Diversidade hídrica e bioxeográfica

1,083 views

Published on

Published in: Education, Technology, Business
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,083
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
92
Actions
Shares
0
Downloads
31
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Diversidade hídrica e bioxeográfica

  1. 1. DIVERSIDADE HÍDRICA E BIOXEOGRÁFICA TEMA 3
  2. 2. Diversidade hídrica <ul><li>Factores </li></ul><ul><ul><li>Clima </li></ul></ul><ul><ul><li>Relevo </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Organización das concas hidrográficas </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Capacidade erosiva </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Formación de lagos e acuíferos </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Litoloxía </li></ul></ul><ul><ul><li>Vexetación </li></ul></ul><ul><ul><li>Ser humano </li></ul></ul>
  3. 3. Factores que inflúen nos ríos españois <ul><li>Clima: </li></ul><ul><ul><li>Caudal absoluto </li></ul></ul><ul><ul><li>Réxime fluvial </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Réxime nival </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Réxime pluvial </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Réxime nivo-pluvial </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Réxime pluvio-nival </li></ul></ul></ul><ul><li>Relevo e topografía </li></ul><ul><ul><li>Conca hidrográfica </li></ul></ul><ul><ul><li>Vertente hidrográfica </li></ul></ul><ul><ul><li>Pendente e erosión </li></ul></ul><ul><ul><li>Obras hidráulicas </li></ul></ul>
  4. 4. Réxime nival puro: Corresponde aos ríos de alta montaña, situadas en cotas de 2500 m. As augas altas son tardías (xuño-sullo), xa que nestas alturas as neves tardan máis en fundirse.
  5. 5. Réxime nivo-pluvial (entre os 2000 e 2500 metros. As augas altas aparecen en maio e a estiaxe do verán non é moi profunda. Réxime pluvial mediterráneo conti- Nentalizado. Corresponde aos ríos do Interior. Teñen estiaxe no verán e augas Altas en primavera e outono. Réxime pluvial mediterráneo puro. Son os ríos de levante. O seu caudal É escaso e irregular. Presenta tres Picos máximos e tres mínimos .
  6. 6. Réxime pluvial oceánico: O seu caudal é abundante Con augas altas en inverno E destacada estiaxe no Verán, pero non tan Pronunciada como no Mediterráneo . Réxime pluvial-subtropical: Corresponde aos ríos da Zona meridional. Caudal Escaso e irregular, con Acusada estiaxe e aumentos En inverno .
  7. 8. As vertentes hidrográficas peninsulares
  8. 9. Turia, Xúcar, Segura. Duero, Texo, Guadiana, Guadalquivir. Eo, Nalón, Pas, Nervión. Exemplos Acusado estiaxe no verán, maior canto máis meridional sexa o río. Son frecuentes os torrentes que solo levan auga cando chove. Irregulares, con estiaxe principal no verán e outro menor no inverno, polo predominio das situacións anticiclónicas na Meseta. Caudalosos y regulares pola abundancia e regularidade das precipitacións. Caudal e regularidade Abarrancados, pola proximidade das montañas en que nacen e o nivel do mar. Pouca forza erosiva, porque discorren por chairas. Gran forza erosiva, porque teñen que salvar un grande desnivel entre o lugar de nacemento e o nivel de base. Forza erosiva Ríos curtos, salvo o Ebro, porque nacen en montañas preto da costa. Longos, porque nacen en montañas lonxe da desembocadura. Ríos curtos, porque nacen en montañas próximas á costa. Lonxitude Vertente mediterránea Vertente atlántica Vertente cantábrica
  9. 10. Lagos españois <ul><li>En España están catalogados uns 2474 lagos. </li></ul><ul><li>Son de escasa dimensión e vida curta </li></ul>
  10. 11. Lagos endóxenos <ul><li>Lagos tectónicos: terreos afundidos </li></ul>
  11. 12. Lagos volcánicos
  12. 13. Lagos glaciais Sanabria Pireneos
  13. 14. Lagos cársticos Lagoas de Ruidera
  14. 15. Lagos arreicos Tablas de Daimiel
  15. 16. Lagos litorais
  16. 17. Acuíferos
  17. 18. Acuíferos <ul><li>Son bolsas de auga subterránea por infiltración da auga das precipitacións. </li></ul><ul><li>Descargan por medio de ríos, mananciais e directamente ao mar. </li></ul><ul><li>Vantaxas: </li></ul><ul><ul><li>Carecen de organismos nocivos </li></ul></ul><ul><ul><li>Temperatura estable </li></ul></ul><ul><ul><li>Composición estable </li></ul></ul><ul><ul><li>Boas para a rega. </li></ul></ul><ul><li>Problemas: </li></ul><ul><ul><li>A sobreexplotación </li></ul></ul><ul><ul><li>contaminación </li></ul></ul>A Península conta con máis De 400 acuíferos Localízanse en: Depresións terciairas (Douro, Texo, Guadiana) Proximidade dos ríos Cabeceiras montañosas Nas Canarias e Baleares os recursos proceden dos acuíferos.
  18. 19. AS FORMACIÓNS VEXETAIS Bosque de coníferas Paisaxe mediterráneo Paisaxe canario Paisaxe atlántico REINO HOLÁRTICO
  19. 20. Tipo de vexetación SEGUNDO O SEU TAMAÑO E FISONOMÍA BOSQUE MATORRAL PRADO Porte arbóreo Porte arbustivo Porte herbáceo
  20. 21. Factores que inflúen na vexetación <ul><li>Factores físico: </li></ul><ul><ul><li>Clima </li></ul></ul><ul><ul><li>relevo </li></ul></ul><ul><ul><li>Solo </li></ul></ul><ul><li>Factores humanos pola explotación e aproveitamento das especies vexetais. A vexetación debida á actuación humana chámase Secundaria. </li></ul>
  21. 22. Paisaxes vexetais de España
  22. 23. Paisaxe vexetal oceánico <ul><li>A)bosque caducifolio: </li></ul><ul><ul><li>Árbores altas </li></ul></ul><ul><ul><li>Tronco recto e liso </li></ul></ul><ul><ul><li>Follas grandes que caen no outono </li></ul></ul><ul><ul><li>Aparecen en grandes masas </li></ul></ul><ul><ul><li>Destacan o CARBALLO e a FAIA </li></ul></ul><ul><ul><li>No sotobosque medran os fentos e musgos </li></ul></ul>
  23. 24. A faia Tolera mal o calor. Tolera moi ben o frío. Esixe moita humidade Árbore de montaña Adáptase a solos calcáreos E silíceos Crecemento rápido. Madeira dura e boa Emprégase para mobles Forma bosques específicos Co carballo. A súa área principal: Cordilleira Cantábrica e Pirineo navarro
  24. 25. Carballo Non soporta os verán calorosos. Ten menos tolerancia ao frío. Esixe menos humidade que a faia Crecemento lento Zonas máis baixas A madeira dura para a construción, mobles e barcos Atópanse en Galicia e algunhas zonas montañosas
  25. 26. Castiñeiro Árbore que gañou terreo a costa do Carballo. Aprovéitase o seu froito e tamén Para madeira Freixo
  26. 27. O piñeiro e eucalipto
  27. 28. Paisaxe vexetal oceánico <ul><li>B)A Landa e os prados </li></ul><ul><ul><li>A landa é unha vexetación de matogueira que pode acadar os catro metros: destacan o breixo, o toxo e a xesta. Aparece como unha degradación do bosque caducifolio. </li></ul></ul><ul><ul><li>Os prados: ocupan gran extensión de terreo. Abunda a vexetación herbácea e os pastos. </li></ul></ul>
  28. 29. A Landa Breixo (uz) Xesta toxo
  29. 30. Prados
  30. 32. Paisaxe vexetal mediterráneo <ul><li>Formas adaptadas á seca estival: </li></ul><ul><ul><li>Raíces estendidas en superficie ou profundidade para captar auga. </li></ul></ul><ul><ul><li>Follas esclerófilas (duras e coriáceas) e perennes </li></ul></ul><ul><ul><li>Follas pequenas, pilosidades, protectores de resina, cera ou goma, formación de espiñas </li></ul></ul>
  31. 33. <ul><li>A)Bosque perennifolio: </li></ul><ul><ul><li>Árbores de mediana altura </li></ul></ul><ul><ul><li>Troncos rugosos </li></ul></ul><ul><ul><li>Polas que crean cimos globulares e amplos que proxectan sombra para evitar a evaporación. </li></ul></ul><ul><ul><li>Rico sotobosque por: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Separación das árbores e penetra a luz. </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Destacan: aciñeira, sobreira, piñeiro </li></ul></ul>
  32. 34. Aciñeira É a árbore máis Estendida. É resis- tente á seca e adáp- tase a todo tipo de solo. Madeira moi dura Úsase para rodas, carpintería exterior, carbón. A landra, o seu froito, é para alimentar o gando. Serra de Guadarrama Serra Morena Estremadura
  33. 35. Sobreira É de invernos suaves, certa humidade e solos silíceos, polo que se concentra no SO penin- sular. Madeira moi dura: para toneis barcos cortiza
  34. 36. Piñeiro Formación vexetal secundaria. Adáptase ao frío, calor e aridez, humidade. Adáptase a diferentes solos Aprovéitase polo seu rápido crecemento e da resina e da madeira.
  35. 37. Matogueira <ul><li>Maquis: formación arbustiva de dous metros e bastante densa. Xara, breixo, xesta. </li></ul>
  36. 38. Garriga <ul><li>Arbustos de pouca altura que deixan zonas sen cubrir onde aparece a rocha: tomiño, romeo, lavanda. </li></ul>
  37. 39. Estepa <ul><li>Atópase na zona semiárida do SE peninsular e do Val do Ebro e foi degrada polo ser humano. </li></ul><ul><li>Está formada por herbas baixas, arbustos espiñentos…que deixan ao descuberto o solo pobre. </li></ul><ul><li>Palmito, espartal, espárrago, tomiño. </li></ul>
  38. 40. Paisaxe vexetal de ribeira Bosque de ribeira: Ameneiro Salgueiro Chopo
  39. 41. Paisaxe de montaña a)Montaña alpina ou pirenaica: -piso subalpino: coníferas naturais: abeto, piñeiro -piso alpino: prado -piso nival: rupícolas b)O resto das montañas: pasa do bosque propio ao piso supraforestal
  40. 42. Cliserie da C. Cantábrica Cliserie dos Pireneos Cliserie do S. Central Cordilleiras Béticas Canarias
  41. 43. Paisaxe vexetal de Canarias
  42. 44. O SOLO <ul><li>FACTORES DO SOLO </li></ul><ul><ul><li>Rocha nai: o substrato mineral, inflúe a súa cor, textura, estrutura, permeabilidade e nivel de acidez. Siliceos: soltos e permeables; calcáreos (pastosos e permeables) e arxilosos (compactos e impermeables) </li></ul></ul><ul><ul><li>Clima:As precipitacións condicional a lixiviación ou disolución e atrastre dos elementos. Poden ser zonais, azonais e intrazonais. </li></ul></ul><ul><ul><li>Topografía: formas chas ou en pendente </li></ul></ul><ul><ul><li>Seres vivos: as plantas nuns casos enriquecen e fertilizan noutros empobrecen e acidifican. </li></ul></ul><ul><ul><li>Ser humano </li></ul></ul><ul><ul><li>Tempo </li></ul></ul>
  43. 45. HORIZONTES DO SOLO Resultado da evolución. C e D: rocha nai B: acumulación e alteración A: formada por follaxe materia orgánica zona de lixiviación
  44. 46. TIPOS DE SOLOS <ul><li>Solos zonais: </li></ul><ul><ul><li>Os solos de clima oceánico </li></ul></ul><ul><ul><li>Os solos de clima mediterráno </li></ul></ul><ul><li>Solos azonais e intrazonais </li></ul>
  45. 48. Solos de clima oceánico <ul><li>Evolucionados </li></ul><ul><li>Ricos en materia orgánica </li></ul><ul><li>Ácidos por lixivación </li></ul><ul><li>Ácidos pola rocha </li></ul>
  46. 49. Terra sobre rochedo siliceo <ul><li>Terra parda húmida: para o cultivo pero é ácida e hai que contrarrestar con cal. </li></ul><ul><li>Rankers, nos altos e con pendente e forte erosión. </li></ul>
  47. 50. Sobre rochedo calcáreo <ul><li>Terra parda calcaria: </li></ul><ul><ul><li>para a agricultura </li></ul></ul><ul><li>Terra fusca </li></ul><ul><ul><li>Para forestal </li></ul></ul>
  48. 51. Solos de clima mediterráneo <ul><li>Rochas silíceas: Terra parda meridional </li></ul>
  49. 52. <ul><li>Rochas calcarias de cor avermellado </li></ul><ul><ul><li>Solo vermello mediterráneo: para todo tipo de cultivos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Terra rossa: sobre calcareas duras nas que se depositaron arixlas e rexorden as calcáreas. É de difícil mecanización: oliveira, amendoeira. </li></ul></ul><ul><ul><li>Margas, arxilas: vertisolos e terras negras. Con arxilas que inchan cando se humedecen e se contraen cando secan. Voltean constantemente. </li></ul></ul><ul><ul><li>Áreas mediterráneas de clima estepario: a aridez fai que os solos dependan da rocha nai. </li></ul></ul><ul><ul><li>Solo gris subdesértico ou Serosem: moi gris e é nulo para os cultivos de secaño e fértil cando se rega. </li></ul></ul>

×