1. Χρόνοι που χρηςιμοποιοφμε
ςτη διήγηςη
Γ.Φ.

2. Οι χρόνοι που χρηςιμοποιοφμε
ςτη διήγηςη είναι:
 ο ενεςτώτασ
 ο παρατατικόσ
 ο αόριςτοσ

3. Διηγηματικόσ ή ιςτορικόσ ενεςτώτασ
 Όταν διηγούμαςτε μια ιςτορία, για να
κάνουμε πιο ζωηρό την περιγραφή μασ,
χρηςιμοποιούμε ςυχνά τον ενεςτώτα
αντί για παρατατικό ή αόριςτο.
 Ο ενεςτώτασ αυτόσ λέγεται
διηγηματικόσ ή ιςτορικόσ ενεςτώτασ.
π.χ.
Ανούγει την πόρτα, ξεχύνεται ςτο δρόμο.

4. Ιςτορικόσ ή διηγηματικόσ αόριςτοσ
Ο αόριςτοσ έχει πολλέσ χρήςεισ. Δηλώνει:
 ϋναρξη
 επανϊληψη
 διϊρκεια κ.ά.
 Σε διηγήςεισ χρηςιμοποιούμε τον ιςτορικό
ή διηγηματικό αόριςτο.
π.χ.
Το τρένο κοντοζύγωςε και ςταμϊτηςε.
Σφύριξε δυο φορέσ και ξεκύνηςε ξανά.

5. Παρατατικόσ
 Ο παρατατικόσ δηλώνει πωσ αυτό που
ςημαίνει το ρήμα γινόταν ςτο παρελθόν
εξακολουθητικϊ.
π.χ.
Περπατούςε μερόνυχτα.
Κάθε Κυριακή έπαιζαν μαζύ.
Γιάννησ Φερεντίνοσ