recuberto por un xigantesco dobre pórtico de
mármore pentélico.
As dúas frontes, o que daba ao exterior da Acrópole e o que se atopaba dentro do recinto,
tiñan forma de fachada dórica hexástila, co intercolumnio central máis ancho que os restantes
para dar paso á calzada que accedía pola ladeira. O pórtico exterior, (ver imaxe), presentaba ao
longo desta dúas plataformas, como beirarrúas moi altas, cada unha con tres columnas
xónicas, orientadas en sentido perpendicular á fachada, que contribuían a soster o suntuoso
teito de mármore, decorado con estrelas sobre fondo azul.
Vista dos Propíleos dende o interior
Pasado este primeiro pórtico, os visitantes da Acrópole, pasaban ao segundo pórtico, que só
tiñan seis columnas na súa fronte e alzábanse a un nivel máis alto que o pórtico exterior
(imaxe desde o interior da Acrópole).

2. Análise técnica: O dobre pórtico dos propíleos é un magnífico exemplo de orde dórico,
hexástilo. Úsase o mármore en todo o edificio e o sistema construtivo é adintelado. Utilizouse
a orde dórico, aínda que comentamos anteriormente que no seu interior eríxense seis
columnas jónicas, pero a orde dórico é maioritario. Sen basea, arrinca un fuste (con éntasis)
estriado en aresta viva cun capitel composto por collarino, un equino convexo e un ábaco
cuadrangular. As columnas soportan o entablamento composto por un arquitrabe liso, friso
composto por triglifos e metopas e cornixa saínte, desenvolvendo unha forma triangular ou
frontón.
Autor e tempo: O período de maior esplendor da polis clásica coincidiu coa figura de Pericles,
estratega, orador e político ateniense. O século de Pericles, segunda metade do s. V a. C, é o
Século de Ouro ateniense. Soubo rodearse das personalidades máis destacadas do momento,
en política, filosofía, arquitectura, escultura, historia, etc. Fomentou as artes e as letras e deu a
Atenas un esplendor que non se repetiu ao longo da súa historia. Realizou grandes obras
públicas e mellorou a calidade de vida dos cidadáns. Desde o punto de vista artístico, Pericles
impulsou importantes programas construtivos: a reconstrución do templo de Zeus en Olimpia,
a reconstrución do templo de Apolo en Delfos, a construción da Acrópole, todo iso púidose
levar a cabo grazas ao financiamento dos tesouros da Confederación de Delos. Entre os
grandes artistas dos que se cara a rodear Pericles, destaquemos a Fidias e con el a Mnesicles,
Ictino e Calícrates. Como dixemos, nalgunha outra ocasión, a coincidencia destes artistas
nunha época na que foi posible o seu desenvolvemento artístico, dará lugar a unha etapa
culminante na Historia artística de Occidente.