Μ. Ιορδανίδου: «Τα
φαντάσματα»


    Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

              Α΄ Γυμνασίου
«Όταν σπάσεις, λέει καθρέφτη …»
«… εφτά χρόνια γρουσουζιάς.»
«… τι να κάνεις για εφτά χρόνια
         ευδαιμονίας;»
«Ν’ ανοίξεις νηπιαγωγείο στην αυλή σου …
                    »
«… γιατί εφτά χρόνια;»
7777777   777777

77777777777777777
         777777

  777777
«Άρχισα να πιστεύω και στις υπερφυσικες
δυνάμεις …»
«… τι πάθαμε με το στοιχειό του νεκροταφείου
                     …»
«… εκδρομή στην Πελοπόννησο. …»
«… ο Γιάννης, η Νέλλη και εγώ …»
«… ζέστη φοβερή …»
«… βγήκαμε έξω …»
«Πήραμε τη δημοσιά …»
«… και βγήκαμε στον κάμπο.»
«… ανάμεσα στα ποτισμένα μποστάνια
               …»
«… ανάδιναν δροσιά μαζί με όλες τις μυρωδιές …»
«… ακούγονταν τρι τρι των γρύλων και
γαβγίσματα …»
«… κάποια στιγμή σταμάτησαν οι γρύλοι,
 τα σκυλιά και το ελάχιστο θρόισμα …»
«Το φεγγάρι έφεξε πιο δυνατά …»
«… και παρουσιάστηκε ένα νεκροταφειάκι
…»
«Τα χρόνια πέρασαν …»
«… στο Βλυχό της Ύδρας. Αγριότοπος …»
«Πολλές κουκουβάγιες…»
«… στο στοιχειωμένο γεφύρι …»
«Τι φασαρία οι κουκουβάγιες …»
«… είχαμε πάει για βεγγέρα …»
Η ΝΕΛΛΗ ΚΑΙ ΕΓΩ
Η ΚΥΡΙΑ ΜΑΡΙΚΑ
«… οι κουκουβάγιες ζευγαρώνουν. Σαν άνθρωποι κάνουν
                         …»
«… μείναμε με το στόμα ανοιχτό …»
«Κουκουβάγιες … στο νεκροταφείο
…»
«Το μυστήριο λύθηκε, »
«… όμως εγώ απογοητεύτηκα!»

τα φαντασματα