2. บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถา
ให้ยาจะเสียยา บ ห่อนลาภจะพึงมี
บ้างถือว่าตนเฒ่า เป็ นหมอเก่าชานาญดี
รูยาไม่รูที
้ ้ ื่
รักษาได้ก็ชนบาน
แก่กายไม่แก่รู ้ ประมาทผูอุดมญาณ
้
แม้เด็กเป็ นเด็กชาญ ไม่ควรหมิ่นประมาทใจ

4. บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถ
ให้ยาจะเสียยา บ ห่อนลาภจะพึงมี
หมอบางพวกหยิ่งในฐานะตนว่า ไขว้จนให้ยาไปจะเสียยา ไม่ ครับพอทีควรจะได้รบ
่ ั

5. บ้างถือว่าตนเฒ่า เป็ นหมอเก่าชานาญดี
รูยาไม่รูที
้ ้ ่ื
รักษาได้ก็ชนบาน
่ ่
บางคนยึดมันว่า ตัวเองอายุมากเป็ นหมอมานานมีความเชียวชาญ
่
รูเ้ รืองยาสมรู ้
้ ่ื
ความสามารถของผูอน รักษาโรคได้ก็มีความสุข

6. แก่กายไม่แก่รู ้ ประมาทผูอุดมญาณ
้
แม้เด็กเป็ นเด็กชาญ ไม่ควรหมิ่นประมาท
ร่างกายแก่ไม่เรียนรูใ้ ห้ มากดูหมิ้นผูความรูมากแม้เด็กแต่
้ ้
เป็ นเด็กก็ มีความชาญ ใจไม่ควรคิดดูหมิ่น

7. วิเคราะห์

8. คุณค่าด้านเนื้อหา
เนื้อหาของบทนี้ซงเป็ นตาราทีใช้ในการรักษาให้
้ึ ่
ผูคนแล้วสามารถใช้เป็ นแนวทางนาไปสู้
้
ความสาเร็จ

9. คุณค่าด้านวรรณศิลป์
บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถา
ให้ยาจะเสียยา บ ห่อนลาภจะพึงมี

10. มีการใช้ถ้อยคาในการเปรียบเทียบเพื่อให้ผอ่านเข้าใจความหมายและเห็น
ู้
ภาพได้ชดเจนยิ่งขึน ดังบทประพันธ์ที่ว่า
ั ้
บ้างถือว่าตนเฒ่า เป็ นหมอเก่าชานาญดี
รูยาไม่รูที
้ ้ ื่
รักษาได้ก็ชนบาน

11. คุณค่าด้านสังคม
สะท้อนให้เห็นความเชื่อของสังคมไทย
ฉันทศาสตร์ น่ าจะมีความหมายว่า(ศาสตร์)ที่แต่งเป็ นสูตร
(ฉันท์)ตามอย่างตาราการแพทย์ในคัมภีรอาถรรพเวท และด้วยเหตุ
์
ที่ว่าคัมภีรอาถรรพ มีเรื่องราวเกี่ยงกับไสยศาสตร์ จึงมักเรียกว่า
์
ครุกรรม ดังปรากฏที่ข้อความในบทประพันธ์กล่าวถึงครุกรรมได้ว่า
บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถา
ให้ยาจะเสียยา บ ห่อนลาภจะพึงมี

12. สะท้อนข้อคิดเพือนาไปใช้ในการดาเนินชีวต
่ ิ
ซึ้งสามารถนาไปปรับใช้ได้กบทุกวิชาชีพ เพราะไม่ว่าจะเป็ น
ั
บุคคลในอาชีพใด ถ้าไม่มีความประมาท ความอวดดี ความริษยา
ความโลภ ความเห็นแก่ตว ความหลงตัวเอง และมีศีลประจาใจ
ั
ย่อยไดรับการยกย่องจากบุคคลต่างๆ โดยเฉพาะอาชีพแพทย์ซึ้ง
เกี่ยวข้องกับความเป้ นความตายของชีวิตคนต้องเป็ นผูรอบรูจริง
้ ้
ตังแต่การวินิจฉัยสมมติฐานของโรค การใช้ยา ความรับผิดชอบต่อ
้
ป่ วย ให้ปฎิบติด้วยความรอบคอบไม่ประมาท ดังบทประพันธ์ที่ว่า
ั
บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถา
ให้ยาจะเสียยา บ ห่อนลาภจะพึงมี