1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β'
Ι΢ΣΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
ΣΩΝ ΜΤ΢ΣΗΡΙΩΝ
Κλόροσ και λαόσ ςτη λατρεύα

2. α) Η χάρθ τθσ γενικισ Ιεροςφνθσ
 Οι βαθμού τησ
Ιεροςύνησ
διαμορφώθηκαν
ςύμφωνα με τη
βούληςη του Χριςτού,
τισ ανϊγκεσ τησ
Εκκληςύασ (π.χ. οι
Εφτϊ Διϊκονοι) και τη
διδαςκαλύα των
αποςτόλων. Οι
κληρικού ϋχουν την
ειδικό Ιεροςύνη,
δηλαδό τη χϊρη να
τελούν τα μυςτόρια
τησ Εκκληςύασ.

3.  Όμωσ και οι
λαώκού, με τα
μυςτόρια του
Βαπτύςματοσ και
του Χρύςματοσ,
γύνονται φορεύσ
τησ γενικόσ
Ιεροςύνησ.

4.  Στη λατρεύα, το
ιερατικό αξύωμα
του Χριςτού
φανερώνεται με
τουσ 3 βαθμούσ τησ
Ιεροςύνησ
(Επύςκοποσ,
Πρεςβύτεροσ,
Διϊκονοσ).

5.  Ούτε οι κληρικού ούτε οι
λαώκού μπορούν μόνοι να
λειτουργόςουν, αλλϊ μαζύ, ωσ
ϋνα και αδιϊτμητο (αδιαύρετο)
ςώμα. Η διϊκριςη κληρικών
και λαώκών εύναι λειτουργικό
και όχι ταξικό.

6. β) Η ςυμμετοχι του λαοφ ςτθν τζλεςθ
των μυςτθρίων
 Η Ορθόδοξη Εκκληςύα
λειτουργεύ πϊντα ωσ
ςώμα.
 Οι λαώκού δεν εύναι
οι «παρακολουθούντε
σ» αλλϊ οι
«ςυνεπιτελούντεσ» τα
μυςτόρια και κυρύωσ
τη Θεύα Ευχαριςτύα. Γι'
αυτό και δεν
τελούνται «ατομικϋσ»
λειτουργύεσ των
κληρικών.

7.  Σε κρύςιμεσ
ςτιγμϋσ, μϊλιςτα
(κύνδυνοσ θανϊτου
νεογϋννητου
βρϋφουσ), κϊθε
ορθόδοξοσ
πιςτόσ, ϊνδρασ ό
γυναύκα, μπορεύ να
τελϋςει το
«Βϊπτιςμα
ανϊγκησ».

8.  Όταν μϊλιςτα αναβιώςουν τα
διακονόματα του κατώτερου
κλόρου (υποδιϊκονοι,
αναγνώςτεσ κ.λπ.), τότε θα γύνει
ακόμη πιο ενεργόσ ο ρόλοσ των
λαώκών, όπωσ ςυμβαύνει ςτα
μοναςτόρια, που εύναι το
πρότυπο τησ κοςμικόσ ενορύασ.

9. γ) Η λειτουργικι γλώςςα: μαρτυρία για
τθν ενότθτα κλιρου και λαοφ
 Στη λειτουργικό
προςευχό, όλεσ
οι ευχϋσ και
εκφωνόςεισ
εκφϋρονται ςε
πληθυντικό
αριθμό.

10. ΢ε όλα τα μυςτιρια και τισ λειτουργικζσ
πράξεισ, είναι ςυνεχισ ο διάλογοσ κλιρου και
λαοφ.
 Ο κληρικόσ περιμϋνει
την απϊντηςη των
λαώκών, για να
ςυνεχύςει . Οι λαώκού
απαντούν με το
«Αμόν», «Κύριε
ελϋηςον», «Παρϊςχο
υ Κύριε» κ.λ.π.,
δεύχνοντασ ϋτςι τη
ςυμμετοχό τουσ.

11.  Η ενότητα κλόρου
και λαού φαύνεται
ςτη λειτουργικό
«ςύναξη», που εύναι
η ςυναγωγό, η
ςυνϋλευςη όλου του
ςώματοσ τησ
τοπικόσ Εκκληςύασ
για την τϋλεςη τησ
λατρεύασ.

12.  Η απόφαςη του
πιςτού «θα πϊω
ςτην εκκληςύα»
φανερώνει τη
θϋληςό του να
ςυμμετϊςχει μαζύ με
το υπόλοιπο ςώμα
τησ τοπικόσ
Εκκληςύασ ςτην
τϋλεςη τησ Θ.
Ευχαριςτύασ.

13. ΕΠΕΞΕΡΓΑ΢ΙΑ
 Στουσ βαθμούσ τησ ειδικόσ
Ιεροςύνησ ΔΕΝ ανόκει ο:
 α. Μοναχόσ
 β. Διάκονοσ
 γ. Πρεςβύτεροσ
 δ. Επίςκοποσ

14. Σο χάριςμα που ζχουν μόνο οι ιερείσ
να τελοφν μυςτιρια ονομάηεται:
 α. ειδικό ιεροςύνη
 β. πλόρωμα ιερατικό
 γ. μυςτόριο του Χρύςματοσ
 δ. γενικό ιεροςύνη

15. Από την ειδικι ιεροςφνη, δεν μπορεί να
τελζςει κανζνα μυςτήριο ο:
 α. Πρεςβύτεροσ
 β. Ιεροψϊλτησ
 γ. Επύςκοποσ
 δ. Διϊκονοσ

16. Απτό παράδειγμα τθσ γενικισ
ιεροςφνθσ των λαϊκών είναι:
 α. όλεσ οι υπόλοιπεσ 3 απαντόςεισ
 β. η απϊντηςη του ψϊλτη ςτισ ευχϋσ του
ιερϋα
 γ. η ςυμμετοχό των λαώκών ςτα Μυςτόρια
τησ Εκκληςύασ
 δ. το αεροβϊπτιςμα

17. Σο χάριςμα τθσ γενικισ ιεροςφνθσ
ζχουν:
 α. μόνο οι κληρικού
 β. καμύα από τισ υπόλοιπεσ 3 απαντόςεισ
 γ. μόνο όςοι εύναι βαπτιςμϋνοι
 δ. όλοι οι ϊνθρωποι

18. Από τθν ειδικι ιεροςφνθ, ανώτεροσ και
πλιρθσ είναι ο βακμόσ του:
 α. Διακόνου
 β. Πρεςβυτϋρου
 γ. Αρχιμανδρύτη
 δ. Επιςκόπου

19. Ποια από τισ παρακάτω προτάςεισ
είναι λανκαςμζνθ;
 α. Οι κληρικού ανεξϊρτητα το αξύωμα
ανόκουν ςε 1 από τουσ 3 βαθμούσ τησ ειδικόσ
ιεροςύνησ
 β. Ο Διϊκονοσ θεωρεύται κληρικόσ
 γ. Κληρικού δεν εύναι όλοι οι βαπτιςμϋνοι
ορθόδοξοι χριςτιανού
 δ. Οι κληρικού και οι λαώκού μπορούν μόνοι
να τελϋςουν μυςτόρια

20. Ο ιερζασ (παπάσ) επίςθμα ονομάηεται:
 α. Ιερομόναχοσ
 β. Επύςκοποσ
 γ. Διϊκονοσ
 δ. Πρεςβύτεροσ