Ε. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
9. Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ
Μπακάλης Κώστας : history-logotexnia.blogspot.com
Υποστολή της τουρκικής σημαίας
1
Λιθογραφία της
εποχής με την
προσωποποιημένη
Ελλάδα-Κρήτη να
κρατάει ψηλά την
ελληνική σημαία
και κάτω την
τουρκική, στο
Φάρο των Χανίων
2.
Το κείμενοτου σχολικού βιβλίου με πλαγιότιτλους
Πηγή: http://www.venetokleio.gr/Παναγιώτης Αθανασόπουλος
Εκείνο που δεν είχε κατορθώσει να λύσει η διπλωματία, το έλυσε ο
πόλεμος. Ευθύς μετά την έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων (Οκτώβριος
1912) οι πύλες του ελληνικού Κοινοβουλίου άνοιξαν για τους Κρήτες
βουλευτές, που έγιναν δεκτοί με εκδηλώσεις απερίγραπτου πατριωτικού
ενθουσιασμού. Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων ανέγνωσε Ψήφισμα,
σύμφωνα με το οποίο «η Ελλάς αποδέχεται όπως του λοιπού ενυπάρχη
κοινόν Κοινοβούλιον δια το ελεύθερον Βασίλειον και διά την νήσον Κρήτην».
Αλλά ο Βενιζέλος δεν προχώρησε περισσότερο, για να μη διαταράξει τις
σχέσεις του με τις ευρωπαϊκές Δυνάμεις, εν όψει και του πολέμου που είχε
αρχίσει. Αρκέστηκε να αποστείλει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή το φίλο
του Στέφανο Δραγούμη, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 12
Οκτωβρίου 1912.
Οι θετικές
εξελίξεις μετά την
έκρηξη των
Βαλκανικών
Πολέμων (Οκτ.
1910)
1. Οι Κρήτες
βουλευτές
γίνονται δεκτοί
2. Ο Δραγούμης
Γεν. Διοικητής
Κρήτης
(12/10/1912)
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν ταχύτατα, καθώς ήταν πλέον ορατή η ήττα της
Τουρκίας. Στην πράξη η ένωση είχε συντελεστεί και απλώς έμενε η
επικύρωσή της με την υπογραφή μιας διεθνούς συνθήκης. Στις 14
Φεβρουαρίου 1913 αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες
των Μ. Δυνάμεων και της Τουρκίας. Όλα τα σύμβολα της τουρκικής
επικυριαρχίας, αλλά και της κηδεμονίας των Μ. Δυνάμεων, είχαν πλέον
εξαφανιστεί από την Κρήτη.
3. Η αφαίρεση
των σημαιών
από τη Σούδα
(14/2/1913)
2
3.
Το κείμενοτου σχολικού βιβλίου με πλαγιότιτλους
Πηγή: http://www.venetokleio.gr/Παναγιώτης Αθανασόπουλος
Η ευτυχής για την Ελλάδα έκβαση των Βαλκανικών πολέμων έδωσε και
στο Κρητικό Ζήτημα την οριστική λύση του. Με το άρθρο 4 της Συνθήκης
του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913) ο σουλτάνος παραιτήθηκε από όλα τα
δικαιώματά του στην Κρήτη, την οποία παραχωρούσε στις Μ. Δυνάμεις της
Ευρώπης. Με ιδιαίτερη συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Ελλάδας και της
Τουρκίας (14 Νοεμβρίου 1913) ο σουλτάνος παραιτήθηκε από κάθε
δικαίωμά του στην Κρήτη, η οποία έτσι εντάχθηκε στην ελληνική
επικράτεια ως οργανικό και αναπόσπαστο τμήμα της. Οι Μ. Δυνάμεις
αποδέχθηκαν σιωπηρά τη λύση αυτή, δηλώνοντας απλώς ότι έλαβαν
γνώση των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης.
Η οριστική λύση :
Η Συνθήκη του
Λονδίνου
(30/5/1913)
Η ιδιαίτερη
Συνθήκη Ειρήνης
Ελάδας-Τουρκίας
(14/11/1913) : η
Κρήτη ενώνεται
με την Ελλάδα
Ένα μήνα αργότερα, την 1η Δεκεμβρίου 1913, κηρύχθηκε και επίσημα η
ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, με την παρουσία τού τότε βασιλιά
Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Η ελληνική
σημαία υψώθηκε στο ιστορικό φρούριο του Φιρκά και, στη θέση, όπου
άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία, στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που
έγραφε:
ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ
1669-1913
ΗΤΟΙ, 267 ΕΤΗ, 7 ΜΗΝΕΣ, 7 ΗΜΕΡΑΙ
ΕΤΗ ΑΓΩΝΙΑΣ
Η επίσημη
κήρυξη της
Ένωσης
(1/12/1913)
3
➢ Πώς εξελίχθηκετο Κρητικό Ζήτημα από την έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων μέχρι τον Φεβρουάριο του 1913;
Εκείνο που δεν είχε κατορθώσει να λύσει η διπλωματία, το έλυσε ο πόλεμος.
Εξελίξεις μετά
την κήρυξη των
Βαλκανικών
πολέμων
(Οκτώβριος
1912)
Οι Κρήτες βουλευτές γίνονται δεκτοί
Ευθύς μετά την έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων (Οκτώβριος 1912)
✔ οι πύλες του ελληνικού Κοινοβουλίου άνοιξαν για τους Κρήτες βουλευτές,
που έγιναν δεκτοί με εκδηλώσεις απερίγραπτου πατριωτικού ενθουσιασμού.
✔ Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων ανέγνωσε Ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο «η Ελλάς αποδέχεται
όπως του λοιπού ενυπάρχη κοινόν Κοινοβούλιον δια το ελεύθερον Βασίλειον και διά την νήσον Κρήτην».
Ο Δραγούμης Γενικός Διοικητής Κρήτης (12/10/1912)
Αλλά ο Βενιζέλος δεν προχώρησε περισσότερο,
✔ για να μη διαταράξει τις σχέσεις του με τις ευρωπαϊκές Δυνάμεις,
εν όψει και του πολέμου που είχε αρχίσει.
✔ Αρκέστηκε να αποστείλει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή το φίλο του Στέφανο
Δραγούμη, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 12 Οκτωβρίου 1912.
Η αφαίρεση των σημαιών από τη Σούδα (14/2/1913)
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν ταχύτατα, καθώς ήταν πλέον ορατή η ήττα της Τουρκίας.
✔ Στην πράξη η ένωση είχε συντελεστεί και απλώς έμενε η επικύρωσή της με την υπογραφή
μιας διεθνούς συνθήκης.
✔ Στις 14 Φεβρουαρίου 1913 αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μ.
Δυνάμεων και τηςΤουρκίας.
✔ Όλα τα σύμβολα της τουρκικής επικυριαρχίας, αλλά και της κηδεμονίας των Μ. Δυνάμεων,
είχαν πλέον εξαφανιστεί από την Κρήτη. 5
6.
➢ Πώς εξελίχθηκετο Κρητικό Ζήτημα από την έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων μέχρι τον Φεβρουάριο του 1913;
Εκείνο που δεν είχε κατορθώσει να λύσει η διπλωματία, το έλυσε ο πόλεμος.
Εξελίξεις μετά
την κήρυξη των
Βαλκανικών
πολέμων
(Οκτώβριος
1912)
Οι Κρήτες βουλευτές γίνονται δεκτοί
Ευθύς μετά την έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων (Οκτώβριος 1912)
✔ οι πύλες του ελληνικού Κοινοβουλίου άνοιξαν για τους Κρήτες βουλευτές,
που έγιναν δεκτοί με εκδηλώσεις απερίγραπτου πατριωτικού ενθουσιασμού.
✔ Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων ανέγνωσε Ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο «η Ελλάς αποδέχεται
όπως του λοιπού ενυπάρχη κοινόν Κοινοβούλιον δια το ελεύθερον Βασίλειον και διά την νήσον Κρήτην».
Ο Δραγούμης Γενικός Διοικητής Κρήτης (12/10/1912)
Αλλά ο Βενιζέλος δεν προχώρησε περισσότερο,
✔ για να μη διαταράξει τις σχέσεις του με τις ευρωπαϊκές Δυνάμεις,
εν όψει και του πολέμου που είχε αρχίσει.
✔ Αρκέστηκε να αποστείλει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή το φίλο του Στέφανο
Δραγούμη, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 12 Οκτωβρίου 1912.
Η αφαίρεση των σημαιών από τη Σούδα (14/2/1913)
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν ταχύτατα, καθώς ήταν πλέον ορατή η ήττα της Τουρκίας.
✔ Στην πράξη η ένωση είχε συντελεστεί και απλώς έμενε η επικύρωσή της με την υπογραφή
μιας διεθνούς συνθήκης.
✔ Στις 14 Φεβρουαρίου 1913 αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μ.
Δυνάμεων και τηςΤουρκίας.
✔ Όλα τα σύμβολα της τουρκικής επικυριαρχίας, αλλά και της κηδεμονίας των Μ. Δυνάμεων,
είχαν πλέον εξαφανιστεί από την Κρήτη. 6
Στέφανος Δραγούμης
Συμμετείχεστην Ομάδα των Ιαπώνων
Δες
Γ. ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ
(1880-1909)
3. Από τη χρεοκοπία στο στρατιωτικό κίνημα
στο Γουδί (1893-1909)
Το μοναδικό νέο πολιτικό στοιχείο έως το 1909
ήταν η εμφάνιση της κοινοβουλευτικής ομάδας
των Ιαπώνων, πολιτικού μορφώματος υπό τον
Δημήτριο Γούναρη, που ιδρύθηκε το 1906.
Επίκεντρο της κριτικής του ήταν η αδυναμία του
πολιτικού συστήματος να προσαρμοστεί στις
εξελίξεις της κοινωνίας. Η ομάδα δεν μπόρεσε
να επιβιώσει και διαλύθηκε το 1908.
Δ. ΑΝΑΝΕΩΣΗ - ΔΙΧΑΣΜΟΣ (1909-1922)
4. Ο εθνικός διχασμός (1915-1922)
Ίων Δραγούμης, γιος του Στέφανου Δραγούμη
Ο εθνικός διχασμός έφτασε στο αποκορύφωμά
του με την απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου
και τη δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη, το 1920. 8
9.
9
Η οριστική λύση
➢Να αναφερθείτε στις διεθνείς ρυθμίσεις και στις διπλωματικές
πράξεις που οδήγησαν στην οριστική λύση του Κρητικού
Ζητήματος το 1913.
Η ευτυχής για την Ελλάδα έκβαση των Βαλκανικών πολέμων έδωσε
και στο Κρητικό Ζήτημα την οριστική λύση του.
Με το άρθρο 4 της Συνθήκης
του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913)
✔ ο σουλτάνος
π α ρ α ι τ ή θ η κ ε από
όλα τα δικαιώματά του
στην Κρήτη,
✔ την οποία
π α ρ α χ ω ρ ο ύ σ ε
στις Μ. Δυνάμεις της
Ευρώπης.
Με ιδιαίτερη σ υ ν θ ή κ η ε ι ρ ή ν η ς μεταξύ
της Ελλάδας και της Τουρκίας (14 Νοεμβρίου 1913)
✔ ο σουλτάνος παραιτήθηκε από κάθε
δικαίωμά του στην Κρήτη,
✔ η οποία έτσι εντάχθηκε στην ελληνική
επικράτεια ως οργανικό και αναπόσπαστο
τμήμα της.
Οι Μ. Δυνάμεις αποδέχθηκαν σιωπηρά τη λύση αυτή,
• δηλώνοντας απλώς ότι έλαβαν γνώση των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης.
10.
10
Η οριστική λύση
➢Να αναφερθείτε στις διεθνείς ρυθμίσεις και στις διπλωματικές
πράξεις που οδήγησαν στην οριστική λύση του Κρητικού
Ζητήματος το 1913.
Η ευτυχής για την Ελλάδα έκβαση των Βαλκανικών πολέμων έδωσε
και στο Κρητικό Ζήτημα την οριστική λύση του.
Με το άρθρο 4 της Συνθήκης
του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913)
✔ ο σουλτάνος
π α ρ α ι τ ή θ η κ ε από
όλα τα δικαιώματά του
στην Κρήτη,
✔ την οποία
π α ρ α χ ω ρ ο ύ σ ε
στις Μ. Δυνάμεις της
Ευρώπης.
Με ιδιαίτερη σ υ ν θ ή κ η ε ι ρ ή ν η ς μεταξύ
της Ελλάδας και της Τουρκίας (14 Νοεμβρίου 1913)
✔ ο σουλτάνος παραιτήθηκε από κάθε
δικαίωμά του στην Κρήτη,
✔ η οποία έτσι εντάχθηκε στην ελληνική
επικράτεια ως οργανικό και αναπόσπαστο
τμήμα της.
Οι Μ. Δυνάμεις αποδέχθηκαν σιωπηρά τη λύση αυτή,
• δηλώνοντας απλώς ότι έλαβαν γνώση των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης.
11.
Η Συνθήκητου Λονδίνου (Μάιος 1913) κατοχύρωσε
επισήμως και τηνΈνωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
11
12.
Η επίσημη κήρυξητης Ένωσης (1/12/1913)
Ένα μήνα αργότερα, την 1η Δεκεμβρίου 1913,
✔ κηρύχθηκε και επίσημα η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, με την παρουσία τού τότε
βασιλιά Κ ω ν σ τ α ν τ ί ν ο υ και του πρωθυπουργού Ελευθερίου Β ε ν ι ζ έ λ ο υ .
✔ Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο ιστορικό φρούριο του Φιρκά
✔ και, στη θέση, όπου άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία, στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που
έγραφε:
ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ
1669-1913
ΗΤΟΙ, 267 ΕΤΗ, 7 ΜΗΝΕΣ, 7 ΗΜΕΡΑΙ
ΕΤΗ ΑΓΩΝΙΑΣ
Η πανηγυρική τελετή τηςΈνωσης
της Κρήτης με την Ελλάδα (Εθνικό
Ιδρυμα Ερευνών και Μελετών
«Ελευθέριος Βενιζέλος»).
12
13.
Πανοραμική άποψητου λιμανιού των Χανίων κατά την
ημέρα της έπαρσης της σημαίας στο Φιρκά.
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατά
τις εορτές για τηνΈνωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
13
http://www.cretalive.gr/history/view/dakrua-charas-kai-
lugmoi-sugkinhsews-h-krhth-einai-ellhnikh/208794
14.
14
❖ Να αναλύσετετη στάση του Ελευθερίου Βενιζέλου απέναντι στη διαχείριση του ζητήματος της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα κατά
την περίοδο 1900–1912, λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτικές, διπλωματικές και διεθνείς παραμέτρους που επηρέασαν τις επιλογές του.
3. Τα πρώτα νέφη. Αλλά το πιο σημαντικό ήταν η διαχείριση του εθνικού ζητήματος της ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα. Στο ουσιώδες αυτό ζήτημα παρατηρήθηκε
εξαρχής διάσταση απόψεων μεταξύ του Γεωργίου και του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ο Γεώργιος πίστευε ότι η λύση του εθνικού ζητήματος θα ωρίμαζε με συνεχείς παραστάσεις
και υπομνήματα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, ενώ ο Βενιζέλος, βλέποντας τα πράγματα πρακτικότερα και ρεαλιστικότερα, θεωρούσε ότι η λύση έπρεπε να είναι σταδιακή, με
βαθμιαίες κατακτήσεις. Ως πρώτη μάλιστα κατάκτηση θεωρούσε την απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων από τις κρητικές πόλεις και την αντικατάστασή τους από
ντόπια πολιτοφυλακή, με Έλληνες αξιωματικούς.
Η διάσταση των απόψεων στο πολιτικό ζήτημα δεν άργησε να λάβει τη μορφή προσωπικής αντιπαράθεσης. Ο Βενιζέλος είχε καταστήσει σαφές ότι δεν αναγνωρίζει στον
Πρίγκιπα το δικαίωμα να διαχειρίζεται προσωπικώς το εθνικό ζήτημα της Κρήτης. σ.σ. 208-209
4. Η επανάσταση του Θερίσου (1905) γ. Η στάση των Μεγάλων Δυνάμεων και οι διπλωματικοί ελιγμοί του Ελ. Βενιζέλου Τα πρώτα υπομνήματα των
επαναστατών προς τους εκπροσώπους των Δυνάμεων έθεταν ως ανυποχώρητη βάση συζήτησης το ενωτικό ζήτημα. Νωρίς όμως κατέστη σαφές ότι οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις
δεν ήταν ακόμη έτοιμες για τη λύση αυτή και ο Βενιζέλος, σταθμίζοντας πάντοτε την υφισταμένη κατάσταση, άρχισε να σχεδιάζει τις υποχωρήσεις του, για να εξασφαλίσει
τα μεγαλύτερα δυνατά κέρδη. Στόχος του ήταν να δημιουργηθεί προς το παρόν και στην Κρήτη ένα καθεστώς ανάλογο με εκείνο της Ανατολικής Ρωμυλίας, ουσιαστικά
ελεύθερο, με σκιώδη σουλτανική επικυριαρχία. σ.σ. 214-215
7. Τα γεγονότα των ετών 1909-1913 Στις εκλογές του Μαρτίου 1910 το κόμμα του Ελ. Βενιζέλου πλειοψήφησε και σχημάτισε κυβέρνηση δύο μήνες αργότερα (17 Μαΐου
1910). Για το Κρητικό Ζήτημα άνοιγε μια νέα περίοδος, κατά την οποία ο κύριος διαχειριστής του ήταν ο Ελ. Βενιζέλος, που είχε οριστικά επιβληθεί ως η κορυφαία πολιτική
προσωπικότητα στην Κρήτη. σ.218
8. Η μετάκληση του Βενιζέλου στην Αθήνα και οι επιπτώσεις στο Κρητικό Ζήτημα Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της προεδρίας της Κρητικής Κυβέρνησης από
τον Ελ. Βενιζέλο, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος που έλεγχε τα ελληνικά πολιτικά πράγματα μετά την επανάσταση στο Γουδί (1909), τον κάλεσε στην Αθήνα να αναλάβει την
πρωθυπουργία της Ελλάδας (Σεπτέμβριος 1910).
Αλλά ο Βενιζέλος, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, με το οξύτατο πολιτικό του αισθητήριο γνώριζε ότι δεν είχε φτάσει ακόμη το πλήρωμα του χρόνου. Στις επίμονες
παρακλήσεις των συμπατριωτών του Κρητών απαντούσε αρνητικά και φαινόταν δυσάρεστος. Η σταθερή άρνησή του να επιτρέψει την είσοδο Κρητών βουλευτών στο
ελληνικό κοινοβούλιο προκάλεσε στην Κρήτη ισχυρές αντιδράσεις. σ. 219
9. Η οριστική λύση του Κρητικού Ζητήματος
Εκείνο που δεν είχε κατορθώσει να λύσει η διπλωματία, το έλυσε ο πόλεμος. Ευθύς μετά την έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων (Οκτώβριος 1912) οι πύλες του ελληνικού
Κοινοβουλίου άνοιξαν για τους Κρήτες βουλευτές, που έγιναν δεκτοί με εκδηλώσεις απερίγραπτου πατριωτικού ενθουσιασμού. Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
ανέγνωσε Ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο «η Ελλάς αποδέχεται όπως του λοιπού ενυπάρχη κοινόν Κοινοβούλιον δια το ελεύθερον Βασίλειον και διά την νήσον Κρήτην».
Αλλά ο Βενιζέλος δεν προχώρησε περισσότερο, για να μη διαταράξει τις σχέσεις του με τις ευρωπαϊκές Δυνάμεις, εν όψει και του πολέμου που είχε αρχίσει. Αρκέστηκε να
αποστείλει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή το φίλο του Στέφανο Δραγούμη, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 12 Οκτωβρίου 1912. σ. 219.
15.
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
9. Η οριστικήλύση του
ΚρητικούΖητήματος
Οκτώβριος 1912 Έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων
12 Οκτωβρίου 1912 Ο Βενιζέλος αποστέλνει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή
το φίλο του Στέφανο Δραγούμη.
14 Φεβρουαρίου 1913 Αφαιρέθηκαν από τη Σούδα οι σημαίες Μεγάλων
Δυνάμεων καιΤουρκίας
30 Μαΐου 1913) Άρθρο 4 Συνθήκης Λονδίνου, ο Σουλτάνος παραιτείται
από όλα τα δικαιώματά του στην Κρήτη.
14 Νοεμβρίου 1913 Ιδιαίτερη Συνθήκη ΕλλάδαςΤουρκίας με την οποία ο
Σουλτάνος παραιτείται από όλα τα δικαιώματα του στην
Κρήτη
1 Δεκεμβρίου 1913 Επίσημη κήρυξη ένωσης Κρήτης με Ελλάδα
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Οι εξελίξεις στο κρητικό ζήτημα από την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων έως τις 14 Φεβρουαρίου 1913.
2. Τι προέβλεπε η Συνθήκη του Λονδίνου (30/5/1913) και τι η Συνθήκη Ειρήνης Ελλάδας Τουρκίας (14 Νοεμβρίου
1913) για τον κρητικό ζήτημα;
3. Η επίσημη κήρυξη της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα (1/12/1913).
ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ
Με το άρθρο 4 της Συνθήκης του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913) ο σουλτάνος παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματά του στην
Κρήτη, η οποία έτσι εντάχθηκε στην ελληνική επικράτεια ως αναπόσπαστο τμήμα της. 32482
Σ 15
ΘΕΜΑ 1
Την 1ηΔεκεμβρίου του 1913 η Κρήτη ενσωματώθηκε και επίσημα στο ελληνικό κράτος.
Ακριβώς ένα μήνα νωρίτερα (1 Νοεμβρίου 1913), ο σουλτάνος Μεχμέτ ο 5ος είχε
παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα επικυριαρχίας επί της μεγαλονήσου. Αιώνες αιμάτων και
δακρύων στη μαρτυρική Κρήτη έβρισκαν επιτέλους την ιστορική τους δικαίωση.
Η επίσημη ανακήρυξη της ένωσης έγινε στα ηλιόλουστα Χανιά την Κυριακή 1η
Δεκεμβρίου 1913, παρουσία του βασιλιά Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού
Ελευθέριου Βενιζέλου, μέσα σε ιδιαίτερα πανηγυρικό κλίμα. «Η πόλις ηγρύπνησε
στολιζομένη. Εορτάζει δε ο ουρανός, αποκατασταθείσης από της νυκτός της γαλήνης και
ανατείλαντος εαρινού ηλίου. Οι δρόμοι παρουσιάζουν όψιν λειμώνων ευωδιαζόντων από
τας μυρσίνας. Παντού είναι ανηρτημέναι Βυζαντιναί σημαίαι μεταξύ των κυανολεύκων.
Συνωστίζονται παντού χωρικοί υψηλόκορμοι ζώσαι εικόνες του Θεοτοκοπούλου. Τα
Κρητικόπουλα εις σμήνη κυκλοφορούν με τις φουφουλίτσες των. Από του Νικηφόρου Φωκά
του εκδιώξαντος εκ Κρήτης τους Άραβας πρώτην φοράν Έλλην βασιλεύς αποβιβάζεται εις
την νήσον» γράφει σε ανταπόκρισή της από τα Χανιά η αθηναϊκή εφημερίδα «Εστία». Οι
εκδηλώσεις κορυφώθηκαν στις 11:50 το πρωί, όταν οι γηραιοί αγωνιστές Αναγνώστης
Μάντακας, 94 ετών, και Χατζημιχάλης Γιάνναρης, 88 ετών, ύψωσαν την ελληνική
σημαία στο φρούριο Φιρκά, ενώ την ίδια ώρα ερρίπτοντο 101 κανονιοβολισμοί από τα
ναυλοχούντα ελληνικά πολεμικά πλοία.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/704#ixzz42dHZTaxt
Αντλώντας στοιχεία από το παράθεμα και συνδυάζοντάς τα
με τις ιστορικές σας γνώσεις να παρουσιάσετε το
γεγονός της επίσημης τελετής της Ένωσης της Κρήτης
17