2. กำรประกำศตัวแปรควรเลือกใช้ชนิดข้อมูลที่เหมำะสม และตั้ง
ชื่อตัวแปรตำมกฎในกำรตั้งชื่อเสมอ ซึ่งชนิดข้อมูลต่ำง ๆ ในภำษำ C มี
ดังนี้
1 Integer Type (ชนิดข้อมูลแบบจำนวนเต็ม)
2 Character Type (ชนิดข้อมูลแบบตัวอักษร)
3 String Type (ชนิดข้อมูลแบบข้อควำม)
4 Floating Type (ชนิดข้อมูลแบบจำนวนทศนิยม)

3. 1
Integer Type (ชนิดข้อมูลแบบจำนวนเต็ม )
Integer เป็นชนิดข้อมูลแบบจำนวนเต็ม ประกอบไปด้วย
จ ำนวนเต็ ม บวก จ ำนวนเต็ ม ลบ และจ ำนวนเต็ ม ศู น ย์ ซึ่ ง ใน
ภำษำ C ได้แบ่งจำนวนเต็มออกเป็นชนิดต่ำง ๆ ซึ่งแต่ละชนิดมี
ขนำดและขอบเขตของกำรใช้งำนที่แตกต่ำงกั น กำรเลือกใช้
จำนวนเต็มชนิดใดในกำรประกำศตัวแปรนั้นก็ขึ้นอยู่กับขนำดใน
กำรจัดเก็บข้อมูลของตัวแปรนั้น ๆ

4. 1 Integer Type (ชนิดข้อมูลแบบจำนวนเต็ม)
ในข้อมูลชนิดเดียวกันของภำษำ C อำจจะมีควำมแตกต่ำงใน
เรื่องของขนำดและขอบเขตชนิดข้อมูลได้ ซึ่งจะขึ้นอยู่กับระบบปฏิบัติกำร
ที่ใช้งำน เช่น
• ในระบบปฏิบัติกำร 16 บิต ข้อมูลชนิด int จะเป็น 16 บิต หรือ 2
ไบต์
• ในระบบปฏิบัติกำร 32 บิต ข้อมูลชนิด int จะเป็น 32 บิต หรือ 4
ไบต์

5. ตำรำงแสดงขนำดและขอบเขตข้อมูล
ชนิดข้อมูล
Short int
int
กำรคิดเครืองหมำย
่
signed (คิดเครื่องหมำย)
unsigned (ไม่คิดเครืองหมำย)
่
signed (คิดเครื่องหมำย)
ขนำดไบต์
2
4
unsigned (ไม่คิดเครืองหมำย)
่
Long int
signed (คิดเครื่องหมำย)
unsigned (ไม่คิดเครืองหมำย)
่
4
ช่วงข้อมูล
-32,768 ถึง 32,767
0 ถึง 65,535
-2,147,483,648 ถึง
2,147,483,647
0 ถึง 4,294,967,295
-2,147,483,648 ถึง
2,147,483,647
0 ถึง 4,294,967,295

6. กำรกำหนดค่ำให้กับตัวแปรชนิดจำนวนเต็ม
• จะต้องเป็นค่ำตัวเลขไม่มีจุดทศนิยม
• ห้ำมใช้เครื่องหมำย , หรือช่องว่ำงคั่นระหว่ำงตัวเลข เช่น 1,234
ซึ่งถือว่ำผิด
• กรณีเป็นค่ำบวกไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องหมำย + นำหน้ำค่ำ แต่
กรณีเป็นค่ำลบต้องใส่เครื่องหมำย – นำหน้ำค่ำ
• ช่วงตัวเลขจำนวนเต็มควรอยู่ในช่วงชนิดข้อมูลนั้น ๆ
• สำมำรถใช้เครื่องหมำย suffix ต่อท้ำยค่ำที่กำหนดให้ตัวแปรได้
โดยใช้ L ต่อท้ำยชนิดข้อมูล long หรือใช้ U ต่อท้ำยค่ำเป็น unsigned
(ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่หรือเล็กควำมหมำยเหมือนกัน)

7. 2 Character Type (ชนิดข้อมูลแบบตัวอักษร)
Char เป็นชนิดข้อมูลแบบอักษรตัวเดียว มีขนำด 1 ไบต์ หรือ
8 บิต โดยจะกำหนดค่ำอยู่ในเครื่องหมำย ‘ ’ ซึ่งเป็นได้ทั้ง
ตั ว อั ก ษร (Letter), ตั ว เลข (Digit) และสั ญ ลั ก ษณ์ พิ เ ศษ
(Special
Symbols) ลักษณะสำคัญของข้อมูลชนิดนี้คือ ไม่
สำมำรถนำไปคำนวณได้ ตัวอย่ำงเช่น ตัวอักษร ‘2’ แตกต่ำง
จำกตัวเลข 2 ดังนั้น ‘2’ + 3 จึงไม่สำมำรถประมวลผลได้ในกำร
เขียนโปรแกรมภำษำ C

8. 3 String Type (ชนิดข้อมูลแบบตัวข้อควำม)
ในควำมจริงนั้น ตัวแปรชนิดข้อควำมไม่มีกำรกำหนดไว้ใน
ภำษำ C แต่เรำสำมำรถใช้ตัวแปรชนิดข้อควำมในรูปแบบของ
ชุดตัวแปรอักขระได้โดยใช้เทคนิคในเรื่องของ Array เข้ำมำช่วย
กำรก ำหนดค่ ำ ข้ อ ควำมให้ กั บ ตั ว แปรจะอยู่ ภ ำยใน
เครื่องหมำย (“ ”) โดยในกำรสร้ำงต้องประกำศขนำด Array
ไว้ล่วงหน้ำ เพื่อเป็นกำรจองพื้นที่สำหรับขนำดของข้อมูล
เหนื่อย
ก็
นัก
พักก่อน

9. 4 Floating Point Type (ชนิดข้อมูลแบบตัวจำนวนทศนิยม)
Floating Point Type เป็นชนิดข้อมูลแบบตัวเลขทศนิยม
ที่สำมำรถนำไปคำนวณทำงคณิตศำสตร์ได้ ซึ่งอำจจะมีจุด
ทศนิ ย มหรื อ ไม่ มี จุ ด ทศนิ ย มก็ ไ ด้ โดยสำมำรถเขี ย นในรู ป
ทศนิยมได้ ดังนี้
• เลขทศนิยม เช่น 12.568, -13.5
• เลขทศนิยมแบบยกกำลัง เช่น 2.004E+5, 4.10956E-25
ซึ่ง 2.004E+5 ก็คอ 2.004 x 105
ื
ส่วน 4.10956E ก็คอ 4.10956 x 10-25
ื

10. ตำรำงแสดงขนำดและขอบเขตข้อมูล
ชนิดข้อมูล
ขนำดไบต์
ช่วงข้อมูล
float
double
long double
4
8
10
3.4 x 10-38 ถึง 3.4 x 1038
1.7 x 10-308 ถึง 1.7 x 10308
3.4 x 10-4932 ถึง 1.1 x 104932

11. จุดสังเกตพบว่ำ ชนิดข้อมูลแบบทศนิยมจะเป็นแบบ signed (คิด
เครื่องหมำย) เสมอ ซึ่งเรำสำมำรถกำหนดค่ำให้ตัวแปร โดยคำนึงถึง
ข้อกำหนดดังนี้จะต้องเป็นค่ำตัวเลขที่สำมำรถมีจุดทศนิยมได้
• ห้ำมใช้เครื่องหมำย , หรือช่องว่ำงคั่นระหว่ำงตัวเลข เช่น 1,234.03
• กรณีเป็นค่ำบวกไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องหมำย + นำหน้ำค่ำ แต่ใน
กรณีเป็นค่ำลบต้องใส่เครื่องหมำย – นำหน้ำค่ำเสมอ
• กำรเขียนในรูปแบบใช้ตัวอักษร E ค่ำที่ถูกกำหนดสำมำรถกำหนด
ได้ทั้งค่ำบวกและค่ำลบ
• สำมำรถใช้เครื่องหมำย suffix ต่อท้ำยค่ำที่กำหนดให้ตัวแปรได้
โดยใช้ L ต่อท้ำยชนิดข้อมูล long double หรือใช้ F ต่อท้ำยค่ำที่เป็น
double (ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่หรือเล็กควำมหมำยเหมือนกัน)

12. ค่ำคงที่ (Constants)
ค่ำคงที่ (Constants) คือ ค่ำข้อมูลชนิดใดชนิดหนึ่งที่ไม่มีกำรเปลี่ยนแปลงใน
ขณะที่โปรแกรมทำงำน ตัวอย่ำงเช่น ค่ำ  ซึ่งมีค่ำเท่ำกับ 3.14 เป็นต้น ซึ่งใน
ภำษำ C สำมำรถใช้งำนค่ำคงที่ได้ 3 รูปแบบดังนี้
1. ระบุค่ำโดยตรง (Literal Constants) เป็นกำรกำหนด
ค่ำคงที่เพื่อใช้งำนโดยตรง โดยไม่มีกำรกำหนดค่ำผ่ำนตัวแปร
ใด ๆ ทั้งสิ้น ตัวอย่ำงเช่น ‘I’, “Love Thailand”, ‘007’ เป็นต้น
2. นิยำมโดย # (Defined Constants) เป็นกำรกำหนดค่ำคงที่
โดยกำรประกำศใช้งำนไว้ในส่วนของเฮดเดอร์ไฟล์
3. เก็บไว้ในตัวแปร (Memory Constants) เป็นกำรกำหนด
ค่ำคงที่ในรูปแบบของตัวแปร

13. กฎของกำรแปลงชนิดของข้อมูล
(Data Type Conversion)
ในกำรเขียนโปรแกรมเพื่อกำหนดกำรทำงำนอย่ำงใดอย่ำงหนึ่ง บำครั้ง
อำจมีชนิดข้อมูลต่ำง ๆ ในกำรประมวลผลมำกกว่ำ 1 ชนิด ดังนั้น ก่อน
ประมวลผลข้อมูลก็ควรแปลงข้อมูลต่ำง ๆ ให้มีชนิดข้อมูลเดียวกันก่อน
หลักในกำรแปลงชนิดของข้อมูล ซึ่งสำมำรถแปลงได้ 2 วิธีดงนี้
ั
Implicit Type Conversion
Explicit Type Conversion

14. Implicit Type Conversion
Implicit Type Conversion
หลักกำรแปลงชนิดข้อมูลในวิธีนี้คือ คอมไพเลอร์จะทำหน้ำที่แปลง
ชนิดข้อมูลของข้อมูลที่มีค่ำนัยสำคัญต่ำไปเป็นชนิดข้อมูลชนิดเดียวกันกับข้อมูล
ที่มีค่ำนัยสำคัญสูงกว่ำในชุดคำสั่งนั้น ๆ โดยอัตโนมัติ สำหรับลำดับนัยสำคัญ
Long double
ของชนิดข้อมูล สำมำรถอธิบำยได้ ดังรูป
double
float
unsigned long int
long int
unsigned int
int
short
char
ลำดับนัยสำคัญ
(Signifiance)

15. Explicit Type Conversion (Casting)
เป็นกำรเปลี่ยนประเภทชนิดข้อมูลเป็นชนิดข้อมูลตำมที่เรำต้องกำร
โดยใช้ Explicit Type Conversion (Casting) ซึ่งมีรูปแบบดังนี้
(DataType) ExpressionOrVariableName
โดยที่ DataType คือ ชนิดข้อมูลปลำยทำง
ExpressionOrVariableName คือ นิพจน์หรือตัวแปรที่ต้องกำร
แปลงข้อมูล

16. ที่มำ : คู่มืออบรมครูวิทยำศำสตร์ คณิตศำสตร์ คอมพิวเตอร์ โลก ดำรำศำสตร์ และอวกำศ ระดับมัธยมศึกษำตอนปลำย
หนังสือเรียนรำยวิชำเพิ่มเติม กำรเขียนโปรแกรมเบื้องต้นด้วยภำษำ C บริษทซัคเซสมีเดีย
คู่มือเรียนเขียนโปรแกรมภำษำ สำนักพิมพ์ IDC PREMIER