เข้าใจ

1. รายวิชา ง40209
ภาคเรียนที่ 1 ปี การศึกษา 2554
บทที่ 1
หลักการเขียนโปรแกรมเบื้องต้น
ภาษา C#
ผูสอน : กวีภทร ภูสมศรี
้ ั

2. วัตถุประสงค์หลักของภาษา C#
 เป็ นภาษาใหม่ที่มีประสิทธิภาพการทางานเทียบเท่า หรือเหนื อกว่า C++
แต่ ไ ม่ ยุ่ ง ยากและซั บ ซ้อ นเท่ า โดยสามารถใช้ง านได้ง่ า ยเหมื อ นภาษา
Visual Basic ทาให้สามารถพัฒนา แอพพลิเคชันในระดับสูงได้
่
ดียิ่งกว่าการใช้ภาษา Visual Basic
2

3. ส่วนประกอบโดยทัวไปของโปรแกรม
่
1. ชื่อโปรแกรม (Program name) โดยทัวไปมักตั้งชื่อโปรแกรมให้
่
สื่อความหมายกับการทางานหรือผลลัพธ์ของโปรแกรมเพื่อสะดวกในการใช้งาน นิ ยมใช้
คากริยานาหน้าตามด้วยคาขยาย
2. การกาหนดตัวแปร(Variables) หรือค่าคงที่(Constant)ที่ใช้
ในโปรแกรม โดยกาหนดชื่อในภาษาอังกฤษที่สื่อความหมายกับข้อมูลที่เก็บ
3. การกาหนดจุดเริ่มต้นของโปรแกรม (Beginning of Code) อาจ
ใช้คาว่า BEGIN หรือ เครื่องหมาย {
4. ชุดคาสั ่ง (Statement) เป็ นคาสังในรูปแบบโปรแกรม
่
ภาษาคอมพิวเตอร์ ที่สงให้คอมพิวเตอร์ทางาน
ั่
5. การกาหนดจุดสิ้นสุดของโปรแกรม (End of Code) อาจใช้คาว่า
END หรือ เครื่องหมาย }
3

4. คาอธิบาย (Comment)
 // comment
◦ สาหรับคาอธิบายเพียงบรรทัดเดียว
 /* multiline
comment */
◦ กรณีที่คาอธิบายยาว หลายบรรทัด
4

5.  ตัวแบ่งแยก อาจเป็ นสัญลักษณ์หรือตัวอักษร ใช้สาหรับจัดกลุ่มคาหรือ
แบ่งแยกคา
 เช่น ในโปรแกรมภาษา C# ใช้
 { } ใช้จดกลุ่มบล็อก
ั
 ( ) ต่อท้าย method ใช้สาหรับใส่พารามิเตอร์
 [ ] ใช้ระบุอาร์เรย์
 ; ใช้ระบุ จบคาสัง (end of statement)
่
 , ใช้คนระหว่างตัวแปร
ั่
 . ใช้แยกชื่อออบเจ็กต์
Separators
5

6. Keywords
 คียเวิรด :
์ ์ เป็ นคาที่สงวนไว้ใช้เป็ นคาสังใน C#
่
 ไม่สามารถนาคาเหล่านี้ ไปกาหนดเป็ นชื่ออย่างอื่นได้
6

7. Keywords
7

8.  ตัวแปร(Variable) หมายถึง สัญลักษณ์ที่เราใช้แทนข้อมูลชนิ ดต่างๆ
โดยข้อมูลที่จะนามาเก็บในตัวแปรต้องตรงกับที่เราได้กาหนดไว้
 และการจะนาข้อมูลไปใช้งานก็ตองกระทาผ่านตัวแปรนี้
้
 จาเป็ นต้องระบุลงไปด้วยว่าตัวแปรนั้นใช้เก็บข้อมูลชนิ ดใด
การกาหนดตัวแปรและข้อมูล
8

9.  ขึ้ นต้นด้วยตัวอักษร
 ห้ามใช้ตวเลข หรืออักขระเป็ นตัวเริ่มต้น
ั
 รูปแบบตัวอักษรพิมพ์ต่างกัน ถือเป็ นคนละตัว
(case sensitive) เช่น myvar, myVar, MYVAR
ถือเป็ นคนละตัว
 ห้ามตั้งชื่อตัวแปรซ้ากับคาสงวน
้
หลักการตังชื่อตัวแปร
9

10.  ตัวอย่างการตั้งชื่อที่ถกต้อง
ู
◦ Num, myNum1, string4, Data
 ตัวอย่างการตั้งชื่อที่ไม่ถูกต้อง
◦ 9xx, @myWeb, Look@me
้
หลักการตังชื่อตัวแปร
10

11. วิธี1 [ชนิดของข้อมูล] ชื่อตัวแปร;
วิธ2 [ชนิดของข้อมูล] ชื่อตัวแปร = [ค่าเริ่มต้นของตัวแปร];
ี
 int x; int y, z;int Y, Z = 3;
 Double d = 10.99;
 String s1 = “Visual", s2=“C#” , s3=“.Net”;
หมายเหตุ: ไม่สามารถประกาศตัวแปรซ้้าภายในบล็อก {…} เดียวกัน
การประกาศตัวแปร (Variable)
11

12. ค่าคงที่เป็นตัวแปรที่ก้าหนดค่าตายตัว ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
const [ชนิดของข้อมูล] ชื่อตัวแปร = ค่าคงที่;
 const int x = 1;
 const double pi = 3.14;
หมายเหตุ: ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าคงที่ได้
การประกาศค่าคงที่ (Constant)
12

13.  Global Variable ตัวแปรที่ใช้ได้ท้งโปรแกรม
ั
 Local Variable ตัวแปรที่เกิดขึ้ นเฉพาะที่ มีขอบเขต
เฉพาะส่วนที่เกิดขึ้ น
ขอบเขตของตัวแปร
13

14.  ระดับ Public
◦ มีขอบเขตกว้างที่สุด สามารถเรียกใช้ ณ ตาแหน่ งใดก็ได้ที่อยูในโปรเจ็ค
่
 ระดับ Procedure
◦ มีขอบเขตขนาดกลาง เป็ นระดับที่เหมาะสมกับการใช้งานมากที่สุด มีขอบเขตอยูในแต่ละ
่
เหตุการณ์
 ระดับ Block
◦ มีขอบเขตขนาดเล็กที่สุด มักจะใช้เก็บค่าชัวคราว หรือตัวแปรที่วนลูปเป็ นส่วนใหญ่ เช่น ตัวแปรที่
่
อยูในบล็อกของคาสังต่างๆ เช่น if…else เป็ นต้น
่ ่
มุมมองขอบเขตของตัวแปร
14

15.  คือตัวแปรที่ใช้ในการส่งค่ามายังฟั งก์ชนหรือ เมทธอด สามารถส่งผ่าน
ั
ค่าตัวแปร ไปทางานในโปรแกรมย่อย ได้ 3 แบบ ได้แก่
 Pass By Value
 Pass By Reference
 Pass By Constant
Parameter
15

16.  สาหรับภาษาC# สามารถแบ่งกลุ่มประเภท ได้ 3 กลุ่ม ดังนี้
1. Value types
2. References types
3. Pointer types
ประเภทของข้อมูลในภาษา C#
16

17.  Value types ตัวแปรของกลุ่มนี้ เป็ นประเภทที่ใช้ขอมูลโดยตรง
้
 จะเปลี่ยนแปลงค่าเมื่อมีค่าใหม่ไปเก็บทับค่าเดิม และจะถูกทาลายเมื่ออยูนอก
่
ขอบเขต
 ชนิ ดข้อมูลในกลุ่มประเภทนี้ คือ sbyte, byte, short,
ushort, int, uint, long, ulong, char, float,
double, bool และ decimal
ประเภทของข้อมูลในภาษา C#
17

18.  Numeric (เลขจานวนเต็ม และเลขทศนิ ยม)
 Char (ตัวอักษร)
 String (ข้อความ)
 Boolean (บูลีน)
 Object
ชนิดของข้อมูล
18

19. เลขจานวนเต็ม
Data type ขนาด ค่าของข้อมูล
sbyte (System.SByte) 1 byte -128 ถึง 127
short (System.Int16) 2 bytes -32,768 ถึง 32,767
int (System.Int32) 4 bytes -2,147,483,648 ถึง
2,147,483,647
long (System.Int64) 8 bytes -263 ถึง (263 – 1)
19

20. เลขจานวนเต็มบวก
Data type ขนาด ค่าของข้อมูล
byte (System.Byte) 1 byte 0 ถึง 255
ushort (System.UInt16) 2 bytes 0 ถึง 65,535
uint (System.UInt32) 4 bytes 0 ถึง 4,294,967,295
ulong (System.UInt64) 8 bytes 0 ถึง 264 -1
20

21. เลขทศนิยม
Data type ขนาด ค่าของข้อมูล
float (System.Single) 4 bytes ±1.5 x 10-45 ถึง ±3.4 x 1038
ความแม่นย้าของทศนิยมอยู่ที่ 7 ต้าแหน่ง
double 8 bytes ±5.0 x 10-324 ถึง ±1.7 x 10308
(System.Double)
ความแม่นย้าของทศนิยมอยู่ที่ 15 ต้าแหน่ง, มีช่วงของข้อมูลกว้างที่สุด
decimal 16 bytes ±1.0 x 10-28 ถึง ±7.9 x 1028
(System.Decimal)
ความแม่นย้าของทศนิยมอยู่ที่ 28 ต้าแหน่ง, ช่วงข้อมูลแคบกว่า double
แต่ให้ค่าละเอียดมากในส่วนของทศนิยม เหมาะกับการค้านวณเรื่องเงิน
21

22. ชนิดข้อมูลอักขระ
Data type ขนาด ค่าของข้อมูล
char 2 bytes ตัวอักษรแบบ Unicode มี
(System.Char) เครื่องหมาย ' (single quote)
คร่อมตัวอักษร เช่น 'A', '1„
char c = „A‟;
string ไม่ ตัวอักษรแบบ Unicode หลายตัว
(System.String) แน่นอน มารวมกัน มีเครื่องหมาย "
(double quote) คร่อม
เช่น "Hello“
string s = “Welcome”;
22

23. ข้อมูลชนิดบูลีน
Data type ขนาด ค่าของข้อมูล
bool 1 bit มีค่าที่เป็นไปได้ 2 ค่า คือ
(System.Boolean) true และ false
น้ามาใช้กรณีเกี่ยวกับการเลือก
โดยพิจารณาเงื่อนไข
เช่น
bool bfact;
bfact = true; หรือ
bool bfact = true;
23

24. 24