Συχνότητα: δεύτερη αιτίαθανάτου στη Δύση Δριμύτητα: μορφές καρκίνου με προσδόκιμο ζωής μικρότερο του ενός έτους Ποικιλομορφία: πάνω από 100 είδη καρκίνου Καρκίνος: πρόκληση για τη σύγχρονη επιστήμη
8 Νοεμβρίου 1895: ο Wilhelm Conrad Roentgen ανεκάλυψε τις ακτίνες Χ 28 Δεκεμβρίου 1895: ο Roentgen ανακοίνωσε την ανακάλυψη του 12 Ιανουαρίου 1896 : ο Emil Grubbe (Σικάγο) πραγματοποίησε την πρώτη ακτινοθεραπεία σε μία 55χρονη γυναίκα με καρκίνο του μαστού 1899 : ο Thor Stenbeck (Στοκχόλμη) πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχή ακτινοθεραπεία σε μία 47χρονη γυναίκα με βασικοκυτταρικό καρκίνωμα στην μύτη (100 συνεδρίες σε 9 μήνες). Η ασθενής έζησε πάνω από 30 χρόνια ακόμα. Ιστορία Ακτινοθεραπείας
Χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνητικά κύματαυψηλής συχνότητας (3000 GHz – μικροκύματα) για να επιταχύνει φορτισμένα σωματίδια (ηλεκτρόνια) μέσα σε έναν ευθύ σωλήνα (κυματαγωγός) Ερευνα ξεκίνησε στην δεκαετία του 1920 Ιούνιος 1952, πρώτος ιατρικός ΓΕ (8 MV ) στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου Αύγουστος 1953, πρώτη θεραπεία 4 - 25 MV Γραμμικός Επιταχυντής
13.
Μια από τιςπρώτες θεραπείες με ΓΕ Henry Kaplan, 1956, 6MV ΓΕ, Stanford
Οι ΓΕ παράγουντεχνητή ακτινοβολία Παραγωγή μόνον κατ ’ εντολήν Δεν υπάρχουν ραδιενεργές ουσίες, απόβλητα, διαρροές κτλ. Οι ΓΕ παράγουν πολλές ενέργειες, φωτόνια και ηλεκτρόνια Η ένταση του Κοβαλτίου μειώνεται κατά συγκεκριμένο και γνωστό τρόπο Οι ΓΕ είναι πολύ πιό πολύπλοκοι Σύγκριση ΓΕ και Κοβαλτίου
“… με απλάλόγια είναι η μεταφορά ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας μέσα από την ύλη και το χώρο …” Τι είναι η Ακτινοβολία;
19.
Μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες Είδη ακτινοβολίας: Ιοντίζουσες ακτινοβολίες Microwaves Radiowaves infra red rays ultraviolet rays X- και -rays
20.
Διαδικασία Ιονισμού Είναιη ακτινοβολία η οποία έχει την ικανότητα να προκαλεί την απομάκρυνση ηλεκτρονίων από τα άτομα της ύλης Nucleus e - e - ΙΟΝΤΙΖΟΥΣΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ Nucleus e - e -
21.
Ακτινοβολίες που δενέχουν επαρκή ενέργεια για την απομάκρυνση ηλεκτρονίων από τα άτομα της ύλης, παρόλο που μπορεί να αλληλεπιδράσει με αυτή. Η έκθεση στον ήλιο και τα αποτελέσματα που προκαλεί στο δέρμα είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα μη ιοντίζουσας ακτινοβολίας. Μη Ιοντίζουσες Ακτινοβολίες
Η ιοντίζουσα ακτινοβολία,κατά τη διέλευσή της από την ύλη εναποθέτει την ενέργειά της σε αυτήν με ιονισμούς και διεγέρσεις . Το αποτέλεσμα στον στόχο εξαρτάται από : μέγεθος απορροφούμενης δόσης κατανομή απορροφούμενης δόσης ΙΟΝΤΙΖΟΥΣΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ
Η απορρόφηση τηςιοντίζουσας ακτινοβολίας από τα βιολογικά υλικά δημιουργεί ιοντισμούς και διεγέρσεις με αποτέλεσμα τη δημιουργία ορισμένων σχηματισμών που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες. ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ
26.
Οι ελεύθερες ρίζεςείναι άτομα ή μόρια ηλεκτρικά ουδέτερα, με ίσους αριθμούς πρωτονίων και ηλεκτρονίων, αλλά ένα ηλεκτρόνιο της εξωτερικής στιβάδας δεν σχηματίζει ζεύγος (ασύζευκτο ηλεκτρόνιο), με αποτέλεσμα οι ελεύθερες ρίζες να είναι εξαιρετικά χημικώς δραστικές . Επειδή το μόριο που κυριαρχεί ποσοτικά στα βιολογικά υλικά είναι αυτό του ύδατος, είναι αυτό που κυρίως δέχεται την επίδραση της ακτινοβολίας ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΡΙΖΕΣ
27.
Συνοπτικά, η ραδιόλυσητου ύδατος περιγράφεται από την εξίσωση: Η2Ο -> e(aq) + OH° + Η° + Η2 + Η2Ο2 Οι ελεύθερες ρίζες ΟΗ°, είναι ασταθείς και εξαιρετικά δραστικές, γι' αυτό και η εμβέλεια τους είναι μικρότερη από 100 Angstrom. Εάν ένα οργανικό μόριο, RH (π.χ. DNA), βρεθεί μέσα στην τροχιά των ελευθέρων ριζών, θα συμβούν αντιδράσεις της μορφής: RH + ΟΗ° R° + Η2Ο θα παραχθούν δηλαδή οργανικές ρίζες R°, που ως ασταθείς και με υψηλό ενεργειακό περιεχόμενο, θα μετασχηματιστούν γρήγορα προκαλώντας μεταβολή-βλάβη στη δομή του οργανικού μορίου. ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΡΙΖΕΣ
28.
το μοριακό οξυγόνοστο περιβάλλον των ακτινοβολημένων κυττάρων, δημιουργεί πολλές ελεύθερες ρίζες ενώ το τοξικό μόριο Η 2 Ο 2 , ενώνεται με μόρια-δότες Η και "μονιμοποιεί" τις βλάβες στα οργανικά μόρια. Το οξυγόνο είναι ο κυριότερος ακτινευαισθητοποιός παράγοντας Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ
29.
Τυπικές ln-[δόσης-επιβίωσης] καμπύλες για παρουσία (μαύρα κλειστά τετράγωνα) και στην απουσία (κενά τετράγωνα) O2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ
30.
Η αύξηση τουμεγέθους του όγκου προϋποθέτει αύξηση της αιματικής τροφοδοσίας. Αυτό επιτελείται με τη δημιουργία νεόπλαστων αγγείων και ονομάζεται αγγειογένεση , μόνο που τα αγγεία αυτά συνήθως είναι ατελή μορφολογικά και λειτουργικά και δεν τροφοδοτούν με επάρκεια όλες τις περιοχές του όγκου με οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Κύτταρα που βρίσκονται σε απόσταση 100-180 μm από κάποιο αγγείο είναι δυνατό να προσλάβουν οξυγόνο με διάχυση. Κύτταρα που βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση από αιμοφόρο αγγείο δεν αναπνέουν και καταστρέφονται, σχηματίζοντας περιοχές νεκρώσεως στον όγκο. Στα όρια αυτών των περιοχών υπάρχουν κύτταρα ζωντανά αλλά υποξικά και επομένως, σχετικώς ακτινοάντοχα . Η ΥΠΟΞΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ
Βλάβη βάσης Σχάση μίας έλικας ( SSB) Σχάση και των δύο ελίκων (DSB) Βασικές βλάβες στο DNA ΔΕΝ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΥΤΤΑΡΟΥ
34.
ΜΟΝΙΜΕΣ ‘Η ΠΑΡΟΔΙΚΕΣΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΜΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΒΛΑΒΗ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ αν δεν επιδιορθωθεί ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΙΟΝΤΙΣΜΟΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΥΛΗΣ
35.
Μέγιστη στις φάσεις G2 και Μ Ελάχιστη στη φάση S Ακτινευαισθησία ακόμη μικρότερη εκτός του κυτταρικού κύκλου, στη φάση G 0 Αξιοποίηση της ιδιότητας: Υπερκερματισμός Συγχρονισμένη θεραπεία Ακτινευαισθησία κατά τον κυτταρικό κύκλο
36.
Τα κύτταρα δεν πεθαίνουν αμέσως, αλλά μόλις επιχειρήσουν την επόμενη ή τις λίγες επόμενες μιτώσεις. Μάλιστα κατά σύμβαση, το κριτήριο της ακεραιότητας ενός κυττάρου, είναι να δώσει 50 νέα κύτταρα, δηλαδή να ολοκληρώσει 5-6 μιτώσεις (25=32, 26=64). ΜΙΤΩΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ
O σο μεγαλύτερηείναι η δόση στην περιοχή της νόσου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα καταστροφής των καρκινικών κυττάρων . Το μέγεθος της χορηγούμενης δόσης περιορίζεται από τη δόση ανοχής των παρακείμενων φυσιολογικών ιστών
Υπερδοσιασμός των φυσιολογικών ιστών. Οι επιπτώσεις εμφανίζονται όταν είναι πλέον αργά ! Υποδοσιασμός της νόσου. Αναποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της νόσου . Ισως να μη γίνει ποτέ αντιληπτό . Επιπτώσεις Των Αποκλίσεων Στη Χορήγηση Της Δόσης
41.
42.
Εγκατάσταση ακτινοθεραπευτικών μονάδων μεγάλης ακρίβειας. Υιοθέτηση μιας σειράς απεικονιστικών μεθόδων για τον ακριβέστερο προσδιορισμό του όγκου-στόχου (CT, MRI, US, PET) . Ανάπτυξη μεθόδων σύντηξης εικόνων. Ευρεία κλινική χρήση συστημάτων 3 D σχεδιασμού. Τεχνολογικές Εξελίξεις Στο Χώρο Της Ακτινοθεραπείας
43.
ΜΑΣΚΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Οασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση Το κεφάλι στο ειδικό υποστήριγμα τοποθετείται συνήθως σε ουδέτερη θέση ή εάν κρίνεται αναγκαίο σε θέση υπέρ-έκτασης Η ακινητοποίηση της κεφαλής, του τραχήλου και των ώμων του ασθενούς συνήθως επιτυγχάνεται με την χρήση της ειδικής θερμοπλαστικής μάσκας που στερεώνεται στο ακτινοθεραπευτικό τραπέζι με ειδικές λαβές Τα χέρια συνήθως τοποθετούνται στο πλάι
CT εξομοίωση Ακριβής εντόπιση του στόχου (οποιαδήποτε βλάβη πρόκειται να ακτινοβοληθεί ονομάζεται στόχος) Απαραίτητη είναι η γνώση: της θέσης του εντός του σώματος, του μεγέθους και του σχήματος και της εγγύτητας του σε ευγενή όργανα και δομές Σημαντικά εργαλεία αποτελούν: αξονική τομογραφία (CT), μαγνητική τομογραφία (MRI), Positron Emission Tomography (PET) . Συλλογή Ανατομικών Δεδομένων
Ένα από τασημαντικότερα στάδια της ακτινοθεραπείας είναι ο επακριβής καθορισμός του όγκου-στόχου ( GTV, CTV, PTV ) Πρότυπο: ICRU 50 & ICRU 62 Καθορισμός Όγκου-Στόχου
Σε ειδικό μηχάνημα που σαν λειτουργία δεν διαφέρει από ένα ακτινοσκοπικό, εξομοιώνεται η θεραπεία που λαμβάνει ο ασθενής. Ελέγχεται η θεραπεία με ακτινοσκοπικό τρόπο για κάθε πεδίο και λαμβάνονται φιλμς. ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ
57.
Η τρισδιάστατη σύμμορφηακτινοθεραπεία ( 3-DCRT ) είναι μία υψηλής ακρίβειας τεχνική, η οποία βασίζεται στον τρισδιάστατο καθορισμό του νεοπλασματικού όγκου και της ανατομίας των κριτικών οργάνων . Η ψηφιακή ανασύνθεση των ανωτέρω όγκων καθίσταται δυνατή με τη χρήση αξονικής τομογραφίας. (European Institute of Oncology) Η ακτινοθεραπεία διαμορφούμενης έντασης ( IMRT ) είναι μία μέθοδος σχεδιασμού που βελτιστοποιεί την κατανομή της ακτινοβολίας χρησιμοποιώντας ανάστροφες ή προοπτικές τεχνικές για τη διαμόρφωση της χορηγούμενης δέσμης π.χ. , χρησιμοποιώντας δυαδικό ( binary ) κατευθυντήρα όπως Nomos MiMic collimator, ή με δυναμικό συμβατικό κατευθυντήρα πολλαπλών φύλλων (MLC) system). (American Medical Association) Τρισδιάστατη Ακτινοθεραπεία
58.
Multi Leaf Collimator(MLC) Κατ Κατευθυντήρας πολλαπλών φύλλων: Αποτελείται από ένα μεγάλο αριθμό απορροφητών – φύλλα ( transmission ≤ 1%) τα οποία μπορούν να κινηθούν αυτόματα και ανεξάρτητα το ένα από το άλλο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ακόμα και το πιο πολύπλοκο σχήμα.
59.
ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗ IMRT 2 Αντίθετα παράλληλα πεδία 7 Πεδία
60.
IMRT B ελτίωσητης κατανομής της δόσης. Βελτίωση της ομοιογένειας της δόσης. Προστασία των υγιών ιστών. Κατανομή της δόσης με τη μορφή καμπύλης(πέταλο) ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ
Βέλτιστη ακτινοθεραπεία στον τοπικά προχωρημένο καρκίνο κεφαλής και τραχήλου: Δόση > 70 Gy Διάρκεια θεραπείας < 7 εβδομάδων ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΤΡΑΧΗΛΟΥ
Βραχυθεραπεία είναι έναςτρόπος χορήγησης ακτινοθεραπείας, όπου κλειστές ραδιενεργές πηγές τοποθετούνται μέσα ή πολύ κοντά στον όγκο στόχο ΒΡΑΧΥΘΕΡΑΠΕΙΑ
Για να έχουμεμεγαλύτερη πρόοδο στα αποτελέσματα της ΑΚΘ είναι ανάγκη να συνδυάσουμε τις καλύτερες τεχνικά θεραπείες με άλλες «χημικές» ή βιολογικές θεραπείες. Η σύγχρονη ΑΚΘ βασισμένη στην τεχνολογία του σήμερα πρέπει να αξιοποιήσει τις εξελίξεις στην βιολογία του καρκίνου. ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η λογική τουσυνδυασμού ΑΚΘ-ΧΜΘ βασίζεται σε δυο ιδέες : Χωρική συνεργασία ( Οι δυο παράγοντες δρούν σε διαφορετικές θέσεις του σώματος ) Επαύξηση του αποτελέσματος της ΑΚΘ ( Ακτινευαισθητοποίηση ) ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
74.
Βάση δεδομένων της MACH-NC: 84 μελέτες > 16.000 τυχαιοποιημένοι ασθενείς ΧΗΜΕΙΟΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΤΡΑΧΗΛΟΥ Βελτίωση του τοπικού ελέγχου, του διαστήματος ελεύθερου νόσου και του διαστήματος ελεύθερου προόδου της νόσου Στατιστικά σημαντικό απόλυτο όφελος 8% στην πενταετία με τη χρήση της σύγχρονης χημειο-ακτινοθεραπείας
75.
Οξείες Βλεννογονίτιδα ΕπιλοιμώξειςΞηροστομία ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑ Όψιμες Ξηροστομία Ίνωση Τρισμός Οστεοακτινονέκρωση
76.
ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΙΤΙΔΑ ΧΜΘ vsΑΚΘ 2 εβδομάδες έως 3 μήνες μετά το πέρας της ΑΚΘ Επιμένει 1-2 εβδομάδες ΔΙΑΡΚΕΙΑ 5 εβδομάδες 10-14 μέρες ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ 2 εβδομάδες 1-2 εβδομάδες μετά την χορήγηση του φαρμάκου ΕΝΑΡΞΗ ΑΚΘ ΧΜΘ
77.
Επιλογή χορήγησης μεγαλύτερηςδόσης σε μία εκ των δύο παρωτίδων με σκοπό την διάσωση της άλλης Η Ξηροστομία είναι αναστρέψιμη όταν η μέση συνολική δόση δεν ξεπερνά τα 26-39 Gy ( Μετά την πάροδο 6-18 μηνών) ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ Manning IJROBP 51; 5:1400-14009
78.
Παράγουν λιγότερο απότο10% του σιάλου. Συμβάλλουν όμως περισσότερο από 70% στη συνολική παραγωγή βλεννίνης(λίπανση του βλεννογόνου) ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑ ΕΛΑΣΣΟΝΕΣ ΣΙΕΛΟΓΟΝΟΙ ΑΔΕΝΕΣ
79.
Proportion (%) IMRT3DCRT 3 DCRT IMRT Acute Late Grade 1 Grade > 1 P < 0.001 Συχνότητα ξηροστομίας μετά από >12 μήνες παρακολούθηση (IMRT = 29pts / 3DCRT = 55pts) MSKCC, Τοπικά προχωρημένος καρκίνος οροφάρυγγα Σύγκριση ξηροστομίας μετά IMRT Vs 3DCRT Lee et al , IJROBP, Nov 15, 2006 4. 34 35 65 33 67 76 24 66
80.
Radiother & Oncol2003;66:291-302 Μέση δόση στην παρωτίδα με IMRT 23 Gy έναντι 28.9 Gy με 3D-CRT. Μέσος όγκος παρωτίδας ≥30 Gy με IMRT 38.1% έναντι 53.7% με 3D-CRT. Καλύτερη προφύλαξη και των δύο παρωτίδων με IMRT (15% μείωση στον όγκο του αδένα που λαμβάνει 30 Gy ) . Καλύτερη ομοιογένεια δόσης με IMRT. IMRT
81.
Dmax: κάτω ήίσο με 65 Gy E αν η δόση είναι >65 Gy και <75 Gy o κίνδυνος για οστεοακτινονέκρωση είναι 30% στους ασθενείς με δόντια. 7% στους ασθενείς χωρίς δική τους οδοντοστοιχία ΚΑΤΩ ΓΝΑΘΟΣ
Εξαγωγές δοντιών τουλάχιστον2-3 βδομάδες πριν την έναρξη της ΑΚΘ Καλή στοματική υγιεινή Εξαγωγές δοντιών τουλάχιστον 4 βδομάδες μετά το τέλος της ΑΚΘ ΑΚΤΙΝΟΝΕΚΡΩΣΗ ΓΝΑΘΟΥ ΠΡΟΛΗΨΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Αντιβίωση Υπερβαρικό οξυγόνο
#21 It is radiation that strips electrons from atoms and molecules. Ionisation Lots is known about ionising radiation interaction with matter how it causes biological damage how to shield it how to limit/control dose
#35 Η μετάδοση ενέργειας από ιοντίζουσα ακτινοβολία στα κύτταρα μπορεί να προκαλέσει : Πρόωρο θάνατο του κυττάρου γεγονός που απαιτεί την αντικατάστασή του. Προσωρινή βλάβη στο κύτταρο που συχνά μπορεί να επιδιορθωθεί από μόνη της μέσω των βιολογικών μηχανισμών. Μόνιμη βλάβη η οποία δεν στάθηκε δυνατόν να επιδιορθωθεί ή η επανόρθωση δεν οδήγησε σε απόλυτα φυσιολογικό αποτέλεσμα. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο κίνδυνος μετάδοσης της βλάβης στα θυγατρικά κύτταρα (μετάλλαξη).
#53 Καθορισμόςόγκων ακτινοβόλησης: σε αξονικές τομογραφίες της περιοχής ενδιαφέροντος, σχεδιάζονται το περίγραμμα του ασθενούς, ο μακροσκοπικός όγκος (gross tumor volume-GTV), το κλινικός όγκος στόχου (clinical target volume-CTV), ο σχεδιασμού όγκος στόχου (planning target volume-PTV) και τα όργανα σε κίνδυνο (organs at risk-OAR) Καθορισμόςόγκων ακτινοβόλησης: σε αξονικές τομογραφίες της περιοχής ενδιαφέροντος, σχεδιάζονται το περίγραμμα του ασθενούς, ο μακροσκοπικός όγκος (gross tumor volume-GTV), το κλινικός όγκος στόχου (clinical target volume-CTV), ο σχεδιασμού όγκος στόχου (planning target volume-PTV) και τα όργανα σε κίνδυνο (organs at risk-OAR)
#54 Μετη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή σχεδιάζονται τα πεδία ακτινοβόλησης, η γεωμετρία των πεδίων και οι ισοδοσιακέςκαμπύλες.
#57 Στην εξομοίωση ελέγχεται ο σχεδιασμός θεραπείας και τοποθετούνται τα τελικά σημάδια στον ασθενή που καθορίζουν το ισόκεντρο (το κέντρο δηλαδή της ακτινοβόλησης). Ο εξομοιωτής είναι ένα ακτινοδιαγνωστικό μηχάνημα το οποίο προσομοιάζει τον γραμμικό επιταχυντή στον οποίο πραγματοποιείται η ακτινοθεραπεία (Σχήμα 7). Αποτελείται από μία διαγνωστική λυχνία ακτίνων-x με κεφαλή παρόμοια με αυτή του γραμμικού επιταχυντή ώστε να μπορεί να πραγματοποιήσει πεδία παρόμοια με αυτά που θα πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δυνατότητα λήψης ακτινογραφιών αλλά και ακτινοσκόπησης, τραπέζι παρόμοιο με αυτό του γραμμικού επιταχυντή, ενισχυτή εικόνας και κονσόλα καθορισμού των στοιχειών για την λήψη ακτινογραφιών.
#66 Η βραχυθεραπεία είναι μία μέθοδος ακτινοθεραπείας κατά την οποία ραδιενεργές πηγές κατανέμονται ενδοκοιλοτικά, ενδοϊστικά ή και σε επαφή με τον όγκο-στόχο, με σκοπό την κατά το δυνατόν ομοιόμορφη ακτινοβόληση του στόχου με μεγάλες δόσεις και την παράλληλη ελαχιστοποίηση της ακτινοβόλησης των παρακείμενων υγιών ιστών-οργάνων.