Οι ονοματικοί
ετερόπτωτοι
προσδιορισμοί
είναι ονόματα ή
αντωνυμίες σε
διαφορετική
πτώση από τα
ονόματα ή τις
άλλες λέξεις που
προσδιορίζουν
Ανάλογα με την πτώση στην
οποία βρίσκονται, χωρίζονται σε
τρεις κατηγορίες:
α) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί
σε γενική
β) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί
σε δοτική
γ) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί
σε αιτιατική
Η γενική ως ετερόπτωτος ονοματικός
προσδιορισμός διακρίνεται στα ακόλουθα
είδη:
Φανερώνει τον κτήτορα, δηλαδή αυτόν που κατέχει ένα
πράγμα.
→ Ἡ πόλις ἡμῶν ἐτίμα καὶ τότε τοὺς ἀγαθούς.
→ ἀλλὰ μὴν καὶ ἀνθρώπου γε ψυχή, ἥ, εἴπερ τι καὶ ἄλλο τῶν
ἀνθρωπίνων, τοῦ θείου μετέχει
→ καθ’ ὅσον οἷός τ’ ἦν ὁ πατὴρ καὶ οἱ τοῦ
πατρὸς φίλοι ὄντες ὁμότεχνοι.
Παρατήρηση:
α) Γενική κτητική αποτελεί και η γενική των κύριων ονομάτων, η οποία προσδιορίζει
ουσιαστικά που δηλώνουν συγγένεια ή καταγωγή. Γενική της καταγωγής.
→ Ἐμπεδοκλῆς Μέτωνος ἦν υἱός.
β) Γενική κτητική αποτελεί και η γενική η οποία προσδιορίζει επίθετα που δηλώνουν
συγγένεια, φιλία ή έχθρα, όπως τα: οἰκεῖος, συγγενής, κοινός, ἱερός, ἑταῖρος
(= φίλος), ξένος (= φίλος από φιλοξενία), φίλος, ἐπιτήδειος (φίλος
οικείος), εὔνους (= φιλικός), ἴδιος (= ιδιαίτερος), ἐχθρός, πολέμιος,
ἐχθρικός κ.ά.
τῶν νεῶν εἴκοσιν
Εἰς τοσοῦτον κακίας
υπερθετικού βαθμού επίθετα ή
αντωνυμίες ουδέτερου γένους.
Οἱ μέγιστοι τῶν ποταμῶν
Τὸ πολὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ
τοῦτο μανίας
4. Γενική της ύλης
Η γενική της ύλης φανερώνει την ύλη από την
οποία είναι κατασκευασμένη η
προσδιοριζόμενη λέξη.
→ εἰπεῖν δὲ ἡμᾶς ὅτι δεδογμένον ἡμῖν εἴη δύο
μὲν τάλαντα ἀργυρίου διδόναι οἱ ἀντὶ τῶν ἑκατὸν
μνῶν
5. Γενική του περιεχομένου
Η γενική του περιεχόμενου φανερώνει
το περιεχόμενο της προσδιοριζόμενης λέξης.
→ κρήνη δὲ ἡδέος ὕδατος
→ ἀγέλη βοῶν
6. Γενική της ιδιότητας
Η γενική της ιδιότητας φανερώνει την ηλικία,
το μέγεθος, το βάρος ή κάποιο άλλο γνώρισμα της
προσδιοριζόμενης λέξης. Συχνά συνοδεύεται
από αριθμητικό ή από επίθετο που δηλώνει ποσό.
→ Ὁδὸς πέντε ἡμερῶν
→ τὰ δὲ μακρὰ τείχη πρὸς τὸν
Πειραιᾶ τεσσαράκοντα σταδίων,
ὧν τὸ ἔξωθεν ἐτηρεῖτο·
7. Γενική της αξίας
Η γενική της αξίας ή του
τιμήματος δηλώνει την υλική ή
ηθική αξία της
προσδιοριζόμενης λέξης.
Συνήθως με γενική της αξίας
συντάσσονται τα επίθετα: ἄξιος,
ἀνάξιος, ἀντάξιος,
ἀξιόχρεως (= άξιος,
αξιόπιστος), ὠνητός, τίμιος,
ἄτιμος κ.ά.
→ Κατέλιπε
πέντε ταλάντων οὐσίαν.
→ δέκα μνῶν χωρίον
→ Ἐδωρήσατο φιάλην ἀργυρᾶν
ἀξίαν δέκα μνῶν
8. Γενική της αιτίας
Η γενική της αιτίας φανερώνει την αιτία για την οποία
γίνεται αυτό που δηλώνει η προσδιοριζόμενη λέξη.
→ γίγνεται γὰρ δὴ καὶ παισὶ πρὸς ἀλλήλους ὥσπερ
ἀνδράσιν ἐγκλήματα καὶ κλοπῆς καὶ
ἁρπαγῆς καὶ βίας καὶ ἀπάτης καὶ κακολογίας...
(= Γιατί, καθώς είναι φυσικό, συμβαίνουν και μεταξύ των
παιδιών, όπως ακριβώς και μεταξύ των αντρών,
παραπτώματα και για κλοπή, και γι' αρπαγή, και για
κακολογία...)
Παρατηρήσεις:
α) Η γενική της αιτίας προσδιορίζει επίθετα ή ουσιαστικά
δικανικής σημασίας, όπως αἴτιος, ἀναίτιος (= αθώος),
ἔνοχος, ὑπαίτιος, ὑπεύθυνος, ὑπόδικος, ἀγών (= δίκη),
αἰτία (= κατηγορία), γραφή (= έγγραφη καταγγελία), δίκη
κ.ά.
→ γραφὴ ὕβρεως
→ γραφὴ ἀσεβείας
→ Οὐδεὶς ἔνοχός ἐστι λιποταξίου οὐδὲ δειλίας.
β) Η γενική της αιτίας προσδιορίζει επίθετα ή ουσιαστικά που
δηλώνουν κάποιο ψυχικό πάθος: εὐδαίμων, μακάριος,
θαυμάσιος, φόβος, λύπη, ὀργή, χαρά, δόξα κ.ά.
→ Εὐδαίμων μοι ἐφαίνετο καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων.
9) Γενική υποκειμενική
Η γενική υποκειμενική φανερώνει το
υποκείμενο κάποιας ενέργειας· η ενέργεια
δηλώνεται με τη λέξη που προσδιορίζει η γενική.
→ Διὰ τάχους ἡ νίκη τῶν Ἀθηναίων
Η γενική υποκειμενική αποδεικνύεται αν
μετατρέψουμε την προσδιοριζόμενη λέξη σε ρήμα
ενεργητικής φωνής· τότε η γενική θα είναι το
υποκείμενο του ρήματος:
→ Διὰ τάχους ἡ νίκη τῶν Ἀθηναίων
ἡ νίκη > ρήμα ἐνίκησαν // υποκείμενο > οἱ
>Ἀθηναῖοι
10) Γενική αντικειμενική
Η γενική αντικειμενική φανερώνει το
αντικείμενο κάποιας ενέργειας· η ενέργεια
δηλώνεται με τη λέξη που προσδιορίζει η
γενική.
→ Διδάσκαλος τῶν παίδων ἐγένετο
Η γενική αντικειμενική αποδεικνύεται αν
μετατρέψουμε την προσδιοριζόμενη λέξη σε
ρήμα ενεργητικής φωνής· τότε η γενική θα
είναι το αντικείμενο του ρήματος:
→ Διδάσκαλος τῶν παίδων ἐγένετο
διδάσκαλος > ρήμα διδάσκει //
αντικείμενο τοὺς παῖδας
Προσοχή:
Στη μετατροπή
του
ουσιαστικού
σε ρήμα!!!
11. Γενική Συγκριτική
Η γενική συγκριτική δηλώνει το πρόσωπο ή το πράγμα με το οποίο
συγκρίνεται ένα άλλο όμοιό του, αποτελώντας το β' όρο της
σύγκρισης. Με γενική συγκριτική συντάσσονται:
1. Επίθετα συγκριτικού βαθμού ή επίθετα που έχουν συγκριτική
σημασία: πρότερος, ὕστερος, διπλάσιος, πολλαπλάσιος κ.ά.
→ Πολλῶν γὰρ χρημάτων κρείττων ὁ παρὰ τοῦ πλήθους ἔπαινος.
→ Πρότερος τοῦ λοχαγοῦ ἐπορεύετο.
2. Επίθετα υπερθετικού βαθμού, όταν αυτό που συγκρίνεται δεν
αποτελεί μέρος αυτού που δηλώνει η γενική.
→ Ναυμαχία γὰρ αὕτη μεγίστη δὴ τῶν πρὸ αὐτῆς γεγένηται. >
γενική συγκριτική
3. Στην αντίθετη περίπτωση η γενική είναι διαιρετική.
→ Σαγγάριος μέγιστός ἐστι τῶν ἐν Βιθυνίᾳ ποταμῶν > γενική
διαιρετική

Eteroptotoi

  • 3.
    Οι ονοματικοί ετερόπτωτοι προσδιορισμοί είναι ονόματαή αντωνυμίες σε διαφορετική πτώση από τα ονόματα ή τις άλλες λέξεις που προσδιορίζουν
  • 5.
    Ανάλογα με τηνπτώση στην οποία βρίσκονται, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: α) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί σε γενική β) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί σε δοτική γ) ετερόπτωτοι προσδιορισμοί σε αιτιατική
  • 6.
    Η γενική ωςετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός διακρίνεται στα ακόλουθα είδη:
  • 7.
    Φανερώνει τον κτήτορα,δηλαδή αυτόν που κατέχει ένα πράγμα. → Ἡ πόλις ἡμῶν ἐτίμα καὶ τότε τοὺς ἀγαθούς. → ἀλλὰ μὴν καὶ ἀνθρώπου γε ψυχή, ἥ, εἴπερ τι καὶ ἄλλο τῶν ἀνθρωπίνων, τοῦ θείου μετέχει → καθ’ ὅσον οἷός τ’ ἦν ὁ πατὴρ καὶ οἱ τοῦ πατρὸς φίλοι ὄντες ὁμότεχνοι. Παρατήρηση: α) Γενική κτητική αποτελεί και η γενική των κύριων ονομάτων, η οποία προσδιορίζει ουσιαστικά που δηλώνουν συγγένεια ή καταγωγή. Γενική της καταγωγής. → Ἐμπεδοκλῆς Μέτωνος ἦν υἱός. β) Γενική κτητική αποτελεί και η γενική η οποία προσδιορίζει επίθετα που δηλώνουν συγγένεια, φιλία ή έχθρα, όπως τα: οἰκεῖος, συγγενής, κοινός, ἱερός, ἑταῖρος (= φίλος), ξένος (= φίλος από φιλοξενία), φίλος, ἐπιτήδειος (φίλος οικείος), εὔνους (= φιλικός), ἴδιος (= ιδιαίτερος), ἐχθρός, πολέμιος, ἐχθρικός κ.ά.
  • 10.
    τῶν νεῶν εἴκοσιν Εἰςτοσοῦτον κακίας υπερθετικού βαθμού επίθετα ή αντωνυμίες ουδέτερου γένους. Οἱ μέγιστοι τῶν ποταμῶν Τὸ πολὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ τοῦτο μανίας
  • 11.
    4. Γενική τηςύλης Η γενική της ύλης φανερώνει την ύλη από την οποία είναι κατασκευασμένη η προσδιοριζόμενη λέξη. → εἰπεῖν δὲ ἡμᾶς ὅτι δεδογμένον ἡμῖν εἴη δύο μὲν τάλαντα ἀργυρίου διδόναι οἱ ἀντὶ τῶν ἑκατὸν μνῶν 5. Γενική του περιεχομένου Η γενική του περιεχόμενου φανερώνει το περιεχόμενο της προσδιοριζόμενης λέξης. → κρήνη δὲ ἡδέος ὕδατος → ἀγέλη βοῶν
  • 12.
    6. Γενική τηςιδιότητας Η γενική της ιδιότητας φανερώνει την ηλικία, το μέγεθος, το βάρος ή κάποιο άλλο γνώρισμα της προσδιοριζόμενης λέξης. Συχνά συνοδεύεται από αριθμητικό ή από επίθετο που δηλώνει ποσό. → Ὁδὸς πέντε ἡμερῶν → τὰ δὲ μακρὰ τείχη πρὸς τὸν Πειραιᾶ τεσσαράκοντα σταδίων, ὧν τὸ ἔξωθεν ἐτηρεῖτο·
  • 13.
    7. Γενική τηςαξίας Η γενική της αξίας ή του τιμήματος δηλώνει την υλική ή ηθική αξία της προσδιοριζόμενης λέξης. Συνήθως με γενική της αξίας συντάσσονται τα επίθετα: ἄξιος, ἀνάξιος, ἀντάξιος, ἀξιόχρεως (= άξιος, αξιόπιστος), ὠνητός, τίμιος, ἄτιμος κ.ά. → Κατέλιπε πέντε ταλάντων οὐσίαν. → δέκα μνῶν χωρίον → Ἐδωρήσατο φιάλην ἀργυρᾶν ἀξίαν δέκα μνῶν
  • 14.
    8. Γενική τηςαιτίας Η γενική της αιτίας φανερώνει την αιτία για την οποία γίνεται αυτό που δηλώνει η προσδιοριζόμενη λέξη. → γίγνεται γὰρ δὴ καὶ παισὶ πρὸς ἀλλήλους ὥσπερ ἀνδράσιν ἐγκλήματα καὶ κλοπῆς καὶ ἁρπαγῆς καὶ βίας καὶ ἀπάτης καὶ κακολογίας... (= Γιατί, καθώς είναι φυσικό, συμβαίνουν και μεταξύ των παιδιών, όπως ακριβώς και μεταξύ των αντρών, παραπτώματα και για κλοπή, και γι' αρπαγή, και για κακολογία...)
  • 15.
    Παρατηρήσεις: α) Η γενικήτης αιτίας προσδιορίζει επίθετα ή ουσιαστικά δικανικής σημασίας, όπως αἴτιος, ἀναίτιος (= αθώος), ἔνοχος, ὑπαίτιος, ὑπεύθυνος, ὑπόδικος, ἀγών (= δίκη), αἰτία (= κατηγορία), γραφή (= έγγραφη καταγγελία), δίκη κ.ά. → γραφὴ ὕβρεως → γραφὴ ἀσεβείας → Οὐδεὶς ἔνοχός ἐστι λιποταξίου οὐδὲ δειλίας. β) Η γενική της αιτίας προσδιορίζει επίθετα ή ουσιαστικά που δηλώνουν κάποιο ψυχικό πάθος: εὐδαίμων, μακάριος, θαυμάσιος, φόβος, λύπη, ὀργή, χαρά, δόξα κ.ά. → Εὐδαίμων μοι ἐφαίνετο καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων.
  • 16.
    9) Γενική υποκειμενική Ηγενική υποκειμενική φανερώνει το υποκείμενο κάποιας ενέργειας· η ενέργεια δηλώνεται με τη λέξη που προσδιορίζει η γενική. → Διὰ τάχους ἡ νίκη τῶν Ἀθηναίων Η γενική υποκειμενική αποδεικνύεται αν μετατρέψουμε την προσδιοριζόμενη λέξη σε ρήμα ενεργητικής φωνής· τότε η γενική θα είναι το υποκείμενο του ρήματος: → Διὰ τάχους ἡ νίκη τῶν Ἀθηναίων ἡ νίκη > ρήμα ἐνίκησαν // υποκείμενο > οἱ >Ἀθηναῖοι
  • 17.
    10) Γενική αντικειμενική Ηγενική αντικειμενική φανερώνει το αντικείμενο κάποιας ενέργειας· η ενέργεια δηλώνεται με τη λέξη που προσδιορίζει η γενική. → Διδάσκαλος τῶν παίδων ἐγένετο Η γενική αντικειμενική αποδεικνύεται αν μετατρέψουμε την προσδιοριζόμενη λέξη σε ρήμα ενεργητικής φωνής· τότε η γενική θα είναι το αντικείμενο του ρήματος: → Διδάσκαλος τῶν παίδων ἐγένετο διδάσκαλος > ρήμα διδάσκει // αντικείμενο τοὺς παῖδας
  • 18.
  • 19.
    11. Γενική Συγκριτική Ηγενική συγκριτική δηλώνει το πρόσωπο ή το πράγμα με το οποίο συγκρίνεται ένα άλλο όμοιό του, αποτελώντας το β' όρο της σύγκρισης. Με γενική συγκριτική συντάσσονται: 1. Επίθετα συγκριτικού βαθμού ή επίθετα που έχουν συγκριτική σημασία: πρότερος, ὕστερος, διπλάσιος, πολλαπλάσιος κ.ά. → Πολλῶν γὰρ χρημάτων κρείττων ὁ παρὰ τοῦ πλήθους ἔπαινος. → Πρότερος τοῦ λοχαγοῦ ἐπορεύετο. 2. Επίθετα υπερθετικού βαθμού, όταν αυτό που συγκρίνεται δεν αποτελεί μέρος αυτού που δηλώνει η γενική. → Ναυμαχία γὰρ αὕτη μεγίστη δὴ τῶν πρὸ αὐτῆς γεγένηται. > γενική συγκριτική 3. Στην αντίθετη περίπτωση η γενική είναι διαιρετική. → Σαγγάριος μέγιστός ἐστι τῶν ἐν Βιθυνίᾳ ποταμῶν > γενική διαιρετική