Skip to main content
Αντώνης Στεργίου 
΢υντακτικό Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας ΢τεργίου Αντώνης
Αντώνης Στεργίου 
΢υντακτικό Κεφάλαιο 1ο : Σο υποκείμενο 
Τποκείμενο ρήματος 
α. ονομαστική: ουσιαστικό, αντωνυμία, ουσιαστικοποιημένο επίθετο ή μετοχή β. ονοματική πρόταση γ. απαρέμφατο (σε απρόσωπα ρήματα) δ. ένα επίρρημα, ένας εμπρόθετος: εις, περί<+ αιτιατική (περίπου) 
- αι νηες διεφθάρησαν - εγώ ειμι Ελλην - ο σοφός έστι ευδαίμων - οι φθονουντες μισουνται - δηλόν εστι ότι Μέγαρα αφέστηκεν - ου ραδιον εστί φύσιν πονηράν μεταβαλειν - της ημέρας οψε ην - απέθανον περί τους τριακοσίους - τα παιδία παίζει 
Τποκείμενο απαρεμφάτου 
α. ονομαστική: ταυτοπροσωπία (ΤΡ=ΤΑ) β. αιτιατική: ετεροπροσωπία (ΤΡ ≠ ΤΑ) 
- οι νέοι συγγνώμης αξιουνται τυγχάνειν - Αναξαγόρας τον ήλιον λίθον φησίν είναι - έξεστι σοι δακρυσαι (ενν. σε) 
Τποκείμενο μετοχής 
α. επιθετική μετοχή: το Τ είναι το άρθρο της β. συνημμένη μετοχή: η μετοχή βρίσκεται στην ίδια πτώση με τον όρο που προσδιορίζει γ. απόλυτη μετοχή: το Τ. της μετοχής βρίσκεται σε γενική ή αιτιατική (απρόσωπου ρήματος και συνήθως είναι εναντιωματική). Απόλυτη μετοχή μπορεί να είναι μόνο μια επιρρηματική μετοχή * εκτός τελικής (και επιθετικής, κατηγορηματικής)+ 
- ο φεύγων πόνους φεύγει - φαίνομαι κλέπτων - λαμβάνω Ισμηνίαν ως πολεμοποιουντα - δειπνήσαντες δε απελαύνετε - έπεμψε τινά ερουντα - Έλληνες όντες μάχονται κατά της Ελλάδος - ταυτα έχων άπαντα έχω - θαρρων έλεγε - βοηθησάντων υμων προθυμως πόλιν προσλήψεσθε - εξόν δε ημιν ζην μη καλως<
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 2ο : Σο αντικείμενο 
Αντικείμενο ρήματος, απαρεμφάτου, μετοχής *μπαίνει στις πλάγιες πτώσεις *γενική, δοτική, αιτιατική ≠ ορθές : ονομαστική , αιτιατική+ 
α. μονόπτωτα ρήματα: - γενική - δοτική - αιτιατική β. δίπτωτα ρήματα - γενική + δοτική*έμμεσο+ + αιτιατική *άμεσο+ + απαρέμφατο *άμεσο+ + δευτερεύουσα πρ. [άμεσο] - δοτική + αιτιατική *άμεσο+ + απαρέμφατο *άμεσο+ + δευτερεύουσα πρ.*άμεσο+ - αιτιατική + αιτιατική *έμμεσο+ (προσώπου) + απαρέμφατο *έμμεσο+ + δευτερεύουσα πρ.*έμμεσο+ 
- χρόνου φείδου 
- τοις νόμοις πείθου 
- βλάπτει τον άνδρα θυμός 
- ώμοσαν μη προδώσειν αλλήλους 
- ουτοι καλέσαντες τους άρχοντας είπον 
- μετεσχήκαμεν υμιν ιερων 
- πληρω την φιάλην υδατος 
- ερω πασαν υμιν την αλήθειαν 
- τουτο ερωτω σε 
- έλεγε αυτω θαρρειν 
- διδάξω υμας ότι αληθές έστι τουτο 
΢ύστοιχο αντικείμενο *ομόρριζη αιτιατική+ 
- Ζημίωσε ζημίας 
- Ζημίωσε μεγάλα 
(ουδ. πληθ. = μεγάλας ζημίας) 
- Ζημίωσε μέγα 
(ουδ. ενικ. = μεγάλην ζημίαν) 
- μάχομαι μάχην 
- ασθενω νόσον 
- ζω βίον 
- έλεγον τοιάδε *τοιούτους λόγους+ 
- πάσχουσι μέγα * μέγα πάθος+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 3ο : Σο κατηγορούμενο 
Κατηγορούμενο υποκειμένου 
με τα συνδετικά ρήματα, δηλαδή τα ρήματα που έχουν την έννοια του είμαι, του γίνομαι , του θεωρουμαι, του ονομάζομαι 
- ΢ωκράτης εστι σοφός 
- Η αγορά ην πλησίον 
- τουτο έστι η ρητορική 
- οι μισθοφόροι ησαν εις μυρίους 
Κατηγορούμενο αντικειμένου 
με τα ενεργητικά κλητικά (ονομάζω), δοξαστικά ( νομίζω), εκλογής (εκλέγω) + 2 αιτιατικές ≠ χρωμαι + 2 δοτικές 
- ικανά νομίζω τα ειρημένα 
- ουτοι ονομάζουσιν εμέ βασιλέα 
- χρωμαι τινί φίλω 
Κατηγορούμενο γενικής εννοίας 
διδακτόν έστιν η αρετή * ουδ. εν. αριθμού = διδακτή+ 
- τουτ΄ έστιν η δικαιοσύνη 
Ιδιάζοντα κατηγορούμενα 
α. γενική κατηγορηματική [α.δ.ι.κ.υ.+ [συνδετικό ρήμα + γενική αντί για κατηγορούμενο]: - αξίας - διαιρετική - ιδιότητας * συνοδεύεται συνήθως από Ε.Π.+ - κτητική - ύλης β. επιρρηματικό κατηγορούμενο *σσxττ+ * ρήμα κίνησης + επίθετο που το μεταφράζω ως επιρρ. 
- σειράς 
- σκοπού 
- χρόνου 
- τρόπου 
- τόπου 
γ. προληπτικό κατηγορούμενο *ρήμα εξέλιξης + ουσιαστικό ή επίθετο+ 
- Η οικία έστιν είκοσι μνων 
- ΢όλων ην των επτά σοφων 
- Ειμί τριάκοντα ετων 
- το πεδίον ην Λοκρων 
- Η οικία έστι λίθων 
- Έλεγε πρωτος 
- Ωρμήθης ημιν βοηθός 
- Όρθριος ήκεις 
- Ουδεις εκων αμαρτάνει 
- Ανήγοντο πελάγιοι 
- Σο τειχος ηρετο μέγα 
- Ωθουσιν αυτόν εξω φυγάδα 
Κατηγορούμενο απαρεμφάτου καθ’ έλξη * από δοτ. προσωπ. ή από το Α.Ρ.+ 
Έξεστιν ημιν είναι αγαθοις *= αγαθούς: έλξη από τη δοτ. προσωπ.+ 
- οι πρέσβεις Κύρου εδέοντο προς πόλεμον γενέσθαι προθυμοτάτου
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 4ο : Ομοιόπτωτοι ονοματικοί προσδιορισμοί *ουσιαστικά που προσδιορίζουν άλλα ουσιαστικά+ 
Παράθεση *αν την κρύψω, πάλι καταλαβαίνω το νόημα, από τα μερικά στα γενικά, μτφρ: που<+ *** προεξαγγελτική παράθεση *προηγείται και προσδιορίζει όλη την πρόταση+ *** γενική παραθετική * κτητική αντωνυμία + γενική+ 
- Αλέξανδρος ο Μακεδών 
- Φαίρων ο πολέμαρχος 
- Ημεις οι στρατηγοί 
- Τμας ακουω τους Λακεδαιμονίους 
- Μη ημων των φτωχων καταφρόνει 
- Σο δε μέγιστον, πόλεμον αντ’ ειρήνης έχομεν 
- Ο δε πάντων δεινότατον, τοιουτος ων λέγει. 
- η υμετέρα των σοφιστων τέχνη 
Επεξήγηση (περισσότερη εξήγηση) *αν την κρύψω δεν καταλαβαίνω το νόημα, από τα γενικά στα μερικά , μτφρ. : δηλαδή + *** γενική επεξηγηματική 
- ο κοινός ιατρός θεραπεύσει σε, χρόνος 
- πέμπουσιν δωρα, ιππον και φιάλην 
- εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης 
- ο βασιλεύς Δαρειος 
- το όρος Πάρνης 
- η πόλις των Αθηνων 
Επιθετικός προσδιορισμός * αποδίδει στο ουσιαστικό μια ιδιότητα σταθερή, προϋπάρχουσα, γνωστή+ *** Ε.Π. = ουσιαστικά ηλικίας, αξιώματος, επαγγέλματος, εθνικότητας + ανήρ , γυνή, άνθρωπος … 
- μετά μεγίστων κινδύνων αγωνιζόμεθα 
- ο του βασιλέως θρόνος 
- αι παρά θάλατταν πόλεις 
- ο Εύξεινος πόντος 
- ανήρ γέρων 
- άνδρες δικασταί 
- άνδρες Πέρσαι 
Κατηγορηματικός προσδιορισμός *αποδίδει στο ουσιαστικό μια παροδική ιδιότητα+ *** άναρθρο επίθετο + έναρθρο ουσιαστικό *** άναρθρα : πας, απας, όλος, μόνος, αυτός * ο ίδιος+, εκαστος, εκάτερος, άκρος,μέσος, έσχατος 
- μισω κακόν τον άνδρα 
- έχομεν το σωμα θνητόν 
- πασαν υμιν την αλήθειαν ερω 
- περί μέσας νύχτας
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 5ο : Η γενική, δοτική, αιτιατική ως ετερόπτωτοι*προσδιορίζουν ουσιαστικό/επίθετο] & ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί *προσδιορίζουν ρήμα+ 
Ετερόπτωτοι προσδιορισμοί 
Επιρρηματικοί προσδιορισμοί 
Γενική [και μάπας δυδυ+ 
Δοτική *αα+ 
Αιτιατική*α+ 
1. κτητική 
- οικία του Μιλτιάδου 
2. αιτίας 
- δίκη κλοπής 
3. μέτρου[ιδιότητας] 
- παις τριων ετων 
4. αξίας 
- άξιος θανάτου 
5. περιεχομένου 
- σωρός ξύλων 
6. αντικειμενική 
- φόβος των βαρβάρων 
7. συγκριτική 
- υψηλότερος Κύρου 
8. διαιρετική 
- πολλοί των βαρβάρων 
9. ύλης 
- στέφανος δάφνης 
10. δημιουργού 
- άγαλμα Υειδίου 
11. υποκειμενική 
- φόβος των βαρβάρων 
1. αντικειμενική *με επίθετα φιλίας, ωφέλειας και τα αντίθετα, με τις προθέσεις εν , συν] - υπακοή τοις άρχουσι - ενάντιος τοις νόμοις - σύμμαχος ανθρώπω 2. αναφοράς - ταχύς τοις ποσίν 
1. # αναφοράς - σοφός ειμί ταύτην την σοφίαν 
Γενική [πασχαιτ+ 
Δοτική[το πασχαιτ+ 
Αιτιατική[τ΄ πασχαιτ+ 
1. ^ ποσού 
- διδάσκει πέντε μνων 
2. αναφοράς 
- ως έχει βασιλεύς παιδείας; 
3. *συναπτομένη με επιρρήματα 
- δίκην κυνός - εγγύς της πόλεως 
4. χρόνου [ διάρκεια] 
- ηλθον νυκτός 
5. αιτίας 
- ζηλω σε του πλούτου - φευ του ανδρός 
6. τόπου [διάστημα] 
- αυτου απέθανεν 
1. τρόπου - έφυγον προθυμία 2. οργάνου[μέσου] - τοις οφθαμοις ορω _____________________ 3. ^ ποσού -πολλω κρείττων εστί 4. αναφοράς - πλούτω διαφέρω 5. * συνοδείας - απέπλευσαν ναυσι 6.χρόνου [ στιγμή] -τρίτη ημέρα έφυγεν 7.αιτίας - λιμω απέθανεν 8. τόπου [στάση] - γη έκειτο 
1. . τρόπου - τίνα τρόπον παιδεύεσθε; _____________________ 3. ^ ποινής - κατέγνωσαν θάνατον 4. # αναφοράς - αλγω τον πόδα 5. * συναπτομένη με επιρρήματα - νη τον Δία 6.χρόνου [ ποσότητα] - έμειναν τρεις ημέρας 7.αιτίας - τι ταυτα λέγεις; 8. τόπου [κατεύθυνση] - πέμψομεν Ελλάδα
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 6ο : β΄ όρος σύγκρισης & δοτική προσωπική 
Β’ όρος σύγκρισης 
Δοτική προσωπική 
Α. γενική συγκριτική: - ο Αλκιβιάδης *α’ όρος+ ην νεώτερος του Περικλέους *β’ όρος+ Β. ή + ομοιόπτωτα / ομοιότροπα *όταν δεν έχω ουσιαστικό+ - ο Αλκιβιάδης ην νεώτερος η ο Περικλής - οι Πέρσαι Κύρω μαλλον φίλοι ήσαν η βασιλει - θέλε καλως ακούειν μαλλον η πλουτειν - εβούλοντο συν τοις Ελλησι μαλλον είναι η συν τοις βαρβαροις Γ. η κατά + αιτιατική || η (ως) (ώστε) + απαρέμφατο *ο α΄ όρος ασυγκρίτως ανώτερος από τον β’ όρο] - όπλα έτι πλείονα η κατά τους νεκρους - το νόσημα μειζον η φέρειν Δ. αντί, προ, παρά, πλην - αιρετώτερος εστιν ο καλός θάνατος αντί του αισχρου βίου - ουδέν αίτιον *άλλο+ πλην ο πόλεμος Ε. απόλυτη σύγκριση [χωρίς β’ όρο] - το στράτευμα εχώρει ατακτότερον * μετάφραση: κάπως + θετικός+ Ζ. επίταση υπερθετικού: - μάλιστα, πολύ, πολλω, μακρω, ως, ότι, οια <..βέλτιστα - εν τοις πρωτοι Αθηναίοι 
Α. δοτική προσωπική + απρόσωπο ρήμα* : είναι το λογικό υποκείμενο του ρήματος : - έδοξεν αυτοις στρατοπεδευσαι. Από τη δοτική προσωπική βρίσκουμε και το υποκείμενο του απαρεμφάτου, αν την μετατρέψουμε σε αιτιατική = αυτούς+ * *το δοκει: και ως προσωπικό (υπάρχει στην πρόταση ονομαστική)και ως απρόσωπο παίρνει δοτική προσωπική, : Έδοξέ μοι ο στόλος πάγκαλος είναι’ , ενώ το δει + γενική είναι προσωπικό :’μικρου εδέησεν Ευαγόρας Κύπρον κατασχειν’] 
Β. δοτική (που δεν είναι ΑΡ ) + προσωπικό ρήμα: κ.κ. πάχη 1. κτητική: με το ειμί , γίγνομαι , υπάρχω όταν δεν είναι συνδετικά - έστι μοι χρήματα 2. κρίνοντος (ή αναφοράς) : συνοδεύεται συνήθως από μετοχή σε δοτική+ - ην πέμπτη ημέρα επιπλέουσι τοις Αθηναίοις - εγώ σ΄ετίμησα τοις ευ φρονουσιν 3.ποιητικού αιτίου *ή ενεργούντος προσώπου+:με τα ρηματικά επίθετα - τος/τέος & με παθητικούς συντελικούς χρόνους - διαβατέος εστίν ημιν ο ποταμός - ταυτα Θεμιστογένει γέγραπται 4.αντιχαριστική - πάντες κακά νοουσι τω τυράννω 5. χαριστική - συλλεγήσεται ημιν αργύριον 6.ηθική * μεταξύ αντιχαριστικής και χαριστικής+ - ως καλός μοι ο πάππος || - και μοι μη θορυβήσετε *** δοτική προσωπική ηθική + ασμένω, ηδομένω, βουλομένω, αχθομένω, προσδεχομένω (μετοχές σε θέση κατηγορουμένου) - ει σοι*δ.π.ηθ+. βουλομένω *κατηγρμ+ έστι *Ρ+ αποκρίνεσθαι *Α στο βουλομένω+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 7ο : Απαρέμφατα * δεν παρεμφαίνει ποιος μιλάει, ρηματικό ουσιαστικό+ 
1. ειδικό 
- ‘απλό’ : 
φημί είναι τον άνδρα ευδαίμονα 
- απαρέμφατο μέλλοντα + ρήμα υπόσχεσης, όρκου, ελπίδας, απειλής: 
ώμοσαν μη προδώσειν αλλήλους: [μτφρ. ότι... = απλή γνώμη --- μτφρ. να < επιθυμία] 
- δυνητικό απαρέμφατο * ποτέ μέλλοντα και ισοδυναμεί με δυνητική οριστική ή ευκτική]: 
νομίζω τουτο ουκ αν αληθές είναι *= ουκ αν αληθές είη+ ακούω Λακεδαιμονίους αν αναχωρειν επ’ οίκου * ανεχώρουν αν+ 
2. τελικό 
- ‘απλό’ : ποτέ μέλλοντα : 
ουτος εβούλετο πλουτειν συνεβούλευε αυτοις μη αδικειν 
- απαρέμφατο μέλλοντα!+ μέλλω : 
μέλλω ποιήσειν 
3. του σκοπού 
με ρήματα συνήθως κίνησης - οι στρατιωται*Τ+ αργύριον *ΑΡ+ ουκ ειχον*Ρ+ επισιτιζεσθαι - ουτοι *Τ+παρέδωσαν [Ρ+ την πόλιν*ΑΡ+ αυτοις*ΑΡ+ φυλάττειν 
4. της αναφοράς 
με επίθετα ικανότητας, δυνατότητας - δεινός λέγειν 
5. απόλυτο 
στερεότυπες εκφράσεις σκοπού - αναφοράς 
- συνελόντι ειπειν * για να μιλήσω σύντομα+ 
- το επ΄εμοί είναι *όσο εξαρτάται από μένα+ 
- ολίγου δειν *λίγο έλειψε, σχεδόν+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 8ο : Μετοχές * μετέχει και στο επίθετο (3 γένη, καταλήξεις) και στο ρήμα( χρόνους, διαθέσεις) , ρηματικό επίθετο+ 
1. επιθετική *ή αναφορική+ με ή χωρίς άρθρο - ο λάμπων ήλιος - έθηκεν νόμους γεγραμμένους - ουτος έστι ο αδικήσας 
2. κατηγορηματική α. με ρήμα ψυχικού πάθους * και αιτιολογική+ - χαίρω ακούων β. με ρήμα έναρξης, λήξης, ανοχής - άρξομαι λέγων γ. με ρήμα αίσθησης, γνώσης, μάθησης, μνήμης - ορωμεν οντες αδύνατοι δ. με ρήμα δείξεως, αγγελίας, ελέγχου - ήλεγξα τουτον αδικουντα ε. 
ειμί, γίγνομαι, υπάρχω <ποιων 
= κάνω *ποιω+ 
τυγχάνω <ποιων 
= κάνω τυχαία 
λανθάνω <ποιων 
= κάνω κρυφά 
φαίνομαι <ποιων 
= κάνω φανερά 
φθάνω <ποιων 
= προφταίνω να κάνω 
διάγω<μανθάνων 
= μαθαίνω συνεχώς 
οιχομαι<απιων 
= φεύγω γρήγορα 
3. επιρρηματικές *τέτυχαι+ α. τροπική: συνήθως ενεστώτα - θαρρων έλεγε β. εναντιωματική: προηγείται συνήθως το και, καίπερ, καίτοι και ακολουθεί όμως, ειτα - καίτοι πολλά παραλιπών, ικανά νομίζω μοι ειρήσθαι γ. τελική: μέλλοντα *ποτέ δεν είναι απόλυτη] - έπεμψε τινά ερουντα - παρεσκευάζοντο ως πολεμήσοντες [υποκειμενικός σκοπός] δ. υποθετική: ενδείξεις 1. άρνηση μη στη μετοχή 2. μέλλων χρόνος του ρήματος 3. δυνητικό αν στην πρόταση - δίκαια δράσας, συμμάχους έξεις - ουκ εστιν ημιν μη νικωσι σωτηρία - πως ταυτ’ αν εγίγνετο τουτων νησον οικουντων ε. χρονική : ποτέ μέλλοντα *δηλώνει σύγχρονο ή προτερόχρονο+ - ελθων είπε ζ. αιτιολογική : - τρόπαιον έστησαν νενικηκότες - τρόπαιον έστησαν ως νενικηκότες * υποκειμενική αιτ.+ - τρόπαιον έστησαν ωσπερ νενικηκότες *ψευδή αιτ.+ - τρόπαιον έστησαν ατε, οια, οιον νενικηκότες *αντικ.αιτ.+ 
1-2-3: Δυνητική μετοχή: μπορεί να συνοδεύεται με το δυνητικό αν η επιθετική, η κατηγορηματική και οι επιρρηματικές μετοχές *πλην τελικής, δηλαδή πλην μέλλοντα+: ισοδυναμεί με δυν. οριστ και δυν. ευκτ.: Επίσταμαι Αθηναίους οτιουν αν ποιήσαντες *κατγρμ. μτχ =αν ποιησαιεν+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 9ο : Ονοματικές προτάσεις *σε θέση ΤΡ σε απρόσωπα ρήματα |ΑΡ |επεξήγηση στο ουδέτερο αντωνυμιών+ 
1. ειδικές *ειδικεύουν, αποσαφηνίζουν το νόημα του ρήματος+ 
2. ενδοιαστικές *εκφράζουν ενδοιασμό ,φόβο μήπως γίνει ή δεν γίνει κάτι+ 
3. πλάγιες ερωτηματικές *δεν εκφέρονται κατ΄ ευθείαν από τον ερωτώντα αλλά εξαρτώνται από ένα ρήμα+ 
4. αναφορικές α. ουσιαστικές β. προσδιοριστικές 
Εισάγονται: 
- ότι : πραγματικό 
- ως: υποκειμενικό 
Εκφέρονται : 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως1 
- Ευκτική πλαγίου λόγου2 
(αντί της οριστικής) 
- Αγγέλουσιν*ότι ημεις πορευόμεθα+ - Δηλον ην *ότι ουκ αν ηττήθησαν+ - Έλεγον *ότι ουκ αν ποτέ ο δίκαιος άδικος γένοιτο+ - Ειπεν *ότι βούλοιτο διαλεχθηναι+ - Διαβάλλει Κυρον *ως επιβουλεύοι<+ - Εβόα *ότι βασιλεύς προσέρχεται+ 
Εισάγονται: 
- μη: φόβος μήπως γίνει κάτι κακό 
- μη ου: φόβος μήπως δεν γίνει κάτι καλό 
Εκφέρονται : 
- Τποτακτική *φόβος προσδοκώμενος+ 
- Οριστική *φόβος πραγματικός+ 
- Ευκτική πλαγίου λόγου 
(αντί της υποτακτικής ) 
- Ορα [μη κινδυνεύης ] - Δέδοικα [μη ουκ έχω σοφίαν] - Εφοβουμην [μη τι κακόν γένοιτο] - Ου φοβει *όπως μη (= μη) τυγχάνης πράττων ανόσιον πραγμα+ 
Ολικής αγνοίας Α. απλές : ει , εάν Β. διπλές : ει – η | ειτε- ειτε|πότερον – η Εκφέρονται 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως 
- Απορηματική υποτακτική 
- Ε.Π.Λ. (αντί της οριστικής ή υποτακτικής) 
- σκεψόμεθα *ει αληθη λέγεις] - σκέψασθε *εάν τουτο ικανον τεκμήριον γένηται] - Διηρώτα *πότερον βούλοιτο μένειν ή απιέναι+ 
Μερικής άγνοιας Εισάγονται : με ερωτημ/αναφορ. αντωνυμ/επιρρ Εκφέρονται: όπως και οι ολικής άγνοιας 
- υμείς δείξετε *ήντινα γνώμην έχετε] - διελογίζοντο *πη το μέλλον αποβήσοιτο] 
Εισάγονται: με αναφ. αντων. Εκφέρονται : με οποιαδ. έγκλιση α. - ήλθεν ος ετύγχανε ξένος ων *ΤΡ+ - ξυλλαβόντες όσους έπεισαν *Α μετχ+ *Θουκ. 3.72.1+ β. - ήλθεν τουτος ος έτυγχανε ξένος ων : αναφ.προσδιοριστική -νέος απόλλυθ’ (ενν ουτος) ον φιλει θεός : αναφ. προσδιοριστ. 
1 Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως :1. οριστική : πραγματικό 2. δυνητική οριστική ιστορικού χρόνου : δυνατό να γίνει στο παρελθόν (μτφρ. θα μπορούσε να<) 3. δυνητική ευκτική πλην μέλλοντα : δυνατό να γίνει στο παρόν και μέλλον (μτφρ. θα μπορούσε να<) Εγκλίσεις προτάσεων επιθυμίας: 1. υποτακτική (απορηματική – βουλητική+ 2. προστακτική 3. ευχετική οριστική ιστορικού χρόνου : ευχή ανεκπλήρωτη 4. ευχετική οριστική : ευχή δυνατή 2 Ευκτική Πλαγίου λόγου : αντί της οριστικής ή υποτακτικής μετά από ιστορικό χρόνο: α+ το περιεχόμενο της πρότασης μετακινείται στο παρελθόν β+ εκφράζεται η αμφιβολία του λέγοντος. γ. μειώνεται ο τόνος της βεβαιότητας της οριστικής και της θετικής προσδοκίας της υποτακτικής. Αν η οριστική και η υποτακτική δεν μετατραπεί σε ΕΠΛ μετά από ιστορικό χρόνο , τότε αυτό που λέγεται είναι θετικό και εξακριβωμένο γ. μειώνεται ο τόνος της βεβαιότητας της οριστικής ή της θετικής προσδοκίας της υποτακτικής
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 10ο : ΢υγκριτική παρουσίαση ευθειών και πλάγιων ερωτηματικών προτάσεων 
Πλάγιες ερωτηματικές : δευτερεύουσες προτάσεις χωρίς ερωτηματικό 
Ευθείες ερωτηματικές : κύριες προτάσεις με ερωτηματικό 
Ολικής αγνοίας Α. απλές : ει , εάν - σκεψόμεθα *ει αληθη λέγεις] - σκέψασθε *εάν τουτο ικανον τεκμήριον γένηται] Β. διπλές : ει – η | ειτε- ειτε|πότερον – η - Διηρώτα *πότερον βούλοιτο μένειν ή απιέναι+ 
Μερικής άγνοιας Εισάγονται : με ερωτηματικές και αναφορικές . αντωνυμίες και επιρρήματα - υμείς δείξετε *ήντινα γνώμην έχετε] - διελογίζοντο *πη το μέλλον αποβήσοιτο] 
Εκφέρονται 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως 
- Απορηματική υποτακτική 
- Ε.Π.Λ. (αντί της οριστικής ή υποτακτικής) 
Ολικής αγνοίας Α. απλές: χωρίς μόριο ή με ερωτηματικά μόρια - είπεν ο πατήρ τουτο; - ουχ ουτως έλεγες ; *πιθανή απάντηση<ναι+ - μη αρχιτέκτων βούλει γενέσθαι *πιθανή απάντηση<όχι+ Β. διπλές : πότερον – η - Πότερον καθεύδεις ή εγρήγορας; 
Μερικής άγνοιας Εισάγονται : με ερωτηματικές αντωνυμίες και επιρρήματα - πόσοι απέθανον; - πότε ειπε τουτο; 
Ρητορικές ερωτήσεις 
- Έλληνες όντες βαρβάροις δουλεύσομεν; *ενν <όχι+: 
κατάφαση = έντονη άρνηση 
- Ουκ εγώ σοι ταυτα προυλεγον; *ενν<ναι+: 
άρνηση = έντονη κατάφαση 
Εκφέρονται 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως 
- Απορηματική υποτακτική 
- - - - - - - - - - - - - - - - -
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 11ο : Επιρρηματικές προτάσεις 
1. αιτιολογικές *αιτιολογούν το νόημα της πρότασης που προσδιορίζουν+ Εισάγονται: 
- ότι *πραγματική αιτιολ.+ 
- ως* υποκειμενική αιτιολ.+ 
- ει [υποτιθέμενη αιτιολ.+ 
- διότι, , ότε, οπότε,επειδή, επεί ** 
Εκφέρονται : *πρβλ ειδικές+ 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως 
- Ευκτική πλαγίου λόγου (αντί της οριστικής) 
- Φαίρω, *ότι ευδοκιμεις+ - Τμεις δε εστέ σωοι, * επειδή δια υμας αυτούς πάλαι αν απωλώλειτε] - Δέομαι σου παραμειναι, * ως εγώ ουδ΄ αν ενός ήδιον ακουσαιμι ή σου+ - Οι στρατηγοί εθαύμαζον, * ότι Κυρος ου φαίνοιτο] - Θαυμάζω*ει μη βοηθήσετε υμιν αυτοις + - Μέγα δε το ομου τραφηναι· επεί και τοις θηρίοις πόθος τις εγγίγνεται συντρόφων - Δει μη τραπέσθαι εφ’ αρπαγήν· ως ο τουτο ποιων ουκετ’ ανηρ εστιν. ** οι σύνδεσμοι ως και επεί ,όταν βρίσκονται στην αρχή περιόδου ή ημιπεριόδου και αναφέρονται στα προηγούμενα εισάγουν κύρια πρόταση και ισοδυναμούν με τον γάρ 
2. τελικές *εκφράζουν το σκοπό του νοήματος της πρότασης που προσδιορίζουν+ Εισάγονται: ινα*- όπως * *-ως Εκφέρονται :*πρβλ ενδοιαστικές+ - Τποτακτική *σκοπός προσδοκώμενος+ - Τποτακτική + αοριστολογικό αν [ η πραγματοποίηση του σκοπού εξαρτάται από κάποια προϋπόθεση] - Ευκτική πλαγίου λόγου(αντί της υποτακτικής.) - Ευκτική χωρίς να προηγείται ιστορικός χρόνος [ ο σκοπός είναι μια γνώμη υποκειμενική] - Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως*σπανίως και από οριστική, μόνο ιστορικού χρόνου = σκοπός ανεκπλήρωτος] -Σαυτα πράττετε, *ινα η πόλις ευδαιμονη] - Άκουσον , *ως αν μάθης] - Μένων επεθύμει*όπως πλείω λαμβάνοι] - Αποτειχίζει , * ως άπορος ειη η οδός+ - Έδει τα ενέχυρα τότε λαβειν , *ως μη εδύνατο εξαπαταν+ - Ου προσηκεν απορειν,* ινα μαλλον αν επιστεύετο+ - Γύμναζε σαυτόν , *όπως αν δύναιο υπομένειν τους πόνους+ - Έτι Κυρος, *ινα μνησθωμεν των βαρβάρων +, ηλθεν *ενν. ταυτα λέγω+ * είναι και τοπικό επίρρημα που εισάγει αναφ. προτ.: «πατρίς έστι πασ’ ινα αν πραττη τις ευ» * * ρήμα φροντίδας + όπως + μέλλοντας = τελική ή πλάγια : οι νόμοι επιμέλονται, *όπως μη πονηροί οι πολιται έσονται+ 
3. συμπερασματικές *ή αποτελεσματικές: εκφράζουν το συμπέρασμα , αποτέλεσμα της πρότασης που προσδιορίζουν+ Εισάγονται: 
- ώστε*, ως , 
- ώστε/ως μη ου :μετά από αρνητική πρόταση= ώστε να μην 
Εκφέρονται : *πρβλ ειδικές+ 
- Εγκλίσεις προτάσεων κρίσεως 
- Ε.Π.Λ. (αντί της οριστικής) 
- ώστε + απαρέμφατο 
α+* το αποτέλεσμα είναι το λογικό επακόλουθο του προσδιοριζόμενου νοήματος+ μτφρ: ώστε/για να<+ β+ επιδιωκόμενο αποτέλεσμα *+ δυνητικό αν, για να< ] γ+ όρο ή προϋπόθεση* συνήθως με το εφ’ ω /εφ’ ωτε, μτφρ: με τον όρο , τη συμφωνία να<] - Εις τουτο έχθρας εληλύθασιν, *ώστε επιβουλεύουσιν ημιν+ - Σοιουτόν τι εποίησεν, *ως πας αν έγνω+ ότι< - Πλοια υμιν πάρεστιν * ώστε αν επιπέσοιτε] - Έδοξεν τούτους κολάσαι, *ως μη δύναιντο απιστειν+ - Έχω πλοια, *ώστε ελειν το εκείνων πλοιον+ - Παν ποιουσι, *ώστε μη διδόναι δίκην + - Εν τω ασφαλει ήδη έσομαι, *ώστε μηδέν έτι κακόν αν με παθειν (=αν πάθοιμι)+ - Οι τριάκοντα ηρέθησαν, *εφ ώτε συγγράψαι νόμους+ - Ώστε ου φοβεισθαί φημι δειν πέραν του μετρίου * ο σύνδεσμος ώστε στην αρχή περιόδου εισάγει κύρια πρόταση και μεταφράζεται : επομένως
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 12ο : Επιρρηματικές προτάσεις 
4. Αναφορικές επιρρηματικές προτάσεις *αναφέρονται , αποδίδονται σε έναν όρο μιας άλλης πρότασης, ο οποίος εκφράζεται ρητά ή εννοείται από τα συμφραζόμενα + 
Α. αναφορικές ονοματικές 
Β. αναφορικές επιρρηματικές *αστυ+ 
Γ. αναφορικές παραβολικές *ή συγκριτικές , ομοιωματικές + 
α. ουσιαστικές - ήλθεν ος ετύγχανε ξένος ων *ΤΡ+ - ξυλλαβόντες όσους έπεισαν *Α μετχ+ *Θουκ. 3.72.1+ β. προσδιοριστικές - ήλθεν τουτος ος έτυγχανε ξένος ων : αναφ.προσδιοριστική -νέος απόλλυθ’ (ενν ουτος) ον φιλει θεός : αναφ. προσδιοριστ. Εισάγονται: με αναφ. αντων. Εκφέρονται : με οποιαδ. Έγκλιση 
αιτιολογικές : εκφέρονται όπως οι αιτιολογικές *σελ11+ 
- Σην μητέρα εμακάριζον ,*οιων τέκνων έτυχε+ 
*ν.ε. καταριέται τη μοίρα του που τον έκανε φτωχό+ 
συμπερασματικές: εκφέρονται όπως οι συμπερασματικές, μόνο που αντί για απαρέμφατο έχουν οριστική* σελ.11+ - Ουδείς ούτως ανόητος έστι, *όστις πόλεμον αιρειται+ *ν.ε. Δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος που να μπορώ να συζητήσω μαζί σου+ 
τελικές : εκφέρονται με οριστική μέλλοντα - Δει πρεσβείαν πέμπειν, *ητις ταυτ΄ερει+ [ν.ε. Φρειάζομαι ένα παιδί που να με βοηθάει 
υποθετικές : εκφέρονται όπως και οι υποθετικές - *α μη οιδα+, ουδέ οιομαι ειδέναι *ν.ε. Ας σηκωθεί όποιος θέλεις+ 
Τπάρχουν σύμφωνα με κάποια συντακτικά και οι - - - 
- επιρρηματικές αναφορικές του τόπου : καταλαμβάνει τα όρη, οθεν ουτοι έμελλον επισιτιεισθαι 
- επιρρηματικές αναφορικές του τρόπου: 
΢ώζεσθε οπη δυνατόν εστί 
Εκφέρονται: 
- απλή οριστική: *πραγματικό περιεχόμενο+ 
- δυνητική οριστική , υποτακτική (+αν), ευκτική (+ - αν)* υποτιθέμενο, δυνατό περιεχόμενο+ 
Εισάγονται : 
οιος – οποιος 
δηλώνουν ποιόν 
όσος – ηλίκος 
δηλώνουν ποσό 
όπως, ώσπερ-οίον 
δηλώνουν τρόπο 
τοιουτος – οιος τοσουτος - όσος ούτω – ωσπερ 
παραβολικά ζεύγη 
- ΢ίτω τοσούτω εχρητο, *όσον ηδέως ήσθιε] 
- *Ώσπερ εμοί αν ωργίζεσθε+, ούτως αξιω< 
- Ανάγκη βοηθειν τω πατρι ουτως, *όπως αν δύνωμαι+ 
- Δόρατα έχοντες *όσα ανηρ αν φέροι μόλις+ 
- Σοιαυτα δεινά ημιν γεγόνασιν, *οια οι θεοί τοις εχθροις ποιήσειαν] 
΢ημειώσεις: α. η αναφορική αντωνυμία ος- η- ο, όταν βρίσκεται στην αρχή περιόδου ή ημιπεριόδου και αναφέρεται στα προηγούμενα, εισάγει κύρια πρόταση και μεταφράζεται ως δεικτική αντωνυμία: αυτός-ή- ό : Οι αφίκοντο εις Πέλλαν β. αναφορική έλξη: η αναφορική αντωνυμία αντί να μπει σε αιτιατική, τίθεται σε γενική ή δοτική καθ΄έλξη: - άξιοι τηρ ελεςθεπίαρ ηρ [αντί ην] κέκτησθε - σςν τοιρ θησαςποιρ , οιρ [αντί οςρ ]ο πατήπ κατέλιπεν
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 13ο: Επιρρηματικές προτάσεις 
5. υποθετικές * δηλώνουν υπόθεση, προϋπόθεση για να ισχύσει το νόημα της προσδιοριζόμενης πρότασης+: υπόθεση + απόδοση = υποθετικός λόγος 
Είδος υποθ. λόγου 
Υπόθεση 
απόδοση 
1. του πραγματικού 
ει + οριστική οποιουδήποτε χρόνου 
οποιαδήποτε έγκλιση *πλην δυν. ορ. (ιστ. χρ.)+ 
2. του αντίθετου του πραγματικού 
ει + οριστική ιστορικού χρόνου 
δυνητική οριστική (ιστ.χρ.) -απρόσ. ρήμα+ απαρέμφατο (-αν) - εκινδύνευσα, έμελλον+ απρφτ.(-αν) *προβάλλεται η έννοια του απρφτ.+ 
3. της απλής σκέψης του λέγοντος 
ει + ευκτική 
δυνητική ευκτική ή απλή ορ. αρκτικού χρ. 
4. της αόριστης επανάληψης στο παρελθόν 
ει +επαναληπτική ευκτική 
οριστική παρατατικού ± αν οριστική αορίστου + αν 
5. του προσδοκώμενου * χαρακτηρίζεται και ως πραγματικό στο μέλλον 
εάν, αν, ην + υποτακτική ει + οριστική μέλλοντα* *κάτι το ανεπιθύμητο+ 
οριστική μέλλοντα ή μελλοντική έκφραση *υποτ. |ευκτ.(δυν.|ευχ.),|προστ | απρόσωπο ρήμα + τελικό απρμφ.+ οριστική μέλλοντα *θα γίνει με βεβαιότητα+ 
6. της αόριστης επανάληψης στο παρόν + μέλλον 
εάν, αν, ην + υποτακτική 
οριστική ενεστώτα ή ενεστωτική έκφραση *γνωμικός αόριστος, μέλλοντας+ 
΢ύνθετος υποθετικός λόγος: 1+ υποθέσεις - - 1+ αποδόσεις 
- *ει εισί βωμοί+ , εισί και θεοί 
- *ει διαφθείρω τους νέους+, τουτ’ βλαβερόν αν είη 
- *ει δοκει ], πλέωμεν 
- *ει βούλει] , μένε 
- *ει μη είχομεν φως+, όμοιοι τοις τυφλοις αν ημεν 
- *ει μεν ην καλός+, εφοβουμην αν σφόδρα λέγειν 
- η πόλις εκινδύνευσε πασα διαφθαρηναι, *ει άνεμος επεγένετο τη φλογι+ 
- εξην υμιν επικουρειν αυτοις, *ει εβούλεσθε] 
- * ει μη τρέφοιτο+ ουκ αν τις ζώη 
- *ει τις σε διδάξειεν+ βελτίων αν γένοιο 
- *ει θέλοιμεν σκοπειν τας φύσεις+ ευρήσομεν τους πολλούς... 
- *ει τινά των εχθρων λάβοιεν] , απέκτεινον 
- ΢ωκράτης ουκ έπινεν, *ει μη διψώη] 
- *ει τις αυτω δοκοίη βλακεύειν+, έπαισεν αν 
- [εάν με αποκτείνητε], βλάψετε ημας 
- *εάν φυλάττωμεν+, ουκ αν δύναιντο θηραν οι πολέμιοι 
- *αν καθώμεθα+, ουδέν ημιν μη γένηται των δεόντων 
- *εάν τις μέλλη ιέναι+, προς εσπέραν δει πορεύεσθαι 
- *ει μη καθέξεις γλωσσαν+, έσται σοι κακά 
- *ην εγγύς έλθη θάνατος+, ουδείς βούλεται θνήσκειν 
- *εάν τις τούτων τι παραβαίνη+, ζημίαν αυτοις επέθεσαν 
- * ην την θάλατταν πλέωμεν ]και [ην βιαζώμεθα τας 
πόλεις+, οικήσομεν μετά πολλής ασφαλείας
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 14ο: Επιρρηματικές προτάσεις 
6. χρονικές :δηλώνουν α) το σύγχρονο: η πράξη της χρονικής πρότασης έγινε τον ίδιο χρόνο με της κύριας β) το προτερόχρονο: η πράξη της χρονικής πρότασης έγινε πριν της κύριας γ) το υστερόχρονο: η πράξη της χρονικής πρότασης έγινε μετά της κύριας Εισάγονται: 
- με χρονικούς συνδέσμους : επεί, επειδή, έως, ηνίκα, μέχρι, όταν, ότε, πριν, ως 
- με χρονικά επιρρήματα: οσάκις 
- με εμπρόθετες αναφορικές εκφράσεις : αφ΄ότου , αφ΄ου, εν ω, καθ΄όσω μέχρι ου 
- 
Εκφέρονται: όπως οι υποθετικές : 
- οριστική: εκφράζουν το πραγματικό + το αντίθετο του πραγματικού 
- υποτακτική +αν (αοριστολογικό): (στον πλάγιο λόγο γίνεται Ε.Π.Λ. χωρίς το αν] 
εκφράζουν το προσδοκώμενο + αόριστη επανάληψη στο παρόν και μέλλον 
- ευκτική: εκφράζουν την απλή σκέψη του λέγοντος + αόριστη επανάληψη στο παρελθόν 
΢ύνταξη του «πριν» 
αρνητική κύρια + 
πριν + 
οριστική ιστορικού χρόνου *μτφρ: παρά αφού+ ή υποτακτική + αν = *μτφρ. προτού να+ 
προτερόχρονο, και η χρονική πρόταση αποτελεί την προϋπόθεση για να πραγματοποιηθεί η πράξη της κύριας 
καταφατική κύρια + 
πριν + 
απαρέμφατο = 
υστερόχρονο 
- *Ότε η μάχη εγένετο+, Σισσαφέρνης εν ΢άρδεσιν έτυχε ων 
- Εβασάνιζον αν , * μέχρι ου αυτοις εδόκει] 
- Αυτου διατρίψωμεν , *έως αν φως γένηται] 
- *Όταν τις πλειστά τις έχη+, τότε πλειστοι τούτω φθονουσιν. 
- Εκέλευσε πορεύεσθαι ησύχως, *έως άγγελος έλθοι] 
- Ο πεινων φάγοι αν, *οπότε βούλοιτο] 
- *Όποτε θύοι Κρίτων+, εκάλει Αρχέδημον 
- Ουκ επεθέμεθα τοις πολεμίοις, *πριν διέβησαν] 
- Μη απέλθητε, *πριν αν ακούσητε] 
- Εφάνη βασιλεύς, *πριν καταλυσαι το στράτευμα+ 
Ελλειπτικές εκφράσεις: 
Φρονικές 
Τποθετικές 
Αναφορικές 
έστιν ότε*κάποτε+, ουκ έστιν ότε*ποτέ+ ουκ έστιν ότε ου *πάντοτε+, ότε μεν… ότε δε *άλλοτε μεν , άλλοτε δε+ 
είπερ τις και άλλος *περισσότερο από κάθε άλλο+ είπερ ποτέ [περισσότερο από κάθε άλλη φορά+ είπερ που * περισσότερο από κάθε άλλο μέρος+ 
έστιν ος [κάποιος] ουκ έστιν όστις [κανείς] ουκ έστιν όστις ου *ο καθένας+ έστιν ου [ κάπου] ουκ έστιν όπου ουκ έστιν όπου ου όσον ουπω *αμέσως μετά] ώσπερ τις και άλλος *όπως κανένας άλλος+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 15 ο: Επιρρηματικές προτάσεις 
7. εναντιωματικές * δηλώνουν ασθενή εναντίωση προς το νόημα της προσδιοριζόμενης πρότασης, το περιεχόμενό τους είναι πραγματικό: ‘αν και το είδα, δεν το πίστεψα’+ 
8. παραχωρητικές * δηλώνουν ισχυρή εναντίωση προς το νόημα της προσδιοριζόμενης πρότασης, το περιεχόμενό τους είναι υποτιθέμενο : ‘ και να το έβλεπα, δεν θα το πίστευα’+ 
Παραδείγματα εναντιωματικών – παραχωρητικών προτάσεων 
Εισάγονται: 
- ει και 
- αν και 
Εκφέρονται: όπως οι υποθετικές 
Εισάγονται: 
- και ει [κει] 
- και αν [καν] 
- ουδ’ ει – μηδ΄ ει *όταν προσδιορίζουν αρνητική πρόταση+ 
- ουδ’ εάν – μηδ’ εάν *όταν προσδιορίζουν αρνητική πρόταση+ 
Εκφέρονται: όπως οι υποθετικές 
- *ει και μη βλέπεις], φρονεις όμως 
- *ει και τον άλλον χρόνον είθιστο συκοφαντειν+, τότε αν επαύσατο 
- Ουδείς αν έτι πιστευσαι δύναιτο υμιν,* ουδ’ ει πάνυ προθυμοιτο] 
- *ει και μη βούλοιντο οι Αθηναιοι εις λόγους ελθειν περί της ειρήνης +, κήρυκας έπεμπον 
- *κάν συ μη θέλης+, οι θεοί ουτω βουλήσονται 
- Ανήρ πονηρός δυστυχει, *καν ευτυχη+
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 16ο : Ενεργητική – Παθητική σύνταξη 
 ΕΝΕΡΓΗΣΙΚΗ ΢ΤΝΣΑΞΗ ΠΑΘΗΣΙΚΗ ΢ΤΝΣΑΞΗ 
 Yποκείμενο εμπρόθετος ποιητικού αιτίου (υπό + γενική) ή δοτική προσωπική του ποιητικού αιτίου (με συντελικό παθητικό χρόνο) 
Ρήμα ενεργητικής φωνής ρήμα μέσης φωνής (παθητικής διάθεσης) 
Αντικείμενο υποκείμενο - Οι στρατιώται κατέλαβον την πόλιν Τπό των στρατιωτων κατελήφθη η πόλις - Οι Λακεδαιμόνιοι διεγνώκεσαν λελύσθαι τας σπονδάς Σοις Λακεδαιμονίοις διέγνωστο λελύσθαι τας σπονδάς - Ο βασιλεύς κελεύει τους Έλληνας τα όπλα παραδουναι Οι Έλληνες κελεύονται υπό του βασιλέως τα όπλα παραδουναι 
 Τποκείμενο απαρεμφάτου ποιητικό αίτιο απαρεμφάτου 
Απαρέμφατο ενεργητικής φωνής απαρέμφατο παθητικής φωνής 
Αντικείμενο απαρεμφάτου υποκείμενο απαρεμφάτου σε αιτιατική - Ήκουσεν τους πολεμίους καταλύσειν την πόλιν Ήκουσεν υπό των πολεμίων καταλύσεσθαι την πόλιν 
 Όταν το αντικείμενο είναι η προσωπική αντωνυμία τότε διατηρώ το υποκείμενο, μετατρέπω το ρήμα στη μέση φωνή και δεν βάζω ποιητικό αίτιο: Δείκνυμι με (δείχνω εμένα) = δείκνυμαι <. 
 Ρηματικά επίθετα σε – τεος & - τος 
Προσωπική σύνταξη : παθητική σημασία *έμφαση στο υποκείμενο+ 
Απρόσωπη σύνταξη : ενεργητική σημασία *έμφαση στο ρηματικό επίθετο+ 
- διαβατέος εστίν *Ρ+ ημιν *δ.πρ.ποιητ.αι.+ ο ποταμός *Τ+ 
= δει διαβαθηναι υφ’ ημων τον ποταμόν 
- διαβατέον εστίν *Ρ+ ημιν *δ. πρ.ποιητ.αι.+ τον ποταμόν *ΑΡ} 
= δει διαβαίνειν ημας τον ποταμόν 
- ο ανεξέταστος βίος *Τ+ ου βιωτός εστίν *Ρ+ ανθρώπω *δ.π.ποιητ.αι.+ 
= ο ανεξέταστος βίος ουκ άξιος έστιν βιωθηναι υπ’ ανθρώπου 
- ου βιωτόν εστι *Ρ+ μοι *δ.πρ.ποιητ.αι+ 
= ου δυνατόν έστι μοι ζην
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 17ο :  Ευθύς λόγος Πλάγιος Λόγος 
1. Κύριες προτάσεις κρίσεως: « Τβριστής ει» 
α. ειδική πρόταση: Λέγει *ως υβριστής ειμί]. β. ειδικό απαρέμφατο: Λέγει υβριστήν με είναι. γ. κατηγορηματική μετοχή: Ήκουσε υβριστήν με όντα. 
2. Κύριες προτάσεις επιθυμίας: «Μηδείς βαλλέτω» 
α. τελικό απαρέμφατο: Απηγόρευε μηδένα βάλλειν 
3. Ευθείες ερωτήσεις: « Σις έστιν ο θόρυβος;» 
α. πλάγιες ερωτήσεις: Ερωτα τις έστιν ο θόρυβος || Ηρώτα τις είη *Ε.Π.Λ+ ο θόρυβος 
4. Δευτερεύουσες προτάσεις: 
« Άγε , ω Κλέαρχε, το στράτευμα, ότι εκει βασιλεύς εστι» 
α. διατηρούν την έγκλισή τους ή την μετατρέπουν μετά από ιστορικό χρόνο σε Ε.Π.Λ.: Διέτταξε τον Κλέαρχον άγειν το στράτευμα, ότι εκει βασιλευς ήν /είη 
5. Τποθετικές προτάσεις 
« Ει εισί βωμοί, εισί και θεοί» « Ει εισί βωμοί, εισί και θεοί» 
α. υποθετικό λόγο στον πλάγιο έχω όταν η απόδοση δεν είναι κύρια πρόταση αλλά δευτερεύουσα ή ειδικό απαρέμφατο ή κατηγορηματική μετοχή ή τελικό απαρέμφατο. Η υπόθεση συνήθως μένει ανεπηρέαστη ** Λέγει, ει εισί βωμοί, και θεούς είναι Είπεν , ει ειεν βωμοί, και θεούς είναι *επηρεασμένη υπόθεση+ 
* * Μπορεί η υπόθεση να επηρεαστεί όταν εξαρτάται η απόδοση από ιστορικό χρόνο και όταν δηλώνεται υποκειμενική γνώμη. Σότε η υπόθεση για όλα τα είδη *πλην του αντίθετου του πραγματικού+ είναι ει + ΕΠΛ. ΢την περίπτωση αυτή το είδος του υποθετικού λόγου το καταλαβαίνω από την απόδοση. 
 ΢κοπός 
Σελική πρόταση 
ταυτα πράττετε [ίνα όλη η πόλις ευδαιμονη] 
Αναφορικο-τελική πρόταση 
δει πρεσβείαν πέμπειν, *ήτις ταυτ’ ερει] 
Απαρέμφατο του σκοπού 
την πόλιν φυλάττειν αυτοις παρέδοσαν 
Σελική μετοχή 
έπεμψεν τινά ερουντα 
Επιρρηματικό κατηγορούμενο του σκοπού 
εκ Περσων βοηθός ημων ωρμήθης 
Εμπρόθετοι του σκοπού 
υπέρ αρετης – των παίδων ένεκα –εις κέρδος- επ’ ωφελείαν - επ’ αργύρω - προς χάριν
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 18ο :  Μετοχή Πρόταση 
1. επιθετικές μετοχές - Νόμους γεγραμμένους ο Λυκουργος ουκ έθηκεν 
αναφορική πρόταση - Νόμους οι γεγραμμένοι εισιν ο Λυκουργος ουκ έθηκεν 
2. κατηγορηματικές μετοχές - Γιγνώσκω Υίλιππον αδικουντα 
ειδική πρόταση - Γιγνώσκω ότι Υίλιππος αδικει. 
3. επιρρηματικές μετοχές *ετυχαι(η τροπική δεν αναλύεται)+ - εναντιωματική: Πολλοί όντες ευγενεις εισίν κακοί. - τελική: Βαίνουσι κατοψόμενοι< - υποθετική: Τμεις ταυτα ποιουντες , τους θεούς βοηθούς έξετε Όντων βωμων *γεν. απόλ.+, εισί και θεοί - χρονική: Οπλιζομένων τούτων *γεν.απολ.+ηκον οι σκοποί. - αιτιολογική: Αλκιβιάδης βουλόμενος <, ενάγει<. 
αντίστοχες προτάσεις Πολλοί ει και εισιν ευγενείς, εισίν κακοί Βαίνουσιν ίνα κατίδωσιν< Εάν ταυτα ποιητε, τους θεούς βοηθούς έξετε Ει εισί βωμοί *το υποκείμενο ‘βωμοί’, δεν έχει κάποια θέση στην κύρια πρόταση, επομένως θα μετατραπεί σε γενική απόλυτη+, εισί και θεοί Ότε ωπλίζοντο ουτοι, ηκον οι σκοποί Αλκιβιάδης επειδή βούλεται<
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 19ο : ΢ύνδεσμοι 
Ως 
ει 
οτ’ 
καν -καν 
σύνδεσμος: ειδικός :ότι αιτιολογικός: επειδή συμπερασματικός: ώστε χρονικός: μόλις τελικός: για να αναφορικοπαραβολικός: όπως πλάγιας ερώτησης: πώς μόριο μετοχής : αιτιολογικής, τελικής, μόριο επιτατικό σε επίθετα και επιρρήματα υπερθετικού βαθμού - ως τάχιστα πρόθεση καταχρηστική: - ως εμε *κατεύθυνση] - ως επί μάχην *σκοπός ] ως + αριθμητικό: - ως πεντήκοντα [περίπου] επίρρημα τρόπου ως [έτσι] (όταν έχει τόνο) - και ως ταυτα εγένοντο 
εισάγει προτάσεις: πλάγιες ερωτηματικές υποθετικές Αιτιολογικές 
ότ’ = ότε και ποτέ ότι γιατί το ότι δεν παθαίνει ποτέ έκθλιψη 
καν = και αν καν = και εν..
Αντώνης Στεργίου 
Κεφάλαιο 20ο : Εμπρόθετοι – Επιρρηματικοί Προσδιορισμοί Εμπρόθετοι προσδιορισμοί 
- αντί, πρό , από , έκ + γενική 
- συν, εν + δοτική 
- εις + αιτιατική 
- ανά, κατά, διά 
- υπέρ, περί, παρά, + διάφορες πτώσεις 
- αμφί, επί, μετά, 
- προς, υπό 
Επιρρηματικοί προσδιορισμοί 
- τόπου : στάση (-ασι- ησι- οι-θι-ου) κίνηση (- δε-ζε-σε) από τόπου κίνηση(-θεν-οθεν-ωθεν) Αθήνησι – Αθήναζε – Αθήνηθεν || οικοι- οίκαδε-οίκοθεν 
- τρόπου : δικαίως, καλως< 
- ποσού: [δεν υπάρχει αιτιατική του ποσού+ ολίγον, ουδέν, τοσουτον< 
- χρόνου : νυν, τότε<
Αντώνης Στεργίου 
Περιεχόμενα: 
΢ελίδα 
Αναφορικές προτάσεις : ονοματικές και επιρρηματικές 
12 
Αντικείμενο ρήματος- απαρεμφάτου - μετοχής 
2 
Απαρέμφατο: ειδικό- τελικό- του σκοπού- της αναφοράς- απόλυτο 
7 
Β’ όρος σύγκρισης 
6 
Δοτική προσωπική 
6 
Ελλειπτικές εκφράσεις : χρονικές – υποθετικές- αναφορικές 
14 
Εμπρόθετοι προσδιορισμοί 
20 
Ενεργητική – Παθητική σύνταξη 
16 
Επιρρηματικές προτάσεις : αιτιολογικές – τελικές- συμπερασματικές 
11 
Επιρρηματικές προτάσεις : εναντιωματικές – παραχωρητικές 
15 
Επιρρηματικές προτάσεις : χρονικές 
14 
Επιρρηματικές προτάσεις: υποθετικές 
13 
Επιρρηματικοί προσδιορισμοί *καθαρώς, και όχι σε γενική – δοτική- αιτιατική+ 
20 
Επιρρηματικοί προσδιορισμοί σε γενική- δοτική- αιτιατική 
5 
Ετερόπτωτοι προσδιορισμοί σε γενική – δοτική- αιτιατική 
5 
Ευθείες ερωτήσεις –Πλάγιες ερωτήσεις : συγκριτική παρουσίαση 
10 
Ευθύς λόγος – Πλάγιος λόγος 
17 
Κατηγορούμενο: υποκειμένου – αντικειμένου- γενικής εννοίας- καθ’ έλξη- ιδιάζοντα κατηγορούμενα 
3 
Μετατροπή μετοχής σε πρόταση και το αντίστροφο 
18 
Μετοχή: επιθετική- κατηγορηματική – επιρρηματικές 
8 
Ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί: παράθεση –επεξήγηση - Ε.Π. - Κ.Π. 
4 
Ονοματικές προτάσεις: ειδικές- ενδοιαστικές – πλάγιες ερωτηματικές – αναφορικές *ουσιαστικές – προσδιοριστικές+ 
9 
Ρηματικά επίθετα σε –τος – τέος 
16 
΢κοπός 
17 
΢ύνδεσμοι: ως – ει – ότ΄- καν 
19 
΢ύστοιχο αντικείμενο ρήματος 
2 
Τποκείμενο ρήματος - απαρεμφάτου –μετοχής 
1
Αντώνης Στεργίου 
΢υντακτικό Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας ΢τεργίου Αντώνης