การโต้วาที
ความหมายของการโต้วาที -  เป็นการอภิปรายแบบหนึ่ง -  มีการโต้แย้งกันระหว่างบุคคลสองฝ่ายในหัวข้อใดหัวข้อหนึ่ง -  เสนอแนวคิดหรือหลักการในฝ่ายตน -  หักล้างแนวคิดหรือหลักการของฝ่ายตรงข้าม -  ใช้เหตุผล ข้อเท็จจริง ความรู้ ไหวพริบ วาทศิลป์ โวหาร คารม โน้มน้าวใจให้คล้อยตาม
ลักษณะของการโต้วาที มี   2  ลักษณะคือ 1. โต้วาทีโดยทั่วไปในชีวิตประจำวัน 2. โต้วาทีโดยมีรูปแบบ
จุดประสงค์ของการโต้วาที -  เปิดโอกาสให้บุคคลที่มีทัศนะขัดแย้งกันได้ชี้แจงเหตุผล ให้ผู้อื่นทราบ -  ฝึกฝนทักษะการพูด ใช้เหตุผล ปฏิภาณ ไหวพริบ วาทศิลป์ ประสบการณ์  ความรอบรู้  การแสดงออกที่เหมาะสม -  ฝึกการคิดอย่างมีเหตุผล รู้จักแสวงหาข้อมูล ข้อเท็จจริงมาสนับสนุน และหักล้างได้อย่างมีน้ำหนักน่าเชื่อถือ -  ฝึกฝนทักษะการฟังอย่างมีวิจารณญาณทั้งผู้พูดและผู้ฟัง
องค์ประกอบของการโต้วาที 1.  ญัตติ 2.  บุคคลที่เกี่ยวกับการโต้วาที -  ประธานในการโต้วาที -  ผู้โต้วาที -  กรรมการตัดสิน -  ผู้จับเวลา -  ผู้ฟัง
ญัตติ หมายถึง  หัวข้อเรื่อง ปัญหา หรือข้อเสนอแนะให้มีการชี้ขาด
ลักษณะของญัตติที่ดี ใช้ถ้อยคำสุภาพ  เข้าใจง่าย  ชัดเจน  กะทัดรัด และง่ายต่อการจดจำ พระเดชดีกว่าพระคุณ ประสบการณ์สำคัญกว่าการศึกษา
ญัตติในการโต้วาที การพูดยากกว่าการเขียน สตรีมีความอดทนกว่าบุรุษ ชีวิตในชนบทสบายกว่าชีวิตในเมืองหลวง มีชีวิตอยู่ในกรุงกับมลพิษดีกว่าชีวิตเงียบเหงาในชนบท เกิดเป็นชายสบายกว่าหญิง ฟังดนตรีไทยสบายใจกว่าดนตรีสากล ติดบุหรี่อันตรายกว่าติดเหล้า
ญัตติในการโต้วาที โรคเอดส์อันตรายกว่ามะเร็ง อยู่เป็นโสดดีกว่าแต่งงาน ของเทียมดีแน่แต่ของแท้ดีกว่า เป็นครูนั้นแสนลำบากเป็นนักเรียนเหนื่อยยากกว่าหลายเท่า ชายปฏิบัติธรรมได้ดีกว่าหญิง อ่านหนังสือพิมพ์ดีกว่าดูโทรทัศน์ เดินทางโดยรถไฟ ปลอดภัยกว่ารถยนต์
ลักษณะของญัตติที่ดี ควรอยู่ในรูปประโยคบอกเล่า นักเขียนดีกว่านักพูด มีปัญญาดีกว่ามีทรัพย์
ลักษณะของญัตติที่ดี ควรมีนัยขัดแย้งให้ผู้โต้วาทีสามารถโต้แย้งกันได้ เที่ยวเมืองไทยดีกว่าไปต่างแดน เป็นพ่อค้าดีกว่าเป็นข้าราชการ
บุคคลที่เกี่ยวข้องในการโต้วาที ประธานในการโต้วาที มีบทบาทสำคัญทำให้การโต้วาทีดำเนินไปด้วยดี ต้องรู้ขั้นตอนและหลักเกณฑ์การโต้วาทีอย่างดี มีความเป็นกลาง มีศิลปะการพูดสร้างบรรยากาศที่ดีแก่ผู้ฟัง  หน้าที่คือ แจ้งญัตติ  แนะนำผู้โต้ , กรรมการตัดสิน ชี้แจงกติกา  เชิญผู้โต้ขึ้นโต้ตามลำดับ  สรุปหลังจากผู้โต้พูดเสร็จ  พูดยั่วยุฝ่ายตรงกันข้าม แถลงผลการตัดสิน    กล่าวขอบคุณผู้โต้และกรรมการ
ผู้โต้วาที @  รู้หลักเกณฑ์การโต้วาทีเป็นอย่างดี ใช้เหตุผล  @  มีไหวพริบ @  มีความรู้ในญัตติที่จะโต้  @  มีความสามารถทางภาษา @  มีอารมณ์ขัน
หัวหน้าฝ่ายเสนอ , ฝ่ายค้าน -  เสนอญัตติ ตีญัตติ และค้านการตีความญัตติ -  อ้างเหตุผลสนับสนุนแนวคิดฝ่ายตน -  กล่าวสรุปประเด็นฝ่ายตนและหักล้าง แนวคิดฝ่ายตรงกันข้ามในตอนท้าย
ผู้สนับสนุน -  เสนอประเด็นความคิดสนับสนุนผู้โต้ฝ่ายตน  โดยลำดับ -  โต้แย้ง หักล้างผู้โต้ฝ่ายตรงกันข้ามเป็น  ประเด็น ๆ
กรรมการผู้ตัดสิน -  รู้หลักเกณฑ์การโต้วาทีเป็นอย่างดี  -  มีความรู้ในญัตติที่โต้ -  ไม่มีอคติ
ผู้จับเวลา ต้องควบคุมเวลาการโต้วาทีอย่างเคร่งครัด ขึ้นอยู่กับความสะดวกและความเหมาะสม -  หัวหน้า  5 - 10  นาที -  ผู้สนับสนุน  3-5  นาที -  ประธานในการโต้วาทีสรุป  5- 6  นาที
ผู้ฟัง -  ทำให้บรรยากาศในการโต้วาทีมีสีสัน -  มีมารยาทในการฟัง  ปรบมือ เมื่อตรงประเด็น  ไม่โห่ฮาป่า ไม่พูดหยาบคาย  ใช้วิจารณญาณ
กลวิธีการโต้วาที 1.  การตีญัตติฝ่ายเสนอสามารถนิยามคำทุกคำในญัตติ  ฝ่ายค้าน  สามารถค้านนิยามหรือให้นิยามใหม่ได้ 2.  การเสนอแนวคิดต้องสามารถพิสูจน์ความจริง โดยยกเหตุผล หลักฐาน  ข้อเท็จจริง มาสนับสนุน ตลอดจนหาเหตุหรืออุทาหรณ์ ที่ไม่ขัดกับญัตติเดิมของตน 3.  ต้องมีการย้ำญัตติอยู่เสมอ
เกณฑ์การให้คะแนนการโต้วาที -  มารยาท บุคลิก  10  คะแนน -  หลักฐานอ้างอิง  10  คะแนน -  เหตุผลในการหักล้าง 30  คะแนน -  เนื้อหาสาระ 20  คะแนน -  การใช้ภาษาหรือลูกเล่น  30  คะแนน รวม  100  คะแนน
ข้อควรคำนึงในการโต้วาที -  ต้องรักษาเวลาอย่างเคร่งครัด -  ระวังวาจา ไม่พูดหยาบคาย  ล่วงเกิน  ก้าวร้าว  อนาจาร  ไม่พูดเรื่องส่วนตัวของฝ่ายตรงกันข้าม  ไม่ชี้หน้า  ไม่เอ่ยนามจริงของฝ่ายตรงข้าม  -  ควรเตรียมตัวอย่างดีก่อนขึ้นโต้ ควบคุมสติอารมณ์ให้ได้ -  ผู้โต้ควรเป็นนักฟังที่ดี  และมีอารมณ์ขัน

การโต้วาที