ถ้ าฉันเป็ น        “ครู”
บนผืนแผ่ นดินไทย
อันกว้ างใหญ่ ทีมท้งความอบอุ่น
                  ่ ี ั
ชุ่ มชื้น สมบูรณ์ บางแห่ งแห้ งแล้ ง
กันดาร บางแห่ งนาท่ วมไหลบ่ า
                        ้
สุ ข - ทุกข์ คลุกเคล้ าหัวเราะ
ระคนเสี ยงร่าไห้ ท่ ามกลางดิน
แตกระแหง ยังคงมี หน่ อไผ่ เรียว
แหลมแทงยอดสู งขึน    ้
บนผืนนาแห่ งปัญญาและความคิด
เด็กไทยทุกหนแห่ ง…. เขามีสมอง
มีตาดู มีหูฟัง มีปากทีอยากจะพูด
                      ่
มีมือที่อยากจะเขียน…
ความอยากทีบริสุทธิ์ ซื่อตรงไร้
             ่
มารยา ใครเล่ าจะ…
      นาเขาพูด
    นาเขาคิด
 นาเขาเขียน
อาณาจักรแห่ งความคิดของเด็กๆ
กว้ างใหญ่ เกินขีดกั้น ความคิดของ
เด็ก ๆ มิใช่ ความฝัน….แต่ มันคือ


ความจริงในปัจจุบันเพือ อนาคต
                     ่
     ซื่อ, ใสสะอาด, บริสุทธิ์
ปราศจากความช่ างคิด ช่ างแค้ น
เช่ น พวกผู้ใหญ่
เด็กมักจะพูดตรงๆ         ถามตรงๆ
แสดงความคิดเห็นตรงๆ
สะท้ อนกลับเป็ นกระจกเงา
ของผู้ใหญ่ เที่ยงตรง
จนบางที ผู้ใหญ่ อาย…
    ใครเล่ า ? จะเป็ นผู้นาทางให้
เขาอย่ าดูหมินปากทียงไม่ สิ้นกลิน
             ่       ่ั         ่
นานมมือที่ยงจับดินสอไม่ มั่น
  ้            ั
อย่ าประมาทว่ า “คบเด็กไปทาไม”
เด็กจะรู้ อะไรป่ วยการฟัง…
นา จะได้ ไม่ ท่วมปากเขา
          ้
       เงิน จะได้ ไม่ มัดมือเขา
       ลาภยศ จะได้ ไม่ บังตาเขา
       ตาแหน่ ง จะได้ ไม่ ทาให้ เขา
หูออ ตาลาย แก่ งแย่ งชิงดี เอารัด
   ื้
เอาเปรียบ และเห็นแก่ ตัว
      ได้ ยนเสี ยงเด็ก ๆ พูดกันว่ า
             ิ
                  ถ้ าฉันเป็ นพ่อค้ า
            ตัวฉันจะไมโก่ งราคา
               ถ้ าฉันเป็ นข้ าราชการ
ตัวฉันจะช่ วยเหลือประชาชน
          ถ้ าฉันเป็ นชาวนาชาวไร่
         ตัวฉันจะปลูกพืชให้ งาม
แต่ ฉันยากจน ไม่ มีจะกิน ไม่ มี
พืนดินทานา ไม่ มแม้ ทจะชุ กหัว
  ้                    ี ี่
นอน ไม่ มความรู้ ความคิด
             ี
  ถ้ าฉันเป็ นครู
ตัวฉันจะสอนพวกของฉันให้ พ้น
      จากความโง่ เง่ านีเ้ สี ยที

ถ้าฉันเป็นครู

  • 1.
    ถ้ าฉันเป็ น “ครู” บนผืนแผ่ นดินไทย อันกว้ างใหญ่ ทีมท้งความอบอุ่น ่ ี ั ชุ่ มชื้น สมบูรณ์ บางแห่ งแห้ งแล้ ง กันดาร บางแห่ งนาท่ วมไหลบ่ า ้ สุ ข - ทุกข์ คลุกเคล้ าหัวเราะ ระคนเสี ยงร่าไห้ ท่ ามกลางดิน แตกระแหง ยังคงมี หน่ อไผ่ เรียว แหลมแทงยอดสู งขึน ้
  • 2.
    บนผืนนาแห่ งปัญญาและความคิด เด็กไทยทุกหนแห่ ง….เขามีสมอง มีตาดู มีหูฟัง มีปากทีอยากจะพูด ่ มีมือที่อยากจะเขียน… ความอยากทีบริสุทธิ์ ซื่อตรงไร้ ่ มารยา ใครเล่ าจะ… นาเขาพูด นาเขาคิด นาเขาเขียน
  • 3.
    อาณาจักรแห่ งความคิดของเด็กๆ กว้ างใหญ่เกินขีดกั้น ความคิดของ เด็ก ๆ มิใช่ ความฝัน….แต่ มันคือ ความจริงในปัจจุบันเพือ อนาคต ่ ซื่อ, ใสสะอาด, บริสุทธิ์ ปราศจากความช่ างคิด ช่ างแค้ น เช่ น พวกผู้ใหญ่
  • 4.
    เด็กมักจะพูดตรงๆ ถามตรงๆ แสดงความคิดเห็นตรงๆ สะท้ อนกลับเป็ นกระจกเงา ของผู้ใหญ่ เที่ยงตรง จนบางที ผู้ใหญ่ อาย… ใครเล่ า ? จะเป็ นผู้นาทางให้ เขาอย่ าดูหมินปากทียงไม่ สิ้นกลิน ่ ่ั ่ นานมมือที่ยงจับดินสอไม่ มั่น ้ ั อย่ าประมาทว่ า “คบเด็กไปทาไม” เด็กจะรู้ อะไรป่ วยการฟัง…
  • 5.
    นา จะได้ ไม่ท่วมปากเขา ้ เงิน จะได้ ไม่ มัดมือเขา ลาภยศ จะได้ ไม่ บังตาเขา ตาแหน่ ง จะได้ ไม่ ทาให้ เขา หูออ ตาลาย แก่ งแย่ งชิงดี เอารัด ื้ เอาเปรียบ และเห็นแก่ ตัว ได้ ยนเสี ยงเด็ก ๆ พูดกันว่ า ิ ถ้ าฉันเป็ นพ่อค้ า ตัวฉันจะไมโก่ งราคา ถ้ าฉันเป็ นข้ าราชการ
  • 6.
    ตัวฉันจะช่ วยเหลือประชาชน ถ้ าฉันเป็ นชาวนาชาวไร่ ตัวฉันจะปลูกพืชให้ งาม แต่ ฉันยากจน ไม่ มีจะกิน ไม่ มี พืนดินทานา ไม่ มแม้ ทจะชุ กหัว ้ ี ี่ นอน ไม่ มความรู้ ความคิด ี ถ้ าฉันเป็ นครู ตัวฉันจะสอนพวกของฉันให้ พ้น จากความโง่ เง่ านีเ้ สี ยที