การได้รับปริมาณรังสีของมนุษย์จากธรรมชาติ แสดงเปอร์เซ็นต์การได้รับปริมาณรังสีของมนุษย์จากธรรมชาติ
แหล่งกำเนิดรังสี แหล่งกำเนิดรังสีชนิดปิดผนึก ( sealed  source  )
แหล่งกำเนิดรังสี
ปริมาณรังสีเท่าใดจึงจะปลอดภัย ปลอดภัย ในที่นี้ หมายถึง  ปริมาณรังสีที่ได้รับนั้น ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ และไม่ทำให้เกิดความผิดปกติในร่างกาย
ปริมาณรังสีที่บุคคลอาจได้รับจากการดำเนินกิจกรรมทางรังสี
ระดับความแรงรังสีและอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น ที่มา : "Radioactivity and Risk", University of Michigan, August 1996. ความแรงรังสีระดับ  10,000  มิลลิซีเวิร์ท  ในระยะเวลาสั้นๆ เกิดการบาดเจ็บทางรังสีทันทีและทำให้ถึงแก่ความตายใน   2-3   สัปดาห์ ความแรงรังสีระดับ  1,000  มิลลิซีเวิร์ท  ในระยะเวลาสั้นๆ เกิดการบาดเจ็บทางรังสี เช่นคลื่นไส้อาเจียนแต่ไม่ถึงตายและอาจเกิด เป็นมะเร็ง ใน ระยะ หลัง ความแรงรังสีระดับ  20  มิลลิซีเวิร์ทต่อปี เกณฑ์ความปลอดภัยทางรังสีสำหรับผู้ปฏิบัติงานในสถานปฏิบัติงานทางรังสี ความแรงรังสีระดับ  2  มิลลิซีเวิร์ทต่อปี ระดับรังสีปกติในธรรมชาติ ความแรงรังสีระดับ  0.05  มิลลิซีเวิร์ท ระดับรังสีสูงสุดที่ยอมให้มีอยู่ ณ รอบบริเวณสถานปฏิบัติงานนิวเคลียร์
ปริมาณรังสีที่บุคคลอาจได้รับจากการดำเนินกิจกรรมทางรังสี การเอกซเรย์กระเพาะอาหารที่โรงพยาบาลแต่ละครั้ง จะได้รับปริมาณรังสีประมาณ  15  มิลลิซีเวิร์ต
ร่างกายจะได้รับรังสีได้อย่างไร โอกาสที่จะได้รับมี   2  ทาง คือ การสัมผัสภายนอกร่างกาย การรับเข้าร่างกายโดยตรงผ่านการดูดลมหายใจหรือกินดื่มเข้าไป
สถานที่ที่มีการใช้สารกัมมันตรังสี สัญลักษณ์เตือนรูปใบพัดสีม่วงแดงหรือสีดำพื้นสีเหลือง
เครื่องมือวัดปริมาณรังสี ใช้วัดปริมาณรังสีเป็นระยะเวลานาน เช่น  1-3  เดือน ฟิล์มแบดจ์  ( Film Badge ) เครื่องบันทึกรังสีประจำตัวบุคคล  Film   Badge   Film   Badge ตลับใส่  Film   Badge
เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดเสียบกระเป๋า ใช้วัดปริมาณรังสีระหว่างการทำงาน เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดเสียบกระเป๋า
เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดให้สัญญาณเตือน ใช้วัดปริมาณรังสีระหว่างการทำงาน เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดให้สัญญาณเตือน
เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดเทอร์โมลูมิเนสเซนซ์ ใช้วัดปริมาณรังสีที่ทำจากผลึกของสารประกอบพิเศษบางชนิดที่สามารถเก็บเอาพลังงานที่ได้รับจากรังสีออกมาในรูปของแสงสว่าง เครื่องวัดปริมาณรังสีชนิดเทอร์โมลูมิเนสเซนซ์ ( thermoluminescent dosimeter - TLD )
การได้รับรังสีของผู้ปฏิบัติงานทางรังสี ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสี การได้รับรังสีจากต้นกำเนิดรังสีที่อยู่ภายนอกร่างกาย   ได้แก่ การได้รับรังสีที่แผ่ออกมาจากต้นกำเนิดรังสีชนิด ปิดผนึก  ( sealed  source  )
การได้รับรังสีจากต้นกำเนิดรังสีที่อยู่ภายในร่างกาย  ได้แก่ การรับสารกัมมันตรังสีจากต้นกำเนิดรังสีที่ ไม่ปิดผนึก เข้าสู่ร่างกาย เช่น โดยการกลืนกินอาหาร หรือดื่มน้ำ หรือการสูดหายใจ   ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสี การได้รับรังสีของผู้ปฏิบัติงานทางรังสี
เวลา  ใช้เวลาในการทำงานให้น้อยที่สุด   ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสี การป้องกันอันตรายจากรังสี เมื่อต้นกำเนิดรังสีอยู่ภายนอกร่างกาย
ระยะทาง  อยู่ห่างจากต้นกำเนิดรังสีมากที่สุด  ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสี การป้องกันอันตรายจากรังสี เมื่อต้นกำเนิดรังสีอยู่ภายนอกร่างกาย
เครื่องกำบัง  ใช้อุปกรณ์ป้องกันรังสีที่เหมาะสม   ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสี การป้องกันอันตรายจากรังสี เมื่อต้นกำเนิดรังสีอยู่ภายนอกร่างกาย
ภาคผนวก
การออกตรวจวัสดุกัมมันตรังสีตามใบขออนุญาตที่ผู้ขออนุญาตขอไว้ การออกตรวจวัสดุกัมมันตรังสี แสดงสถานที่ที่จะทำการตรวจวัสดุกัมมันตรังสี
แสดงที่เก็บวัสดุกัมมันตรังสีของสถานที่แห่งนี้ วัสดุกัมมันตรังสี
แสดงวัสดุกัมมันตรังสีที่บรรจุอย่างหนาแน่น
แสดงวัสดุกัมมันตรังสีที่อยู่ภายในกล่องไม้ที่มีความหนามาก
แสดงวัสดุกัมมันตรังสีที่อยู่ภายในตะกั่วที่มีความหนามาก   ( Cs-137 )
การตรวจวัดปริมาณรังสีรอบๆวัสดุกัมมันตรังสีโดยใช้  Survey meter  แบบวัดรังสีสูงได้

รังสีกับมนุษ์