การพูด ประเภทต่า ง
ๆ
การพูด มีห ลายรูป แบบ

 และวิธ ีก าร
รูป แบบหรือ ประเภทใน

 การพูด ขึ้น อยู่ก ับ โอกาส
 สถานการณ์ใ นการพูด
 ในชีว ิต ประจำา วัน
การสนทนา
คือ การพูด กัน ตั้ง แต่ส องคน
 ขึ้น ไป เพื่อ แลกเปลี่ย นความ
 คิด ความรู้ หรือ เรื่อ งราว
 เหตุก ารณ์ต ่า ง ๆ หรือ เพื่อ ผล
 สำา เร็จ ในทางธุร กิจ อาจเป็น
 เรื่อ ง สนุก สนานจรรโลงใจ
หลัก การสนทนา
1. วิเ คราะห์ผ ู้ฟ ัง
  กาลเทศะ จุด ประสงค์
  โอกาสและเรือ งที่จ ะ
                 ่
  พูด
2.บุค ลิก ในการสนทนา

3. เรือ งที่ส นทนากัน
        ่
4. แสดงความสนใจ
 ต่อ คู่ส นทนา
วิธ ก ารดำา เนิน การ
     ี
 สนทนา
-การเริม สนทนา
       ่
-ขณะสนทนา
-การจบการสนทนา
ประเด็น ในการ
สนทนา
ประเด็น ที่น ิย มสนทนากัน
 โดยทั่ว ไป มีด ัง นี้
-ดิน ฟ้า อากาศ
- เครื่อ งแต่ง กาย
- สิ่ง ของเครื่อ งใช้
- อาชีพ การงาน
-เหตุก ารณ์เ ฉพาะหน้า
- ธรรมชาติห รือ
 บรรยากาศของสถานที่
-ข่า วสารบ้า นเมือ ง
-อาหารการกิน
มารยาทและการ
แสดงออกทางภาษา
ในการสนทนา
1. กิร ย าท่า ทาง
       ิ
 วางท่า ทีใ ห้เ หมาะสม

 กับ กาลเทศะ
2. เสีย งและนำ้า เสีย ง
 ใช้เ สีย ง ดัง พอ

 สมควร และนำ้า เสีย ง
 เป็น ธรรมชาติ
3. การใช้ถ ้อ ยคำา
 ให้เ หมาะสมกับ

 บุค คลและโอกาส
ข้อ ควรปฏิบ ัต ิใ นการ
สนทนา
1.ไม่ย กตนข่ม ท่า น
2.ไม่ผ ก ขาดการพูด
       ู
3.ไม่พ ด เรือ งส่ว นตัว ของ
         ู   ่
  ตนเองและผู้อ ื่น
4.ไม่พ ด เรือ งศาสนาและ
           ู   ่
  การเมือ ง
การพูด ทางโทรศัพ ท์
โทรศัพ ท์เ ป็น เครือ งมือ
                          ่
สื่อ สารที่ส ำา คัญ ยิ่ง ในการ
ติด ต่อ ธุร กิจ การงานกัน
ระหว่า งสำา นัก งานกับ
บุค คลภายนอก หรือ
กับ บุค คลภายใน
 สำา นัก งานเอง ธุร กิจ
 การงานจะประสบผล
 สำา เร็จ หรือ ไม่ข ึ้น อยู่ก ับ
 ประสิท ธิภ าพในการ
 พูด โทรศัพ ท์แ ต่ล ะครัง    ้
การพูด โทรศัพ ท์
1.แจ้ง หมายเลขโทรศัพ ท์
 ให้ผ ู้ร ับ ได้ท ราบ
2.ชื่อ ผู้พ ูด และผู้ท ี่ต อ งจะ
                           ้
 พูด ด้ว ย
3.ถ้า ต้อ งการฝาก
 ข้อ ความควรแจ้ง ให้ส ั้น
 และชัด เจน
4.ถ้า ผ่า นคนกลางควร
 กล่า วขอบคุณ
5.ถ้า ต่อ หมายเลข
 โทรศัพ ท์ผ ิด ควรกล่า ว
 ขอโทษ
6.ใช้โ ทรศัพ ท์เ ฉพาะที่
 จำา เป็น
การพูด ในโอกาส
พิเ ศษ หรือ การพูด ใน
ที่ช ม ชน
     ุ
หมายถึง
การพูด แสดงความรู้
 ความคิด ความรูส ึก     ้
 รวมทั้ง ข้อ เสนอแนะต่า ง
 ๆ ต่อ ผู้ฟ ัง เป็น จำา นวน
 มาก ณ ที่ใ ดที่ห นึ่ง
ประเภทของการพูด
ในโอกาสพิเ ศษ
การกล่า วสุน ทรพจน์
 การพูด ควรพูด ให้ต รง

  ประเด็น ใช้ป ระโยค
  และถ้อ ยคำา
ที่ม ีพ ลัง มีค วามหมาย
 ลึก ซึ้ง กิน ใจ และมีก าร
 จบการพูด ใน
ขณะที่ก ำา ลัง ได้ร ับ
 ความสนใจสูง สุด
การประกาศ
•บอกความหมายและ
 ความสำา คัญ
• กล่า วถึง รายละเอีย ดว่า
 ใคร ทำา อะไร ที่ไ หน
 เมื่อ ไหร่ อย่า งไร
เน้น ข้อ ความสำา คัญ ที่ผ ู้

 ฟัง ต้อ งทราบในตอน
 ท้า ย เช่น เรือ งอะไร
               ่
 ใครทำา อะไร ที่ไ หน
 เวลาเท่า ไหร่
การกล่า วต้อ นรับ
• กล่า วแสดงความ
  ชื่น ชมยิน ดีแ ละเหตุผ ล
ของการต้อ นรับ
• พูด ถึง ความสำา คัญ ของ
 โอกาส
• กล่า วชื่น ชมยิน ดี
• กล่า วแสดงความพึง
 พอใจของผู้พ ูด
และผู้ฟ ัง
การกล่า วแนะนำา ตัว
• กล่า วคำา ปฏิส ัน ถาร
• กล่า วถึง ชื่อ เสีย งของ
หน่ว ยงานหรือ สถานที่
• กล่า วความรูเ ป็น
                 ้
 เกีย รติแ ละยิน ดีท ี่ไ ด้
 มาร่ว มปฏิบ ัต ิง านหรือ
 มาอยู่อ าศัย
• กล่า วถึง ประวัต ิต ัว เอง
 ว่า เป็น ใคร มาจากไหน
 จบการศึก ษาระดับ ใด
 จากที่ใ ด ตำา แหน่ง
 หน้า ที่ก ารงานเดิม และ
 ความรูค วามชำา นาญ
          ้
• กล่า วฝากเนือ ฝากตัว
              ้
การปาฐกถา
เป็น การนำา เสนอแนวความ
คิด ต่า ง ๆ ให้ผ ู้ฟ ัง ทราบ
และนำา ความรู้ด ัง กล่า วไป
เผยแพร่แ ละปฏิบ ัต ิต ่อ ไป
• เรืองเกี่ยวข้องกับ
     ่
 สถานการณ์ตาง ๆ ่
• เรืองเกี่ยวประวัติของบุคคล
       ่
• การเล่าสถานการณ์ในยุ
 คหนึ่งๆ
การพูด ในฐานะ
 พิธ ีก ร
• คุณ สมบัต ิข องพิธ ีก ร
• หน้า ที่ข องพิธ ีก ร
• การแสดงออกทาง
 ภาษาของพิธ ีก ร
การพูด เชิง
วิช าการ
หมายถึง
 การพูดเพื่อให้ความรูใน
                      ้
 เรื่องใดเรืองหนึ่ง
            ่
มีการอ้างหลักทางวิชาการ
ใช้ข้อมูลที่ผ่านการ

 วิเคราะห์วิจย พิสูจน์ตาม
             ั
 หลักวิชาการ
ให้ประโยชน์ด้านการแก้

ปัญหา และแนวทางการ
ปฏิบติตนเพื่อดำารงชีวิต
     ั
 อย่างถูกต้องแก่ผู้ฟง
                    ั
ประเภทของการพูด
เชิง วิช าการ
1. การอภิป ราย
- การอภิป รายกลุ่ม
- การอภิป รายสาธารณะ
   การอภิป รายปัญ หา
   การประชุม แลกเปลี่ย น
  ความรู้
   การอภิป รายโต๊ะ กลม
2. การบรรยาย
• ให้ผ ู้ฟ ัง ได้ร ับ ความรู้
 อย่า งแท้จ ริง
 • เตรีย มเนื้อ หาให้ค รบ
 ถ้ว นตามหัว ข้อ ที่ต ั้ง ไว้
• ไม่ก ล่า วเสีย ดสี
 พาดพิง ผู้อ ื่น
 • บรรยายเนื้อ หาตาม
 ลำา ดับ
• มีศ ิล ปะในการใช้น ำ้า
 เสีย ง
• มีท ่า ทางประกอบที่
 เหมาะสม
• ใช้ค ำา พูด ที่ถ ูก ต้อ งตาม
 หลัก ภาษา
3. การรายงาน
• เลือ กใช้ถ ้อ ยคำา ภาษา
 ที่เ ป็น ทางการ
• เรีย บเรีย งถ้อ ยคำา
 ภาษาให้ม ีค วามสั้น
 กระชับ
• ใช้ถ ้อ ยคำา ภาษาที่
 เข้า ใจง่า ยและให้ถ ูก
 ต้อ งตามหลัก ไวยากรณ์
• ออกเสีย งให้ถ ูก ต้อ ง
 ชัด เจน
• เน้น ยำ้า ในส่ว นที่
 สำา คัญ เพื่อ ให้ผ ู้ฟ ัง ได้
 สนใจ
• แสดงสีห น้า ท่า ทางที่
 จริง จัง น่า เชื่อ ถือ
4. การบรรยายสรุป
 ต้อ งคำา นึง ถึง ความ
 กระจ่า งชัด ของเนื้อ หา
 สาระ และประหยัด
 เวลา
• เนื้อ หาครบถ้ว น
• ตรงประเด็น
• น่า สนใจ
• กะทัด รัด
• จัด ลำา ดับ เนื้อ หาให้
 เป็น ระเบีย บ
• เตรีย มคำา ตอบเพือ   ่
 ตอบคำา ถาม
5. การแสดงความ
 คิด เห็น
• ที่ม า
   คือ ส่ว นที่เ ป็น เรือ ง
                        ่
 ราวต่า งๆ ที่ท ำา ให้เ กิด
 การแสดงความคิด
 เห็น
• ข้อ สนับ สนุน
   คือ เหตุผ ลที่เ ป็น หลัก
 การ ข้อ เท็จ จริง รวมทั้ง
 ความคิด เห็น ที่น ำา มาส
 นับ สนุน ความคิด เห็น
• ข้อ สรุป
   เป็น ส่ว นที่ส ำา คัญ ที่ส ด
                              ุ
 ของการแสดงความคิด
 เห็น อาจเป็น ข้อ เสนอ
 แนะ ซึ่ง วิน ิจ ฉัย ข้อ
 สัน นิษ ฐาน หรือ การ
 ประเมิน ค่า

การพูดประเภทต่าง ๆ