การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ : สงวนลิขสิทธิ์ 2558 
       การสืบทอดธุรกิจครอบครัว : พอถึงเวลารูตัวก็สายเสียแลว 
                                                                                   ดร.ดนัย เทียนพุฒ 
นักวิชาการผูทรงคุณวุฒิและที่ปรึกษาธุรกิจ
การมีโอกาสไดคลุกคลีทํางานดานการพัฒนาธุรกิจทั้งธุรกิจขนาดเล็กซึ่งเรียกวาธุรกิจ 
SMEs กับธุรกิจครอบครัวขนาดใหญ และตลอดจนธุรกิจครอบครัวที่ตองการพัฒนาสูความเปนมืออาชีพ
ฯลฯ 
ในเรื่องการสงตอธุรกิจ การสรางทายาท การเตรียมพนักงานขึ้นมาเปนผูบริการและการ
วางแผนอาชีพกับแผนสืบทอดตําแหนง เปนประเด็นที่กลาวถึงกันมาก และผูเขียนไดมีโอกาสศึกษา
ตลอดจนพัฒนาระบบเหลานี้มาอยางยาวนาน 
ประการแรก องคกรธุรกิจกับการเตรียมผูบริหาร 
การมีคนเขาคนออกในธุรกิจนาจะเปนเรื่องปกติ แตถาเปนการสูญเสียบุคคลระดับ
“Key Man”  คงไมใชเรื่องปกติและโดยเฉพาะอยางยิ่งในยามที่องคกรเติบโตขยายกิจการและ
ตองการผูบริหารระดับสูงใหไปกุมบังเหียนกิจการนั้น และบังเอิญหาใครมาลงตําแหนงไมได เรื่องปกติก็
กลายเปนเรื่องยากขึ้นมาทันที 
ผูเขียนไดมีสวนรวมและริเริ่มในทีมงานเพื่อจัดทํา “การวางแผนอาชีพและการสืบทอด
ตําแหนง (Career Planning & Succession Planning) ตั้งแตเปนหัวหนางานประเมิน
ศักยภาพ กองบริหารงานบุคคล ธกส.(ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณการเกษตร) ธนาคารเอเซีย
ตอเนื่องมาที่หางสรรพสินคาโรบินสัน ไดนําวิทยากรยุทธและประการณในการจัดทําเรื่องนี้ บรรยายใหกับ
ธุรกิจชั้นนําหลายแหง มีหลายหนวยงานนําไปใชทั้งหนวยงานรัฐวิสาหกิจและภาคเอกชน  
บทเรียนอันทรงคุณคาดังกลาว มีหัวใจความสําเร็จอยูที่ “การมีโอกาสไดศึกษาวิธีการ
วางแผนเตรียมนายทหารใหกาวสูตําแหนงผูนําเหลาทัพ” และทีมงานที่ทํารวมกันในครั้งนั้นนํามาพัฒนา
ปรับใชกับ การบริหารองคกรของรัฐที่จะเกือบเปนธุรกิจอยูแลว คือ มีสถานะเปนรัฐวิสาหกิจ 
ความเชี่ยวชาญในเรื่องนี้ไดกอตัวเปนองคความรู จนกระทั่งผูเขียนเห็นวา
ควรสรุปเปนหนังสือถายทอดประสบการณดานการวางแผนอาชีพและแผนสืบ
ทอดตําแหนง ซึ่งเปนสวนหนึ่งของการบริหารคนออกมาเปนหนังสือและนาจะเปน
เลมแรกๆ ในเมืองไทย ปจจุบันก็ยังปรับและบรรยายใชอยู โดยเฉพาะ การจัดทํา
การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ : สงวนลิขสิทธิ์ 2558 
แผนพัฒนารายบุคคล (IDP: Individual Development Plan) 
หัวใจสําคัญในเรื่องนี้ ผูเขียนชี้ชัดไววา “การทําแผนสืบทอดตําแหนง (Succession 
Plan) สําหรับการสรางทายาทหรือผูสืบทอดตําแหนง (Successor)“ ในธุรกิจโดยเฉพาะธุรกิจ
ครอบครัวเมื่อตองการพัฒนาเปนธุรกิจขนาดใหญ จะตองมีการจัดทําการวางแผนสืบทอดตําแหนงใน 2
ระดับดวยกันดังนี้ 
1. วางแผนสืบทอดตําแหนงสําหรับผูบริหาร (Executive Succession Plan)
เปนการจัดทําการวางแผนอาชีพเพื่อการเตรียมใหผูบริหารตั้งแตระดับตน (First Line Manager)
กาวขึ้นเปนผูบริหารระดับสูง (Top Management) 
และในบางกรณี “ผูบริหาร” คนนั้นอาจประสบความสําเร็จสูงมากจนไดรับความไววางใจ
ใหกาวสูตําแหนง ประธานเจาหนาที่บริหาร (CEO: Chief Executive Officer) ก็มีปรากฏให
เห็นอยูในหลายธุรกิจ 
2.การวางแผนสืบทอดธุรกิจสําหรับทายาทของเจาของกิจการหรือธุรกิจครอบครัว
(Family Success Plan) โดยปกติตําแหนงบริหารสําคัญ ๆ ของธุรกิจจะถูกจับจองไวใหเฉพาะ
ทายาท และสมาชิกของครอบครัวเจาของกิจการเพียงเทานั้น 
การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ : สงวนลิขสิทธิ์ 2558 
ในบางครั้งกรณีที่ทายาทธุรกิจ (Successor) ยังไมพรอม เจาของกิจการอาจหา
ผูบริหารมืออาชีพ (Professional Manager) เขามาเปน CEO ซึ่งในทางเทคนิคฝรั่งเรียกวา
“Bridge Manager” เปนการขัดตาทัพรอจนกระทั่งทายาทมีความพรอมคอยกาวขึ้นมาเปน CEO 
ตัวอยางชัดๆ เชนสมัยคุณสัมฤทธิ์ จิราธิวัฒน เปนประธานกลุมเครือเซ็นทรัลยังเชิญคุณ
วิโรจน ภูตระกูล ซึ่งเปนผูบริหารมืออาชีพที่มีประสบการณสูงมากในดานการจัดจําหนายสินคาคอนซูเมอร
หลังจากหมดวาระที่ยูนิลีเวอรไดรับเชิญใหเขามาเปนผูบริหารระดับสูงเพื่อใหสมาชิกครอบครัวไดเรียนรู
ประสบการณจากคุณวิโรจน 
 
หรือในอีกลักษณะหนึ่งที่นิยมทํากัน อาจจะมีผูบริหารระดับสูงสมัยรุนผูกอตั้งหรือรุนพอ-
แมมาเปนพี่เลี้ยง (Executive Coach) ใหกับทายาทธุรกิจก็ทํากัน 
ในระดับประเทศอยางเชน สิงคโปร เมื่อนายกรัฐมนตรี ลีกวนยู ลงจากตําแหนง ลูกชายลี
เซียน หลุง ยังไมพรอมไดนํา โจะ กก ตง เขามาเปนนายกรัฐมนตรีกอนเพื่อรอใหลูกชายพรอมขึ้นมาสืบทอด
ตําแหนงก็เปนลักษณะ “ผูจัดการแบบสะพานเชื่อมตอ (Bridge Manager) เชนกัน 
ประการที่สอง เจาะลึกเขมขนกับธุรกิจครอบครัว 
เมื่อตอนเพื่อนของผูเขียนอยูในระหวางศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิตไดทําวิจัยเกี่ยวกับธุรกิจ
ครอบครัวโดยเนนเฉพาะการสืบทอดธุรกิจ ไดสอบถามและสนทนากันวา 
“ในธุรกิจใหญๆ มีการทําหรือใชทฤษฎีอะไรเกี่ยวกับเรื่อง “การวางแผนสืบทอดตําแหนง
(Succession Planning) พอจะนํามาใชกับธุรกิจครอบครัวไหม?” 
ผูเขียนนึกๆ อยูวาไดเคยทําและเขียนหนังสือเรื่องนี้ไวดังที่กลาวมาขางตน คงนาจะนํามา
ประยุกตใชไดบางสวนกับไดมีโอกาสอานหนังสือ Unconventional Wisdom ของ Ward ทํา
ใหคิดวานาจะตองปรับหรือบูรณาการบางอยาง 
และพอคราวของผูเขียนบาง ไดทําวิจัย “เจาะ DNA ธุรกิจครอบครัวไทย” จึงเลือก
แนวคิดของ Ward (2005) มาเปนตัวแบบในการอธิบาย เรียกวา “เมทริกซระยะของงผูสืบทอดธุรกิจ
ครอบครัวไทย วามี 3 ระยะดวยกันคือ 1) ระยะการปฏิบัติ (DO) 2) ระยะการชี้นําสูการปฏิบัติ (Lead 
to Do)  และ 3) ระยะการอนุญาตใหปฏิบัติ (Let Do) โดยมุงความสนใจใน 4 องคประกอบหลักของ
โมเดลธุรกิจครอบครัวไทยคือ 1) ครอบครัว (Family) 2) ความเปนเจาของ (Ownership) 3) ธุรกิจ
(Business)  และ 4) ผูประกอบการ (Entrepreneur) มีรายละเอียดดังรูป
การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ : สงวนลิขสิทธิ์ 2558 
 
รูปที่ 1 เมทริกซระยะของผูสืบทอดธุรกิจครอบครัวไทย 
มุงความสนใจ 
ระยะ
ครอบครัว  ความเปนเจาของ  ธุรกิจ  ผูประกอบการ 
การปฏิบัติ
(DO) 
ความสัมพันธ
ระหวาง
พอ-แม-ลูก 
มีสวนเกี่ยวของกับ
การควบคุมธุรกิจ 
เนนความเปน
มืออาชีพ 
วัฒนธรรม
ของผูกอตั้ง 
การชี้นําสูการ
ปฏิบัติ         
(Lead to DO) 
ความสัมพันธแบบ
ผูใหญ-ผูใหญ
ความพยายามดิ้นรน
เขาควบคุมธุรกิจ 
เนนความเปน
ผูนํา 
วัฒนธรรมธุรกิจ
ครอบครัว 
การอนุญาตให
ปฏิบัติ         
(Let DO) 
ความสัมพันธ
ระหวาง พอ-แม-ลูก
วิสัยทัศนธุรกิจ
เปรียบเทียบกับการ
ควบคุมธุรกิจ 
เนนการบริหาร
จัดการที่ดี 
วัฒนธรรมของการ
สืบทอดภาวะผูนํา
*ดร.ดนัย เทียนพุฒ. (2552). เจาะ DNA ธุรกิจครอบครัวไทย. หนา 32 
ปจจุบันผูเขียนกําลังวิเคราะหงานวิจัยในเรื่อง “การปรับธุรกิจครอบครัวไทยสูธุรกิจมือ
อาชีพ” พบวาในภาคปฏิบัติจริงๆ แลว มีความจําเปนตองใชรูปแบบทฤษฎีอธิบายมากขึ้นโดยเฉพาะการ
พิจารณาการสืบทอดตําแหนงจากรุนผูกอตั้ง (Founder) มายังรุนที่ 2 ซึ่งเปนรุนลูก และการสืบทอด
จากรุนที่ 2 ไปสูรุนที่ 2 ซึ่งเปนพี่นองกัน หรืออาจจะสงตอไปรุนที่ 3 และมีความสลับซับซอนมากกวานั้น
เมื่อไดศึกษาการสืบทอดธุรกิจของกลุมตระกูลจิราธิวัฒนและตระกูลล่ําซํา 
จึงเห็นวา แนวคิดของ Landsberg ในหนังสือ Succeeding Generations 
กับ Gersick และคณะใน Generation to Generation นาสนใจนํามาใชในการเปนทฤษฎี
อธิบายการสืบทอดธุรกิจครอบครัว 
ประการสุดทาย การสืบทอดธุรกิจครอบครัวเปนเรื่องสําคัญและกลาวถึงกันมาก 
ผูเขียนลองสืบคนทางอินเตอรเน็ตพบเห็นเรื่องรางของการฝกอบรม การเสวนาในประเด็น
ของ “การสืบทอดธุรกิจครอบครัว” หรือ “การสงตอธุรกิจจากรุนสูรุน (Generation to 
Generation) 
การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ : สงวนลิขสิทธิ์ 2558 
ในขณะที่องคความรูดานนี้ยังมีไมมากนัก หรือไมโดนตลาด และความตองการในการ
นําไปใช
จึงเกิดเปนความสนใจและตองการนําความรูในเรื่องนี้ สังเคราะหออกมาเปนความรูใหม
ในบริบทของธุรกิจครอบครัวไทย วา 
1) เราจะมีหรือสรางแนวคิด ทฤษฎีหรือจําลองรูปแบบในการสงตอธุรกิจจากรุนสูรุน
ขึ้นมาของไทยเองหรืออยางดีที่สุดขอใหมีเปน “หลักการ (Doctrine)” เพื่อสามารถหยิบใชอธิบายกรณี
เหลานี้ในอนาคตไดอยางสอดคลองกับบริบทของสังคมไทยมากยิ่งขึ้น 
2) การเรียนรูและศึกษากรณีศึกษาจากธุรกิจครอบครัวที่ประสบความสําเร็จ เปนสิ่งที่ดี
และนาสนใจ แตการจะสังเคราะหใหเปนองคความรู และความรูที่เปนสากลใชไดอยางทั่วไป
(Generalization) นาจะเปนสิ่งที่ธุรกิจครอบครัวไทยตองการ โดยเฉพาะธุรกิจเริ่มแรก หรือเพิ่งกอ
รางสรางตัวขึ้นมา 
อีกทั้งชวงเวลาเมื่อผานไป อาจมีความสําคัญมากในวันหนึ่งขางหนาเมื่อผูกอตั้งธุรกิจ
ดําเนินธุรกิจไปจนถึงจุดอิ่มตัวดวยอายุและสังขาร หันหลังกลับมาเหลียวดูธุรกิจที่สรางมาอีกครั้ง ไดลืม
เรื่องสําคัญในการเตรียมทายาทหรือผูบริหารที่รวมทุกขรวมสุขกันมาใหเขามาชวยกันดูแลกิจการ อาจจะ
เปนดังคํากลาวที่วา “พอถึงเวลา รูตัวอีกทีก็สายเสียแลว”

การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ

  • 1.
    การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ: สงวนลิขสิทธิ์ 2558         การสืบทอดธุรกิจครอบครัว : พอถึงเวลารูตัวก็สายเสียแลว                                                                                     ดร.ดนัย เทียนพุฒ  นักวิชาการผูทรงคุณวุฒิและที่ปรึกษาธุรกิจ การมีโอกาสไดคลุกคลีทํางานดานการพัฒนาธุรกิจทั้งธุรกิจขนาดเล็กซึ่งเรียกวาธุรกิจ  SMEs กับธุรกิจครอบครัวขนาดใหญ และตลอดจนธุรกิจครอบครัวที่ตองการพัฒนาสูความเปนมืออาชีพ ฯลฯ  ในเรื่องการสงตอธุรกิจ การสรางทายาท การเตรียมพนักงานขึ้นมาเปนผูบริการและการ วางแผนอาชีพกับแผนสืบทอดตําแหนง เปนประเด็นที่กลาวถึงกันมาก และผูเขียนไดมีโอกาสศึกษา ตลอดจนพัฒนาระบบเหลานี้มาอยางยาวนาน  ประการแรก องคกรธุรกิจกับการเตรียมผูบริหาร  การมีคนเขาคนออกในธุรกิจนาจะเปนเรื่องปกติ แตถาเปนการสูญเสียบุคคลระดับ “Key Man”  คงไมใชเรื่องปกติและโดยเฉพาะอยางยิ่งในยามที่องคกรเติบโตขยายกิจการและ ตองการผูบริหารระดับสูงใหไปกุมบังเหียนกิจการนั้น และบังเอิญหาใครมาลงตําแหนงไมได เรื่องปกติก็ กลายเปนเรื่องยากขึ้นมาทันที  ผูเขียนไดมีสวนรวมและริเริ่มในทีมงานเพื่อจัดทํา “การวางแผนอาชีพและการสืบทอด ตําแหนง (Career Planning & Succession Planning) ตั้งแตเปนหัวหนางานประเมิน ศักยภาพ กองบริหารงานบุคคล ธกส.(ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณการเกษตร) ธนาคารเอเซีย ตอเนื่องมาที่หางสรรพสินคาโรบินสัน ไดนําวิทยากรยุทธและประการณในการจัดทําเรื่องนี้ บรรยายใหกับ ธุรกิจชั้นนําหลายแหง มีหลายหนวยงานนําไปใชทั้งหนวยงานรัฐวิสาหกิจและภาคเอกชน   บทเรียนอันทรงคุณคาดังกลาว มีหัวใจความสําเร็จอยูที่ “การมีโอกาสไดศึกษาวิธีการ วางแผนเตรียมนายทหารใหกาวสูตําแหนงผูนําเหลาทัพ” และทีมงานที่ทํารวมกันในครั้งนั้นนํามาพัฒนา ปรับใชกับ การบริหารองคกรของรัฐที่จะเกือบเปนธุรกิจอยูแลว คือ มีสถานะเปนรัฐวิสาหกิจ  ความเชี่ยวชาญในเรื่องนี้ไดกอตัวเปนองคความรู จนกระทั่งผูเขียนเห็นวา ควรสรุปเปนหนังสือถายทอดประสบการณดานการวางแผนอาชีพและแผนสืบ ทอดตําแหนง ซึ่งเปนสวนหนึ่งของการบริหารคนออกมาเปนหนังสือและนาจะเปน เลมแรกๆ ในเมืองไทย ปจจุบันก็ยังปรับและบรรยายใชอยู โดยเฉพาะ การจัดทํา
  • 2.
    การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ: สงวนลิขสิทธิ์ 2558  แผนพัฒนารายบุคคล (IDP: Individual Development Plan)  หัวใจสําคัญในเรื่องนี้ ผูเขียนชี้ชัดไววา “การทําแผนสืบทอดตําแหนง (Succession  Plan) สําหรับการสรางทายาทหรือผูสืบทอดตําแหนง (Successor)“ ในธุรกิจโดยเฉพาะธุรกิจ ครอบครัวเมื่อตองการพัฒนาเปนธุรกิจขนาดใหญ จะตองมีการจัดทําการวางแผนสืบทอดตําแหนงใน 2 ระดับดวยกันดังนี้  1. วางแผนสืบทอดตําแหนงสําหรับผูบริหาร (Executive Succession Plan) เปนการจัดทําการวางแผนอาชีพเพื่อการเตรียมใหผูบริหารตั้งแตระดับตน (First Line Manager) กาวขึ้นเปนผูบริหารระดับสูง (Top Management)  และในบางกรณี “ผูบริหาร” คนนั้นอาจประสบความสําเร็จสูงมากจนไดรับความไววางใจ ใหกาวสูตําแหนง ประธานเจาหนาที่บริหาร (CEO: Chief Executive Officer) ก็มีปรากฏให เห็นอยูในหลายธุรกิจ  2.การวางแผนสืบทอดธุรกิจสําหรับทายาทของเจาของกิจการหรือธุรกิจครอบครัว (Family Success Plan) โดยปกติตําแหนงบริหารสําคัญ ๆ ของธุรกิจจะถูกจับจองไวใหเฉพาะ ทายาท และสมาชิกของครอบครัวเจาของกิจการเพียงเทานั้น 
  • 3.
    การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ: สงวนลิขสิทธิ์ 2558  ในบางครั้งกรณีที่ทายาทธุรกิจ (Successor) ยังไมพรอม เจาของกิจการอาจหา ผูบริหารมืออาชีพ (Professional Manager) เขามาเปน CEO ซึ่งในทางเทคนิคฝรั่งเรียกวา “Bridge Manager” เปนการขัดตาทัพรอจนกระทั่งทายาทมีความพรอมคอยกาวขึ้นมาเปน CEO  ตัวอยางชัดๆ เชนสมัยคุณสัมฤทธิ์ จิราธิวัฒน เปนประธานกลุมเครือเซ็นทรัลยังเชิญคุณ วิโรจน ภูตระกูล ซึ่งเปนผูบริหารมืออาชีพที่มีประสบการณสูงมากในดานการจัดจําหนายสินคาคอนซูเมอร หลังจากหมดวาระที่ยูนิลีเวอรไดรับเชิญใหเขามาเปนผูบริหารระดับสูงเพื่อใหสมาชิกครอบครัวไดเรียนรู ประสบการณจากคุณวิโรจน    หรือในอีกลักษณะหนึ่งที่นิยมทํากัน อาจจะมีผูบริหารระดับสูงสมัยรุนผูกอตั้งหรือรุนพอ- แมมาเปนพี่เลี้ยง (Executive Coach) ใหกับทายาทธุรกิจก็ทํากัน  ในระดับประเทศอยางเชน สิงคโปร เมื่อนายกรัฐมนตรี ลีกวนยู ลงจากตําแหนง ลูกชายลี เซียน หลุง ยังไมพรอมไดนํา โจะ กก ตง เขามาเปนนายกรัฐมนตรีกอนเพื่อรอใหลูกชายพรอมขึ้นมาสืบทอด ตําแหนงก็เปนลักษณะ “ผูจัดการแบบสะพานเชื่อมตอ (Bridge Manager) เชนกัน  ประการที่สอง เจาะลึกเขมขนกับธุรกิจครอบครัว  เมื่อตอนเพื่อนของผูเขียนอยูในระหวางศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิตไดทําวิจัยเกี่ยวกับธุรกิจ ครอบครัวโดยเนนเฉพาะการสืบทอดธุรกิจ ไดสอบถามและสนทนากันวา  “ในธุรกิจใหญๆ มีการทําหรือใชทฤษฎีอะไรเกี่ยวกับเรื่อง “การวางแผนสืบทอดตําแหนง (Succession Planning) พอจะนํามาใชกับธุรกิจครอบครัวไหม?”  ผูเขียนนึกๆ อยูวาไดเคยทําและเขียนหนังสือเรื่องนี้ไวดังที่กลาวมาขางตน คงนาจะนํามา ประยุกตใชไดบางสวนกับไดมีโอกาสอานหนังสือ Unconventional Wisdom ของ Ward ทํา ใหคิดวานาจะตองปรับหรือบูรณาการบางอยาง  และพอคราวของผูเขียนบาง ไดทําวิจัย “เจาะ DNA ธุรกิจครอบครัวไทย” จึงเลือก แนวคิดของ Ward (2005) มาเปนตัวแบบในการอธิบาย เรียกวา “เมทริกซระยะของงผูสืบทอดธุรกิจ ครอบครัวไทย วามี 3 ระยะดวยกันคือ 1) ระยะการปฏิบัติ (DO) 2) ระยะการชี้นําสูการปฏิบัติ (Lead  to Do)  และ 3) ระยะการอนุญาตใหปฏิบัติ (Let Do) โดยมุงความสนใจใน 4 องคประกอบหลักของ โมเดลธุรกิจครอบครัวไทยคือ 1) ครอบครัว (Family) 2) ความเปนเจาของ (Ownership) 3) ธุรกิจ (Business)  และ 4) ผูประกอบการ (Entrepreneur) มีรายละเอียดดังรูป
  • 4.
    การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ: สงวนลิขสิทธิ์ 2558    รูปที่ 1 เมทริกซระยะของผูสืบทอดธุรกิจครอบครัวไทย  มุงความสนใจ  ระยะ ครอบครัว  ความเปนเจาของ  ธุรกิจ  ผูประกอบการ  การปฏิบัติ (DO)  ความสัมพันธ ระหวาง พอ-แม-ลูก  มีสวนเกี่ยวของกับ การควบคุมธุรกิจ  เนนความเปน มืออาชีพ  วัฒนธรรม ของผูกอตั้ง  การชี้นําสูการ ปฏิบัติ          (Lead to DO)  ความสัมพันธแบบ ผูใหญ-ผูใหญ ความพยายามดิ้นรน เขาควบคุมธุรกิจ  เนนความเปน ผูนํา  วัฒนธรรมธุรกิจ ครอบครัว  การอนุญาตให ปฏิบัติ          (Let DO)  ความสัมพันธ ระหวาง พอ-แม-ลูก วิสัยทัศนธุรกิจ เปรียบเทียบกับการ ควบคุมธุรกิจ  เนนการบริหาร จัดการที่ดี  วัฒนธรรมของการ สืบทอดภาวะผูนํา *ดร.ดนัย เทียนพุฒ. (2552). เจาะ DNA ธุรกิจครอบครัวไทย. หนา 32  ปจจุบันผูเขียนกําลังวิเคราะหงานวิจัยในเรื่อง “การปรับธุรกิจครอบครัวไทยสูธุรกิจมือ อาชีพ” พบวาในภาคปฏิบัติจริงๆ แลว มีความจําเปนตองใชรูปแบบทฤษฎีอธิบายมากขึ้นโดยเฉพาะการ พิจารณาการสืบทอดตําแหนงจากรุนผูกอตั้ง (Founder) มายังรุนที่ 2 ซึ่งเปนรุนลูก และการสืบทอด จากรุนที่ 2 ไปสูรุนที่ 2 ซึ่งเปนพี่นองกัน หรืออาจจะสงตอไปรุนที่ 3 และมีความสลับซับซอนมากกวานั้น เมื่อไดศึกษาการสืบทอดธุรกิจของกลุมตระกูลจิราธิวัฒนและตระกูลล่ําซํา  จึงเห็นวา แนวคิดของ Landsberg ในหนังสือ Succeeding Generations  กับ Gersick และคณะใน Generation to Generation นาสนใจนํามาใชในการเปนทฤษฎี อธิบายการสืบทอดธุรกิจครอบครัว  ประการสุดทาย การสืบทอดธุรกิจครอบครัวเปนเรื่องสําคัญและกลาวถึงกันมาก  ผูเขียนลองสืบคนทางอินเตอรเน็ตพบเห็นเรื่องรางของการฝกอบรม การเสวนาในประเด็น ของ “การสืบทอดธุรกิจครอบครัว” หรือ “การสงตอธุรกิจจากรุนสูรุน (Generation to  Generation) 
  • 5.
    การสืบทอดธุรกิจครอบครัว ดร.ดนัย เทียนพุฒ: สงวนลิขสิทธิ์ 2558  ในขณะที่องคความรูดานนี้ยังมีไมมากนัก หรือไมโดนตลาด และความตองการในการ นําไปใช จึงเกิดเปนความสนใจและตองการนําความรูในเรื่องนี้ สังเคราะหออกมาเปนความรูใหม ในบริบทของธุรกิจครอบครัวไทย วา  1) เราจะมีหรือสรางแนวคิด ทฤษฎีหรือจําลองรูปแบบในการสงตอธุรกิจจากรุนสูรุน ขึ้นมาของไทยเองหรืออยางดีที่สุดขอใหมีเปน “หลักการ (Doctrine)” เพื่อสามารถหยิบใชอธิบายกรณี เหลานี้ในอนาคตไดอยางสอดคลองกับบริบทของสังคมไทยมากยิ่งขึ้น  2) การเรียนรูและศึกษากรณีศึกษาจากธุรกิจครอบครัวที่ประสบความสําเร็จ เปนสิ่งที่ดี และนาสนใจ แตการจะสังเคราะหใหเปนองคความรู และความรูที่เปนสากลใชไดอยางทั่วไป (Generalization) นาจะเปนสิ่งที่ธุรกิจครอบครัวไทยตองการ โดยเฉพาะธุรกิจเริ่มแรก หรือเพิ่งกอ รางสรางตัวขึ้นมา  อีกทั้งชวงเวลาเมื่อผานไป อาจมีความสําคัญมากในวันหนึ่งขางหนาเมื่อผูกอตั้งธุรกิจ ดําเนินธุรกิจไปจนถึงจุดอิ่มตัวดวยอายุและสังขาร หันหลังกลับมาเหลียวดูธุรกิจที่สรางมาอีกครั้ง ไดลืม เรื่องสําคัญในการเตรียมทายาทหรือผูบริหารที่รวมทุกขรวมสุขกันมาใหเขามาชวยกันดูแลกิจการ อาจจะ เปนดังคํากลาวที่วา “พอถึงเวลา รูตัวอีกทีก็สายเสียแลว”