คัมภีร์ฉันทศาสตร์

แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์
เสนอ
   คุณครูนิตยา ทองดียิ่ง
       จัดทาโดย
นางสาวภัสธณวรรณ มะธุระ
     เลขที่ ๒๔ ม.๕/๑
บทประพันธ์
    อย่าดูหมิ่นว่ารู้ง่าย ตาหรับรายอยูถมไป
                                        ่
รีบด่วนประมาทใจ           ดังนั้นแท้มิเปนการ
ถอดความ

 อย่าดูหมินว่าแพทย์เรียนรูได้ง่าย ตารามีวาง
           ่               ้
เรียงอยู่มากมาย รีบคิดอย่างนี้เป็นคนประมาท
       จริงๆแล้วไม่มีความสามารถอะไร
บทวิเคราะห์
คุณค่าด้านสังคม
 เราไม่ควรคิดว่าการเรียนแพทย์นั้นง่าย หาก
ใครคิดเช่นนี้แล้ว ถือว่าเป็นคนประมาท เพราะ
 แท้ที่จริงแล้วอาชีพนี้เป็นอาชีพที่เรียนได้ยาก
 เพราะเป็นอาชีที่ช่วยรักษาชีวิตของคน จาก
   โรคภัยไข้เจ็บ หากเกิดความผิดพลาด นั้น
        หมายถึงชีวิตของผู้ป่วยทั้งชีวิต
รูปแบบ
ลักษณะการแต่งถูกต้องตามหลักฉันท์ลักษณ์
          ของกาพย์ยานี 11

   อย่าดูหมิ่นว่ารู้ง่าย ตาหรับรายอยู่ถมไป
รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเปนการ
คาประพันธ์

  ลอกได้แต่ตารา เที่ยวรักษาโดยโวหาร
อวดรูว่าชานาญ จนแก้ไขให้พลันหาย
     ้
คาศัพท์ยาก

โวหาร = ถ้อยคา คารม ชั้นเชิงการพูด
ถอดความ
คัดลอกได้แต่ตัวหนังสือ ออกไปรักษาโดยพูดให้
ผู้อื่นเข้าใจว่ามีความรู้ ความชานาญ จะรักษา
                โรคให้หายได้ทันที
บทวิเคราะห์
คุณค่าด้านสังคม
      ผู้ที่เป็นแพทย์นั้น ต้องหาความรู้จาก
 หนังสือเรียน แต่หากต้องไปรักษาผู้ป่วยนั้น
 จะต้องพูดกับผู้ป่วยเหมือนกับภาษาในตารา
เรียนไม่ได้ เราจะต้องอธิบายให้เค้าเข้าใจ โดย
ปรับภาษาจากหนังสือมาเป็นภาษาพูดของเรา
เอง เพื่อความสะดวกในการสื่อสารและรักษา
                    ผู้ป่วย
รูปแบบ
ลักษณะการแต่งถูกต้องตามหลักฉันท์ลักษณ์
ของกาพย์ยานี 11
      ลอกได้แต่ตารา เที่ยวรักษาโดยโวหาร
    อวดรู้ว่าชานาญ จนแก้ไขให้พลันหาย
คาประพันธ์

     โรคคือครุกรรม บรรจบจาอย่าพึงทาย
กล่าวเล่ห์อุบายหมาย ด้วยโลภหลงในลาภา
ถอดความ
อย่าพูดจากการคาดคะเนว่าโรคที่เป็นคือ
   กรรมหนักที่เกิดขึ้นพร้อมๆกันพูด
 หลอกลวงเพราะต้องการสิ่งตอบแทน
บทวิเคราะห์
คุณค่าด้านวรรณศิลป์
               การสรรคา
๑.1 มีการเล่นเสียงพยัญชนะกับพยัญชนะ
                  คือ
 โรคคือครุกรรม      บรรจบจาอย่าพึงทาย
กล่าวเล่ห์อุบายหมาย ด้วยโลภหลงในลาภา
๑.๒ มีการเล่นเสียงสระกับสระ คือ

 โรคคือครุกรรม      บรรจบจาอย่าพึงทาย
กล่าวเล่ห์อุบายหมาย ด้วยโลภหลงในลาภา
คุณค่าด้านสังคม
        ผู้ที่ประกอบอาชีพแพทย์ เป็นอาชีพที่
เกี่ยวข้องกับการรักษาชีวิตของผู้ป่วย แพทย์ไม่
 ควรวินิจฉัยโรคให้เกินความเป็นจริง หรือขู่
 คนไข้ให้กลัว แล้วหลอกเอาสิ่งตอบแทนจาก
ผู้ป่วย เพราะจะทาให้ผป่วยและคนอื่นๆมอง
                         ู้
            อาชีพแพทย์ในทางที่ไม่ดี
รูปแบบ
ลักษณะการแต่งถูกต้องตามหลักฉันท์ลักษณ์
          ของกาพย์ยานี 11

   โรคคือครุกรรม บรรจบจาอย่าพึงทาย
กล่าวเล่ห์อุบายหมาย ด้วยโลภหลงในลาภา
ขอบคุณคะ

งาน Tomtam