 Դրանք չունեն բջջային կառուցվածք։ Այս էակները կոչվում են
վիրուսներ, և իրենցից ներկայացնում են կյանքի ոչ բջջային
ձևեր, այլ վիրուսներ։ Վիրուսներ վարակում են կյանքի բոլոր
բջջային ձևերը կենդանիներն ու բույսերը մինչև բակտերիաներ և
արքեաներ։ Վիրուսներն առաջին անգամ նկարագրվել են 1892
թվականին Դմիտրի Իվանովսկու կողմից որպես ՝
ծխախոտի բույսերը վարակող ոչ բջջային ախտածիններ։
 Ծխախոտի խճանկարի վիրուսը հայտնաբերել է Մարտին
Բեյերինկը 1898 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր
հայտնաբերվել և մանրամասն նկարագրվել են շուրջ 5000
տեսակի տարբեր վիրուսներ, չնայած այն բանին, որ հայտնի են
վիրուսների միլիոնավոր ձևեր։ Վիրուսներ հայտնաբերվել են
գրեթե բոլոր էկոհամակարգերում և նրանք կենսաձևերից
ամենաբազմաքանակն են։ Վիրուսների մասին
գիտությունը վիրուսաբանությունն է,
որը մանրէաբանության միկրոբիոլոգիա ենթաճյուղերից է։
 Վիրուսներ միկրոսկոպիկ մասնիկ է, կազմված
է սպիտակուցային թաղանթից` կապսիդից ու նրա մեջ
պարփակված նուկլեինաթթուներից (ԴՆԹ կամ ՌՆԹ) և ունակ է
ինֆեկցել: Վիրուսները օբլիգանտ պարազիտներ են. նրանք չեն
կարող բազմանալ բջջից դուրս: Ներկայումս հայտնի
են վիրուսներ, որոնք բազմանում են բույսերի, կենդանիների,
սնկերի բջիջներում և բակտերիաներում վերջինների անվանում
են բակտերիոֆագեր:
 Ավելի վաղ վիրուսներին էին դասում նաև պրիոնները, սակայն
հետագայում պարզվեց, որ պրիոնները գենետիկական
ինֆորմացիա չեն կրում նուկլեինաթթուների տեսքով: Կապսիդի
առկայությունն էլ հնարավորություն է տալիս
վիրուսները տարբերել վիրոիդներից: Վիրուսները պարունակում
են միայն մեկ տիպի նուկլեինաթթուներ, կամ ԴՆԹ կամ ՌՆԹ:
 Ռետրովիրուսներ Վարակվելուց հետո ռետրովիրուսների
բջիջների ցիտոպլազմայում սկսվում է վիրուսային ԴՆԹ-ի
գենոմի սինթեզը՝ վիրիոնային ՌՆԹ-ն օգտագործելով որպես
մատրիցա (կաղապար)։ Բոլոր ռետրովիրուսները իրենց
գենոմի ռեպլիկացիայի համար օգտագործում են
հետադարձ տրանսկրիպցիայի մեխանիզմը՝ վիրուսային
ֆերմենտ հետադարձ տրանսկրիպտազան վիրուսային ՌՆԹ-ի
մատրիցայի վրա սինթեզում է ԴՆԹ-ի մեկ շղթան, այնուհետև
սինթեզված ԴՆԹ-ի շղթայի մատրիցայի վրա սինթեզվում է
երկրորդ՝ կոմպլեմենտար շղթան։
 Առաջանում է ԴՆԹ-ի երկշղթա մոլեկուլը, որը բջջի բաժանման
ժամանակ ներկառուցվում է քրոմոսոմային ԴՆԹ-ի մեջ, երբ
բացակայում է կորիզաթաղանթը (բացառությամբ ՄԻԱՎ-ի, որի
ԴՆԹ-ն ակտիվ կերպով թափանցում է կորիզի մեջ) և
հետագայում ծառայում է որպես մատրիցա վիրուսային ՌՆԹ-
ների մոլեկուլների սինթեզի համար։ Այդ ՌՆԹ-ները դուրս են
գալիս բջջակորիզից և բջջի ցիտոպլազմայում փաթեթավորվում
են որպես վիրուսային մասնիկներ, որոնք ընդունակ են վարակել
նոր բջիջների։

կյանքի ոչ բջջային ձևեր՝ վիրուսներ

  • 2.
     Դրանք չունենբջջային կառուցվածք։ Այս էակները կոչվում են վիրուսներ, և իրենցից ներկայացնում են կյանքի ոչ բջջային ձևեր, այլ վիրուսներ։ Վիրուսներ վարակում են կյանքի բոլոր բջջային ձևերը կենդանիներն ու բույսերը մինչև բակտերիաներ և արքեաներ։ Վիրուսներն առաջին անգամ նկարագրվել են 1892 թվականին Դմիտրի Իվանովսկու կողմից որպես ՝ ծխախոտի բույսերը վարակող ոչ բջջային ախտածիններ։
  • 3.
     Ծխախոտի խճանկարիվիրուսը հայտնաբերել է Մարտին Բեյերինկը 1898 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր հայտնաբերվել և մանրամասն նկարագրվել են շուրջ 5000 տեսակի տարբեր վիրուսներ, չնայած այն բանին, որ հայտնի են վիրուսների միլիոնավոր ձևեր։ Վիրուսներ հայտնաբերվել են գրեթե բոլոր էկոհամակարգերում և նրանք կենսաձևերից ամենաբազմաքանակն են։ Վիրուսների մասին գիտությունը վիրուսաբանությունն է, որը մանրէաբանության միկրոբիոլոգիա ենթաճյուղերից է։
  • 4.
     Վիրուսներ միկրոսկոպիկմասնիկ է, կազմված է սպիտակուցային թաղանթից` կապսիդից ու նրա մեջ պարփակված նուկլեինաթթուներից (ԴՆԹ կամ ՌՆԹ) և ունակ է ինֆեկցել: Վիրուսները օբլիգանտ պարազիտներ են. նրանք չեն կարող բազմանալ բջջից դուրս: Ներկայումս հայտնի են վիրուսներ, որոնք բազմանում են բույսերի, կենդանիների, սնկերի բջիջներում և բակտերիաներում վերջինների անվանում են բակտերիոֆագեր:
  • 5.
     Ավելի վաղվիրուսներին էին դասում նաև պրիոնները, սակայն հետագայում պարզվեց, որ պրիոնները գենետիկական ինֆորմացիա չեն կրում նուկլեինաթթուների տեսքով: Կապսիդի առկայությունն էլ հնարավորություն է տալիս վիրուսները տարբերել վիրոիդներից: Վիրուսները պարունակում են միայն մեկ տիպի նուկլեինաթթուներ, կամ ԴՆԹ կամ ՌՆԹ:
  • 6.
     Ռետրովիրուսներ Վարակվելուցհետո ռետրովիրուսների բջիջների ցիտոպլազմայում սկսվում է վիրուսային ԴՆԹ-ի գենոմի սինթեզը՝ վիրիոնային ՌՆԹ-ն օգտագործելով որպես մատրիցա (կաղապար)։ Բոլոր ռետրովիրուսները իրենց գենոմի ռեպլիկացիայի համար օգտագործում են հետադարձ տրանսկրիպցիայի մեխանիզմը՝ վիրուսային ֆերմենտ հետադարձ տրանսկրիպտազան վիրուսային ՌՆԹ-ի մատրիցայի վրա սինթեզում է ԴՆԹ-ի մեկ շղթան, այնուհետև սինթեզված ԴՆԹ-ի շղթայի մատրիցայի վրա սինթեզվում է երկրորդ՝ կոմպլեմենտար շղթան։
  • 7.
     Առաջանում էԴՆԹ-ի երկշղթա մոլեկուլը, որը բջջի բաժանման ժամանակ ներկառուցվում է քրոմոսոմային ԴՆԹ-ի մեջ, երբ բացակայում է կորիզաթաղանթը (բացառությամբ ՄԻԱՎ-ի, որի ԴՆԹ-ն ակտիվ կերպով թափանցում է կորիզի մեջ) և հետագայում ծառայում է որպես մատրիցա վիրուսային ՌՆԹ- ների մոլեկուլների սինթեզի համար։ Այդ ՌՆԹ-ները դուրս են գալիս բջջակորիզից և բջջի ցիտոպլազմայում փաթեթավորվում են որպես վիրուսային մասնիկներ, որոնք ընդունակ են վարակել նոր բջիջների։