Downloaded 66 times
เคมีอินทรีย์
- 1.
- 2. เป็นการศึกษาทางเคมีของสารประกอบที่มีธาตุคาร์บอนเป็น องค์ประกอบ เรียก สารประกอบอินทรีย์(ซึ่งสารประกอบอินทรีย์ที่ถูกค้นพบ จากธรรมชาติ และจากการ สังเคราะห์ขึ้นในห้องปฏิบัติกาorganic compounds) จนถึงปัจจุบันมีมากมายและนา มาใช้ประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับ ชีวิตประจา วัน เช่น ผลิตภัณฑ์จากปิ โตรเลียมและเชื้อเพลิง ใยสังเคราะห์ต่าง ๆ สารเคมีทางการเกษตร ยารักษาโรค สารทา ความเย็น สารเติมแต่งในอาหาร และสารถนอมอาหาร ผงซักฟอก สี วัตถุระเบิดต่าง ๆ เป็นต้น
- 3.
- 4. สารเคมีอินทรีย์ มีหมู่ของธาตุที่ทาหน้าที่เพื่อแสดงถึงสมบัติของ สารประกอบนั้น ๆทาให้สามารถจัด สารประกอบอินทรีย์ตามสมบัติ หมู่ธาตุ ที่ทาหน้าที่บ่งชี้สมบัติเรียกหมู่ฟังก์ชัน เช่น โมเลกุลของสารอินทรีย์ใดมี หมู่ - OH ก็จัดไว้ในจาพวกแอลกอฮอล์ ซึ่งก็จะแสดงสมบัติหน้าที่นั้น ๆ หมู่ ฟังก์ชันนัลมีหลายแบบ
- 5.
- 6. 1. สารประกอบแอลิฟาติก (Aliphaticcompounds) ได้แก่ สารประกอบที่มี โครงสร้างเป็นโซ่เปิด ซึ่ง เป็นโซ่ตรงหรือโซ่แขนง โดยมีอะตอมของคาร์บอน ต่อกับคาร์บอนด้วยพันธะโคเวเลนต์ ชนิดพันธะเดี่ยว พันธะคู่ หรือพันธะสาม หรือปนกันก็ได้ 2. สารประกอบแอลิไซคลิก (Alicyclic compounds) ได้แก่ สารประกอบที่มี โครงสร้างเป็นวง โดยที่ อะตอมของคาร์บอนต่อกับคาร์บอนด้วยพันธะเดี่ยว หรือพันธะคู่ ขนาดของวงมีได้ตั้งแต่ จา นวนคาร์บอน 3 คาร์บอน หรือ มากกว่า
- 7. 3. สารประกอบแอโรแมติก (Aromaticcompounds) ได้แก่ สารประกอบที่มี อะตอมของคาร์บอนต่อกัน เป็นวงมี อิเล็กตรอน จา นวน 4n+2 ( เมื่อ n คือ เลขจา นวนเต็มบวกใด ๆ เช่น 0 , 1 , 2, 3 , ... ) มีโครงสร้างเป็น รูปแบนราบ หรือใกล้เคียงแบนราบ และ อิเล็กตรอนนี้มีการเคลื่อนที่เป็นวง และแต่ละ คาร์บอนอะตอมในวง มักจะเป็นอะตอมที่มี sp2 ไฮบริดออร์บิทัล (sp2 hybrid orbitals) 4. สารประกอบเฮเทอโรไซคลิก (Heterocyclic compounds) ได้แก่ สารประกอบที่มีโครงสร้างเป็นวง แต่มี อะตอมของธาตุอื่น เช่น ออกซิเจน ไนโตรเจน ซัลเฟอร์ มาคั่นอยู่ระหว่างอะตอมของคาร์บอน ซึ่งอะตอมเหล่านี้ ต่อกันด้วยพันธะเดี่ยวหรือพันธะคู่
- 8. สารประกอบอินทรีย์และสารประกอบอนินทรีย์ มีข้อแตกต่างกัน 1. สารอินทรีย์ทั้งหลายติดไฟได้สารอนินทรีย์ไม่ติดไฟ 2. สารอินทรีย์ทาปฏิกิริยาได้ช้ากว่าสารอนินทรีย์มาก เนื่องจากสารอินทรีย์เป็นพวก นอนอิเล็กโทรไลต์ 3. สารอินทรีย์ส่วนใหญ่มีจุดหลอมเหลวต่า แต่สารอนินทรีย์ส่วนใหญ่มีจุดหลอมเหลว สูง 4. สารอินทรีย์ส่วนใหญ่ไม่ละลายน้า 5. ปฏิกิริยาเคมีอินทรีย์รวมกันโดยใช้โมเลกุลแต่สารอนินทรีย์รวมกันโดยใช้ไอออน 6. สารอินทรีย์โดยปกติประกอบด้วยหลาย ๆ อะตอม สารประกอบอนินทรีย์มีเพียง 2 - 3 อะตอม 7. สารประกอบอินทรีย์มีโครงสร้างซับซ้อน แต่สารอนินทรีย์มีโครงสร้างแบบง่าย ๆ
- 9.
- 10. ไฮโดรคาร์บอน เป็นสารประกอบซึ่งมีคาร์บอนและไฮโดรเจนเท่านั้น สาหรับไฮโดรคาร์บอนที่มีพันธะ เดี่ยวเรียกว่าไฮโดรคาร์บอนอิ่มตัว (saturatedhydrocarbon) ส่วนไฮโดรคาร์บอนที่ภายในโมเลกุลมีพันธะคู่หรือ พันธะสาม เป็นไฮโดรคาร์บอนที่ไม่อิ่มตัว (unsaturated hydrocarbon) สารประกอบแอลเคน (alkane) เป็น สารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่อิ่มตัว สารประกอบแอลคีน (alkene) และสารประกอบแอลไคน์ (alkyne)เป็น สารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่ไม่อิ่มตัว ที่มีพันธะคู่ และพันธะสามตามลา ดับ สารประกอบที่มีวงแหวนเบนซีน (benzene ring) จัดเป็นพวกแอโรมาติก ส่วนพวกแอลเคน แอลคีน และแอลไคน์ จัดเป็นสารประกอบแอลิฟาติก
- 11. สารประกอบแอลเคน สารอินทรีย์ประเภทนี้ในโมเลกุลมีพันธะเดี่ยว จัดเป็นไฮโดรคาร์บอน อิ่มตัว มีสูตรทั่วไปCnH2n + 2 และ จัดเป็ นพวกที่ไม่ว่องไวในการทา ปฏิกิริยา การเรียกชื่อสารประกอบแอลเคนนี้เรียกตามกฎเกณฑ์ของ IUPAC (International Union of Pure and Applied Chemistry)
- 14. สารประกอบแอลคีน สารอินทรีย์ประเภทนี้ในโมเลกุลมีพันธะคู่ จัดเป็นไฮโดรคาร์บอนไม่ อิ่มตัว มีสูตรทั่วไปคือ CnH2n ใน การเรียกชื่อสารประกอบแอลคีนนี้มักจะลง ท้ายด้วย -ene และมีเลขบ่งชี้ตา แหน่งพันธะคู่ไว้ข้างหน้า ในกรณีที่มีพันธะคู่ มากกว่าหนึ่งแห่งให้ใส่ตัวเลขตา แหน่งของที่อยู่ของพันธะคู่และใช้คา ว่า di, tri, tetra อยู่หน้าคา ลงท้าย -ene
- 15. สารประกอบแอลไคน์ สารอินทรีย์ประเภทนี้เป็นไฮโดรคาร์บอนที่ในโมเลกุลมีพันธะสาม เป็น ไฮโดรคาร์บอนที่ไม่อิ่มตัว มีสูตรทั่วๆ ไปคือ CnH2n-2 การเรียกชื่อ สารประกอบแอลไคน์นี้ลงท้ายด้วย - yne
- 16.
- 17. 1. ชื่อสามัญ (Commonname) อ่านตามแบบนิยมไม่มีกฎเกณฑ์ที่แน่นอน จึง อ่านชื่อสารที่มีโมเลกุลเล็ก และมีสูตรโครงสร้างที่ไม่ซับซ้อนมากนัก เช่น CH3 -CH2 - CH2 - CH3 อ่านว่า นอร์มัล-บิวเทน 2. ชื่อตามระบบ IUPAC (International Union of Pure and Applied Chemistry) โดยมีหลักเกณฑ์ในการ อ่านชื่อสารตามกลุ่มที่มีชื่อลงท้าย เหมือนกัน เพื่อบอกหมู่ฟังก์ชัน ซึ่งประกอบด้วยส่วนที่สา คัญ
- 18. หลักการอ่านชื่อแอลเคน 1. เลือกโซ่คาร์บอนที่ยาวที่สุดเป็นโซ่หลัก (parentname) 2. กาหนดตาแหน่งของคาร์บอนอะตอมในโซ่หลัก โดยให้ตาแหน่งของคาร์บอนที่มีหมู่ แทนที่(substituent) มีตัวเลขต่าสุด 3. หมู่แทนที่ต่ออยู่กับตาแหน่งใดของคาร์บอนอะตอมในโซ่หลักการอ่านชื่อก็จะระบุ ตาแหน่งของคาร์บอนอะตอมนั้นแล้วตามด้วยชื่อของหมู่แทนที่ 4. ในการเรียกชื่อจะเริ่มด้วยชื่อของหมู่แทนที่เรียงตามลาดับตัวอักษรแล้วตามด้วยชื่อ หลัก ถ้าในโมเลกุลมีหมู่แทนที่ชนิดเดียวกันมากกว่า 1 หมู่ ให้เติมคาว่า di, tri, tetra ฯลฯ เพื่อบอกถึงจานวนของหมู่แทนที่ด้วย และถ้าหมู่แทนที่ชนิดเดียวกันแทนที่อยู่ที่ คาร์บอนอะตอมเดียวกันทั้ง 2 หมู่ให้ระบุตัวเลขของตาแหน่งนั้นซ้าด้วย
- 19. หลักการอ่านชื่อแอลคีน 1.เลือกโซ่คาร์บอนที่ยาวที่สุดและมีพันธะคู่อยู่ในโซ่นั้นด้วยเป็นชื่อหลัก แต่ในกรณีที่มี พันธะคู่มากกว่า 1พันธะให้เลือกโซ่ที่มีพันธะคู่มากที่สุดเป็นชื่อหลัก แม้ว่าจะไม่ใช่โซ่ ที่ยาวที่สุดก็ตาม 2. กาหนดตาแหน่งคาร์บอนอะตอมในโซ่หลัก โดยให้พันธะคู่อยู่ในตาแหน่งที่มีเลข น้อยที่สุด 3. ถ้ามีพันธะคู่เพียง 1 พันธะ ให้ลงท้ายชื่อว่า – อีน ( - ene) ถ้ามี 2 พันธะใช้ – ไดอีน ( - diene)ฯลฯ 4. ตาแหน่งของพันธะคู่ให้ระบุด้วยตัวเลขของคาร์บอนอะตอมแรกที่สร้างพันธะคู่นั้น 5. ถ้ามีโซ่กิ่งให้ระบุทานองเดียวกันกับสารประกอบแอลเคน
- 20. หลักการอ่านชื่อแอลไคน์ การเรียกชื่อจะเหมือนกับแอลคีนแต่ให้เปลี่ยนคาลงท้ายชื่อเป็น – ไอน์( - yne) ในกรณีที่ในโมเลกุลมีทั้งพันธะคู่และพันธะสาม โซ่หลักจะต้องมีทั้งพันธะคู่และ พันธะสาม และคาลงท้ายชื่อจะเป็น - อีนไอน์ ( - enyne) ส่วนในการนับตาแหน่ง จะต้องให้พันธะคู่มีตัวเลขน้อยกว่า
- 21.
- 22. 1. สารประกอบไฮโดรคาร์บอน เป็นสารประกอบที่มีไฮโดรเจน(H) และ คาร์บอน (C) เป็นองค์ประกอบ สารประกอบแอลเคนชนิดโซ่ตรงที่มี C1 - C4 มีสถานะเป็นแก๊ส ส่วน C5 - C17 เป็นของเหลว และ C18 ขึ้นไปจะมี สถานะ เป็นของแข็ง 2. สารประกอบไฮโดรคาร์บอน เป็นสารประกอบที่ไม่มีขั้ว จึงไม่ละลายน้า และไม่นาไฟฟ้า มีจุดเดือดจุด หลอมเหลวต่า แต่จะเพิ่มขึ้นตามมวล 3. การเผาไหม้ของสารประกอบไฮโดรคาร์บอน ถ้าเผาไหม้ได้อย่างสมบูรณ์จะ ได้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และน้า (H2 O) พร้อมทั้งคายพลังงาน ออกมา แต่ถ้าการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์จะเกิดเป็น คาร์บอนมอนอกไซด์(CO) และน้า พร้อมทั้งคายพลังงานออกมา
- 23.
- 24. 1. ใช้ทาเชื้อเพลิงในเครื่องยนต์หรือเครื่องจักรต่าง ๆเช่น น้ามันดีเซล น้ามัน แก๊สโซลีน น้ามันเตา น้ามันก๊าด เป็นต้น 2. ใช้ทาเชื้อเพลิงในการหุงต้มอาหารหรือให้แสงสว่างในครัวเรือน 3. ใช้ในการผลิตยารักษาโรคชนิดต่าง ๆ 4. ใช้ทาวัตถุดิบในการผลิตพลาสติกชนิดต่าง ๆ 5. ใช้ในการผลิตสารเคมีต่าง ๆ เพื่อใช้ในกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรมเคมี ต่าง ๆ